အခန်း (၁၇၃)
Vol. 15 Ch. 173
ကြယ်ဓားသမားသည် နတ်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ ကြယ်ကြွေဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ဓားချက်မှာ ကြယ်ကြွေသကဲ့သို့ လျင်မြန်ရုံသာမက ဓားတစ်ချက်ဝှေ့တိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။
ထိုမီးလျှံများသည် အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး ကြယ်တာယာချီအဆင့်ကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သာ ထိမိပါက ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။
ခုနကလေးတင်ပင် ရာနှင့်ချီသော သိုင်းပညာရှင်များသည် အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ထိုပြင်းထန်သော မီးလျှံများကြားတွင် လောင်ကျွမ်း သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် ဤနတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းကြောင့် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၂၇ ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ရုံသာမက သိသိသာသာပင် အသာစီး ရနေခဲ့သည်။
ကြယ်ဓားသမား၏ နှလုံးသားတွင် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသလို ရူးသွပ်မှုများဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ယခင်က ဤမျှလောက်အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအားမျိုးကို တစ်ခါမျှ မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၂၇ ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ထွက်မပြေးဘဲ နေနိုင်သည်မှာပင် တော်လှပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် နတ်ဓားကြောင့် မဖြစ်နိုင်သောအရာမှာ ဖြစ်နိုင်လာခဲ့လေပြီ။
" နတ်ဓားက တကယ့်ကို နတ်ဘုရားဓားပါပဲလား"
ကြယ်ဓားသမားက ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။ "နတ်ဓားက သူ့သခင်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီ ငါကပဲ အဲဒီသခင်ပဲ။ မင်းတို့အားလုံး အမြန်ဆုတ်ခွာပြီး ခုခံနေတာကို ရပ်တန့်ဖို့ ငါအကြံပေးမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ကို မညှာတာတဲ့အတွက် မပြစ်မဆိုကြနဲ့"
ထိုအချိန်တွင် နတ်ဓား၏ စွမ်းပကားကို မြင်တွေ့ထားရသူများထဲမှ မည်သူကများ လက်လျှော့ကာ ထွက်သွားချင်ပါမည်နည်း။
"ကြယ်ဓားသမား အဲဒီဓားကို အခုချက်ချင်းချလိုက်"
"မင်းက ဒီနတ်ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မထိုက်တန်သေးဘူး"
ကြယ်ဓားသမားက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း "ခေါင်းမာတဲ့ လူတွေ မင်းတို့ကို ငါကိုယ်တိုင် သေမင်းဆီ ပို့ပေးရမှာပေါ့"
ပြောပြီးသည်နှင့် နှစ်ဖက်စလုံး ထပ်မံတိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကြယ်ဓားသမားသည် အမှန်တကယ်ကိုပင် ကရုဏာကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် သူ၏ခွန်အားအပြည့်ကို ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် အားနည်းသော ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်အချို့မှာ သူ၏ဓားချက်အောက်တွင် အသက်ပျောက်ခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း လူအုပ်ကြီးက နောက်မဆုတ်ခဲ့ကြပေ။ နတ်ဓားက ပို၍စွမ်းအားကြီးပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလေလေ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်က ပိုပြင်းပြလေလေဖြစ်ကာ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် မျက်မှောင်အတိ ကျနေကြသည်။ ချော်ရည်ဂူဝတွင် အလောင်းများမှာ နေရာအနှံ့ရှိနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးများအိုင်ထွန်းကာ သွေးညှီနံ့များက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် အိုးယဲ့ဇီက အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ " ဒုက္ခတော့ ရောက်ပြီ"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" အရက်ဓားအင်မော်တယ် နှင့် အခြားသူများက လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
အိုးယဲ့ဇီက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနတ်ဓားကို ငါက ဧရာမ မြွေကြီးရဲ့ ဦးခေါင်းခွံနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖန်တီးထားတာ အခု ဓားက လူတွေအများကြီးကို သတ်ဖြတ်ပြီး သွေး အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူလိုက်တဲ့အခါ ဓားထဲမှာရှိတဲ့ မြွေကြီးရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က နိုးထလာပြီး ဒါကို ကြမ်းတမ်းတဲ့ သွေးဆာနေတဲ့ ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီ။ အခု ကြယ်ဓားသမားက ဓားရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရပြီ"
"ဓားရဲ့ ထိန်းချုပ်တာကို ခံရရင် ဘာဖြစ်မလဲ" လက်ဗလာဆရာကြီးက မေးလိုက်သည်။
