အခုတော့ စကားအေးဆေး ပြောလို့ရပြီနော်

သန့်စင်ခြင်းဂိုဏ်း၏ ဂိတ်တံခါးဝတွင် ကောင်းကင်ပိုးနွယ်မယ်တော်၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပေါက်ထွက်မတတ် ဟိန်းထွက်နေ၏။ ထိုအသံကြီးသည် စူးရှလွန်းလှသဖြင့် နားကိုပိတ်ထားလျှင်ပင် အပ်ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ဦးနှောက်ကို ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲပင်။

အဆင့်နိမ့်တပည့်များမှာ ဦးခေါင်းကိုဖိကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေကြရသဖြင့် မိုလင်းရှောင်နှင့် သန့်စင်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများမှာ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သုံး၍ တပည့်များအတွက် ထိုအသံဘေးမှ ကာကွယ်ပေးလိုက်ကြရသည်။ လူသားများဘက်တွင် အချင်းချင်း ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များဘက်တွင်မူ ထိုသို့သော ကရုဏာတရားမျိုး မရှိကြချေ။

နတ်ဆိုးများ၏ အားသာချက်မှာ ဦးရေများပြား၍ မျိုးပွါးနှုန်း မြန်ဆန်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုတစ်သုတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်တိုင် နောက်ထပ်မျိုးဆက်များစွာ အလွယ်တကူ ရောက်လာကြလိမ့်မည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်များသည် ထိုအသံကို တောင့်ခံနိုင်သော်လည်း သူတို့အောက်ရှိ နတ်ဆိုးတပ်သားများမှာမူ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဒွါရ (၇) ပေါက်မှ သွေးများပန်းထွက်လာပြီး နာကျင်စွာ သေဆုံးကုန်ကြသည်။ အချို့မှာ ဦးခေါင်းများပင် ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်ကြရာ နတ်ဆိုးတပ်ကြီးတစ်ခုလုံး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အကုန်အစင် သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

အဆင့်မြင့်၍ သွေးစွမ်းအင်အားကောင်းသော နတ်ဆိုးအချို့သာ ကျန်ခဲ့၏။

နတ်ဆိုးဘုရင် (၃) ဦးမှာ အချင်းချင်း လှမ်းကြည့်မိကြသည်။ သူတို့ ကောင်းကင်ပိုးနွယ်မယ်တော် နှိုးခြင်းကိုသာ သိပြီး ယခုလိုအခြေအနေအတွက် ဘာဆက်လုပ်ရမည် မသိတော့ပေ။

ထို့အပြင် အကောင်ကြီးမှာ အလွန်ဒေါသထွက်နေသောကြောင့် တစ်ချက်မှားသည်နှင့် အသက်ဆုံးနိုင်လေသည်။ သူတို့လည်း အနားမကပ်ရဲကြသေး။

လူသားများလည်း ငေးကြောင်၍သာ ကြည့်နေမိသည်။

…

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ပိုးနွယ်မယ်တော်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မီးတောက်များမှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး နေမင်းအလား ဖြစ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲသွားလေ၏။

ဝုန်း!

ထိုဧရာမသတ္တဝါကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားပြီး အသားစများနှင့် အဆိပ်ရည်များ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်ကုန်တော့၏။ နတ်ဆိုးဘုရင် (၃) ဦးမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်ကာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

အချို့မှာတော့ ကံမကောင်းလှပေ။ အဆိပ်ရည်ထိသော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ ထိခိုက်ပျက်စီးကုန်၏။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သားကောင်ကြီး၏ အကြွင်းအကျန်များ မိုးကဲ့သို့ ရွာချလာသည်။

ဒါနဲ့ ရှန်မိုရော။

သူတို့ ရှန်မို့ကို လိုက်ရှာနေစဉ် နောက်ကျောဘက်မှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ငါ့ကို ရှာနေတာလား"

နတ်ဆိုးဘုရင်များ ထိုအသံကြောင့် မယုံနိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။

ထို့နောက် လှည့်ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်ကြစဉ်မှာပင် ရှန်မို့ တိုက်ကွက်သည် သူတို့ထံ ရောက်လာပြီးဖြစ်၏။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ထျန်းကုန်း ကောင်းကင်တောက်နှင့် ညာဘက်လက်တွင် နေစွမ်းအင်မီးတောက်တို့ကို မြဲမြံစွာ ကိုင်စွဲလျက် နတ်ဆိုးများထံ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"သေကြစမ်း”

