သူမ ဒီခံစားချက်ကို နှစ်သက်သွားပုံပဲ (၂)

"ငါ တာဝန်လုပ်နေတုန်းမှာ အခွင့်အရေး တစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့လို့ပါ"

ကျန့်ဖုန်းက ဆိုသည်။ သူသည် မနေ့က ဖြစ်ရပ်များကို အသေးစိတ် ပြန်မပြောချင်ပေ။ ဝမ်မင်နှင့် အခြားသူများကလည်း သူ မပြောချင်သည်ကို မြင်သောအခါ အတင်းမမေးတော့ဘဲ ကျန့်ဖုန်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည် -

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ဝမ်းနည်းစရာတွေ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ၊ ဒါကို ငါတို့ ပြောင်းလဲလို့ မရဘူး။ ငါတို့ လုပ်နိုင်တာက ပိုသန်မာလာအောင် ကြိုးစားပြီး အဲဒီအတွက် ကလဲ့စားပြန်ချေဖို့ပဲ"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ် ပျောက်မသွားဘူး၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါလည်း မလုပ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီကလဲ့စားကိုတော့ ငါ သေချာပေါက် ပြန်ချေရမယ်။ အားလုံးပဲ ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံကြတော့။"

ကျန့်ဖုန်း ပြောပြီးနောက် စစ်တန်းလျားထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်မ သူ့နောက် လိုက်သွားလိုက်မယ်"

ကျန်းရှင်းရန်က လူတိုင်းကို ပြောပြီး ကျန့်ဖုန်းနောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးနှင်မြို့တော်အတွင်း ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန်းရှင်းရန်တို့သည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လမ်းလျှောက်ရင်း ရှားရှားပါးပါး တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ခံစားနေကြသည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ နင် တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား"

ကျန်းရှင်းရန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ တကယ် အဆင်ပြေပါတယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ကျန်းရှင်းရန်၏ ပခုံးကို ဖက်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့မှ မိန်းကလေးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် အရာအားလုံးကို မေ့ပျောက်ထားနိုင်ပြီး သူ၏ ဝမ်းနည်းမှုများမှာလည်း နှစ်သိမ့်မှု ရရှိခဲ့သည်။ အချို့သော လူသားများသည် သင့်ဘဝထဲသို့ ခွင့်ပြုချက်မရှိ ဝင်ရောက်လာပြီး အကြိမ်အနည်းငယ်သာ ပေါ်လာသော်လည်း သင် ဘယ်တော့မှ မေ့ဖျောက်လို့မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုများကို ချန်ထားရစ်တတ်ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် စစ်သည်အဆင့် နံပါတ် ၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင် ၅ ဦးမှာ ကျင့်ကြံနေကြသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းကမူ မြို့စောင့်တိုက်ပွဲတွင် တစ်ဦးတည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ပိုမိုသန်မာလာရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ကျန့်ဖုန်းအတွက် စွဲလန်းမှုတစ်ခု ကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး အမြန်ဆုံး အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်လာရန် အလွန် ဆန္ဒပြင်းပြနေသည်။

သူ့အတွက် အမြန်ဆုံး သန်မာလာနိုင်သည့် နည်းလမ်းမှာ စနစ်မှတစ်ဆင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်းသည် မသေဆုံးနိုင်သောခန္ဓာ LV2 ကို ဝယ်ယူရန်အတွက် စနစ်ဒင်္ဂါး ၅၀,၀၀၀ ကို အမြန်ဆုံး စုဆောင်းလိုနေသည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဧကရာဇ်၏ သားတော်၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား ၂၀,၀၀၀ နှင့်ယှဉ်လျှင် ကျန့်ဖုန်း၏ ၃,၁၀၀ အမှတ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မလုံလောက်ပေ။

နောက်ဆုံး အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးကတည်းက ကျန့်ဖုန်း၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၃,၁၀၀ တွင် အတော်ကြာ တန့်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ အမြန် ချိုးဖောက်မဝင်ရောက်နိုင်ပါက အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ တိုးတက်မှုကို လိုက်မီရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ အယူအဆအရ သူ၏ အတွင်းနှင့် ပြင်ပ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ တစ်ပြိုင်နက် တိုးတက်နေမှသာ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွင် သူ၏ အစွမ်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်၏ မြို့ရိုးပေါ်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် စစ်မြေပြင်အနှံ့ သွားလာရင်း မြို့ရိုးနေရာအနှံ့ကို အားဖြည့်ပေးနေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးများ၏ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

