အခန်း (၃၇၉+၃၈၀)

အပိုင်း (၃၇၉) မမျှော်လင့်ဘဲဗီဇပြောင်းလူသားနှင့်တွေ့ဆုံခြင်း

လော်ယွမ်သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အနီးအနားတွင် ထားခဲ့သော ကျောပိုးအိတ်ကိုပင် ယူရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ခရီးတစ်လျှောက်လုံး အပြင်းအထန် ပြေးလွှားလာခဲ့ရာ ၆မိုင်ကျော် ရောက်ရှိမှသာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူသည် အနီးအနားရှိ သစ်ပင်အခေါင်းပေါက်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး ချက်ချင်း တိုးဝင်လိုက်သည်။

သစ်ပင်အခေါင်းပေါက်တွင် ပိုင်ရှင်ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ သစ်ခေါင်းထဲတွင် ခွေခွေလေး အိပ်စက်နေသော အဆင့်နိမ့် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်ကို ကြည့်ပြီး ကြောင်အမ်းသွားသည်။

၎င်းက သွားဖြဲပြီး ခြိမ်းခြောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လော်ယွမ်က မျက်လုံးတစ်ချက် လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ညည်းညူသံပြုလျက် မြေပေါ်သို့ ပျော့ခွေ ကျသွားသည်။

လော်ယွမ်က ရှေ့သို့တိုးကာ ၎င်း၏ လည်ဂုတ်ကို ဆွဲမလိုက်ပြီး အလေးချိန် တန်ဝက်ခန့်ရှိသော ထိုသန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါကို သစ်ပင်အပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဒီနေ့ သူ့စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသဖြင့် ဓားတွင် သွေးမစွန်းစေချင်ပေ။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာမူ ဤသစ်ပင်အပေါက်လေးကို သွေးများဖြင့် ညစ်ပေသွားမည်ကို မလိုလားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ သစ်ခေါင်းထဲတွင် ဆယ်စက္ကန့်ကျော်ခန့် ထိုင်နေလိုက်ရာ အသက်ရှူသံ ပြင်းနေမှု တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်ဖြစ်လာသော်လည်း နှလုံးခုန်သံမှာ ဒိန်းဒိန်းမြည်နေဆဲပင်။

သူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရှိုက်လိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အင်္ကျီကို လှန်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် ပတ်စည်းထားသော "သရဲမျက်နှာ မြင်း" ၏ လည်ဆံမွေးများကို ဖြေချလိုက်သည်။

ပလာစမာ အတွင်းခံအင်္ကျီ၏ ကာကွယ်မှု မရှိတော့သဖြင့် သစ်ခေါင်းထဲရှိ လေထုသည် ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ နေရာအနှံ့တွင် လေစီးဆင်းမှု လှိုင်းဂယက်များ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး သေးငယ်သော လေပွေများ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကျဉ်းမြောင်းသော သစ်ခေါင်းလေးသည် လေဝင်ပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ လေစီးကြောင်းများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

မြင်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မနုတ်ယူမီ အချိန်နှင့် ယှဉ်လျှင် လည်ဆံမွေးများ၏ အရောင်အဆင်းသည် အတော်အတန် မှိန်ဖျော့သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ တောက်ပခြင်း မရှိတော့ဘဲ မူလ အနက်ရောင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ဖြစ်ပေါ်စေသော ထူးခြားဖြစ်စဉ်များ၏ ပြင်းအားသည်လည်း သရဲမျက်နှာ မြင်းကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိစဉ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားသွားသည်။ မိုးနှင့် မြေကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

ဤအချက်ကို သူ ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤပမာဏသည် သရဲမျက်နှာ မြင်း၏ လည်ဆံမွေး အများစုနှင့် ယှဉ်လျှင် နွားတစ်ကောင်လုံးမှ အမွေးတစ်ပင်လောက်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကင်းကွာသွားပြီဖြစ်၍ အမြစ်မရှိသော သစ်ပင်၊ အရင်းအမြစ်မရှိသော ရေကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ မူလခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအင်ထောက်ပံ့မှု မရှိတော့သဖြင့် စွမ်းရည်များ အကြီးအကျယ် လျော့ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စွမ်းရည်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သရဲမျက်နှာ မြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် သေးငယ်လှသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနေအထားအရဆိုလျှင် ဤမျှလောက်သော စွမ်းရည်ပြင်းအားက လုံလောက်သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။ အမြန်ဆုံး ပြုလုပ်ချင်သော်လည်း ပေါင်းစပ်ခြင်း မပြုလုပ်မီ ဤလည်ဆံမွေးများကို အန္တရာယ် ကင်းရှင်းသွားအောင် စီမံဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်သေးသည်။

အဆင့် ၈ ပစ္စည်းများသည် သာမန် ပစ္စည်းများနှင့် မတူညီပေ။ ဤပစ္စည်းများတွင် မူလပိုင်ရှင်၏ အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအား အမှတ်အသားများ ကျန်ရစ်နေတတ်သည်။ ဓားရှည်နှင့် လော်ယွမ် ဆက်နွှယ်နေသကဲ့သို့ သရဲမျက်နှာ မြင်းသည်လည်း ဤလည်ဆံမွေးများနှင့် အာရုံခံစားမှု ဆက်နွှယ်နေသည်။ အားကောင်းခြင်းနှင့် အားနည်းခြင်းသာ ကွာခြားသည်။