"အသိစိတ်လွတ်သွားပြီး ကိုယ့်ဆွေမျိုးသားချင်းကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘဲ တွေ့သမျှလူကို သတ်ဖြတ်တော့မှာပေါ့" အိုးယဲ့ဇီက အရေးတကြီး ဖြေလိုက်သည်။
သူပြောပြီးသည်နှင့် ကြယ်ဓားသမားသည် နတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ သာမန် သိုင်းပညာရှင်များထဲသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူ၏ ဓားချက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်တိုင်း လူရာနှင့်ချီ၍ အသက်ဆုံးရှုံးနေရသည်။
"ကြယ်ဓားသမား မင်း ဘာလို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်နေတာလဲ"
"ငါတို့ မင်းကို ဘာမှမလုပ်ရသေးဘူးလေ"
"မင်း သတ်ဖြတ်နေရင်း ရူးသွားပြီလား"
လူတိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့သလို ဒေါသလည်း ထွက်နေကြသည်။
"ငါ့ရဲ့ နတ်ဓားကို မက်မောတဲ့သူမှန်သမျှ သေသင့်တယ်။ မင်းတို့ အခုဘာမှမလုပ်သေးပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ ငါ့ဓားကို လုယူချင်နေကြတာပဲမလား၊ အဲဒီတော့ မင်းတို့ကို အရင်သတ်ပစ်မယ်" ကြယ်ဓားသမား၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူထောင်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ထို့နောက် သူသည် အိုးယဲ့ဇီ၊ အရက်ဓားအင်မော်တယ် နှင့် အခြားသူများကို မြင်သွားကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများဖြင့် သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။ "မင်းတို့လည်း ငါ့ဓားကို လိုချင်နေတာလား အဲဒါဆို သေကြပေတော့"
အိုးယဲ့ဇီ နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြပြီး- "တောက် သူ တကယ်ရူးသွားပြီဟ၊ ငါတို့ အမြန်ပြေးမှဖြစ်မယ်"
ထို့နောက် သူတို့သည် ဂူတွင်းလမ်းမှတစ်ဆင့် ဂူအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဂူဝမှ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝေးလံသော မြို့တော်ရှိ လင်းပိုင်ဖန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူက လေထဲသို့ လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက်ရိုက်လိုက်ရာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောင်တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားတော့သည်။
ထိုမီးတောင်အတွင်း၌ သိုင်းပညာရှင် သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေသော်လည်း မီးတောင်ပြိုကျမှုကြောင့် အများစုမှာ အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရသည်။ ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်ဓားသမား နှင့် အခြား ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်အချို့မှာ အပြင်သို့ တိုက်ခိုက်ရင်း ထွက်လာကြသည်။
မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူတို့သည် ကောင်းကင်ကြီး မှောင်အတိကျကာ နေနှင့်လတို့ အလင်းကွယ်ပျောက်သွားသည်အထိ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ တောင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ပြိုပျက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကြယ်ဓားသမားသည် သိုင်းပညာရှင်အများအပြားကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသောကြောင့် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ရင်း သတ်ဖြတ်နေဆဲပင်။
"ငါက ကြယ်ဓားသမားပဲ၊ ဒီလောကမှာ ငါ့ကို ဘယ်သူယှဉ်နိုင်မှာလဲ"
တစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောသည်။ "မင်းက လက်နက်အားကိုးနဲ့ သွေးကြွနေတာပဲ၊ နတ်ဓားသာ မရှိရင် မင်းက ဘာတန်ဖိုးရှိလို့လဲ"
"နတ်ဓားကလည်း စွမ်းအားရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ" ကြယ်ဓားသမားက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ဒီလောကမှာ လူတွေအများကြီးရှိနေတာကို ဘာလို့ ငါတစ်ယောက်တည်းကပဲ ဒီဓားကို ပိုင်ဆိုင်ရတာလဲ၊ ဒါဟာ ဒီဓားကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ငါ့မှာ ကံပါလာလို့ပဲ"
"ဘာကံတရားလဲ အခုချက်ချင်း ဓားကို ပေးစမ်း" တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ လဲယူလိုက်တော့" ကြယ်ဓားသမားက ပြန်လည်ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။ ကြယ်ဓားသမားသည် သူ၏ မောက်မာမှုကြောင့်ပင်လားမသိ သူ ခဏတာ အာရုံလွတ်သွားချိန်တွင် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ သူကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားဓားသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ထိုတိုက်ခိုက်သူက လုယူသွားတော့သည်။
"ငါ့ရဲ့ နတ်ဓား ငါ့ကို ပြန်ပေးစမ်း" ကြယ်ဓားသမားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အခုတော့ ဒီဓားက ငါ့လက်ထဲမှာ ငါ့ဓားဖြစ်သွားပြီ" ထိုသူက အောင်နိုင်သူအလား တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အနီရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
