စာရင်းရှင်းခြင်း (အပိုင်း ၂)

အပြင်ဘက်မှ ကျောင်းသားများ၏ ဝေဖန်သံများကို ကြားရသောအခါ ကျန်းဇနီးမောင်နှံနှင့် ငိုနေသော ကျန်းရှုယွီတို့ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

ကျန်းရှုယွီသည် ဒေါသထွက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ပါးစပ်ပိတ်ကြစမ်း။ နင်တို့ ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့အကြောင်း ပြောရဲတာလဲ" သူမက မာနကြီးသော သူဌေးသမီးစတိုင်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ "နင်တို့ အင်ပါယာတက္ကသိုလ်မှာ ဆက်နေချင်သေးရင် ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ"

သူမ၏ဒေါသက အသိဉာဏ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကျောင်းသားများ ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မကျေမနပ် ပြန်ပြောကြသည်။ "ကြောက်စရာလား။ ဟားဟား... ရယ်စရာပဲ။ ကျန်းမိသားစုက ကောင်းကင်ကို လက်ဝါးနဲ့ အုပ်နိုင်လို့လား။ အင်ပါယာတက္ကသိုလ်က ကျန်းမိသားစု ပိုင်တာလား"

ကျန်းမိသားစုကို ရွံရှာမုန်းတီးနေကြသည်။

ကျန်းမိသားစုက အရှိန်အဝါကြီးပေမယ့် ကျောင်းသားထောင်ချီကို ထိန်းချုပ်လို့ ရမလား။

"ဟုတ်တယ်။ တကယ်လို့ အင်ပါယာတက္ကသိုလ်က ကျန်းမိသားစု ပိုင်တာဆိုရင် ငါ မတက်တော့ဘူး"

"ဟုတ်တယ်။ ကျန်းမိသားစု မျက်နှာကြည့်ပြီး စာသင်ရမှာဆိုရင် ဘယ်သူလာတက်မှာလဲ"

......

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

ကျန်းရှုယွီကို ခပ်စူးစူးကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းသူကျန်း စကားကို ဆင်ခြင်ပါ။ ဒီနေရာက အင်ပါယာတက္ကသိုလ်။ ငါက ကျောင်းအုပ်ကြီး။ ဒီက ကျောင်းသားတွေ ဆက်တက်ခွင့်ရှိမရှိဆိုတာ ကျောင်းစည်းကမ်းက ဆုံးဖြတ်မှာ။ ကျန်းမိသားစု ဆုံးဖြတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီနေရာကို ကိုယ့်အိမ်လို သဘောမထားပါနဲ့"

မစ္စတာကျန်း မျက်နှာ ပိုပျက်သွားသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း" မစ္စတာကျန်း သမီးဖြစ်သူကို ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားရင် ဘယ်သူမှ အ,အလို့ မထင်ပါဘူး"

ထို့နောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးလီကို တောင်းပန်လိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးလီ စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ သမီးလေးက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး လျှောက်ပြောမိတာပါ။ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ဒီနေ့ သူ အရှက်ကွဲရပြီ။ သမီးဖြစ်သူကြောင့် လူတိုင်းရဲ့ လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်သွားပြီ။

ဒါပေမဲ့ သမီးဖြစ်သူကို လျစ်လျူရှုထားလို့ မရဘူး။

ကျောင်းအုပ်ကြီးလီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မစ္စတာကျန်း၊ ကျန်းမိသားစုက ကျောင်းကို အလှူငွေတွေ ထည့်ဝင်ခဲ့ဖူးလို့ ဒီတစ်ခါ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ နောက်ဆို သမီးကို သေချာ ဆုံးမပါ"

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... သေချာ ဆုံးမပါ့မယ်" မစ္စတာကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်လဲ့ထုံက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီက သခင်ကြီး၊ ဒီအဒေါ်ကြီးက ဦးလေးငယ်နဲ့ ဘာရန်ငြိုးရှိလို့လဲ။ နှစ်ခါတောင် လုပ်ကြံရတာလဲ။ ဦးလေးငယ်ကို နာမည်ပျက်အောင် လုပ်ချင်နေတာလား"

