အဲဒီတုန်းက ငါက ငယ်သေးတော့ ဘာမှ နားမလည်သေးဘူးလေ (၂)
Vol. 12 Ch. 114
“ဒါတွေက ရှေးဟောင်း ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ ခေတ်ကာလက ဆင်းသက်လာတဲ့ ရှားပါး ပစ္စည်းတွေပဲ၊ အဆင့်မြင့် နတ်သူငယ်တော်ဝင်မျိုးနွယ်ရဲ့ အဖိုးတန် အမွေအနှစ်တွေကနေ ဖြစ်တည်လာတာ။ ကံကောင်းတာက ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်က ထိပ်တန်း ပန်းပဲဆရာကြီးတွေက ဒီပစ္စည်းတွေပေါ်က ရှေးဟောင်း နတ်သူငယ် အမှတ်အသားတွေကို ပင်ပင်ပန်းပန်း ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာမြေရဲ့ အဖိုးတန် ရတနာများစွာကို အသုံးပြုပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီလို အစုံလိုက် အစုံလိုက်တွေကို ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြတာ။ အရင်တုန်းက ငါက ရှန့်ကွမ်းရန် တို့ အဖွဲ့ကို တစ်စုံ ပေးခဲ့တာပေါ့။”
ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ကျိတျန့် က အသေးစိတ် ဆက်ရှင်းပြသည်။
“ဒီပစ္စည်းတွေမှာ ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းတွေ ရှိတယ်၊ အဲဒါက မင်းတို့ ခြောက်ယောက်စလုံးကို အသက်မျှဝေခံစားခြင်းဆိုတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တာပဲ။ တစ်နည်းပြောရရင် တစ်ယောက်ယောက်က ဒဏ်ရာရရင် အဲဒီနာကျင်မှုကို ကျန်တဲ့ ခြောက်ယောက်စလုံးက အတူတူ ခံစားကြရမှာ။ ဒါကို ဝိညာဉ်သံကြိုးလို့ ခေါ်တယ်၊ တကယ့်ကို အဖွဲ့လိုက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တစ်ခုပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းလည်း ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါက မင်းတို့ အချိန်မရွေး ဒီဝိညာဉ်သံကြိုးကနေ လိုလိုလားလားနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားလို့ ရတယ်၊ အဲဒီအချိန်မှာတော့ မင်းတို့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့က ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်ပြီး ဆက်သွယ်လိုက်မှသာ ပြန်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှာ ဖြစ်တယ်။”
“ဒီပစ္စည်းတွေကို ရှန်ကွမ်းရန် က မင်းတို့အတွက် ထားရစ်ခဲ့တာဆိုတော့ သုံးမသုံးကတော့ မင်းတို့ သဘောပဲ။”
ချန်ကျိတျန့် ၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် စူးရှသွားပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။
“ကျန့်ဖုန်း... အဲဒီနေ့က နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ သားတော်အပြင် တခြား ဘယ်သူနဲ့ တွေ့ခဲ့သေးလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်။ စီနီယာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါဟာ ရှန့်ကွမ်းရန် အတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးရမယ်။”
သို့သော် ကျန့်ဖုန်း က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာ... စီနီယာအစ်မအတွက် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လက်စားချေပါ့မယ်။ ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ကျွန်တော် သန်မာလာအောင် လုပ်ပြီး အဲဒီလူရဲ့ ခေါင်းကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်ပါ့မယ်။”
“ငါးနှစ်လား မင်း ကလဲ့စားချေချင်တာကို ငါ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက မလုံလောက်သေးခင်မှာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို မကြိုးစားဖို့ ငါ သတိပေးချင်တယ်”
ချန်ကျိတျန့် က သတိပေးလိုက်သည်။
“နားလည်ပါပြီ။”
ကျန့်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ချန်ကျိတျန့် ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေပြီး လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ဒီနေ့ မင်းတို့နဲ့ လာတွေ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်း နှစ်ခု ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက မင်းတို့ကို အားပေးဖို့နဲ့ လှုံ့ဆော်မှု ပေးဖို့ပါ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ငါ မင်းတို့ကို အမြန်ဆုံး ပြောပြရမယ့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေလို့ပဲ။”