တစ်လအကြာတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် တိုက်ခိုက်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခပ်ဖျော့ဖျော့ သွေးရောင်မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးစစ်သည်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။ သုံးလကြာ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်စမ်းသပ်မှုမှာ ယနေ့တွင် ပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်ရာ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြု၍ အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးစစ်သည်များကို အစွမ်းကုန် သတ်ဖြတ်နေသည်။

"ဝုန်း"

အချင်း ၁၀ မီတာရှိသော ဧရာမ ဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်ဆီသို့ အလုံးအရင်းနှင့် တက်လာသော နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကြီးထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များ ပွင့်ထွက်လာပြီး အနီးနားရှိ နတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းစေသည်။

နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ နောက်ကျောတွင် ၄ မီတာရှည်သော ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အတောင်ပံတစ်စုံ ရှိနေကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ပလက်တီနမ် ဓားကြီးမှ အနှိုင်းမဲ့ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူသည် မြင့်မြတ်ဓား-ကံကြမ္မာ ကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းဓားသွားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်လာသော နတ်ဆိုးများကို နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားစေသည်။

သူ၏ အောက်တွင် စစ်သည်အဆင့် နံပါတ် ၁ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဝင်များ အားလုံး ရှိနေကြသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်လအတွင်း ကျန့်ဖုန်း ပေးထားသော ဆေးလုံးများကြောင့် ဝမ်မင်နှင့် ဖန်းလီတို့၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အရင်ဆုံး ၁,၀၀၀ အမှတ် ပြည့်သွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အစွမ်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူတို့၏ အစွမ်းကို စမ်းသပ်လိုနေကြသဖြင့် ကျန့်ဖုန်းနောက်သို့ လိုက်ကာ စစ်မြေပြင်သို့ ဆင်းလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းရှင်းရန်၊ ယောင်လီနှင့် မုရုံရှန်းအာ တို့မှာမူ သူတို့၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၁,၀၀၀ ပြည့်ရန် အတော် လိုနေသေးသော်လည်း၊ ကြာမြင့်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့၏ လက်ရှိအစွမ်းကို ကျွမ်းကျင်စေရန်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား ၁,၀၀၀ မပြည့်ရခြင်းမှာ သူတို့ မကြိုးစားသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဆေးလုံးကို စုပ်ယူရန် အချိန်လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်းသည် သူတို့၏ စစ်မြေပြင်သို့ လိုက်ပါရန် တောင်းဆိုမှုကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် အဖွဲ့ဝင် ၆ ဦးမှာ နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် မြို့ရိုး၏ မီတာ ၈၀ ခန့်ရှိသော အပိုင်းကို ကာကွယ်နေကြသည်။ ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်းသည် ပထမ တပ်ရင်းမှ စစ်သည်များကို ကူညီရန် အချိန်ပို ရှိနေသေးပြီး အစွမ်းထက် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရံဖန်ရံခါ ထုတ်လွှတ်ကာ စစ်သည်များ၏ ဖိအားကို လျှော့ချပေးနေသည်။

ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် မြို့ရိုးပေါ်တွင် အလွန်အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ကျန်းရှင်းရန်၏ မှော်တုတ်တံမှ ရေခဲပြာရောင် အလင်းများ စုစည်းလာပြီး ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲဓားများမှာ မိုးရေကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးစစ်သည်များကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လေသည်။

