အခန်း (၁၄၁)

ချန်ဆန်းရှီဟာ ဘုရင်ခံဆွန်ဒူရှန်ရဲ့ ဘေးမှာထိုင်နေတဲ့ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး အခြေအနေရဲ့ သိမ်မွေ့ပုံကို ရိပ်မိလိုက်ပါတယ်။ ဒါဟာ အကွက်ထဲက အကွက်ပဲ။ ဆွန်ဒူရှန်ကို လူပုံအလယ်မှာ အရှက်ခွဲဖို့ တမင်ဖန်တီးထားတဲ့ ပရိယာယ်တစ်ခု မဟုတ်ပါလား

လူအပေါင်းရဲ့ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်မှာ...

အဓိက အကဲဖြတ်ဒိုင် သုံးဦးဟာ သံချပ်ကာ စစ်သည်တွေ ဝန်းရံလျက် စစ်ရေးလေ့ကျင့်ကွင်းရဲ့ စင်မြင့်မြင့်ပေါ်ကို ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။ သူတို့ နေရာယူပြီးတာနဲ့ နဂါးပြာ၊ မီးငှက်နဲ့ ကျားဖြူ စခန်းတွေက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေကို ခေါ်ယူပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ပြင်ဆင်ကြပါတော့တယ်။

"လူကြီးမင်းတို့..."

ဆွန်ဒူရှန်ဟာ ရှေ့တည့်တည့်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း ဘာနဲ့မှ ဖော်ပြလို့မရတဲ့ မျက်နှာပေးမျိုးနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ် "မင်းတို့ကရော ဒီစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို လူတိုင်းရဲ့ရှေ့မှာပဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်ကြတာလား"

"စုံစမ်းရမှာပေါ့၊ အသေအချာကို အမြစ်ပြတ် စုံစမ်းရမှာ"

မစ္စတာဟောက်က ဒေါသတကြီးနဲ့ ဝင်ပြောပါတယ် "ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းတာကတော့... မစ္စတာချန်ဆိုတာ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ထားတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်လေ ဒါကိုတောင် ဒီလောက် ဗြောင်ကျကျ လုပ်ရဲတာဟာ ဥပဒေကို လုံးဝ စော်ကားတာပဲ"

"အင်း..."

မြို့ဝန်မင်းလျူကလည်း အဂတိကင်းတဲ့ တရားသူကြီးတစ်ယောက်လို လေသံနဲ့ ထပ်လောင်းပြောဆိုတယ် "မစ္စတာဟောက် ပြောတာ မှန်တယ် ဒါကို ငါတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်"

"ကောင်းပြီလေ..."

ဘုရင်ခံဆွန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ် "ငါကတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို မြန်မြန်ပြီးအောင်လုပ်ပြီး 'ရွေးချယ်ပွဲ' အချိန် မနှောင့်နှေးအောင် လုပ်ချင်တာပါ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်မှာ ဒီလောက်အထိ ဖြောင့်မတ်တဲ့ စိတ်ထားတွေ ရှိနေပြီး လူပေါင်း သိန်းချီရဲ့ရှေ့မှာ စုံစမ်းဖို့ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

"ဒါကတော့ သဘာဝပဲလေ"

မြို့ဝန်မင်းလျူက ဆိုပါတယ် "ဒါကို ရှင်းလင်းအောင် မလုပ်ရင် လူထုရဲ့ စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်ပါတယ် ဘုရင်ခံဆွန်"

မစ္စတာဟောက်က ဆက်ပြောတယ် "နောက်နှစ်နှစ်နေရင် ရွေးချယ်ပွဲကို ကျွန်တော်တို့ပဲ ဦးစီးကျင်းပရတော့မှာ။ အခုလို ရွေးချယ်ပွဲမှာ အရှုပ်တော်ပုံတွေ ထွက်လာတာဟာ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် မကောင်းဘူး။ ဘုရင်ခံအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက် နောက်ဆုံး စံနမူနာကောင်း တစ်ခု ပြသခဲ့လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"မင်းတို့ ဒီလိုတွေးတာကို မြင်ရတော့ ငါ စိတ်အေးသွားပါပြီ"

ဆွန်ဒူရှန်က ရွာထိပ်မှာ နေပူစာလှုံရင်း သေမင်းကို စောင့်နေတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်လို အားနည်းတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ် "အေးလေ... ဒါဆိုရင်လည်း မင်းတို့ အလိုရှိတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့ လူအများရှေ့မှာပဲ စုံစမ်းပြီး ဒီနေရာမှာတင် ချက်ချင်း အပြတ်ရှင်းကြတာပေါ့"

