အလင်းနတ်ဘုရားမ၏ ကမ္ဘာငယ်လေး (၂)

မကြာမီ ကျန့်ဖုန်းသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး ကျောက်နံရံပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာကာ မီတာအနည်းငယ် ထူသော ကျောက်တုံးများ စတင် ပြိုကျလာသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏နောက်ရှိ ရှန့်ကွမ်းယန်သည် ကျောက်တုံးများ ကျန့်ဖုန်းကို မထိမှန်စေရန် ချက်ချင်းပင် ကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခုကို မြှင့်လိုက်သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

ကျန့်ဖုန်းက အလင်းဒြပ်စင်ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ကျောက်နံရံမှ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများ ပြိုကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာရာ မြေကြီးပင် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုစဉ် ရှန့်ကွမ်းယန်သည် ယခင်အကြိမ်က ကျန့်ဖုန်းတွေ့ခဲ့သော ဓားရှည်ကို ထုတ်ယူကာ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ကျန့်ဖုန်းအနီးသို့ ပြိုကျလာသော ကျောက်တုံးကြီးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်က ဟန့်တားပေးထားသည်။

မကြာမီ ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ပုံစံမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကျောက်တုံးများ ကွာကျသွားသည်နှင့်အမျှ တိကျသေချာပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော အစီရင်ပုံစံတစ်ခု ကျောက်နံရံပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ၎င်း၏ သုံးပုံတစ်ပုံကို လင်းထိန်စေပြီးဖြစ်သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ရှန့်ကွမ်းယန်၏ ရင်ထဲတွင်လည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာပြီး သူမ၏ အကြည့်မှာ ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ အစီရင်သို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သုံးပုံတစ်ပုံ ဆိုသည်မှာ သူမအဖွဲ့ရှိ ဘုန်းတော်ကြီး ယခင်က လင်းထိန်စေနိုင်ခဲ့သည့် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက ကျန့်ဖုန်းအတွက် အစပဲ ရှိသေးသည်။

အမှန်စင်စစ် ဤကျောက်နံရံကို လင်းထိန်စေရန်မှာ အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်နှင့် မဆိုင်ဘဲ အလင်းဒြပ်စင်၏ အရည်အသွေး ပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

ဤနေရာတွင် အရည်အသွေးမှာ လိုအပ်ချက်နှင့် မကိုက်ညီပါက အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား မည်မျှပင် မြင့်မားနေပါစေ ဤအစီရင်ကို လင်းထိန်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ အလင်းဒြပ်စင် ပမာဏများပြားခြင်းကြောင့် အရည်အသွေး ပြောင်းလဲသွားသည့် ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ အလင်းဒြပ်စင်၏ အရည်အသွေးမှာ အစကတည်းက အဆုံးအဖြတ်ပေးသည့် အချက် ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆယ်ပုံသုံးပုံခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူ၏ နှလုံးသားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို မနှမြောဘဲ ဆက်တိုက် တိုးမြှင့် ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

မကြာမီ အမှတ်အသားများ၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ လင်းထိန်သွားသည်။ ထိုစဉ် ကျောက်နံရံတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေရုံသာမက ကျန့်ဖုန်း၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်ပင် တုန်ခါလာသည်။

ခြောက်သွေ့သော မြေရိုင်းပေါ်တွင် ထူထဲပြီး ကျယ်ပြန့်သော အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းပြန်လှန်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စီးဝင်နေမှုကို ရပ်တန့်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ယခုအခါ ကျောက်နံရံသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အလင်းဒြပ်စင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေသည်။

ထို့အပြင် ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ ဧရာမ အစီရင်ပုံစံများသည် မြင်သာသော အရှိန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ လင်းထိန်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန့်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လုံးဝကုန်ခမ်းလုနီးပါး အချိန်တွင် မြေကြီး အက်ကွဲမှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး ကျောက်နံရံတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေမှုလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏နောက်ကွယ်ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