ဖြစ်လာနိုင်သော အန္တရာယ်များကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် ဤပစ္စည်းကိရိယာကို ပိုမို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် မူလပိုင်ရှင်၏ စိတ်စွမ်းအား အမှတ်အသားကို ဖျက်ပစ်ပြီး မိမိ၏ အမှတ်အသားကို ရိုက်နှိပ်ခြင်းသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အဆင့်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤလည်ဆံမွေးများသည် သရဲမျက်နှာ မြင်းအတွက် အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်သဖြင့် စိတ်စွမ်းအား အမှတ်အသား ကျန်ရစ်မှု အလွန်နည်းပါးသည်။ ယခင်က ရရှိဖူးသော အဆင့် ၈ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်နှင့် မယှဉ်နိုင်သလို ထိုဓားမည်းကြီးနှင့်လည်း ယှဉ်၍မရပေ။ လည်ဆံမွေး တစ်ချောင်းစီတွင် ကျန်ရှိသော စိတ်စွမ်းအား အမှတ်အသားသည် မပြောပလောက်အောင် နည်းပါးသဖြင့် လော်ယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအား သက်ရောက်လိုက်သည်နှင့် အမှတ်အသားများက ချက်ချင်း ပျောက်ပျက်သွားသည်။

ဤအချက်က လော်ယွမ်၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှုကို အလွန် မြန်ဆန်စေသည်။ ၁၀ မိနစ် မပြည့်မီမှာပင် လည်ဆံမွေး အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးစီးပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အမှတ်အသားများ ရိုက်နှိပ်ပြီး ဖြစ်သွားသည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယခုအခါ သရဲမျက်နှာ မြင်းသည် ရှေ့တည့်တည့် ရောက်နေလျှင်တောင် အာရုံခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

သို့သော် သူ၏ အမှတ်အသားများသည် အလွန် အားနည်းနေသေးပြီး မီးပွားလေးများကဲ့သို့ အချိန်မရွေး ငြိမ်းသွားနိုင်သည်။ ဓားရှည်ကဲ့သို့ စိတ်တိုင်းကျ အသုံးပြုနိုင်ရန်နှင့် သွေးကြောမျှင်များ သွယ်တန်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာစေရန်မှာ တစ်ရက်တည်းဖြင့် မရနိုင်ပေ။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် သန့်စင်ပြီး ကြီးထွားလာအောင် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူ အပေါ်ထပ် အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီရှည်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ပေါင်းစပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်!

ဤအလုပ်ကို သူ ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လည်ဆံမွေး တစ်ချောင်းချင်းစီ အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်နှင့်အမျှ မူလက ပြောက်ကျားရောင် တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံသည် တဖြည်းဖြည်း အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မမြင်ရသော လှိုင်းတစ်ခု အဝတ်အစားများထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဝတ်စုံတစ်စုံလုံး ပေါင်းစပ်ပြီးစီးသွားသောအခါ လည်ဆံမွေး ငါးပုံတစ်ပုံခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ လော်ယွမ်က ခြေထောက်တွင် ဝတ်ထားသော အောက်ခံပျော့ ဖိနပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤဖိနပ်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အဆင့် ၇ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အရေပြားဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး "အသံမဲ့ လမ်းလျှောက်ခြင်း" ဟူသော စွမ်းရည်တစ်ခုသာ ပါရှိသည်။

သူ ခေတ္တ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မလုပ်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အသံမဲ့ လမ်းလျှောက်ခြင်း" သည် တိုက်ပွဲတွင် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်စီးနင်းရာ၌ အလွန် အသုံးဝင်သည်။ ဤစွမ်းရည်ကို ဖျက်ပစ်လိုက်ရမည်မှာ နှမြောစရာ ကောင်းသည်။ ထို့အပြင် ကျန်နေသော လည်ဆံမွေးများလည်း အလဟဿ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး ခါးပတ်တစ်ခုလောက်တော့ လုပ်နိုင်သေးသည်။

အမည် - လေပွေတိုက်ခိုက်ရေး ဝတ်စုံ

ပါဝင်ပစ္စည်း - သရဲမျက်နှာ မြင်း၏ လည်ဆံမွေး၊ နိုင်လွန်

ရှားပါးမှုအဆင့် - ခရမ်းနုရောင်

အလေးချိန် - ဝ.၄ ပေါင်

ကာကွယ်မှုစွမ်းရည် - ၃၈-၄၅

ထပ်တိုးအစွမ်း - အမြန်နှုန်း +၆၊ လေပွေ လမ်းကြောင်းလွဲ စက်ကွင်း

အသုံးပြုရန် လိုအပ်ချက် - မရှိ

သုံးသပ်ချက် - ဤသည်မှာ လေထု၏ ခုခံမှုကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးပြီး ခွဲထုတ်ပေးသော တိုက်ခိုက်ရေး ဝတ်စုံဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သင့်အား ပြေးလွှားရာတွင် လေထု၏ ခုခံမှုကို မခံစားရအောင် ပြုလုပ်ပေးသည်။ ထို့အပြင် အဆင့် ၈ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကြောင့် ဤဝတ်စုံသည် အလွန်ခိုင်ခံ့ပြီး ဘယ်သောအခါမျှ ပျက်စီးမည် မဟုတ်ပေ။"

............................................................................................................

အမည် - လေပွေတိုက်ခိုက်ရေး ဘောင်းဘီ

ပါဝင်ပစ္စည်း - သရဲမျက်နှာ မြင်း၏ လည်ဆံမွေး၊ နိုင်လွန်

ရှားပါးမှုအဆင့် - ခရမ်းနုရောင်

အလေးချိန် - ဝ.၃ ပေါင်

ကာကွယ်မှုစွမ်းရည် - ၃၅-၄၂

ထပ်တိုးအစွမ်း - အမြန်နှုန်း +၆၊ လေပွေ လမ်းကြောင်းလွဲ စက်ကွင်း

အသုံးပြုရန် လိုအပ်ချက် - မရှိ

သုံးသပ်ချက် - ဤသည်မှာ လေထု၏ ခုခံမှုကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးပြီး ခွဲထုတ်ပေးသော တိုက်ခိုက်ရေး ဘောင်းဘီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သင့်အား ပြေးလွှားရာတွင် လေထု၏ ခုခံမှုကို မခံစားရအောင် ပြုလုပ်ပေးသည်။ ထို့အပြင် အဆင့် ၈ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကြောင့် ဤဘောင်းဘီသည် အလွန်ခိုင်ခံ့ပြီး ဘယ်သောအခါမျှ ပျက်စီးမည် မဟုတ်ပေ။

