ထပ်ဆင့် လေ၊မိုးကြိုးကပ်ဘေးများ

ဝူယွမ်၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်တစ်ခုက နိဗ္ဗာန်အဆင့်ခြောက် ချန်းဝေကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အသက်ပျောက်စေခဲ့သလို ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းယွီနှင့် ‘ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မြေပုံ’ တို့အကြား တည်ရှိနေသော စွမ်းအင်ဆက်နွှယ်မှုသည်လည်း ရုတ်ချည်း ပြတ်တောက်သွားရလေသည်။

ဝူယွမ်၏ ထိရောက်လှသော တိုက်စစ်ကြောင့် အနောက်ရွှမ်ပြည်ထောင်စု၏ အထူးတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အရှေ့ရွှမ်ပြည်ထောင်စုမှ လူများအတွက် အတိုင်းအဆမရှိသော ယုံကြည်မှုခွန်အားများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် စိတ်အားတက်ကြွစွာဖြင့် အနောက်ရွှမ်ပြည်ထောင်စုမှ အစီအရင်ပြုလုပ်နေသော အခြားသော ကျင့်ကြံသူများထံသို့ အလုံးအရင်းနှင့် တိုး၀င်ကာ ဟန့်တားနှောင့်ယှက်ကြတော့သည်။

“မင်းက... မင်း ဘယ်သူလဲ။”

ကောင်းယွီ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အမင်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေရှာသည်။ ဝူယွမ် အခုလေးတင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော တိုက်ကွက်နှင့် နည်းဗျူဟာများသည် နိဗ္ဗာန်အဆင့် လေး ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု ယုံကြည်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ သူ၏ အရွယ်အစားနှင့် အသက်အရွယ်သာ မပေါ်လွန်နေပါက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုခုမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားသော ဝါရင့်ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဟုပင် အထင်မှားစရာ ရှိနေသည်။

“မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါက သာမန် ‘ပြည်ထောင်တစ်ရာတိုက်ပွဲ’ ရဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ယောက်ပဲလေ။”

ဝူယွမ်က အေးအေးလူလူပင် ပြုံး၍ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“မင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့တော့ ငါတို့ကို တားဆီးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး” ကောင်းယွီ၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်.. သူက ဝူယွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ “စစ်ကူခေါ်လိုက်ကြ.. အပြင်ဘက်မှာ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ စီနီယာ မိုထုန် တို့ကို အခုချက်ချင်း ဝင်လာခိုင်း”

ကောင်းယွီ၏ အမိန့်ပေးသံအဆုံးတွင် အစီအရင်ပြုလုပ်နေသော ဝတ်စုံနက်ဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏ ‘သိုလှောင်အိတ်’ အတွင်းမှ အလင်းလုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အားဖြင့် ချေဖျက်လိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

“အခုမှ စစ်ကူခေါ်တာလား နောက်ကျသွားပြီ ထင်တယ်”

ဝူယွမ်သည် အေးစက်စက် ပြောဆိုလိုက်ရင်း လက်ထဲရှိ မိုးကြိုးဝိညာဉ် ကောင်းကင်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သဖြင့် ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးဓားအရှိန်အဝါများက ကောင်းယွီအား ဝန်းရံသွားတော့သည်။ ကောင်းယွီသည်လည်း သူ၏ ‘ဝိညာဉ်ရတနာလက်နက်’ မျိုးစုံကို ထုတ်ယူကာ ဝူယွမ်နှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်

မှောင်မိုက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ဇုန်တစ်ခုထဲတွင် အနောက်ရွှမ်ပြည်ထောင်စုမှ ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးခန့် တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက ချင်ထျန်းနှင့် ကောင်းယွီတို့ထက်ပင် သာလွန်နေပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထိုစဉ် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

“စီနီယာ မိုထုန်၊ ကောင်းယွီတို့ အခက်အခဲတွေ့နေပုံရတယ်။ ချန်းဝေလည်း သေသွားပြီတဲ့။ ကျွန်တော်တို့ကို စစ်ကူလာပေးဖို့ အကူအညီတောင်းထားတယ်။”

ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ဖမ်းယူလိုက်သော ကျင့်ကြံသူက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော လူငယ်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ ထိုလူငယ်သည် ပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး အနက်ရောင်ဓားကြီးတစ်လက်ကို ရင်ခွင်ထဲ၌ပိုက်ထားသည်။

“အသုံးမကျတဲ့အကောင်တွေ။ သူတို့ရဲ့တာဝန်က ဒီပြိုင်ပွဲက လူငယ်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ပဲမဟုတ်လား။ ဒါကိုတောင် မဖြေရှင်းနိုင်ကြဘူးလား။ အခုလို အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့ ဒီကနေ ဘယ်လိုထွက်သွားလို့ရမလဲ။ ဂိုဏ်းကြီးတွေကလူတွေ ရောက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”