နက်ရှိုင်းပြီး အဆုံးမရှိသော အက်ကြောင်းများက မြင့်မားသော တောင်တန်းများကို ပိုင်းဖြတ်ထားသည့် ခြောက်သွေ့သော မြေရိုင်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အကယ်၍ ဤနေရာကို အမြင့်ပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုပါက ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့ရပေလိမ့်မည်။

"ဝုန်း"

ကျောက်နံရံတစ်ခုလုံးပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ အပြည့်အဝ လင်းထိန်သွားပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစီရင်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်သွယ်သွားကာ ထူထပ်သိပ်သည်းပြီး ထူးဆန်းသော စာလုံးပေါင်းများစွာ ထွင်းထုထားသည်။

ထိုစဉ် ကျောက်နံရံတစ်ခုလုံးမှ အလွန်တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းများ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာပြီး အလွန်ကျယ်ပြန့်သော အလင်းဒြပ်စင်များ ဒီရေလှိုင်းကြီးကဲ့သို့ စီးထွက်လာသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ကျန့်ဖုန်းသည် အလင်းဒြပ်စင် သမုဒ္ဒရာထဲတွင် ကူးခတ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ချွေးပေါက်တိုင်း ပွင့်အာသွားသည်။

အလင်းသားတော် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အလင်းဒြပ်စင်နှင့် ပတ်သက်မှုမှာ ပင်ကိုယ်ကပင် အလွန်မြင့်မားလှရာ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တန်ဖိုးမှာ ရူးသွပ်မတတ် မြင့်တက်လာနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အလင်းဒြပ်စင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းကြီးမှာ လာတုန်းကကဲ့သို့ပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားရာ ကျန့်ဖုန်းအတွက် အနည်းငယ် နှမြောစရာ ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ထိုခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အနည်းဆုံး အမှတ် ၂၀၀ ခန့် တိုးတက်သွားခဲ့သည်။

မူလက သူ နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်တွင် ရှိစဉ်က အဆင့် ၅၊ သတ္တမအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆင့် ၅၊ အဌမအဆင့် သို့ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုးတက်မှုနှုန်းကို မည်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

လုံဟောက်ချန်လား၊ လုံဟောက်ချန် မလုပ်နိုင်ပေ။ သူက အားနည်းလွန်းသဖြင့် လက်တစ်ဖက်တည်းနှင့်ပင် လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ မှတ်ဉာဏ်အရ လုံဟောက်ချန်သည် အလင်းဒြပ်စင်ဝိညာဉ်ကို ရရှိပြီးနောက် ၄၉ ရက်ကြာ သီးသန့် ကျင့်ကြံပြီး ဝိညာဉ်မီးဖိုကို ပေါင်းစည်းခဲ့ရာ အသစ်ရရှိသော အလင်းဒြပ်စင်ဝိညာဉ်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ရိုက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီး သူ၏ မွေးရာပါအတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုလည်း ၂ မှတ် တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၃၀၀၀ ကျော်အထိ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အဆင့် ၅၊ ပထမအဆင့်မှ အဆင့် ၅၊ သတ္တမအဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ယခုမူ ကျန့်ဖုန်းက အလင်းဒြပ်စင်ဝိညာဉ်ကို ကြိုတင် ကြားဖြတ် ရယူလိုက်သဖြင့် လုံဟောက်ချန်၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ထိုမျှ လျင်မြန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကံကြမ္မာ၏သားတော် ရရှိရမည့် အခွင့်အရေးကို ကြိုတင် ကြားဖြတ်ယူခြင်းမှာ အကျင့်မကောင်းရာ ရောက်သည် ထင်ရသော်လည်း အလင်းဒြပ်စင်ဝိညာဉ်မှာ လုံဟောက်ချန်နှင့်သာ ဆိုင်ရမည်ဟူသော စည်းကမ်းမရှိပေ။ ၎င်းမှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်ရာ မယူဘဲနေခြင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိပေ။