ရှန်မို သူ့လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်သောအခါ ရွှေရောင်နှင့် နီရဲသော မီးတောက်များသည် နတ်ဆိုးဘုရင် သုံးဦးစလုံးကို ဝါးမြိုသွားတော့၏။

နတ်ဆိုးဘုရင်များမှာ ကောင်းကင်ပိုးနွယ်မယ်တော်ကို နှိုးစဉ်က အင်အားများစွာ သုံးထားရ၍ ယခုအခါ စွမ်းအင် မလုံလောက်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့၏ သွေးစွမ်းအင် အကာအကွယ်များမှာ ထိုထူးခြားသော မီးတောက်များအောက်တွင် စက္ကူကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အော်ဟစ်သံ သုံးချက်နှင့်အတူ နတ်ဆိုးဘုရင် သုံးပါးလုံး မီးလောင်တုံးများအဖြစ် မြေပြင်သို့ ထိုးကျသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော မိုလင်းရှောင်၊ ကျင်းမင်းသားနှင့် ဝူရန်ယင်တို့အားလုံးလည်း စွံ့အကာ အသက်ရှူပင် မှားသွားကြသည်။ ရှန်မို၏ ခွန်အားမှာ သူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

…

ရှန်မိုသည် ရွှေနဂါး မိုးတိမ်သင်္ဘောပေါ်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ကျင်းမင်းသားလည်း ရုတ်တရက် မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားပြီး ဝူရန်ယင်ကမူ တုန်ရင်နေသော်လည်း မင်းသား၏ရှေ့မှ ကာကွယ်ရပ်တည်လိုက်သည်။

"ဖယ်စမ်း"

ရှန်မို သူတို့ကိုကြည့်၍ အေးဆေးစွာ ပြောရင်း လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝူရန်ယင်သည် ရုပ်သေးရုပ်လေး တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ဝေးလံသော တောအုပ်ထဲသို့ ကျသွားတော့သည်။

ထိုစဉ် ကျင်းမင်းသား၏ ဘေးတွင် နတ်ဘုရားပြောင်းလဲအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော ကိုယ်ရံတော် နှစ်ဦး ပေါ်လာကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ရှန်မို့ကို တအံ့တဩ ကြည့်ရင်း

"မင်းက ဘယ်လို နတ်ဆိုးမျိုးလဲ… အခုမှ အဆင့်တက်ပြီးတော့ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ”

သူတို့ ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

တစ်ဦးမှာ ရေစွမ်းအင် နယ်ပယ်ကို အသုံးပြုပြီး နောက်တစ်ဦးသည် အနက်ရောင် မြူခိုးများထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှန်မို ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး—

"ပုံစံက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပေမဲ့... အသုံးမဝင်ဘူးပဲ"

သူ၏ ညီနောင်စွမ်းအင်မြင့်ဓားကို အသုံးပြု၍ မီးခိုးရောင် ဓားစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

“အား…”

သူ့ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် အနက်ရောင်မြူခိုးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးမှာ ရင်ဘတ်တွင် ဒဏ်ရာကြီးဖြင့် လွင့်ထွက်သွားသည်။

နောက်တစ်ဦး စွံ့အ၍ တုံ့ပြန်ရန် ပြင်နေစဉ် ကြာနီမီးတောက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူ၏ ရေစွမ်းအင်များသည် ခဏချင်း အငွေ့ပျံသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်ဒဏ်ရာများဖြင့် လဲကျသွားလေတော့၏။ သူ့တွင် ရှန်မို့ကို ယှဉ်နိုင်သော အရည်အချင်း မရှိပေ။

ရုံးတော်ဘက်မှ အခြားကျင့်ကြံသူများလည်း ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ရှန်မို၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက် အရှုံးပေးလိုက်ကြရသည်။

ရှန်မိုမှာ ကျင်းမင်းသားထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ကဲ... အခုတော့ ငါတို့ သေချာ စကားပြောလို့ ရပြီပေါ့နော် ကျင်းမင်းသား"