အခန်း (၁၆၃)

​သူမ၏ အမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်ကို ဒုတိယမင်းသား သတိပြုမိသွားပြန်ရာ တစ်ခုခုလွဲနေပြီဟု သူထင်လိုက်မိပြန်သည်။

‘မဖြစ်နိုင်တာ၊ သူမက ငွေတေး ၂၀၀ က များလွန်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား’

‘ဒီနတ်မိမယ်ရဲ့ စံနှုန်းတွေက တင်းကျပ်လွန်းလှချည်လား’

‘တကယ်တော့ ဒီထက်တော့ လျှော့လို့မရတော့ဘူး၊ ဒီထက်နည်းသွားရင် ငါကိုယ်တိုင်တောင် ယုံမှာမဟုတ်ဘူး’

ထို့ကြောင့် ဒုတိယမင်းသားသည် သူ၏အမှားကို ပြင်ဆင်ရန် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

​ သူက နောင်တရသလိုဟန်ဖြင့် စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်- "တကယ်တော့ အခုလို ငွေတွေအများကြီး သုံးလိုက်ရတာကို ကျွန်တော်လည်း နောင်တရမိပါတယ်၊ ဒီလို အသုံးအဖြုန်းတွေကို မလုပ်ရက်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ကစပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုပြီးတင်းကျပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ဒီလို ကောင်းပါပေ့ဆိုတဲ့ အရက်တွေနဲ့ ဟင်းလျာတွေကို နောက်နောင် ကျွန်တော် သုံးဆောင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

​ စုန့်ယွီဖေးသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်းသား... မင်းသားက တကယ်ပဲ ဒီလိုကောင်းမွန်တဲ့ အရက်တွေနဲ့ ဟင်းလျာတွေကို နောက်နောင် မသုံးဆောင်ဘဲ နေတော့မှာလား"

​ ဒုတိယမင်းသားက ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ အတည်ပြုသည်။ "ကျွန်တော် နောက်ထပ် မသုံးဆောင်တော့ဘူး"

​ စုန့်ယွီဖေးက ဆက်လက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည် "ဒါပေမဲ့ ဒီဟင်းလျာတွေက အရသာရှိလှတာကို မင်းသား တကယ်ပဲ လက်လွှတ်နိုင်မှာလား"

​ "အရသာရှိရင်တောင် ကျွန်တော် မစားတော့ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တင်းကျပ်ရပါမယ်" ဟု ဒုတိယမင်းသားက ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မားသူတစ်ဦးအလား ကြေညာလိုက်သည်။

အခြားသူများအားလုံးကလည်း လက်ခုပ်တီး၍ ချီးမွမ်းလိုက်ကြပြီး မင်းသား၏ ပညာရှိမှုကို ဗြောင်ကျကျ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေကြသည်။

​ သို့သော်လည်း စုန့်ယွီဖေးမှာမူ ပို၍ပင် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။

ဤသို့သော ကောင်းပေ့ဆိုသည့် အရက်နှင့် ဟင်းလျာများကို နန်းတွင်းမိသားစုနှင့် မှူးမတ်များသာ သုံးဆောင်နိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကသာ ထိုသို့သော အသုံးအဖြုန်းများကို တတ်နိုင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဒုတိယမင်းသားသာ ၎င်းတို့ကို သုံးဆောင်ခြင်း မပြုတော့ပါက နောက်ကွယ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်ကြရပေမည်။

လက်ရှိမင်းဆက်တစ်ခု၏ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စိတ်ကူးပေါက်သလို၊ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့စွာ ပြုမူရသနည်း။ ဤမျှပင် မိုက်မဲရသလော။

​ ဤအချိန်တွင် စုန့်ယွီဖေးသည် သူမရှေ့မှ ဒုတိယမင်းသားနှင့် လင်းပိုင်ဖန်ကို နှိုင်းယှဉ်မိသွားသည်။

