လျို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကိန်းဂဏန်း

“ဆရာက တစ်နေ့လုံး ငါ့ဆီကို မလာဘူး...”

ကုတင်ဘေးတွင် လီချင်းရန်က ကျင့်ကြံခြင်းကို ခဏရပ်နားလိုက်ပြီး လက်ကလေးနှစ်ဖက်ဖြင့် ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကို ထောက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးလေးများ အကြားတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ယှက်သန်းနေ၏။

ဆရာက မည်မျှပင် အလုပ်ရှုပ်ပါစေ၊ သူ့ဆီ တစ်နေ့တစ်ခေါက် အမြဲလာလေ့ရှိသည်။ ယခုကဲ့သို့ တစ်ရက်အပြည့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ပထမဆုံးပင်။

ဆရာ အဲဒီနယ်မြေမှာ အင်အားကြီးတဲ့ မိစ္ဆာနဲ့တွေ့ပြီး ဒဏ်ရာတွေ အပြင်းအထန် ရနေတာလား...

“ကျုံးကျိုးလျို့ဝှက်နယ်မြေသာ မြန်မြန်ပွင့်လာရင် ကောင်းမှာပဲ...”

လီချင်းရန်က နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖိကိုက်ရင်း သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်မိသည်။ သူက နေ့စဉ် နဂါးပုံ ဆေးအိုးကို သုံးကာ ဆေးဖော်စပ်နေသည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဆေးပင်တစ်ရာ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန်ပင်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဆရာကို ကူညီနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဟု သူ ယူဆထားသည်။ သူက ဆရာအတွက် အကူအညီဖြစ်စေရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားကျင့်ကြံနေခြင်းပင်။

[ချင်းရန်]

ရင်းနှီးနေသော တည်ရှိမှုတစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ လီချင်းရန်၏ မျက်လုံးလေးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွား၏။

“ဆရာ...”

“ဆရာ ဘယ်တွေသွားနေတာလဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ တပည့် ဆရာကို သတိရနေတာ...”

[အင်း... ငါ မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေလို့။ ဒဏ်ရာ နည်းနည်း ရခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ အဆင်ပြေသွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့... ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က ငါ့ကိုကယ်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးသွားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားပြီး ဝိညာဉ်အပိုင်းအစလေးပဲ ကျန်တော့တယ်...]

“အာ...”

လီချင်းရန်က ဆရာ၏စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ သူက စကားလုံး အလှများဖြင့် နှစ်သိမ့်မနေဘဲ ကုတင်အောက်မှ အဂ္ဂိရတ်ဂိုဏ်းမှ ပူဆွေးမှု(၁၀၀)ဖြေဖျောက် အရက် တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ကာ ဆရာ့အတွက် တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်သည်။

သူ၏ အသံလေးမှာ တိုးညင်းငြိမ်သက်နေ၏။ “ဆရာ... ဒါက အဂ္ဂိရတ်ဂိုဏ်းရဲ့ ပူဆွေးမှု(၁၀၀)ဖြေဖျောက် အရက်ပါ။ တပည့်က အရက်မသောက်တတ်ပေမယ့် ဆရာနဲ့အတူ တစ်ခွက်လောက်တော့ သောက်ပေးနိုင်ပါတယ်...”

ချန်ဟွိုက်အန် မငြင်းလိုက်ပေ။ သူသည် [သောက်မယ်] ဟူသော ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ရာ ဝိုင်ခွက်မှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ချက်ချင်းပင် မွှေးကြိုင်လှသော ဝိုင်နံ့မှာ အကျဉ်းခန်း(၀) တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

အိပ်ငိုက်နေသော ပါ့ကျီမှာ ချက်ချင်း နိုးလာပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသော်လည်း ကိုးလှည့် စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ခွ၏ စိုက်ကြည့်မှုကို ခံလိုက်ရသောအခါ ပြန်အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်လိုက်ရ၏။

တောက်။ ငါ့ရဲ့စွမ်းအားသာ အပြည့်ဖြစ်နေရင်း ဒီအပင်စုတ်လေး ခြောက်လှန့်တာကို ဘာလို့ ခံနေရမှာလဲ။

တစ်ဖက်တွင်တော့ လီချင်းရန်သည် အရက်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရာ သူ၏ ပါးပြင်လေးများမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းလာတော့သည်။ အဂ္ဂိရတ်ဂိုဏ်း၏ အရက်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။

အရက်ရှိန်ကြောင့် သူ ရဲတင်းလာကာ သူ၏ စိတ်ထဲရှိ စကားများကို ပြောလိုက်သည်။ “ဆရာ... စိတ်မကောင်း မဖြစ်ပါနဲ့။ ကမ္ဘာကြီးကို ကာကွယ်တဲ့သူတွေက တကယ့် သူရဲကောင်းတွေပါ။ အဲဒီ စီနီယာကြီးလည်း ဆရာကို ဒီလိုပုံစံနဲ့ မမြင်ချင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တပည့် ပိုပြီး အားကောင်းအောင် ကျင့်ကြံပါ့မယ်... ဆရာရဲ့ ကျောပြင်က ဓားတစ်စင်း ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားပါ့မယ်။ ဒါမှ ဆရာ ဘယ်တော့မှ ခွဲခွာခြင်းတွေကို ထပ်မကြုံရမှာ...”