ဤကာလအတွင်း ကျန်းရှင်းရန်၏ တိုးတက်မှုမှာ မှတ်သားလောက်စရာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အဆင့် ၆ စွမ်းရည်ဖြစ်သော ရေခဲမြစ်အစီအရင် မှ နောက်ထပ် စွမ်းရည်တစ်ခုကို ခွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤစွမ်းရည်မှာ ယခုလေးတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ရေခဲကြွေကြခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ‌ရေခဲမြစ်အစီအရင်မှ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ဖယ်ထုတ်ကာ သန့်စင်သော ဖျက်ဆီးအားပေးသည့် စွမ်းရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျန်းရှင်းရန်၏ ပါရမီမှာ အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ရေခဲဓာတ်အပေါ် နားလည်မှုမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းကို အံ့အားအသင့်စေဆုံးမှာ ဝမ်မင်သည် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာခြင်းပင်။ သူ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအား ၁,၀၀၀ သို့ တိုးလာပြီးနောက် မတုန်လှုပ်သော ဉာဏ်ပညာဘုရင် ဒိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သော မင်ဝမ်အမြောက်အပြင်၊ သူ၏ ဒိုင်းကို အသုံးပြု၍ ရိုးရှင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကိုလည်း လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဒိုင်းဖြင့်ကာကွယ်ပြီး ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မင်ဝမ်ဒိုင်း၏ စွမ်းအားနှင့် သူ၏ သန်မာသော ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤရိုးရှင်းသော အဆင့်နိမ့် ဒိုင်းစစ်သည် စွမ်းရည်မှာပင် သူ၏လက်ထဲတွင် အဆင့် ၅ စွမ်းရည်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်နေသည်။

ဝမ်မင် ကာကွယ်ထားသော ဧရိယာအတွင်း သူသည် နတ်ဆိုးစစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်လာရန် တမင်တကာ ခွင့်ပြုပေးပြီးနောက် ဤစွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှု စွမ်းအားကြောင့် အားနည်းသော နတ်ဆိုးစစ်သည်များမှာ သွေးအိုင်များအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားတော့သည်။ ရံဖန်ရံခါ အဆင့် ၅ရှိသော နတ်ဆိုးများနှင့် တွေ့လျှင်ပင် ဤတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေပြီး မူးဝေသွားစေနိုင်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဝမ်မင်သည် ရန်သူများကို ဒီအတိုင်း ခုခံနေရုံသာမက ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းကို စိတ်သက်သာရာ ရစေသည့် နောက်ထပ်အချက်တစ်ခုမှာ ဖန်းလီနှင့် မုရုံရှန်းအာတို့သည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်များကို စတင် သင်ယူနေခြင်းပင်။ သူတို့၏ များပြားလှသော ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် သူတို့သည် တစ်ဦးလျှင် ဓားရှည်တစ်လက်စီ ကိုင်ဆောင်ကာ မြို့ရိုးရှေ့တွင် နတ်ဆိုးများကို ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ ဖန်းလီ၏ လက်ထဲရှိ ဓားမှာ သတ္တုစပ် လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ၁,၀၀၀ အမှတ်ရှိသော ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် သိသိသာသာ ဖျက်ဆီးအား ပြင်းနေသည်။

မုရုံရှန်းအာ ကိုင်ထားသည်မှာမူ ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင် ချန်းဟုန်ဓားပင် ဖြစ်သည်။ မုရုံရှန်းအာသည် ကျန့်ဖုန်းထံမှ ထိုဓားကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ခဏ ငှားရမ်းသောအခါ ထိုမိန်းကလေး၏ ပုံစံမှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ရှက်တတ်သော မိန်းကလေးငယ်သည် လက်တစ်ဖက်မှ မှော်တုတ်တံကို ကိုင်ကာ အနီးနားရှိ အဖော်များ သို့မဟုတ် အဝေးမှ စစ်သည်များကို ကုသပေးနေပြီး၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကမူ ဓားကို ကိုင်ကာ ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးများကို ခုတ်ပိုင်းနေသည်။

သူမ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ဖန်းလီထက် များစွာ နိမ့်သေးသော်လည်း ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးအဆင့်ရှိသော ချန်းဟုန်ဓားကြောင့် သူမ ပေးစွမ်းနိုင်သော ဖျက်ဆီးအားမှာ ဖန်းလီထက် လုံးဝ လျော့နည်းခြင်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် ကျန့်ဖုန်းကို ရယ်မောမိစေသည့်အချက်မှာ ဤမိန်းကလေးငယ်သည် ရှက်ရွံ့သော မျက်နှာပေးကို ပြသနေသော်လည်း နတ်ဆိုးစစ်သည်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးတိုင်း သူမ၏ မျက်နှာမှာ ထူးထူးခြားခြား နီမြန်းလာတတ်ခြင်းပင်။

ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် မုရုံရှန်းအာသည် တစ်နေ့တွင် သူမကိုယ်တိုင် ဓားကို ကိုင်ပြီး နတ်ဆိုးများကို တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မည် ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် သူမသည် ထိုခံစားချက်ကို စွဲလန်းသွားပုံရတော့သည်။