လင်းပိုင်ဖန်သည် မိုက်မဲ၍ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော လုပ်ရပ်များစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သာမန်ပြည်သူများကို ချမ်းသာကြွယ်ဝစေခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို သူနှင့်အတူ အကျိုးခံစားစေခဲ့သည်။

မိုက်မဲသော ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်သော်လည်း ပညာရှိမင်းတစ်ပါး၏ အကျိုးရလဒ်များကို ရရှိနေသည်။

သို့သော် သူမရှေ့မှ ဒုတိယမင်းသားမှာမူ သူ၏လုပ်ရပ်များသည် ပညာရှိမင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အဆုံးသတ်တွင် ပြည်သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေသည်။

ပညာရှိမင်းတစ်ပါး၏ လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်သော်လည်း မိုက်မဲသော ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အကျိုးရလဒ်များကို ရရှိနေလေသည်။

မည်သူက ပိုသာသည်၊ မည်သူက ပိုညံ့သည်၊ မည်သူက ပိုကောင်းသည်၊ မည်သူက ပိုဆိုးသည်မှာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရှင်းလင်းနေပြီဖြစ်သည်။

​ ဒုတိယမင်းသားသည် စုန့်ယွီဖေး၏ အမူအရာကိုကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခုကို ထပ်မံခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဒီလိုပြောတာ မှားသွားလို့လား’

‘ဒါက စံပြအဖြေပဲလေ။ မင်းက ဘာတွေထပ်လိုချင်သေးတာလဲ’

သူတို့တွေ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ပြီဖြစ်ပြီး ဤနတ်မိမယ်သည် ယခင်ကထက် ပို၍ ပြုစုရခက်လာပုံရသည်။ ဒုတိယမင်းသားမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်မိသည်။ အခြားသူများကလည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး စကားကို မည်သို့စရမည်မှန်း မသိဖြစ်နေကြသည်။

​ စုန့်ယွီဖေးက အရင်စကားစပြောလိုက်သည်။

"မင်းသား... အကယ်၍ မင်းသားဟာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုကို လွှဲပြောင်းရယူခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ပြုပြင်ဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေရတယ်ဆိုရင် ပြည်သူတွေ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့နဲ့ နိုင်ငံကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်နိုးထလာစေဖို့ မင်းသား ဘာတွေလုပ်မလဲ"

​ ဒုတိယမင်းသား၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လန်တက်ကြွလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ အရေးပါတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု မေးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုသို့သော မေးခွန်းမျိုးအတွက် ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။

​ ထို့ကြောင့် ဒုတိယမင်းသားက အပြောကောင်းကောင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်သာ အဲဒီလို တိုင်းပြည်မျိုးကို လွှဲပြောင်းယူရမယ်ဆိုရင် သဘာဝကျကျပဲ အလုပ်ကြမ်းနဲ့ အခွန်တွေကို လျှော့ချမယ်၊ ပြည်သူတွေ အင်အားပြန်ပြည့်ဖို့ အားပေးမယ်၊ ထုတ်လုပ်မှုကို မြှင့်တင်မယ်။ အဓိကအချက်ကတော့ အခွန်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချရမယ်၊ ဖြစ်နိုင်ရင် လူတိုင်းကို အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးပြီး သူတို့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးမယ်"

"စစ်တပ်ကလည်း လက်နက်တွေကို ချထားပြီး လယ်ကွင်းတွေဆီကို ပြန်သွားပြီး သီးနှံတွေ စိုက်ပျိုးရမယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဖြစ်နိုင်ရင် စစ်ပွဲတွေကို ရှောင်ရှားပြီး တခြားနိုင်ငံတွေနဲ့ မဟာမိတ်ကောင်းတွေဖြစ်အောင် ကြိုးစားရမယ်၊ ပြီးတော့ စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ စီးပွားရေးကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဖွံ့ဖြိုးအောင် အာရုံစိုက်ပြီး လူတိုင်းကို အမြန်ဆုံး ကြွယ်ဝစေရမယ်"

"ဒါ့အပြင် ကလေးမွေးဖွားခြင်းကိုလည်း အားပေးရမယ်၊ ကလေးများများရလေ ဆုလာဘ်တွေ ပိုရလေ ဖြစ်ရမယ်"