ကျန့်ဖုန်း၏ အမြင်အရ ဤကမ္ဘာ၏ ကံကြမ္မာသားတော် အနေဖြင့် ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေသည် ဆိုနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးသွားလျှင်ပင် အခြားနေရာတစ်ခုမှ လျော်ကြေး ပြန်ရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤကိစ္စများမှာ ကျန့်ဖုန်း၏ စိုးရိမ်စရာများ မဟုတ်ပေ။ ယခု သူ အာရုံအစိုက်ဆုံး ကိစ္စမှာ ရှေ့ရှိ တယ်လီပို့ အစီရင်ကြီး ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် အစီရင်တစ်ခုလုံး၏ ပုံစံအားလုံးကို အပြည့်အဝ လင်းထိန်စေလိုက်သောအခါ ရှေ့ရှိ ကျောက်နံရံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြည်လင်သော အလင်းရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ အလင်းရိပ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ဘာရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း သိသည်မှာ ဤအလင်းရိပ်၏ ဟိုဘက်တွင် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ရှန့်ကွမ်းယန်၏ဘေးသို့ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အခု ဝင်ကြမလား"

"အင်း"

ရှန့်ကွမ်းယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို လွှမ်းခြုံထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီး အလင်းရိပ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည် -

"ခင်ဗျားရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေရော ဘယ်မှာလဲ"

ရှန့်ကွမ်းယန်က ပြုံးလိုက်သည် -

"သူတို့က ခုနက ဆူညံမှုတွေကြောင့် တခြားသူတွေ ရောက်မလာအောင် ဒီအစီရင်ရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ စောင့်ကြည့်နေကြတယ်"

"ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ငါ့စွမ်းအားကြားမှာ ကွာဟချက် ရှိနေသေးတယ်။ ငါ အရင်ဝင်ပြီး စူးစမ်းကြည့်မယ်။ အန္တရာယ်မရှိဘူးဆိုရင် သူတို့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်မယ်"

ကျန့်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ သူလည်း ဤချဉ်းကပ်ပုံကို သဘောတူသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန့်ကွမ်းယန်သည် အသက် ၁၃ နှစ်အရွယ်တွင် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ရေး ပြိုင်ပွဲ၏ တစ်ဦးချင်းပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ပီယံ ဖြစ်ခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကျင့်ကြံမှု ပါရမီ ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

ရှန့်ကွမ်းယန်သည်လည်း နတ်ဘုရားအချစ်တော်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်ဟု ကျန့်ဖုန်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအချစ်တော်၏ အခက်အခဲမှာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှသဖြင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း နောက်ကျ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှန့်ကွမ်းယန်သည် ကြီးမားသော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရပြီး သူမ၏ စွမ်းအားမှာ အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်ရှိသော အချိန်များတွင် သူမသည် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး အရှိဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် သူမ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်လာပါက သူမအတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်စေနိုင်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရခက်ခဲမှုနှင့် ပိုမိုများပြားသော ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

အခြေအနေ အတော်များများတွင် အဖွဲ့လိုက် အင်အားမှာ တစ်ဦးချင်း အင်အားထက် ပိုမိုကြီးမားသော်လည်း အချို့သော အချိန်များတွင် အစွမ်းထက်သော တစ်ဦးချင်းက ရရှိနိုင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အဖွဲ့လိုက်ထက် ပိုမိုကြီးမားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည်လည်း သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာ သူ၏ အလွန်မြန်ဆန်သော တိုးတက်မှုနှုန်းကြောင့် နောက်ကျ မကျန်ရစ်စေရန် သူ၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ အင်အားကို မည်သို့ ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းညှိရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။

ရှန့်ကွမ်းယန်က ရှေ့မှ လျှောက်သွားပြီး ကျန့်ဖုန်းက သူမနောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှေ့ရှိ ကြည်လင်သော အလင်းရိပ်ကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဖြတ်ကျော်ကာ စိမ်းသက်သော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြတော့သည်။