မစ္စတာကျန်း မျက်နှာပျက်သွားသည်။ "ကလေးလေး၊ ဒါက လူကြီးကိစ္စပါ။ မင်း နားမလည်ပါဘူး"

ရှောင်လဲ့ထုံ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်။ ပြောပြရင် နားလည်မှာပါ"

ထို့နောက် ဆက်ပြောသည်။ "ဆရာမက သင်ပေးဖူးတယ်။ အမှားလုပ်မိရင် ပြင်ရမယ်တဲ့။ အဒေါ်ကြီးက အမှားလုပ်ထားတာဆိုတော့ ဦးလေးငယ်ကို တောင်းပန်သင့်တယ် မဟုတ်လား"

မစ္စတာကျန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ အခုပဲ တောင်းပန်ခိုင်းလိုက်မယ်"

ထို့နောက် ကျန်းရှုယွီကို ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းရှုယွီ၊ ကျောင်းသားရှောင်ကို တောင်းပန်လိုက်"

ကျန်းရှုယွီ မျက်နှာ ရောင်ကိုင်းနေပြီး မျက်လုံးများလည်း မို့အစ်နေသည်။ ဝက်ခေါင်းလို ဖြစ်နေသည်။

ဖခင်၏ အမိန့်ကြောင့် ရှောင်လင်းယဲ့ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်"

အသံက တိုးလွန်းသဖြင့် သူမကလွဲရင် ဘယ်သူမှ မကြားရပေ။

ရှောင်လဲ့ထုံက ပြောလိုက်သည်။ "အဒေါ်ကြီး၊ အသံက တိုးလိုက်တာ။ ဦးလေးငယ်တောင် ကြားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်လဲ့ထုံက ရှောင်လင်းယဲ့ခြေထောက်ကို ဖက်ထားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်မလား ဦးလေးငယ်"

ရှောင်လင်းယဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဦးလေးငယ် မကြားလိုက်ဘူး"

ကျန်းရှုယွီ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း အောင့်အီးကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ တောင်းပန်ပါတယ်"

အသံက နည်းနည်းကျယ်လာသည်။

ရှောင်လဲ့ထုံက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဒေါ်ကြီး၊ တောင်းပန်တယ်ဆိုတာ စေတနာပါရမယ်။ တောင်းပန်ပါတယ်လို့ ပြောရုံနဲ့ မပြီးဘူး။ အခုလို ခြင်အော်သံလောက်နဲ့ ပြောနေတာက အတင်းအကျပ် တောင်းပန်ခိုင်းသလိုဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ စေတနာပါပါ တောင်းပန်ရမယ်။ အခန်းထဲကလူတွေရော၊ အပြင်ကလူတွေရော ကြားအောင် ပြောရမယ်။ အာ... မဟုတ်သေးဘူး... ကျောင်းသားအားလုံးရှေ့မှာ တောင်းပန်သင့်တယ်။ ဟုတ်တယ်မလား ပါပါး"

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ မိန်းကလေးကျန်းက အမှားလုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ တာဝန်ယူရမှာပေါ့။ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က ယောက်ဖကို နာမည်ပျက်အောင် လုပ်ချင်တာလေ။ ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံးက ယောက်ဖကို အထင်လွဲအောင် လုပ်ခဲ့တာ။ အခု အမှန်တရား ပေါ်လာပြီဆိုတော့ လူကြားထဲမှာ တောင်းပန်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြပေးရမယ်"

မစ္စတာကျန်း မျက်နှာပျက်သွားသည်။ "မစ္စတာကုန်း... ဒါက..."

ကျောင်းသားအားလုံးရှေ့မှာ တောင်းပန်ခိုင်းတာက သမီးဖြစ်သူကို အရှက်ခွဲတာနဲ့ တူတူပါပဲ။ နောက်ဆို ကျောင်းမှာ မျက်နှာပြရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကုန်းထျန်းဟောက်က တားလိုက်သည်။ "မစ္စတာကျန်း၊ အမှားလုပ်ရင် တာဝန်ယူရမယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီလေ"

ညှိနှိုင်းစရာ မလိုပါဘူး။

***