စနစ်မှ စစ်ဆေးပေးသော အချက်အလက်များ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ဝတ်စုံတစ်စုံလုံး ပေါ့ပါးသွားသည်။ ဖိုင်ဘာမျှင်များသည် ပိုမို သိမ်မွေ့သိပ်သည်းလာသည်။ အနက်ရောင် သက်သက်ဖြစ်ပြီး အလင်းရောင်အောက်တွင် ဝေဝါးသော အလင်းကွင်းများ တောက်ပနေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤအလင်းကွင်းများသည် အလွန်မှိန်ဖျော့သဖြင့် သာမန်လူမျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်ပေ။ အများဆုံး ဆန်းကြယ်သော ခံစားမှုမျိုးသာ ပေးနိုင်သည်။

လော်ယွမ် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော လည်ဆံမွေးများကို ခါးတွင် စည်းနှောင်ကာ သစ်ခေါင်းထဲမှ ထွက်လာပြီး စမ်းသပ်ကြည့်သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လမ်းလျှောက်ကြည့်သည်။ ဤအမြန်နှုန်းတွင် ပေါင်းစပ်ခြင်း မပြုမီနှင့် ဘာမျှ ကွာခြားခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် လေပြည်လေညင်း တိုက်ခတ်မှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေပွေများနှင့် လေစီးကြောင်းများသည်လည်း မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ ရှိပုံမရပေ။

သို့သော် အရှိန် တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်လိုက်သောအခါ အကျိုးသက်ရောက်မှု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မူလက ဖြစ်ပေါ်လာသင့်သော လေပြင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေစီးကြောင်းများကြောင့် လမ်းကြောင်းလွှဲသွားပြီး ရှေ့မှ တိုးဝင်လာသော လေထု အများအပြားကိုလည်း လေပွေစက်ကွင်းများက ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူ ပြေးလေ မြန်လေ ဖြစ်လာသည်။ လေဖိအား၏ တွန်းအားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေစီးကြောင်းများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး လေပွေစက်ကွင်းများလည်း ပိုမိုများပြားလာသည်။ သူ မည်မျှပင် မြန်မြန်ပြေးစေကာမူ သူ ခံစားရသည်မှာ လေပြည်လေညင်းသာ ဖြစ်သည်။

လော်ယွမ် တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။ မြို့သစ်တွင် သင်တန်းတက်ပြီးနောက် သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ မနိမ့်ကျတော့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေစီးကြောင်း အပြောင်းအလဲများကို ကြည့်ပြီး သရဲမျက်နှာ မြင်း၏ လည်ဆံမွေးများသည် အလွန် သိမ်မွေ့နက်နဲသော လေဖိအား မျှခြေ စနစ်တစ်ခု ပါရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ လည်ဆံမွေးများသည် လေစီးကြောင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အစပျိုးသူများသာ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအား သိပ်မကြီးပေ။ လေဖိအားသည်သာ ၎င်းတို့ကို တွန်းအားပေး လည်ပတ်စေသော စစ်မှန်သော စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤစနစ်၏ လုပ်ဆောင်ပုံ မူဝါဒကို ဖော်ထုတ်ပြီး တုပနိုင်ပါက၊ တိုက်လေယာဉ်များတွင် ထည့်သွင်း အသုံးပြုနိုင်ပါက ကောင်းကင်ယံသည် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါ ငှက်များ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ပြောရတာ လွယ်သလောက် တကယ်တမ်းကျတော့ ခက်ခဲလှသည်။ နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် အဆင့်လိုက် သွားရသည်ဖြစ်ပြီး ချက်ချင်း အောင်မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်တွင် အဆင့် ၈ သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ နည်းပါးလှသည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များကို အလွယ်တကူ ဖော်ထုတ်နိုင်ပါက ယခုအချိန်တွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်သည် ဤမျှ အထိနာနေမည် မဟုတ်ပေ။

..............................................................................

လော်ယွမ်သည် ကျောပိုးအိတ်ကို ရှာဖွေရန် မူလနေရာသို့ ချက်ချင်း ပြန်မသွားပေ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ထို သရဲမျက်နှာ မြင်းကို သူ ကြောက်ရွံ့နေသေးသည်။

သစ်ခေါင်းထဲတွင် တစ်ညတာ ငြိမ်သက်စွာ နေလိုက်ပြီး နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောမှသာ သတိကြီးစွာဖြင့် မူလနေရာသို့ ပြန်သွားသည်။

သရဲမျက်နှာ မြင်း ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသစ်ပင်ကြီးမှာမူ ကပ်ဘေးသင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်လုံး မြေပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး ထက်ပိုင်းကျိုးနေသည်။ အပေါ်ရှိ သစ်ရွက်များမှာလည်း ပြောင်စင်အောင် အစားခံထားရသည်။ လော်ယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျောပိုးအိတ်ကို ရှာဖွေလိုက်ရာ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

လော်ယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ဒုက္ခပဲဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျောပိုးအိတ်ထဲရှိ အခြားပစ္စည်းများက ကိစ္စမရှိသော်လည်း အရေးကြီးဆုံးမှာ ဂြိုဟ်တုမြေပုံ ပါရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ဂြိုဟ်တုမြေပုံ မပါဘဲ မိမိ၏ အာရုံခံစားမှု သက်သက်ဖြင့် ဦးတည်ရာကို ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ စိတ်ပူသွားသော်လည်း ခေါင်းပြတ်နေသော ယင်ကောင်ကဲ့သို့ နေရာအနှံ့ လျှောက်ရှာခြင်း မပြုပေ။

ကျောပိုးအိတ်၏ အနံ့ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။ လေထဲတွင် အနံ့အနည်းငယ် ခံလိုက်ရာ ရင်းနှီးသော အနံ့ကို ချက်ချင်း ရလိုက်သည်။ တစ်ညသာ ကုန်လွန်သေးသဖြင့် အနံ့မှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ အနံ့ခံပြီး ခြေရာခံ လိုက်ပါသွားသည်။