​ ဒါကလည်း နောက်ထပ် အလွန်ရိုးရှင်းလှတဲ့ စံပြအဖြေတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဒီလို အဖြေမျိုးကို ငါးကြိမ်ထက်မနည်း ကြားဖူးထားသဖြင့် စုန့်ယွီဖေးအတွက် အကျွမ်းတဝင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူမသာ ဒီအဖြေကို အတိတ်က ကြားခဲ့ပါက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်မိမည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူ၏ အေးချမ်းသာယာသော အချိန်တွင်ပင် နိုးနိုးကြားကြားရှိမှုကို ချီးကျူးထိုက်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်

​ သို့သော် ယခုမူ သူမသည် လင်းပိုင်ဖန်နှင့် သူအုပ်ချုပ်သော မဟာရှကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

မဟာရှသည်လည်း တစ်ချိန်က ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် လင်းပိုင်ဖန်သည် ပြည်သူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မလျှော့ချခဲ့သလို အင်အားပြန်ပြည့်ဖို့ကိုလည်း အားမပေးခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် လူဦးရေ တစ်ရပ်လုံးကို စုစည်းပြီး စိုက်ပျိုးရေးအတွက် မြေအသစ်များ ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ သတ္တုတူးဖော်ခြင်းနှင့် မြစ်များတူးဖော်ခြင်း၊ အိမ်များနှင့် လမ်းများ ဆောက်လုပ်ခြင်း၊ အင်ပါယာနန်းတော်ကြီးကိုပင် တည်ဆောက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ပြည်သူတို့၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ဘဏ္ဍာရေးကို ကုန်ခန်းစေမည့် အရာအားလုံးကို သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်နှစ်မပြည့်မီမှာပင် ပြည်သူအများအပြား ဆင်းရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်ကာ ချမ်းသာလာကြပြီး နိုင်ငံ၏ အင်အားမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဤဖြစ်စဉ်အတွင်း သူသည် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန် မမေ့လျော့ခဲ့ဘဲ အဓိကစစ်ပွဲကြီး အချို့ကိုလည်း အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။

​ ထိုအချက်ဖြင့်ပင် အသာစီးရမှုမှာ ရှင်းလင်းစွာ ကွာခြားသွားပြီဖြစ်သည်။

‘သူတို့က တကယ့်ကို ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ အရည်အချင်းကို သက်သေပြခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ မင်းကတော့ စာအုပ်ကြီးအတိုင်းပဲ သွားနေတာ။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကြွားကြွား၊ သူ့လောက်တော့ ဘယ်တော့မှ ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး’

လင်းပိုင်ဖန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤဒုတိယမင်းသားမှာ လုံးဝကို သာမန်ကာလျှံကာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

​ "အဲဒီလိုဆိုရင် အမြန်ဆုံး ၃ နှစ်ကနေ ၅ နှစ်၊ နှေးရင် ၇ နှစ်ကနေ ၈ နှစ်အတွင်းမှာ ဒီတိုင်းပြည်ဟာ ပြန်လည် နာလန်ထူလာနိုင်မှာပါ၊ နတ်မိမယ်ခင်ဗျ... ကျွန်တော့်အဖြေကို ကျေနပ်ရဲ့လား" ဟု ဒုတိယမင်းသားက မျှော်လင့်တကြီး မေးလိုက်သည်။

​ "တော်သင့်ရုံပါပဲ" ဟု စုန့်ယွီဖေးက ခေါင်းအနည်းငယ် ညှိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ ခန့်မှန်းရခက်ပြီး မည်သည့်ခံစားချက်ကိုမှ ဖော်ပြခြင်းမရှိပေ။

​ "တော်သင့်ရုံပဲလား" ဒုတိယမင်းသားမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူက နတ်မိမယ်ထံမှ ချီးမွမ်းစကားတစ်ခွန်းလောက်ဖြင့် အားပေးမှုကို မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

