ပထမဇနီးရောက်ရှိလာခြင်း။

ဝူယွမ်က ရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ထူးခြားဆန်းပြားသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဦးတည်၍ တိုးဝင်သွားလေသည်။

ထိုနေရာက ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မြေပုံ ကိန်းဝပ်ရာ နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ဝူယွမ်သည် အကျဉ်းကျနေသော အဖိုးအို ဝူတောင်နှင့် အခြားသူများကို တိုက်ရိုက်သွားရောက် မကယ်တင်ဘဲ ဤအစီအရင်မြေပုံရှိရာသို့သာ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားခဲ့ခြင်းမှာ “ဝေပြည်ကို ဝိုင်းရံ၍ ကျောက်ပြည်ကို ကယ်တင်ခြင်း” ဟူသော စစ်ဗျူဟာအတိုင်း ပြဿနာ အရင်းအမြစ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဖိုးအို ဝူတောင်တို့အား ချုပ်နှောင်ထားသည့် ရူန်း‌လှောင်အိမ်မှာ ဤအစီအရင်မြေပုံ၏ စွမ်းအားမှ ဆင်းသက်လာခြင်းကြောင့်ပင်။

“သူက ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မြေပုံ ရှိတဲ့နေရာကို သွားနေတာလား၊ သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ” ဟု ကျန်းကျုံးနှင့် အခြားသူများက ဇဝေဇဝါဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

“သူက အစီအရင်မြေပုံကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”

ကျန်းကျုံး လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် “ဟားဟား... မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ အဲဒီအစီအရင်မြေပုံဆိုတာ သူယူနိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ အစီအရင် ဆက်လုပ်ကြ၊ ဒီအဖိုးကြီးတွေကို ငါပဲ ထိန်းထားလိုက်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

သူ၏ အမြင်တွင် နိဗ္ဗာန်အဆင့် မဆိုထားနှင့်၊ ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပင်လျှင် ဤစွမ်းအားမြင့် ရတနာကို အလွယ်တကူ မထိရဲပေ။

၎င်းက စင်ကြယ်သော ယွမ်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ဝူယွမ် ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် ပြာအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ကျန်းကျုံး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်ခြည်း ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အဲဒီကောင်လေးက...”

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မိုးခြိုးသံများက အဆက်မပြတ် မည်ဟီးနေပြီး ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးတန်းများကို ဝူယွမ်က စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နေသည်။

သူက ထိုကောင်းကင်မိုးကြိုး စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်လေသည်။

ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။ လေ၊မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဟူသည်မှာ ကောင်းကင်အဆောင်သခင် တစ်ဦးအတွက် အန္တရာယ်ရှိသော ကပ်ဘေးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဝူယွမ်၏ လက်ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝူယွမ်၏ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသား အတွင်းရှိ မူလမိုးကြိုးရူန်းမှာ ထက်ဝက်ကျော် ပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူက မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို စေခိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီး ပွင့်ထွက်သွားချိန်တွင် ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မြေပုံ မှာ အထင်အရှား ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းက နက်မှောင်နေပြီး သောင်းနှင့်ချီသော ရူန်းစာလုံးများက ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် ဖြန့်ကျက်ကာ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ရစ်ပတ်ထားလေသည်။

ဝူယွမ်က မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကြားတွင် ရပ်တန့်နေရင်း အစီအရင်မြေပုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့် ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။

ဤကဲ့သို့သော စင်ကြယ်သည့် ယွမ်ရတနာများတွင် အလွန်အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ရှိတတ်ပြီး ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်နေပါက သူ့အလိုလို ခုခံတိုက်ခိုက်တတ်သည်။