"ငါ့ကို ပြန်ပေး" ကြယ်ဓားသမားက ပြေးဝင်သွားသည်။
"သေစမ်း" ထိုသူက ဓားကို အားကုန်လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ကြယ်ဓားသမားမှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းပြတ်ကာ ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။
ထိုသူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "ဓားကောင်းပဲ၊ တကယ့်ကို ဓားကောင်းပဲ။ ဒီနတ်ဓားနဲ့ဆိုရင် ငါဟာ လောကမှာ အနှိုင်းမဲ့ပဲ"
"ဓားက ငါ့ဟာ အခုချက်ချင်း ပေးစမ်း"
"မင်းက ဒီဓားကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး"
တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ပြင်းထန်နေပြီး လူတိုင်း၏မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေသည်။ ဤနတ်ဓားသည် လက်ပြောင်းလက်လွဲ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို ရရှိသူတိုင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
"အိုးယဲ့ဇီ၊ မင်းက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓားကို ဖန်တီးခဲ့တာပဲ" တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေသည့် အရက်ဓားအင်မော်တယ်က မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"ဒီဓားက ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းမယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။ ဒီဓားက ပေါ်လာတာနဲ့တင် သိုင်းပညာရှင် သောင်းနဲ့ချီရဲ့ အသက်ကို ယူပြီးသွားပြီ။ နောက်နောင်မှာ ဘယ်လောက်တောင် သတ်ဖြတ်မှုတွေ ထပ်ဖြစ်လာဦးမလဲ မသိဘူး..ဟူး.." အိုးယဲ့ဇီက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါကို ငါတို့လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး" လက်ဗလာဆရာကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
တိုက်ပွဲကြီးသည် ညဦးပိုင်းအထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ လူတိုင်းနီးပါး သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ အင်ပါယာချီအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူသည် သွေးအိုင်ထဲတွင် ယိုင်နဲ့စွာ ရပ်နေရင်း နတ်ဓားကို ကိုင်ကာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေရင်း- "ဟား…ဟား…ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ နတ်ဓားရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သခင်ပဲ၊ ငါဟာ ကောင်းကင်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ"
စကားပင် မဆုံးသေးမီ နတ်ဓားမှ ပြင်းထန်သော မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို မီးလုံးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ချီစွမ်းအားများ ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေသောကြောင့် နတ်ဓား၏ အပူရှိန်ကို မခံနိုင်တော့ပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည်လည်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အိုးယဲ့ဇီ၊ အရက်ဓားအင်မော်တယ်နှင့် အခြားသူများ ပေါ်လာကြပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများနှင့် မြေကြီးထဲတွင် စိုက်နေသော နတ်ဓားကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
"လူတိုင်း သေကုန်ကြပြီလား၊ အောင်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား"
အရက်ဓားအင်မော်တယ်သည် သူ၏ရှေ့မှ နက်မှောင်နေသော နတ်ဓားကို ကြည့်ကာ လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း ကြောက်စိတ်ဖြင့် ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည်လည်း ယခင်လူများကဲ့သို့ ဆွေမျိုးသားချင်းများကိုပင် မမှတ်မိဘဲ သွေးဆာနေသည့်လူအဖြစ် မပြောင်းလဲချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဒါက မိစ္ဆာဓားပဲ ငါတောင် မထိရဲဘူး"
အိုးယဲ့ဇီက ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဓားကတော့ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားတစ်လက်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဓားသိုင်းပညာရှင်ပဲ ဒါကို ကိုင်ဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဒါဟာ ကိုင်ဆောင်သူရဲ့ အသက်ကိုတင်မကဘဲ သိုင်းလောကနဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေအတွက်ပါ ဘေးအန္တရာယ်ကို သယ်ဆောင်လာလိမ့်မယ်"
ထိုအချိန်တွင် နတ်ဓားမှာ တုန်ခါလာပြီး အသံမြည်လာကာ ‘ဝှစ်’ ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။
သူတို့အားလုံး လန့်ဖျပ်သွားပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဓားက ဘယ်ကို ပျံသွားတာလဲ"
"ငါတို့ အမြန် နောက်ကလိုက်ရမယ်"