သူ၏ အသံမှာ ပို၍ လေးနက်လာပြီး ဆက်ပြောသည်။
“နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ အစွမ်းက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ် နှစ်ပေါင်း ခြောက်ထောင်အတွင်း ရင်ဆိုင်ရသမျှထဲမှာ အကြီးမားဆုံး စိန်ခေါ်မှုပဲ။ အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်လွန်ခဲ့ပြီး ငါတို့ လူသားတွေ တိုးတက်လာဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ ဒီနေ့အထိ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ။ အဲဒီရဲ့ အခြေခံ အကြောင်းရင်းကတော့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၇၂ ပါးကြောင့်ပဲ။ ဒီနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတွေမှာ ထူးကဲတဲ့ အစွမ်းတွေ ရှိတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ငါတို့ လူသားတွေဟာ ထောင့်တစ်နေရာမှာပဲ ပိတ်မိနေပြီး နယ်မြေ မချဲ့ထွင်နိုင်ကြတာ။”
ချန်ကျိတျန့် က အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောပြသည်။
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးရာအတွင်းမှာ ငါတို့ဟာ သတ္တိရှိရှိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၃၉ ပါးကို အောင်မြင်စွာ သုတ်သင်နိုင်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီအထဲမှာ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတွေလည်း ပါတယ်၊ ဥပမာ အဆင့် (၄) ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတောင်မှ ငါတို့လက်ထဲမှာ ကျဆုံးခဲ့ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့ဘူး၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတွေ သေဆုံးသွားပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆက်ခံမှုကတော့ မပြတ်တောက်သွားခဲ့ဘူး။ ဒီနေ့အထိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၇၂ ပါးဟာ အပြည့်အစုံ ရှိနေတုန်းပဲ။ အဲဒီရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်းတို့ သိကြလား”
ဝတုတ်လေး ယောင်လီ က ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။
“နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်တွေကြောင့်လား”
ချန်ကျိတျန့် က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။
“မှန်တာပေါ့။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်အတွက်တော့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်ဟာ သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၇၂ ပါးစလုံးမှာ တစ်တိုင်စီ ရှိကြတယ်။ အဲဒါကြောင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်သာ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိနေသေးရင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါး သေဆုံးသွားခဲ့ရင်တောင် သူတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်က အဆုံးမရှိ ဆက်ရှိနေမှာပဲ။ ဒီရှုထောင့်က ကြည့်ရင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို လုံးဝ သုတ်သင်ချင်တယ်ဆိုရင် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို သတ်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖျက်ဆီးပစ်ရမှာပဲ။”
သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်တွေက တကယ့်ကို ထူးခြားပြီး ဘယ်လိုမှ ဖျက်ဆီးလို့မရအောင် ခိုင်ခံ့လွန်းလှတယ်။ ငါတို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အားလုံးဟာ ကျရှုံးမှုနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ခဲ့ရတာ။ ငါ့အမြင်အရတော့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ အချက်နှစ်ချက် လိုအပ်တယ်။ ပထမတစ်ခုက အဲဒီတိုင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက် ရှိရမယ်၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို သတ်ပြီး နာရီဝက်အတွင်းမှာ ဖျက်ဆီးနိုင်မှ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ရှိမှာ။ တစ်ခါတုန်းက ငါတို့ အောင်မြင်ခါနီး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တစ်ဒါဇင်လောက်က စစ်ကူ ရောက်လာလို့ ငါတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီကတည်းက နတ်ဆိုးတွေဟာ သူတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်တွေကို ကာကွယ်ဖို့ ပိုသတိထားလာကြတယ်၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားနဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်ကို သီးခြားစီ ထားရှိလာကြတာကြောင့် ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးရဖို့ ခက်ခဲသွားတာပေါ့။”