သူ ခရီးအတော်ဝေးဝေး ရောက်သွားပြီး တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်။ ခန့်မှန်းခြေ ကီလိုမီတာ ဆယ်ချီ လျှောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျောပိုးအိတ် အစအနများကို မတွေ့ရပေ။ ဤသည်မှာ သတင်းကောင်း ဖြစ်သည်။ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါက ကျောပိုးအိတ်ကို ကိုက်ဖြဲခြင်း မရှိကြောင်း ပြသနေပြီး မြေပုံ ကောင်းမွန်နေရန် အခွင့်အလမ်း များသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် ဆက်လျှောက်လာပြီးနောက် အနံ့သည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်၌ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

လော်ယွမ် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ ကျောပိုးအိတ်သည် သစ်ကိုင်းခွတစ်ခုတွင် ချိတ်နေသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါမှ မရှိသလို အခြား သတ္တဝါများ၏ အသိုက်များလည်း မတွေ့ရပေ။

ထိုသန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါသည် ကျောပိုးအိတ်ကို စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်သွားပြီး လွှင့်ပစ်ခဲ့သည်ဟု လော်ယွမ် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သူ ချက်ချင်း ခုန်တက်ပြီး ကျောပိုးအိတ်ကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။

ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ပစ္စည်းများ တစ်ခုမှ မလျော့သော်လည်း တစ်ယောက်ယောက် မွှေနှောက်ထားသကဲ့သို့ ရှုပ်ပွနေသည်။

သံသယဖြစ်နေစဉ်မှာပင် နောက်ကျောဖက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် ချောင်းကြည့်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ သတိကြီးစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပေ ၃၀၀ ကျော် အကွာအဝေးတွင် အရိပ်မည်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သစ်ကိုင်းများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအကွာအဝေးသည် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေသည်။ သူ သွားကြည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အလယ်အလတ်စား ပိုးမွှားသန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်သည် ဘေးနားရှိ သစ်ရွက်အုပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ပေ၃၀ကျော်ကွာဝေးသော သစ်ကိုင်းပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။

လော်ယွမ် အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲရှိ သံသယမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်စွမ်းအားသည် အံ့မခန်း ကောင်းမွန်လှသည်။ ကျောပိုးအိတ်ထဲရှိ ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီ၏ တည်နေရာကို သူ အတိအကျ သိရှိသည်။ ဤနေရာထိ ဆွဲလာခြင်းကြောင့် ကျောပိုးအိတ် လှိမ့်သွားပြီး ပစ္စည်းနေရာများ ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်သော်လည်း အောက်ဆုံးတွင် ထည့်ထားသော တဲဖျင်စသည် အပေါ်သို့ ရောက်လာခြင်း၊ မြေပုံ ခေါက်ရိုးကျိုးပြီး အစွန်းအထင်းများ ပေကျံနေခြင်းမျိုး မဖြစ်နိုင်ပေ။ သေချာပေါက် သက်ရှိတစ်ခုခုက မွှေနှောက်ထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဇစ်ပြန်ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ကျောပိုးအိတ် မျက်နှာပြင်ကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်ရာ ကိုက်ရာများ မတွေ့ရပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤသတ္တဝါသည် လက်သည်းများ သို့မဟုတ် လက်များ ပါရှိပြီး ဉာဏ်ရည် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရှိကြောင်း ပြသနေသည်။ ထို့အပြင် ကျောပိုးအိတ်ကို မွှေနှောက်နိုင်ရန်အတွက် ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အရွယ်အစားသည် သိပ်မကြီးဘဲ လူသားနှင့် ဆင်တူလောက်မည်ဟု လော်ယွမ် သုံးသပ်မိသည်။

အသေးစား ပရိုင်းမိတ် မျိုးနွယ် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါများမှလွဲ၍ ကျောပိုးအိတ်ကို သယ်ဆောင်သွားနိုင်သူမှာ ဉာဏ်ရည်မြင့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။

သူ့မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချောင်းကြည့်နေသော အကြည့်ကို ထပ်မံခံစားလိုက်ရပြန်သည်။ မူလ ဦးတည်ချက်ဘက်မှပင် ဖြစ်သော်လည်း နေရာအနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားသည်။

သူ့မျက်နှာအမူအရာ အေးစက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းခါလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေပွေများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာကာ သူသည် အရိပ်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပေ ၃၀၀ ကျော် အကွာအဝေးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

ဓားရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်း ပြတ်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် အပြာရောင် လူရိပ်တစ်ခုသည် သစ်ကိုင်းနှင့်အတူ ပြုတ်ကျလာပြီး နားမလည်နိုင်သော စူးရှအော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် အရပ် ငါးပေ ငါးလက်မ ခန့် ရှိသော လူပုံသဏ္ဍာန် သက်ရှိသတ္တဝါ ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင် ဆံပင်များအောက်တွင် မျက်နှာသွင်ပြင် ထင်ရှားသော လှပသည့် မျက်နှာလေး ရှိသည်။ မြွေကဲ့သို့ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များနှင့် ရင်ဘတ်၊ ဝမ်းဗိုက်မှလွဲ၍ ကျန်နေရာများတွင် ဖုံးအုပ်ထားသော အပြာရောင် အကြေးခွံများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဤချောင်းကြည့်နေသော သက်ရှိသည် လူသားနှင့် ဘာမျှ မခြားနားပေ။

လော်ယွမ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မည့် အစီအစဉ်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် မြေကြီးပေါ် မကျမီမှာပင် ကိုယ်ကို လှေကားထစ်သဖွယ် လှိမ့်လိုက်ပြီး အလွန် လျင်မြန်စွာ ခြေလေးချောင်းထောက်လျက် မြေပေါ်သို့ ကျသွားသည်။ ထို့နောက် နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်သွားပြီး ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များဖြင့် လော်ယွမ်ကို သတိထား ကြည့်နေကာ ပါးစပ်မှ သတိပေးသံကဲ့သို့ ရှူးရှူးရှားရှား အသံများ ပြုလုပ်နေသည်။