‘ထားလိုက်ပါတော့၊ နတ်မိမယ်က စကားနည်းတာ ဖြစ်မှာပါ၊ အများကြီး မမျှော်လင့်သင့်ဘူး’

​ "ဒါနဲ့ မဟာကျိုး ကို မလာခင်မှာ ကျွန်မ မဟာရှ ကို ဖြတ်ခဲ့ပြီး အဲဒီမှာ တစ်ရက်လောက် ကြာခဲ့ပါတယ်၊ မင်းသားအနေနဲ့ မဟာရှအပေါ် ဘယ်လိုထင်မြင်ချက် ရှိပါသလဲ၊ ပြီးတော့ မဟာရှရဲ့ ဧကရာဇ် လင်းပိုင်ဖန် အပေါ်မှာရော ဘယ်လိုမြင်ပါသလဲ"

​ ဒုတိယမင်းသားက တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "မဟာရှ ဧကရာဇ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာ စကားနှစ်လုံးပဲ ရှိပါတယ်၊ အဲဒါက မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ် ပါပဲ။ တကယ့်ကို အလွန်မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်ပေါ့။ သူ နန်းတက်ကတည်းက မိုက်မဲတဲ့ အရာတွေကို မရေမတွက်နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့တာ"

"မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ သူ့ရဲ့ နယ်မြေတွေကို ပေးပစ်တယ်၊ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေနဲ့ အမြဲတမ်း စစ်ဖြစ်တယ်၊ ပြည်သူတွေကို ပင်ပန်းစေပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ကုန်ခန်းစေတဲ့ အဆောက်အဦးကြီးတွေ ဆောက်တယ်၊ ပြီးတော့ ကြီးမြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်တယ်၊ တစ်နိုင်ငံလုံးက ပညာတတ်တွေကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်တယ်၊ သူ့ရဲ့ နာမည်ပျက်က လူတိုင်းသိနေတာမို့ ကျွန်တော် ထပ်ပြောနေဖို့တောင် မလိုပါဘူး"

"အခုတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လူကောင်းတွေက သက်တမ်းမရှည်တတ်ဘဲ လူယုတ်မာတွေကမှ နှစ်တစ်ထောင်လောက် ခံတတ်တယ်ဆိုတာ တကယ်ပါပဲ"

"ဒါကြောင့် သူနဲ့ ပတ်သက်နေရတာကိုတောင် ကျွန်တော် ရှက်မိပါတယ်"

"မဟာရှနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့..." ဒုတိယမင်းသားက သက်ပြင်းချလိုက်ကာ "ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာကတော့ မဟာရှက သာမန်ပြည်သူတွေဟာ သိပ်ကို သနားစရာကောင်းပါတယ်၊ မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ ဘဝတွေကို ဖြတ်သန်းနေရတယ်၊ သူတို့ကို ဒီဒုက္ခကနေ မကယ်တင်နိုင်တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အားနည်းချက်ကိုပဲ နာကျည်းမိပါတယ်၊ တကယ့်ကို နှမြောစရာပါပဲ"

​ စုန့်ယွီဖေးသည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဤဒုတိယမင်းသားသည် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှချည်လား။

သူသည် သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မရှိဘဲ အခြားသူများအပေါ် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဝေဖန်နေသည်၊ ကိုယ်ပိုင် အတွေးအမြင်နှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု မရှိဘဲ အခြားသူများ ပြောသမျှကိုသာ လိုက်ပြောနေသည်။

ပညာရှိမင်းတစ်ပါးသည် လူအများ၏ အပြောကိုသာ အားကိုးပြီး မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အယိမ်းအယိုင် ခံ၍ ဖြစ်ပါမည်လော။

‘သင်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မိုက်မဲတဲ့ ဧကရာဇ်လို့ ခေါ်နေပေမဲ့ သင့်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက သူ့ထက် သာမနေပေ’