"အလွန်ကောင်းပါတယ်"

"ကျွန်တော် သဘောတူတယ်"

လွန်ခဲ့တဲ့ မိနစ်ပိုင်းကမှ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဆဲဆိုပြီး လက်သီးချင်း ပွင့်မတတ် ရန်ဖြစ်နေကြတဲ့ မြို့ဝန်လျူနဲ့ မစ္စတာဟောက်တို့ဟာ အခုတော့ ရုတ်တရက်ကြီး လက်တွဲသွားကြပါတယ် အခြေအနေက တကယ့်ကို သံသယဖြစ်စရာပါပဲ။

"စတုတ္ထအစ်ကိုကြီး..."

ဆွန်ပုချီက တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သိလိုက်တယ် "ဒီကိစ္စကို မြန်မြန်အပြတ်ရှင်း၊ တရားခံကို မြန်မြန်ဖမ်းပြီး ရွေးချယ်ပွဲကို ဆက်လုပ်သင့်တာ မဟုတ်လား ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အခမ်းအနားကြီး လုပ်နေကြတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့..."

ဖန်ချင်းယွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောပြပါတယ် "သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ဆရာကြီးကို အရှက်ခွဲပြီး အာဏာစွန့်ခိုင်းချင်လို့ပဲ"

လျန်ကျိုးကို သူတို့ ရောက်လာကတည်းက နန်းတွင်းက မြို့ဝန်တစ်ယောက်နဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူး တစ်ယောက်ကို ခန့်အပ်ခဲ့သလို၊ တပ်စခန်း ရှစ်ခုထဲက သုံးခုရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တွေကိုလည်း နန်းတွင်းနဲ့ နီးစပ်သူတွေနဲ့ လဲလှယ်ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ တပ်စခန်းရှစ်ခုရဲ့ အာဏာကို ခွဲထုတ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ အပိုင်သိမ်းဖို့ပါပဲ။

ဒါကို လုပ်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ လိုအပ်ပါတယ်။ မြို့ဝန်နဲ့ နန်းတွင်းလူတွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ရုံတင်မကဘဲ ဆွန်ဒူရှန်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ လျော့ကျသွားအောင် လုပ်ရမှာပါ။ အခု ဒီအဂတိလိုက်စားမှု ပြဿနာကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်သလဲဆိုတာက တပ်စခန်း ရှစ်ခုရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်သွားပါပြီ။

ပေါ်တင်ကြီး ပြောရရင်... ဒီနောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူဟာ ရာထူး အရမ်းကြီးတဲ့သူ ဖြစ်ရပါမယ်။

လူပေါင်း ထောင်သောင်းချီရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာ ဆွန်ဒူရှန်သာ ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်း မကိုင်တွယ်နိုင်ရင်၊ အသက်ကြီးလို့ လျော့နည်းလာနေတဲ့ သူ့ရဲ့ သြဇာအာဏာဟာ အဖတ်ဆယ်လို့ မရအောင် ပျက်စီးသွားမှာပါ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ စစ်တပ်အာဏာဟာ တစ်ဦးတည်း လက်ထဲမှာ မရှိတော့ဘဲ နန်းတွင်းလူတွေဆီ ရောက်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆွန်ဒူရှန်အနားယူသွားတဲ့အခါမှာလည်း ဘာပုန်ကန်မှုမှ မရှိဘဲ တပ်စခန်းရှစ်ခုဟာ နန်းတွင်းရဲ့ လက်အောက်ခံ တပ်ဖွဲ့အစစ်အမှန် ဖြစ်သွားမှာပါ။

"ဗျာ"

ဆွန်ပုချီ လန့်သွားပါတယ် "ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ အဖေက သူတို့ခင်းတဲ့ လမ်းအတိုင်း တကယ်ပဲ လိုက်သွားတော့မှာလား သူ တကယ်ပဲ အိုမင်းသွားပြီလား"

သူ့သားအရင်းတောင် သူ့အဖေကို မယုံကြည်တော့ပါဘူး။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အဖေဟာ သူတို့ကို အာဏာခွဲဝေခွင့် ပေးခဲ့သလို၊ မကြာသေးခင်ကလည်း ကျန်တဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို တခြားနေရာ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ သဘောတူခဲ့ပြီး စစ်တပ်လောကကနေ အနားယူဖို့ အကုန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာကိုး။