သို့သော် ဝူယွမ်တွင်ကား ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေလေသည်။ သူက လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော ကျောက်တိုင်ငယ်လေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကမ္ဘညသစ်ပင်ကို စိုက်ပျိုးပြီးနောက် မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် ၏ ဝိညာဉ်မှာ သိသိသာသာ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းက ယခုအခါ စင်ကြယ်သော ယွမ်ရတနာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့် အခြားရတနာများ ၏ဝိညာဉ်ထက် ပိုခိုင်မာကာ ပိုစွမ်းအားကြီးမားလေသည်။

ထိုအချိန် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားပြီး မြစိမ်းရောင် သစ်ကိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သစ်ကိုင်းများက မြွေဟောက်များအလား လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်ကာ အစီအရင်မြေပုံကို ချုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အစီအရင်မြေပုံမှ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်သော နက်မှောင်သည့် စွမ်းအားများကိုလည်း ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများက အလွယ်တကူပင် စုပ်ယူပစ်လိုက်လေသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဝူယွမ်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ အစီအရင်မြေပုံပေါ်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေသည်။

ထိုတံဆိပ်ကို ခတ်နှိပ်ထားသူမှာ ဝူယွမ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာသူ ဖြစ်သဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ခက်ခဲလှသော်လည်း ဝူယွမ်တွင် နည်းလမ်းများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူက ကောင်းကင်မိုးကြိုး စွမ်းအားများဖြင့် တရစပ် တိုက်ခိုက်သည့်အပြင် ကစဉ်ကလျှားထိန်းချုပ်ခြင်း ဓားအတတ်ကို ထုတ်ဖော်၍ ဝိညာဉ်ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် တံဆိပ်ကို တိုက်စားစေလိုက်သည်။

ဤသိုင်းကွက်မှာ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ပျက်စီးစေရာတွင် အလွန်ထိရောက်လှသည်။

ဤအတောအတွင်း ပြည်ထောင်တစ်ရာတိုက်ပွဲ တောင်ကုန်းထက်၌ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မြေပုံ၏ စွမ်းအားများ လျော့နည်းသွားသဖြင့် အဖိုးအို ဝူတောင်တို့အား ချုပ်နှောင်ထားသည့် အကျဉ်းထောင်မှာ အားနည်းလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အဖိုးအို ဝူတောင်၊ ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော် မှ စီနီယာအမျိုးသမီးနှင့် အခြားသူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လွတ်မြောက်လာကြသည်။

“တောက်... ဒီကောင်လေးက ကောင်းကင်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မြေပုံကို ဘယ်လိုများ လှုပ်ခါနိုင်ရတာလဲ” ဟု ကျန်းကျုံးက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သူနှင့် အစီအရင်မြေပုံကြားမှ ဆက်နွှယ်မှုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြတ်တောက်လာနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းကျုံးက ထွက်ပြေးဖို့ရာပြင်လိုက်သည်။

“ကျန်းကျုံး... မင်း ဘယ်ကိုသွားချင်နေတာလဲ၊ ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှ သွားလို့ရမယ်” အဖိုးအို ဝူတောင်က လမ်းခုလတ်မှ ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ကျန်းကျုံးမှာ အစီအရင်မြေပုံ၏ အကူအညီ မပါတော့သဖြင့် အဖိုးအို ဝူတောင်ကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ အရေးနိမ့်လာတော့သည်။

သူ ပို၍ ထိတ်လန့်သွားရသည်မှာ သူ ချန်ထားခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ် တံဆိပ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်နေခြင်းပင်။

ထိုကောင်လေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစီအရင်မြေပုံကို လုယူနေပြီ ဖြစ်သည်။ “သူ့ကိုသွားသတ်ကြစမ်း” ကျန်းကျုံးက အနောက်ဘက်ရွှမ်ပြည်နယ်မှ ကျင့်ကြံငူများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်များ ထပ်မံ တုန်ခါသွားပြီး ဂိုဏ်းကြီးများ၏ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော တပည့်များစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ ချင်ထျန်း ထက်မလျော့ကြပေ။ ထိုသူများထဲတွင် လရောင် ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီး တပည့်များမှာ အထူးခြားဆုံး ဖြစ်နေလေသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ ကြာပန်းတစ်ပွင့်ပေါ်တွင် ခြေဗလာဖြင့် ရပ်တန့်နေသော အလွန်လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးပဲဖြစ်သည်။

သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ အေးမြသော မြစ်ပြင်ထက်တွင် ထင်ဟပ်နေသည့် လမင်းအလား မြင့်မြတ်သန့်စင်လွန်းလှသဖြင့် လူအများကြားတွင် အတောက်ပဆုံး ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လင်းချင်းကျူက အပြာရောင် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပါးလွှာသော မျက်နှာဖုံးတစ်ခု စွပ်ထားသော်လည်း မျက်နှာဖုံးက သူမ၏ ပြည့်စုံလှပသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် နတ်မိမယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများက ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်လျှင် လောကကြီးတစ်ခုလုံး အရောင်မှိန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

“အဲဒါ လင်းချင်းကျူပဲ၊ သူပါ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”

“ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော်က နတ်မိမယ်လေးပဲ”

“အရှေ့ဘက်ရွှမ်ပြည်နယ်ရဲ့ အလှဆုံး အမျိုးသမီးဆိုတာ တကယ်ပဲ..”

အပြင်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေကြသည့် ကျင့်ကြံသုများမှာ လင်းချင်းကျူ၏ အလှအပကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်း အံ့သြသွားကြသည်။

လင်းချင်းကျူဟူသော အမည်မှာ အထူးပြည်ထောင်စုတိုင်း သိရှိထားသည့် ပါရမီရှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမ အလှကို မြင်တွေ့နိုင်ရန်မှာ လူငယ်များစွာ၏ အိပ်မက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

လင်းချင်းကျူက ယခုအခါ နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကိုး သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အစိမ်းရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြာပန်းပွင့်ဖတ် များစွာက ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာပင် ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား လှပလွန်းနေခဲ့၏

ကျန်းကျုံးမှာ အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို သိလိုက်ရပြီး မျက်နှာ ပြာနှမ်းသွားသည်။

“ဝူယွမ်... မင်းကိုတော့ ငါ့ရဲ့ အစီအရင်မြေပုံကို လုံးဝ အပ်နှံမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု အံကြိတ်ကာပြောလိုက်သည်။

သူသာ ယွမ်ဂိတ် လက်အောက်၌ အဖမ်းခံလိုက်ရပါက သေသည်ထက် ပိုဆိုးသော ဒုက္ခကိုခံစားရမည် ဖြစ်သဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ကား ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးတိမ်များထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူယွမ်၏ ကပ်ဘေး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကာ သူက ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

လူအများ၏ အကြည့်များကြားတွင် ဝူယွမ်၏ မျက်လုံးများက အလှပဆုံး ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်လာပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

“ငါ့ရဲ့ ပထမဇနီး ရောက်လာပြီပဲ”

သုံးနှစ်တာ ကာလအတွင်း သူမက ပို၍ပင် လှပလာခဲ့သည်။

လင်းချင်းကျူသည်လည်း ဝူယွမ်ကို ပြန်လည် ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ဦးသား အကြည့်ချင်း ဆုံမိသွားကြသည်။

ဝူယွမ်၏ အကြည့်များမှာ အလွန်ပင် ရဲတင်းလွန်းလှသဖြင့် လင်းချင်းကျူ၏ ပါးပြင်လေးများ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားရလေသည်။

ဝူယွမ်ကမူ ပြုံးလျက် လင်းချင်းကျူကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် ကြုံးဝါးလိုက်ကာ

“အခု မင်းရဲ့ ရှေ့မှာ ငါရပ်နေပြီ... အရင်က ငါနဲ့ အခု ငါက ဘယ်လောက်တောင် ကွာခြားသွားပြီလဲဆိုတာ မင်း ပြောပြနိုင်မလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ယခုအခါ သူက သူမနှင့် တန်းတူ ရပ်တည်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့လေပြီ။