ချန်ဟွိုက်အန်က ရယ်လိုက်သည်။ “အိုး... မင်းက ငါ့ကျောဘက်မှာ ရှိနေရင် ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားမှာလား...”

လီချင်းရန်၏ မျက်နှာလေးမှာ ပို၍ နီမြန်းလာ၏။ သူက နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “တပည့်က... အရမ်း အရမ်းကို သန်မာလာမှာပါ။ ဆရာကိုလည်း ကာကွယ် ပေးနိုင်မှာပါ...”

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ယိုင်ထိုးသွားပြီး ကုတင်ခေါင်းရင်းသို့ မှီကာ မျက်လုံးလေးများ မှေးစင်းသွားတော့သည်။ သူ တကယ့်ကို မူးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်၏ ရှက်သွေးဖြာမှုထက် မြေခွေးမလေးတစ်ကောင်၏ ပျော်ရွှင် မြူးထူးနေသော အသွင်နှင့် တူနေ၏။

“ဆရာ... ဒီအရက်က ဓားသိုင်းကျမ်းထက်တောင် အလွတ်ကျက်ရတာ ခက်သေးတယ်...”

လရောင်က ပြတင်းပေါက်မှ ဖြာဆင်းလာပြီး တဝက်ကုန်သွားသော အရက်ခွက်ကို ငွေရောင် တောက်ပသွားစေသည်။ အိမ်အမိုးအောက်မှ ကြေးဝါ ဆည်းလည်းလေးများကလည်း လေညှင်းလေးကြောင့် အသံမြည်လာခဲ့ပြီး ကောင်မလေး၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ပတ်ထားသော ငွေခေါင်းလောင်းလေးများကို လှုပ်ခါသွားစေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းက ဂွမ်းဆောင်အောက်တွင် ကွေးနေသော အိပ်ပျော်နေသူအား မနိုးစေခဲ့ပေ။

ချန်ဟွိုက်အန် ပြုံးလိုက်ရင်း ဝိုင်ခွက်ကို စားပွဲဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

လီချင်းရန် တစ်ငုံတည်းနဲ့ ဒီလောက်မူးတာ ငါသာ သောက်လိုက်ရင် ဒီမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေသွားနိုင်တယ်။

သူက လက်ချောင်းလေးများကိုသုံးပြီး လီချင်းရန်ကို စောင်ခြုံပေးလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များ ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာ၏။

သူ့တွင် လုပ်စရာ အများကြီး ရှိနေသေးသည်။

သူ၏ ပထမဦးစားပေးမှာ လီချင်းရန်ကို ကျုံးကျိုးလျို့ဝှက်နယ်မြေတွင် အန္တရာယ်ကင်းစေပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု အားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယမှာ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်လူကို ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှာရန်ပင်။ အကယ်၍ “ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ”က ဝိညာဉ် သုံးခုနှင့် နာမ် ခုနစ်ခု၏ မပြီးပြည့်စုံသောအရာသာ ဆိုလျှင် သူတို့ကို ပြန်ဆင့်ခေါ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိရပေမည်။

၎င်းနှင့်ယှဉ်လျှင် နယ်ပယ်နှစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကုန်သွယ်ခြင်းက အပိုဝင်ငွေ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ စွမ်းအားပင်။ လက်တွေ့က ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။ အလောင်းကောင်ဘုရင် တိကျန်း ပေါ်ထွက်လာခြင်းက သူ့ကို လုံးဝ အန္တရာယ်မကင်းသော ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားရ စေခဲ့သည်။ ပို၍ အစွမ်းထက်သော ရန်သူများ ထပ်ပေါ်လာမလာကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ သူ့တွင် ခရမ်း‌ရောင်ကောင်းကင် မိုးကြိုးအဆောင် ထပ်မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ပစ္စည်းစာရင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပစ္စည်းသစ် သုံးခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။

[မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ အပိုင်းအစ]

[ကျိုးပဲ့နေသော ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းရေး သံမှို]

[ဧကရာဇ်ဓား - နစ်ဝင်မြစ်]

“ပစ္စည်းတွေ ကျလာတာလား။ သိပ်ကောင်းတယ်...”

အလောင်းကောင်ဘုရင် တိကျန်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ အခုမှ စိတ်ချလိုက်ရသည်။ သို့သော် ကျလာသော ပစ္စည်းများမှာ ..... ထူးဆန်းပေသည်။

ဥပမာ... ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းရေးသံမှိုပင်။

သူ အမှတ်မမှားလျှင် ၎င်းပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသော နံပါတ်တစ်ခုကို သူ တွေ့ခဲ့ရသည်။

“၁၃၇...”