"ကြည့်နေစမ်းပါ ပုချီ... မင်းက ငယ်ငယ်ကတည်းက အလိုလိုက်ခံထားရတော့ အရမ်းရိုးအလွန်းတယ်။ ဒီနေ့ ဖြစ်ရပ်တွေက မင်းကို သင်ခန်းစာ ရစေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဖန်ချင်းယွမ်က ဆက်မပြောတော့ဘဲ "ငါ့ကို ဒီအမှုကို စုံစမ်းဖို့ နာမည်တပ်ပြီး ခိုင်းထားတယ်" လို့ပဲ ဆိုပါတယ်။

ဆွန်ပုချီကတော့ ဘာမှ နားမလည်တော့ပါဘူး။ သူက တခြား ညီအစ်ကိုတွေကို အကြံဉာဏ်တောင်းဖို့ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အနားမှာရှိနေတဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ သတ္တမအစ်ကိုတို့ဟာ အရိပ်အယောင်တောင် မရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ခေါင်းတုံးကြီး မုန်ကွမ်ရှင်း တစ်ယောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်...

အရာရှိနဲ့ စစ်သည် သုံးဆယ်ကျော်ကို စင်မြင့်အောက်မှာ ဒူးထောက် ခိုင်းထားပါတယ်။

"ဆရာကြီး၊ မြို့ဝန်မင်းလျူ၊ မစ္စတာဟောက်"

ဖန်ချင်းယွမ်က ဝှီးချဲပေါ်ကနေပဲ ဂါရဝပြုလိုက်တယ် "အခြေအနေအားလုံးကို စုံစမ်းပြီးပါပြီ။ ဒီလူတွေဟာ 'ကိုးပြည်ထောင်ရှစ်ကွက် စစ်ဗျူဟာ' မှာ ကူညီဖို့အတွက် ခေတ္တ ခေါ်ယူထားတဲ့ လူတွေပါ"

တပ်စခန်း တစ်ခုစီမှာ လူတစ်သောင်းကျော် ရှိပေမဲ့ ဒီစစ်ကြောင်းအတွက် လူလေးသောင်း လိုတာကြောင့် တခြားစခန်းတွေကနေ လူချေးရတာဟာ သဘာဝပါပဲ။

"သူတို့ထဲမှာ ဒုတံခါးထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဗိုလ်ချုပ်တွေဟာ ရာစုမှူး တွေ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ထောင်စုမှုး ဇူဂန်းတောက်က ကြီးကြပ်ပါတယ်။ ဒီလူတွေ အကုန်လုံးက..."

ဖန်ချင်းယွမ်က ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ဆက်ပြောပါတယ် "တိမ်တိုက်စခန်းက လူတွေ ဖြစ်ကြပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီး နင်ချန်းချွန်ရဲ့ တိုက်ရိုက် လက်အောက်ခံတွေပါပဲ"

တိမ်တိုက်စခန်း

တပ်စခန်း ရှစ်ခုထဲမှာ...

လက်ရှိမှာ 'စစ်နတ်ဘုရား'နှစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ တစ်ယောက်က ဆွန်ဒူရှန်ရဲ့ တပည့်ကြီး လူကျိီ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၀ က ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် 'သိုင်းပညာ ထိပ်သီးဘွဲ့' ပေးခဲ့တဲ့ နင်ချန်းချွန် ပါပဲ။

နင်ချန်းချွန်ဟာ နန်းတွင်းရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တပ်မှာ ဗိုလ်ချုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်ကမှ လျန်ကျိုးကို ပြောင်းလာပြီး တိမ်တိုက်စခန်းနဲ့ ကောင်းကင်

ဝံပုလွေစခန်း ကို အုပ်ချုပ်ဖို့ ရောက်လာတာပါ။ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရည်မှာဆိုရင် သူဟာ လျန်ကျိုးတစ်ခွင်မှာ ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်စာရင်းဝင် ဖြစ်ပါတယ်။

အပြင်ပန်းမှာတော့ မြို့ဝန်လျူနဲ့ မစ္စတာဟောက်တို့က ဆွန်ဒူရှန်ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း စစ်အာဏာကို နောက်ကွယ်ကနေ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ လက်မည်းကြီးကတော့ ဒီ စစ်နတ်ဘုရား နင်ချန်းချွန် ပဲ ဖြစ်နေပါတော့တယ်။