သူမ ထိုင်လိုက်သော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကြောင့် လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော ပလက်တီနမ် ဆွဲကြိုးလေးသည် ပခုံးကျော်ကျနေသော ဆံပင်နက်များကြားမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သေသပ်လှပသော အသည်းပုံ ဆွဲသီးလေးသည် နှင်းဆီရောင် ရင်သားနှစ်မွှာကြားတွင် ယိမ်းထိုး လှုပ်ရှားနေသည်။

ဤဆွဲကြိုးသည် သူမ၏ မူလအထောက်အထားကို သက်သေပြနေသည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ သူမသည် ဗီဇပြောင်းလူသား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လော်ယွမ် ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဗီဇပြောင်းလဲမှုသည် သူမအား ဤကြောက်မက်ဖွယ် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်စေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူသားအဖြစ်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။ ကံကောင်းသည်လား ကံဆိုးသည်လား မသိနိုင်ပေ။

လော်ယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဓားကို အိမ်ပြန်သွင်းကာ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ လမ်းဘေးတွင် ချထားသော ကျောပိုးအိတ်ကို ကောက်လွယ်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆက်လျှောက်သွားကာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြန်သည်။

လော်ယွမ်ကို ကြည့်ပြီး စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်နေသည်လား၊ အငြိုးထားသည်လား မသိ၊ ထိုဗီဇပြောင်းလူသားသည် တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသည်။ လော်ယွမ် ရပ်တန့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချုံပုတ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

လော်ယွမ် ခေါင်းကို ယမ်းလိုက်ပြီး အရှိန်မြှင့်ကာ ဆက်သွားလိုက်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုဗီဇပြောင်းလူသား၏ အရှိန်သည်လည်း မနှေးကွေးကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ တောတောင်ထဲတွင် နေထိုင်ရသည်ကို ကျင့်သားရနေသဖြင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန် လျင်မြန်ပေါ့ပါးသည်။ တွဲကျနေသော စပျစ်နွယ်များကို ဆွဲကိုင်ပြီး တောအုပ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ကူးသန်းသွားလာကာ သူ့နောက်မှ ကပ်လိုက်လာသည်။ မျောက်တစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

လော်ယွမ်လည်း မတတ်နိုင်တော့သဖြင့် လိုက်ချင်သလောက် လိုက်ပါစေတော့ဟု သဘောထားလိုက်သည်။ မောလာရင် ရပ်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ နေ့လယ်ရောက်သည်အထိ ထိုဗီဇပြောင်းလူသားသည် နောက်မှ ကပ်လိုက်လာဆဲပင်။

..........................................................................................

လော်ယွမ်သည် ဖမ်းမိသော သားကောင်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်၊ အရေခွံခွာပြီး ကလီစာများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သားကောင်ကို ရိုးရှင်းစွာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သစ်သားတုတ်ဖြင့် ထိုးဖောက်ကာ မီးပေါ်တွင် ကင်လိုက်သည်။ မကြာမီ အဝါရောင် အဆီများ စိမ့်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မွှေးပျံ့သည့် အနံ့များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လော်ယွမ်သည် မလှမ်းမကမ်းသို့ ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ ဗီဇပြောင်းလူသားသည် သူ့ကို စွဲလမ်းနေပုံရပြီး ဇွဲကောင်းကောင်းဖြင့် လိုက်နေသည်။

သူမသည် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ရင်ဘတ်ကို ထက်မြက်သော လက်သည်းများဖြင့် ခွဲကာ ကလီစာများကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကိုက်ဝါး စားသောက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အသားကင်နံ့ ရလိုက်သဖြင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစများ စီးကျနေသည်။ ကျက်ပြီးသား အစားအစာ၏ အနံ့သည် သူမ၏ လူသားဘဝက မှတ်ဉာဏ်အနည်းငယ်ကို ပြန်လည်နှိုးဆွပေးလိုက်ပုံ ရသည်။ သူမ လည်ချောင်း လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်နှာထားမှာ ငေးငိုင်သွားသည်။

လော်ယွမ် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်ပြီး အသားကင် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကျက်သွားသောအခါ မီးကို နင်းချေ ငြှိမ်းသတ်လိုက်သည်။ နောက်ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး ပူသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စားသောက်လိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် အဆင်ပြေသော်လည်း မကြာမီ သူ နေရထိုင်ရ ခက်လာသည်။ နောက်ကျောဘက်မှ စိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။ သူမ တံတွေး အဆက်မပြတ် မျိုချနေသံကို သူ၏ ကောင်းမွန်သော နားဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရသည်။

လော်ယွမ် အနည်းငယ် စားပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ လှည့်ကြည့်ပြီး "စားချင်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လူဆိုသည်မှာ အပြင်ပမ်းသဏ္ဍန်ကို ကြည့်တတ်ကြစမြဲပင်။ ဤဗီဇပြောင်းလူသားက အကြေးခွံတွေ၊ ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးတွေ ရှိနေသဖြင့် ကြောက်စရာ ကောင်းနေသော်လည်း မျက်နှာလေးက လှပပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ရုပ်ဆိုးပန်းဆိုးသာ ဖြစ်နေပါက လော်ယွမ် အနေဖြင့် နေရာတင် သတ်မပစ်ရင်တောင်မှ မျက်နှာကောင်း ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

လော်ယွမ်က ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဗီဇပြောင်းလူသားသည် ချက်ချင်း သတိထားသော ကိုယ်ဟန်အနေအထား ပြင်လိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ ရှူးရှူးရှားရှား အသံများ ပြုလုပ်သည်။

ဗီဇပြောင်းလဲမှုက သူမ၏ အသံအိုးကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူမ ဘာပြောနေသည်ကို သူမကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လော်ယွမ် ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်နေသော နောက်ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို ဆွဲဖြုတ်ကာ အဝေးသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ညစ်ပတ်သွားမလား ဆိုတာကိုတော့ သူမ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆရသည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၃၈၀) ခရီးလမ်း