၎င်းကို ကြားရသောအခါ ကျန့်ဖုန်း ၏ နှလုံးသားမှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဟောက်ယွဲ့ တစ်ဦးတည်းသာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ပြသနိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ကျန့်ဖုန်း က တိတ်တဆိတ် တွေးမိသည်မှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်များသည် လုံးဝ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သောအရာ မဟုတ်လောက်ဟု ဖြစ်သည်။ အခြေခံ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်း မလုံလောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးရန် အသုံးပြုသည့် လက်နက်မှာ အဆင့် မမြင့်မားခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်ရှိသော ထာဝရပလ္လင်ကိုသာ အသုံးပြု၍ အဆင့်နိမ့်သော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်ကို အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အမှန်တကယ်ပင် ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ချန်ကျိတျန့် သည် ကျန့်ဖုန်း ၏ အတွေးများကို ရိပ်မိပုံရပြီး သူက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။
“ကျန့်ဖုန်း... ငါ့ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး နောင်တတစ်ခုကတော့ နတ်ဘုရားချိတ်ပိတ်ပလ္လင်ကို ရရှိမယ့် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခဲ့ရတာပဲ။ ငါ ငယ်တုန်းက စိတ်မြန်လက်မြန်နဲ့ ခက်ထန်ခဲ့လို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာ။ အကယ်၍ ငါ့မှာသာ ချိတ်ပိတ်ပလ္လင်ရဲ့ အကူအညီ ရှိခဲ့ရင် ငါတို့ဟာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်အချို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး စစ်ပွဲရဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့လိမ့်မယ်။ အဲဒါကြောင့် မင်းကို ငါ အလေးအနက် သတိပေးချင်တယ်၊ မင်း အဆင့်ကိုးကို ရောက်သွားလို့ ချိပ်ပိတ်ပလ္လင်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရှာဖွေတဲ့အခါမှာ အဆင့်မြင့်တာကိုပဲ သိပ်ပြီး မမက်မောပါနဲ့။ အဲဒီတုန်းက ငါဟာ ပလ္လင် လေးခုရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရပေမဲ့ ငါက ထာဝရပလ္လင်ကိုပဲ ဇွတ်ယူချင်နေခဲ့လို့ နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှ မရခဲ့တာ။ မင်းရဲ့ ပါရမီက တကယ့်ကို ထူးကဲလှတယ်၊ ငါ့ထက်တောင် အများကြီး သာလွန်တယ်။ ငါ့ရဲ့ အမှားမျိုးကို မင်း ထပ်မလုပ်ပါနဲ့။ ဘယ်လို ချိတ်ပိတ်ပလ္လင်မဆို မင်းကို ကြီးမားလှတဲ့ အကူအညီတွေ ပေးနိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ မှတ်ထားပါ။”
ကျန့်ဖုန်း သည် ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုကို ကျွန်တော် အတိအကျ လိုက်နာပါ့မယ်။ တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ချန်ကျိတျန့် ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို ကြင်နာစွာ ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံး ရှေ့ကို ဆက်လှမ်းကြပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြပါ။ အဲဒီ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းတဲ့ နေ့ရက်ကို ငါ မမြင်နိုင်တော့ပေမဲ့ ငါ တမလွန်ကနေ မင်းတို့အားလုံးအတွက် ဆုတောင်းပေးနေမှာပါ။ မင်းတို့အားလုံးဟာ ကျဆုံးနတ်ဘုရားများအဖွဲ့ ထက် သာလွန်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီသစ်တွေကို ဖန်တီးနိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ငါ အလေးအနက် မျှော်လင့်ပါတယ်။”