မိုထုန်သည် မကျေမနပ် ရေရွတ်ရင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သို့သော် အစီအရင်၏ အဓိကတာဝန်မှာ ကောင်းယွီတို့အပေါ်တွင်သာ တည်ရှိနေသဖြင့် သူကသက်ပြင်းချကာ စစ်ကူပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

“မင်းတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်နေ၊ ငါသွားကြည့်လိုက်မယ်။”

မိုထုန် လှုပ်ရှားလိုက်စဉ်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမှောင်ထုအတွင်းမှ ထိုးထွက်လာသော စူးရှသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ စုတ်ပြဲသွားပြီး လူဆယ်ဦးထက်မနည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုလူစု၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ကျော့ရှင်းလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူမ၏ ခြေဖဝါးနုနုလေးများက လေထုကို နင်းလျှောက်လာသကဲ့သို့ ရှိပြီး သူမ၏အောက်တွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းများနှင့်အတူ တောက်ပသော ‘ကောင်းကင်ပြာကြာပန်း’ များ လွင့်မျောနေသည်။

ထို့နောက် ချိုသာသော်လည်း အရှိန်အဝါပြင်းသော အသံတစ်ခု လွင့်ပျံ့လာခဲ့သည်။

“ဟဲဟဲ၊ မိုထုန်... အနောက်ရွှမ်ပြည်ထောင်စုကနေ ဒီလောက်အဝေးကြီးကို လာတာတောင် ကျွန်မတို့ကို ကြိုတင်အကြောင်းမကြားပါလား။ အရှေ့ရွှမ်ပြည်ထောင်စုအနေနဲ့ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်အောင် လုပ်ပေးရဦးမှာပေါ့။”

မိုထုန်သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်ဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အရှေ့မှ အမျိုးသမီးက အလွန်လှပသော်လည်း မိုထုန်အတွက်မူ ထိုအလှတရားကို ခံစားလိုစိတ် အလျဉ်းမရှိပေ။

“လင်းချင်းကျူ... မင်းကိုတောင် ဒီလွှတ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။” မိုထုန်က အက်ကွဲသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ပြည်ထောင်တစ်ရာတောင်ထိပ်တွင်တော့ ဝူယွမ်၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်စစ်အောက်၌ ကောင်းယွီက အကြပ်ရိုက်နေပြီး ဒေါသများ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေလေသည်။

“ငါက အစီအရင်မြေပုံရဲ့ စွမ်းအားကိုပဲ အားကိုးနေတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။”

သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို လျှင်မြန်စွာ ရွှေ့လျားကာ လက်ကွက်များ ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါလာပြီး အနက်ရောင်နဂါးကြီးများကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာကာ သူ့အရှေ့တွင် စုစည်းသွားသည်။

“ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မြေပုံ။”

အနက်ရောင်အစီအရင်တစ်ခုက ပေသုံးရာခန့်အထိ ကြီးမားလာပြီး ထိုအတွင်း၌ တောင်တန်းကြီးများ ပေါ်ထွက်လာသည့်အလား အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအစီအရင်က ကောင်းကင်ယံ၌ တည်ရှိနေပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုပင် ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

“ငါကလည်း ဒီအစီအရင်မြေပုံကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။”

ကောင်းယွီက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောရင်း အစီအရင်မြေပုံ၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည်မရှိတော့သည်အထိ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟဲဟဲ၊ ဒါ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးလက်နက်လား။”

ဝူယွမ်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အစီအရင်မြေပုံကို မည်သို့ရှာဖွေရမည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ယခု ကောင်းယွီက ထုတ်ဖော်လာသဖြင့် လက်ဆောင်လာပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

“မင်းက ဒါကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီဆိုတော့လည်း ငါက အားနာမနေတော့ဘူး။”

ဝူယွမ်က ဓားသိမ်းလိုက်ပြီး ‘နီဝမ်နယ်ပယ်’ အတွင်းရှိ ‘ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသား’ ကို အလျှင်အမြန် လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ သူ၏ ကြွယ်ဝသော ‘ဝိညာဉ်စွမ်းအင်’ များက ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်လာပြီး ‘ရူန်း’ အမှတ်အသားများကို ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ဂျိန်း... ဂျိန်း...”