ဗီဇပြောင်းလူသားသည် လန့်ဖျပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပေ၃၀ကျော် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် လွတ်ထွက်သွားသော ယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး အထိတ်တလန့်ဖြစ်နေသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။

သူမသည် သတိကြီးစွာထားပြီး လော်ယွမ့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အချိန်အတန်ကြာမှသာ အစာရှိရာသို့ စမ်းတဝါးဝါး တိုးကပ်လာသည်။ လော်ယွမ်သည် မူလနေရာတွင် အငြိမ်ထိုင်နေပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုလုပ်သည်ကို မြင်မှ နောက်ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူလိုက်ပြီး အနီးနားရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်သို့ တရွှပ်ရွှပ် တက်သွားလိုက်သည်။ သစ်ကိုင်းကြားတွင် ဝင်ထိုင်ကာ လော်ယွမ့်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် အငမ်းမရ ကိုက်ဖြတ်စားသောက်တော့သည်။

အစားစားနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှ လော်ယွမ့်ကို အကဲခတ်နေပြီး အလွန်သတိထားနေပုံရသည်။

သူမ၏ စားသောက်ပုံမှာ ယဉ်ကျေးသည်ဟု ပြော၍မရပေ။ ဝါးပင်မဝါးဘဲ ပလုတ်ပလောင်း မျိုချနေသည်။ အန္တရာယ်များသော တောအုပ်ထဲတွင် နေထိုင်ရသဖြင့် အစားအစာဆိုသည်မှာ ဗိုက်ထဲရောက်မှသာ ကိုယ်ပိုင်သည်ဟု နားလည်ထားပုံရသည်။ တစ်စက္ကန့် ပိုနှေးလျှင် တစ်စက္ကန့် အန္တရာယ်ပိုများနိုင်သည်ဟု သူမ သဘောပေါက်ထားသည်။

သူမ၏ အလေ့အကျင့်များက တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူမထံမှ လူသားဆန်သော အငွေ့အသက်များကို လော်ယွမ် ရှာမတွေ့တော့ပေ။

စက္ကန့် ၃၀ လောက်အတွင်းမှာပင် (၁၀) ပေါင်ကျော်လေးသော ခြေထောက်တစ်ချောင်းသည် အရိုးသာ ကျန်တော့သည်။ အရိုးပေါ်တွင် ကပ်ကျန်နေသော အသားစများနှင့် အကြောများကိုပါ ပြောင်စင်အောင် စားသောက်လိုက်ပြီးနောက် အရိုးကို ကိုက်ခွဲကာ အတွင်းမှ ခြင်ဆီများကိုပါ စုပ်ယူလိုက်ပြီးမှ နှမြောတသစွာဖြင့် အရိုးကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

သူမသည် ရဲရဲနီနေသော နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး အဆီအစိမ့်များကို သန့်စင်လိုက်သည်။ လော်ယွမ့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသေးသော ကင်ထားသည့် အသားတုံးကြီးကို တပ်မက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

အစားအစာကြောင့် သော်လည်းကောင်း၊ လော်ယွမ့်ထံမှ ရန်လိုမှုမရှိကြောင်း ခံစားမိ၍ သော်လည်းကောင်း သူမ၏ သတိထားမှုမှာ ယခင်ကထက် များစွာ လျော့နည်းသွားသည်။

သူမခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများမှာ သိပ်မကြီးပေ။ ပဲစိမ်းစေ့ခန့်သာရှိပြီး အလွန်သိပ်သည်းသည်။ လက်ဖမိုး၊ တင်ပါးနှင့် အဆစ်နေရာများတွင် အကြေးခွံများမှာ ပို၍သေးငယ်ပြီး မျက်စိဖြင့်ပင် သေချာမမြင်ရပေ။ မျက်နှာနှင့် ရင်ဘတ်၊ ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းတို့တွင်မူ လူသားအရေးပြားအတိုင်း ရှိနေသေးသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုဗီဇပြောင်းလူသားသည် သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အကာအကွယ်မဲ့ပြီး ပေါ်လွင်နေသည်ကို သတိမထားမိပေ။ လော်ယွမ် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်မိပြီးနောက် ချက်ချင်း အကြည့်လွှဲလိုက်ရသည်။

ဗီဇပြောင်းလူသား၏ ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့ပြီး တပ်မက်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် လော်ယွမ် စားနေသော အသားကင်မှာ အရသာမရှိသလို ဖြစ်လာသည်။ သူ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော အသားကင်အားလုံးကို သူမရှိရာသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

တက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲ ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် သာမန်အစားအစာများမှရသော စွမ်းအင်သည် သူ့အတွက် ရှိရှိမရှိရှိ အရေးမပါတော့ပေ။ အဓိကအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ဇီဝဖြစ်စဉ်အတွက် လိုအပ်သော ဒြပ်စင်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် ပါးစပ်အရသာခံရန်လောက်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်လုပ်ပိုစားသည်ဖြစ်စေ၊ လျှော့စားသည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် ဘာမှထူးခြားမှု မရှိပေ။

ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါအသားကို မည်မျှပင်စားစား သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ တက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲကို ကြီးထွားလာစေမည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ကြိမ် ကြုံဖူးပြီးသားမို့လားမသိ၊ ယခုတစ်ခေါက်တွင် ဗီဇပြောင်းလူသားသည် လန့်ပြီး ထွက်မပြေးတော့ပေ။

အသားကင် လေထဲတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် သူမသည် အသာအယာ ခုန်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။ မြေကြီးပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ပြန်ကျလာပြီးနောက် ခြေရောလက်ပါ အသုံးပြု၍ သစ်ပင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်တက်သွားကာ စတင်စားသောက်တော့သည်။