‘မဟာရှရဲ့ ပြည်သူတွေက သနားစရာကောင်းတယ်၊ ဒုက္ခရောက်နေတယ်လို့ သင်ပြောနေပေမဲ့ တကယ်တော့ သူတို့က မဟာကျိုးက ပြည်သူတွေထက်တောင် ပိုပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နေကြတယ်၊ သူတို့က သင့်ရဲ့ ကယ်တင်မှုကို လုံးဝ မလိုအပ်နေပေ’

​ ဤအချိန်တွင် စုန့်ယွီဖေးသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤဒုတိယမင်းသားတွင် ပညာရှိမင်းတစ်ပါး၏ အသွင်အပြင် မရှိပေ၊ သူ၏ အရည်အချင်းမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် သိမြင်မှု မရှိဘဲ လူအများ၏ အပြောကို လွယ်လွယ်နှင့် ယုံကြည်တတ်သည်၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကုန်းချောစကားများ၏ အန္တရာယ်ကို လွယ်လွယ်နှင့် ကျရောက်နိုင်သူဖြစ်ရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် မသင့်တော်သောသူ ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ဦး၏ တကယ့်အရည်အချင်းကို သိမြင်သွားပြီဖြစ်ရာ သူမသည် စကားများ ထပ်ပြောပြီး အချိန်မဖြုန်းလိုတော့ပေ။

​ "ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ စားလို့ပြီးပါပြီ။ မင်းသားတို့ အေးအေးဆေးဆေး ဆက်သုံးဆောင်ကြပါဦး။ ကျွန်မကို ခွင့်ပြုပါဦး"

စုန့်ယွီဖေးသည် ထရပ်ပြီး ကျော့ရှင်းစွာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

​ "နတ်မိမယ်... နတ်မိမယ်ယွီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မသွားပါနဲ့ဦး။ ကျွန်တော်က ဧည့်ခံတာ တစ်ခုခု လိုအပ်သွားလို့လား။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါဦး၊ ဒီလို အလောတကြီး မသွားပါနဲ့"

ဒုတိယမင်းသားသည် နောက်မှလိုက်ပြီး တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အဆုံးတွင် သူမ ထွက်ခွာသွားသည်ကိုသာ နှမြောတသစွာ ကြည့်နေရရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤခွဲခွာခြင်းသည် နောက်ဆုံးဖြစ်နိုင်ပြီး သူတို့ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

​ တစ်ဖက်တွင်လည်း စုန့်ယွီဖေးသည် စုန်းမလေးကို ဆက်လက် ခြေရာခံနေရင်း နိုင်ငံအသီးသီးမှ အမွေခံများကိုလည်း သွားရောက် တွေ့ဆုံနေကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ထိုက်တန်သော ပညာရှိမင်းတစ်ပါးကို ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လင်းပိုင်ဖန်ကို စံနှုန်းအဖြစ် ထားရှိလိုက်သောအခါ စံနှုန်းများမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားသွားခဲ့သည်။

ထိုလောင်းလျာများစွာမှာ လင်းပိုင်ဖန်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက မှေးမှိန်သွားကြသည်၊ အရည်အချင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိခြင်းကြောင့်သာမက အချို့မှာ အသွင်အပြင်၌ပင် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

တစ်ချိန်က သူမမျက်စိထဲတွင် တော်သင့်ရုံဟု ထင်ခဲ့ရသော အိမ်ရှေ့မင်းသား လောင်းလျာများစွာသည် ယခုအခါတွင် လုံးဝကို သာမန်ကာလျှံကာနှင့် အသုံးမကျသူများ ဖြစ်သွားကြပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲမှ ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

​ ‘ငါတို့ တခြားသူကို ရှာမတွေ့တော့ဘူးဆိုရင် လင်းပိုင်ဖန်ကိုပဲ ရွေးရတော့မှာလား။ ဒါပေမဲ့ သူက သိသိသာသာကို……’

စုန့်ယွီဖေးသည် လင်းပိုင်ဖန်၏ ရယ်စရာကောင်းသော လုပ်ရပ်များကို တွေးမိပြီး သူသည် အားကိုး၍မရသေးဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။