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...

နံပါတ်စဉ်လား...

အလုပ်သမား အိုင်ဒီလား...

ဒါမှမဟုတ် တိကျန်းလို အကောင်မျိုး အနည်းဆုံး ၁၃၇ကောင် ရှိနေတာလား။

ဒါမှမဟုတ် ရတနာတစ်ခုခုဆီ ဦးတည်တဲ့ လျို့ဝှက်ကုဒ်လား...

ချန်ဟွိုက်အန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဒါမှမဟုတ်... ဒါက ထုတ်လုပ်တဲ့ နံပါတ်စဉ်များလား။ ၁၃၇ ခုမြောက်ထုတ်လုပ်တဲ့ သံမှိုပေါ့။ အကုန်လုံးကို စုမိရင် တိကျန်း အရုပ်တစ်ရုပ် လက်ဆောင်ရမှာလား...”

သူ၏ စိတ်ကူးများမှာ နည်းနည်း လွန်သွားလေပြီ။

ထို့နောက် သူက ဧကရာဇ်ဓား “နစ်ဝင်မြစ်”ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဓားအိမ်ကို နှစ်တစ်သောင်း သစ်နက် ပတ်ပတ်လည်တွင် နဂါးရစ်ပတ်ထားသော ပုံစံမျိုး ပြုလုပ်ထား၏။ ဓားလက်ကိုင်ကို နဂါးရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားကာ ရေမြွေ၏ ပိုးအိမ်မှ ပိုးချည်မျှင်နက်ဖြင့် ရစ်ပတ် ထားလေသည်။ ဓားသွားကို ငရဲသံမဏိနှင့် ကောင်းကင်မြစ်ရေခဲ သလင်းကျောက်မှ သွန်းလုပ်ထားပြီး ငွေရောင် တောက်ပနေကာ အစွန်းနားတွင် ရေလှိုင်းကဲ့သို့ ပုံစံကွက်များ ရှိနေ၏။

အထင်ရှားဆုံးမှာ...

ဓားတစ်လက်လုံးက ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေခြင်းပင်။

ဒြပ်စင်အစွမ်း ပါပြီးသား လက်နက်များက အမြဲပင် အဖိုးတန်ပေသည်။

[ဧကရာဇ်ဓား - နစ်ဝင်မြစ် (အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် / ဓားဝိညာဉ် ပျောက်ဆုံးနေသည်)]

[ရှန်ပြည်နယ် ဧကရာဇ် တိကျန်းသည် မိုးခေါင်ရေရှားမှုကြီးအတွင်း ထိုဓားကို သွန်းလုပ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မြစ်ကို ခေါ်ယူပြီး ပြည်သူပြည်သားများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အသက်စွမ်းအားကို ဓားထဲ လောင်းထည့်ခဲ့သည်။ သူ့ဝိညာဉ်က နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုဓားနှင့် ထာဝရ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်...]

“လခွမ်းတဲ့မှ... နောက်ခံ ဇာတ်ကြောင်းပါ ပါတာပဲ...”

ချန်ဟွိုက်အန် အံ့သြသွားသည်။ “ဒါဆို တိကျန်းက တကယ်တော့ ဧကရာဇ်ကောင်း တစ်ပါးပေါ့။ ဘာလို့ အလောင်းကောင်ဘုရင် ဖြစ်သွားတာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာလို့ သူ့မျက်နှာမှာ သံမှိုတွေ ရိုက်ခံထားရတာလဲ။ သူ့ရဲ့ အုတ်ဂူ အဖောက်ခံရလို့လား...”

သူ ဓားကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဓားမှ ခန့်ညားသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်လာ၏။

“သိပ်ကောင်းတယ်။ သိပ်ကောင်းတဲ့ ဓားပဲ...”

ကိုင်ကြည့်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲရိုက် သွားတော့သည်။

အမှန်တကယ် ရေခဲဖြစ်သွားခြင်းပင်။ သူက ၎င်းကို မထိနိုင်ခင်မှာပင် လက်ချောင်းများပေါ်တွင် ရေခဲအလွှာများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“...စိတ်ပျက်သွားပြီ။” ချန်ဟွိုက်အန် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း ဓားကို နံရံတွင် ချိတ်ထားလိုက်သည်။ “အေး... အဲဒီမှာပဲ နေပြီး မင်းလုပ်ရပ်တွေကို ပြန်ဆင်ခြင်နေလိုက်။”

ထို့နောက် သူက ပြုံးရင်း ပုံရိပ်‌ယောင် ကောင်မလေးဂိမ်းကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

ယွမ် ကု‌ဋေတစ်သိန်း ဘတ်ဂျက်။

အချိန်ကျပြီ။

ချင်းယွန်ဘုံက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူတွေ...

ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်နက္ခတ် အမျက်ဒေါသကို မြည်းဖို့ အချိန်ကျပြီ။

...

...