ဤဗီဇပြောင်းလူသား၏ စွမ်းရည်များ မနိမ့်ကြောင်း သိသာသည်။ သူမပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သော ဗီဇပြောင်းစွမ်းရည်များကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်။ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုမှာ (၁၄) မှ (၁၅) မှတ်ကြားတွင် ရှိလောက်သည်။ တကယ်လို့များ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် "အထူးတပ်ဖွဲ့" ထဲတွင် လော်ယွမ်မှလွဲ၍ ကျန်လူများ ရှောင်တိမ်းနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း ဤမျှ အန္တရာယ်များသော တောအုပ်ကြီးထဲတွင် အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရန် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စွမ်းရည်ရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေမည်။

လော်ယွမ် ဆယ်မိနစ်ခန့် အနားယူပြီး မြေပုံကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုကာ ခရီးပြန်ဆက်ခဲ့သည်။

ဗီဇပြောင်းလူသားသည် ရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော အရိပ်ကိုကြည့်ပြီး သူမနှင့်စိမ်းသက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း မကြာမီ အံကြိတ်ကာ ဆက်လက်လိုက်ပါသွားသည်။

သူမ၏ ရိုးရှင်းသော ဦးနှောက်က သူမ ဘာကြောင့် ပြေးလိုက်နေရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။

မျိုးနွယ်တူဟု ထင်ရသူကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသော သိလိုစိတ်ကြောင့်လား၊ အရသာရှိသော အစားအစာကို ဆက်လက်စားချင်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ရှည်လများ အထီးကျန်ဆန်ခဲ့မှုကြောင့်လား၊ ရင်းနှီးသလို ခံစားရသော စိတ်အာရုံကြောင့်လား ဆိုသည်ကို သူမ မသိပေ။

သူမ အသိဝင်စကတည်းက ဤတောအုပ်ထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ သူမ ဘယ်ကလာသည်ကို မသိသလို မျိုးနွယ်တူများကိုလည်း တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

နေ့ဘက်တွင် သတိထား၍ အစာရှာထွက်ပြီး ညဘက်ရောက်လျှင် ကျဉ်းမြောင်းသော ဂူထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲဟိန်းသံများကို နားထောင်ရင်း မိုးလင်းမည့်အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်ခဲ့ရသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် ထူးဆန်းသော အိပ်မက်များ မက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် နိုးလာသောအခါ မှတ်ဉာဏ်များ ဝေဝါးသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားရတတ်သည်။ အလွန်ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် ဤမျိုးနွယ်တူကို တွေ့လိုက်ရမှသာ ရင်းနှီးသလို ခံစားချက်မျိုး ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

................................................................................................

ဤဧရိယာသည် အန္တရာယ်များလွန်းသည်ဟု ပြောရပေမည်။ ညနေစောင်းခါနီးတွင် လော်ယွမ်သည် လမ်းခုလတ်၌ အဆင့် (၇) သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ယခုတစ်ခေါက် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်မှ ထွက်လာရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြင်ပကမ္ဘာမှ ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့အစည်းကို ထောက်လှမ်းရန်နှင့် ခရီးတွင်တွင်ရောက်စေရန် ဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် မလိုအပ်ဘဲနှင့် သူသည် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါများကို လိုက်လံရှာဖွေပြီး တိုက်ခိုက်လေ့မရှိပေ။ သို့သော် လမ်းတွင် ပက်ပင်းတိုးလာလျှင်မူ ရှင်းပစ်လိုက်လေ့ရှိသည်။

အဆင့် (၇) သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင်သည် အတွေ့အကြုံရမှတ်အနည်းဆုံး ၁၉,၂၀၀ မှ အများဆုံး ၃၈,၄၀၀ အထိ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ယခု အဆင့် (၁၁) အထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော သူ့အတွက် ဤမျှများပြားသော အတွေ့အကြုံမှတ်များက အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။ စုဆောင်းထားပါက ဘော်နီယိုကျွန်းသို့ ရောက်သောအခါ အဆင့်ထပ်တက်နိုင်ပြီး စွမ်းအားပိုမိုကြီးမားလာနိုင်သည်။

စနစ်၏ ကြိုတင်သတိပေးချက်ကြောင့် သူသည် ၆မိုင်ကျော် အကွာကတည်းက ကြိုတင်သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်အေးလက်အေး ပြင်ဆင်ချိန်ရခဲ့သည်။

သူသည် နာရီဝက်ခန့် အချိန်ယူပြီး သတိထားကာ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင်မူ (၂) စက္ကန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်ချောမွေ့ခဲ့သည်။ ဧရာမဖားကြီးကို သတ်ခဲ့စဉ်ကထက် များစွာ သက်သာသည်။ အသစ်ပေါင်းစပ်ထားသော တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကြောင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ၏အရှိန်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ တစ်ဖက်ရန်သူမှ စွမ်းရည်မထုတ်လွှတ်နိုင်ခင်မှာပင် ဦးနှောက်ထဲသို့ ဓားဖြင့်ထိုးဖောက်ကာ ချက်ချင်း အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရွှေတောင်ကြီး ပြိုကျသကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်ကြီး လဲကျသွားသောအခါ မြေကြီးပါ တုန်ခါသွားသည်။

သတ္တဝါကြီး၏ ပြင်းထန်သော ဇီဝစွမ်းအားများ ငြိမ်သက်သွားပြီး အကြောဆွဲခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် လော်ယွမ်သည် အလောင်းကောင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ရင်ဘတ်ကို ခွဲစိတ်ပြီး နှလုံးကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ခြင်းတောင်းအရွယ်အစားခန့်ရှိသော နှလုံးသည် တန်ဝက်ခန့် လေးလံပြီး ဒိတ်ဒိတ် ဒိတ်ဒိတ်နှင့် ခုန်နေဆဲဖြစ်ရာ စွမ်းအားပြည့်ဝကြောင်း ပြသနေသည်။