ကောင်းကင်ယံတွင် မည်းမှောင်နေသော မိုးတိမ်များ လျှင်မြန်စွာ စုစည်းလာပြီး ကမ္ဘာမြေကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ လေပြင်းများ စတင်တိုက်ခတ်လာပြီး မိုးကြိုးသံများက ကမ္ဘာမြေကို တုန်ဟည်းစေနေသည်။

“ဝူယွမ် ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုအချိန်မှာ ‘လေ၊မိုးကြိုးကပ်ဘေး’ ကို ဖိတ်ခေါ်နေတာလဲ။”

“မဟုတ်သေးဘူး၊ သူက ကောင်းကင်အဆောင်သခင်အဆင့်သုံးပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဘာလို့ မိုးတိမ်တွေက ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။”

“ငါ ကောင်းကင်အဆောင်သခ င်အဆင့်လေး ဖြစ်တုန်းကတောင် ဒီလောက် ကြောက်စရာမကောင်းခဲ့ဘူး။”

“သူကတော့ တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ။”

“ဒီအချိန်မှာမှ ကပ်ဘေးကို ခံယူတယ်ဆိုတော့ သေချင်လို့လား။ ငါ့ရဲ့ အစီအရင်မြေပုံက မင်းရဲ့ ကပ်ဘေးကို ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ပစ်မှာ။”

ဝူယွမ်၏ လုပ်ရက်ကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ဝေဖန်သံများ ဆူညံသွားသည်။ ဝူယွမ်သည် ‘ကောင်းကင်အဆောင် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်’ မှ ရရှိသော စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တိုးမြှင့်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့အချိန်အထိ မပေါက်ကွဲအောင် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ယနေ့ကဲ့သို့ အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်အတွက် ဖြစ်သည်။

ဝူယွမ်က မိုးကြိုးကပ်ဘေး တစ်ခုတည်းကိုသာ ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကပ်ဘေးများကို ထပ်ဆင့်ဖိတ်ခေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဂျိန်း...”

ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးတိုင်ကြီးများက ဝူယွမ်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ဝူယွမ်အား ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနောက်ရွှမ်ပြည်ထောင်စုမှ ကျင့်ကြံသူများ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဘေးသို့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ ကောင်းယွီ၏ အစီအရင်မြေပုံမှာလည်း မိုးကြိုးစွမ်းအားများကြောင့် တုန်ခါနေပြီး ဝူယွမ်ကို ဟန့်တားရန် မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

လေးဆင့် လေ၊မိုးကြိုးကပ်ဘေး၊ ငါးဆင့်... ခြောက်ဆင့်... ခုနစ်ဆင့်အထိ ကပ်ဘေးများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထပ်ဆင့်ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ကပ်ဘေး အရှိန်အဝါက နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကိုး ကျင့်ကြံသူများကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်လောက်သည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း...”

မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးက ပြည်ထောင်တစ်ရာတောင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ အနောက်ရွှမ်ပြည်ထောင်စုမှ လူအတော်များများ ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်းခံထားရသဖြင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအတွင်း၌ပင် အရှင်လတ်လတ် မိုးကြိုးအပစ်ခံရပြီး သေသွားခဲ့ကြသည်။

“မင်း... မင်းက ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးလဲ။”

ကောင်းယွီသည် မိုးကြိုးမုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ အော်ဟစ်သံများက မိုးခြိမ်းသံများအောက်၌ နစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အဝေးမှ ကြည့်နေသော အရှေ့ရွှမ်ပြည်ထောင်စုမှ လူများသည်လည်း မှင်တက်နေကြသည်။ လင်းတုန်ကမူ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့အစ်ကိုကြီးကတော့ အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ။ ကျင့်သားရအောင် ကြိုးစားကြပေါ့။”

မိုးကြိုးပင်လယ်အတွင်း၌ ဝူယွမ်က ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ‘အာဏာရှင်သွေး’ များ ပွက်ပွက်ဆူနေခဲ့သည်။ မိုးကြိုးစွမ်းအားများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အာဟာရကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

အနောက်ရွှမ်ပြည်ထောင်စုမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံး သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့၏ ‘သိုလှောင်အိတ်’ များကို ဝူယွမ်က သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းယွီ၏ လက်ထဲမှ အစီအရင်မြေပုံအပိုင်းအစကို အသုံးပြု၍ ပင်မအစီအရင်မြေပုံ တည်ရှိရာနေရာကို အာရုံခံလိုက်သည်။

“တွေ့ပြီ။”

နေရာသိရသည်နှင့် ဝူယွမ်က မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကြီးကို သယ်ဆောင်ရင်း ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ရူန်းလှောင်အိမ်အတွင်းမှ ကျင့်ကြံသူများက သူ့ကို ကယ်တင်ရန် အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း ဝူယွမ်က သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်၍ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။

သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ကျင့်ကြံသူများကို ကယ်တင်ရန်ထက် ‘ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မြေပုံ’ ကို အပိုင်ရယူရန်ပဲဖြစ်လေသည်။