လော်ယွမ်သည် ကျန်းမာတောက်ဓား ဖြင့် နှလုံးကို ခွဲလိုက်ပြီး အတွင်းမှ ပဲကြီးစေ့ခန့်ရှိသော တက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် နှလုံးခုန်သံ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ သွေးစများကို သုတ်ပစ်လိုက်ပြီး နေရောင်အောက်တွင် ထောင်ကြည့်လိုက်ရာ လက်သန်းအရွယ်ခန့်ရှိပြီး အနီနှင့် အဝါရောင် ရောယှက်နေသော တက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲကို တွေ့ရသည်။ အဆင့် (၈) တက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲနှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် နောက်ကျိပြီး အနည်အနှစ်များပါသည်။

မူလက လော်ယွမ်သည် အဆင့် (၈) တက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲကို စားသုံးပြီးဖြစ်၍ ဤကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် ပုံဆောင်ခဲများကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယခင်က သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါအချို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးသော်လည်း ထုတ်ယူခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သတ်သတ်လွတ်စားသော သရဲမျက်နှာမြင်း၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူကို မြင်ပြီးမှ သူ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို လက်လွတ်ခံခဲ့ရကြောင်း သတိပြုမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆင့် (၈) သက်ရှိကပင် ဤမျှ တပ်မက်မောသည်ဆိုလျှင် ဤတက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲသည် သူ့ကို ဗိုက်ပြည့်စေရုံသာမက အခြားကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများလည်း ရှိနိုင်ပေသည်။

လော်ယွမ်သည် တက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲကို ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားပြီး လည်ချောင်းမှတဆင့် နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ဗိုက်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ခဏတာ ပူနွေးသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နှလုံးသားနေရာရှိ အဆင့် (၈) တက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲ အနည်းငယ် ကြီးထွားလာသည်မှလွဲ၍ အခြား ထူးခြားမှု မရှိပေ။

လော်ယွမ် စိတ်မပျက်မိပေ။ တစ်လုံးတည်းမို့လို့ ပမာဏ နည်းလွန်းတာ ဖြစ်နိုင်သည်။ များများစားလာလျှင် အာနိသင် ပြလာနိုင်သည်။

တောအုပ်ထဲမှ တရှပ်ရှပ် အသံများ ကြားလိုက်ရပြီး သစ်ကိုင်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထို့နောက် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်သေးသေးလေးက သစ်ကိုင်းများကို ဖယ်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာလေး ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အဝေးမှ ကြီးမားသော ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါကြီးကို တစ်လှည့်၊ လော်ယွမ့်ကို တစ်လှည့် ကြည့်နေသည်။

အံ့သြခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ သံသယဖြစ်ခြင်း စသည့် ခံစားချက်များ သူမမျက်နှာပေါ်တွင် အလီလီ ပြောင်းလဲနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြောက်လန့်နေသော တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးကဲ့သို့ တုန်ရီနေသည်။

သို့သော် မကြာမီ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျိုးနွယ်တူက သူမကို အစာကျွေးခဲ့သည်ကို ပြန်သတိရသွားသည်။ ရိုးရှင်းသော အတွေးကြောင့် သူမတွင် လူသားများကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော အတွေးများ မရှိပေ။ အကောင်းနှင့် အဆိုး ခွဲခြားမှုမှာ ရိုးရှင်းပြတ်သားသည်။ သူမ၏ စိတ်သည် ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သွားပြီး လော်ယွမ့်ကို ကြည့်ရာတွင်လည်း သိပ်မကြောက်တော့ပေ။

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူမသည် သတ္တိမွေးကာ သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ခြေရောလက်ပါ အသုံးပြု၍ လော်ယွမ့်ဆီသို့ အပြေးသွားလိုက်သည်။

လော်ယွမ်နှင့် ပေ ၁၅၀ ခန့်အကွာသို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ လော်ယွမ့်ကို တစ်ချက်အကဲခတ်ပြီးနောက် သူမ၏အကြည့်များသည် လော်ယွမ့်ဘေးနားရှိ နှလုံးသားတုံးကြီးဆီသို့ ရောက်သွားကာ ပြန်လည်ခွာယူ၍ မရတော့ပေ။

လော်ယွမ် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်လုံးအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။ အဆင့်နိမ့်သတ္တဝါများသည် အဆင့်မြင့်သတ္တဝါများ၏ အသားနှင့် သွေးကို လိုလားတပ်မက်သည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ တော်ရုံနှင့် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ ရယ်မောလိုက်ပြီး နှလုံးသားမှ အသားတစ်တုံးကို လှီးဖြတ်ကာ အဝေးသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

မြေကြီးပေါ် မကျခင်မှာပင် သူမ ခုန်ဖမ်းလိုက်ပြီး တိကျစွာ ဖမ်းယူကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး အငမ်းမရ စားသောက်တော့သည်။

နှလုံးသားသည် တက်ကြွစွမ်းအင်အစိုင်အခဲနှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိသဖြင့် စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆ အလွန်မြင့်မားသည်။ ဗီဇပြောင်းလူသားသည် အကိုက်အနည်းငယ် စားလိုက်ရုံဖြင့် မျက်နှာများ နီရဲလာပြီး မကြာမီ တစ်ကိုယ်လုံး နီမြန်းလာသည်။ သို့သော် သူမသည် အစားအစာကို မဖြုန်းတီးချင်သဖြင့် မရပ်မနား ဆက်လက် စားသောက်နေသည်။

မကြာမီ သူမသည် အရက်မူးသကဲ့သို့ ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်လာသဖြင့် လန့်ဖျပ်သွားပြီး အသိပြန်ဝင်လာစေရန် ခေါင်းကို တွင်တွင် ခါရမ်းနေလေသည်။

လော်ယွမ် ကြည့်ရင်းနှင့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ဤအန္တရာယ်များလှသော တောတွင်းခရီးစဉ်တွင် မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်ရှိလာပြီး မောင်းထုတ်၍မရသော ဤဗီဇပြောင်းလူသားမလေးသည် သူ၏ အထီးကျန်ဆန်သော ခရီးလမ်းကို အနည်းငယ် အရောင်စုံလင်သွားစေသည်။ ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးလမ်းသည် သိပ်ပြီး ပျင်းစရာ ကောင်းတော့မည်မပုံပေ။

ဆက်ရန်...