ပြောပြီးနောက် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကြားတွင် ချန်ကျိတျန့် ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးသွားပြီး ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို ဦးဆောင်ကာ ချန်ကျိတျန့် ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာသို့ ကြည်ညိုလေးစားစွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ အဖွဲ့သားများဘက်သို့ လှည့်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် စကားစတင်လိုက်သည်။
“စီနီယာ ချန် ပြောတာ မှန်တယ်။ ငါတို့ဟာ အဖော်တွေဖြစ်တဲ့အတွက် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှိသင့်တယ်၊ ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားသင့်ဘူး။ ငါ့အသက်က ၁၆ နှစ်ပါ၊ ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၉၁။ အလင်းသားတော် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး သူရဲကောင်းဘုရားကျောင်း က ကြယ်တာယာကောင်းကင် မြင့်မြတ်သူရဲကောင်း ယန်ဟောက်ယွီ ရဲ့ တပည့်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။”
အားလုံးထဲတွင် ကျန်းရှင်းရန် ပင်လျှင် ကျန့်ဖုန်း ၏ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၉၁ အထိ မြင့်မားနေသည်ကို မသိခဲ့ကြပေ၊ ထို့ပြင် ကျန့်ဖုန်း ၏ အသက်ကိုလည်း အသေအချာ မသိခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်း ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ဘော့စ်... မင်း အသက်က ၁၆ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလား”
ဝတုတ်လေး၏ မျက်နှာတွင် မယုံနိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျန့်ဖုန်း က အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“နောက် နှစ်လဆိုရင် ၁၇ ပြည့်ပါပြီ။”
သူ့ဘေးရှိ ကျန်းရှင်းရန်၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသွားသည်။ သူမက ကျန့်ဖုန်း သည် သူမထက် အသက်နည်းနည်း ကြီးလိမ့်မည်ဟု အမြဲ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ဤလူက သူမထက် နှစ်နှစ်နီးပါး ငယ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။
‘ဒါက ဘာလဲ ငါက ကလေးကို ဂျောက်ထဲ ဆွဲနေတာလား’
“အကယ်၍ စီနီယာ ချန် သာ ဒီနေ့ ပေါ်မလာခဲ့ရင် နင်က ငါ့ကို ဘယ်လောက်အထိ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ကြံနေတာလဲ”
ကျန်းရှင်းရန် က ကျန့်ဖုန်း ဘေးမှနေ၍ လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အဲ... ငါက သိပ်ပြီး အကြာကြီး ဖုံးထားဖို့တော့ မရည်ရွယ်ပါဘူး...”
ကျန့်ဖုန်း က သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်မင်က ပြောသည်။
“ငါ့နာမည်က ဝမ်မင် ပါ၊ ဒီနှစ်မှာ အသက် ၂၀ ရှိပါပြီ၊ စစ်သည်တော်ဘုရားကျောင်းရဲ့ မရွေ့လျားနိုင်တဲ့ ပညာရှိဘုရင်မျိုးရိုးက ဆင်းသက်လာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဘိုးဘေးက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ကတည်းက ငါတို့မျိုးရိုးက ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့တာ၊ အခုဆိုရင် ငါက ဒီမျိုးရိုးရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူပဲ။ ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၇၃ ပါ။ အနာဂတ်မှာ ငါ့ဆီက မျိုးရိုးရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာခဲ့ရင် အဲဒါထက် ပိုတိုးလာနိုင်ပါတယ်။”
မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ၇၀ နှင့် အထက် ရှိသည်ဆိုပါက အဆင့်ကိုးအထိ တက်လှမ်းနိုင်သည့် အလားအလာ ရှိသည် ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အဆင့်ကိုးသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိမည့်သူ ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်း ဘေးရှိ ကျန်းရှင်းရန် က ဆက်ပြောသည်။
“ငါ့အသက်က ၁၈ နှစ်ပါ၊ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၇၀ ဖြစ်ပါတယ်။ ငါ့အဖေက ရှင်းယွဲ့မြို့ မှော်ပညာ ဂိုဏ်းခွဲရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပါ။”
နောက်ထပ် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းရှင်းရန် ကိုယ်တိုင်မှာမူ ဖိအားများကို ခံစားနေရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၇၀ နှင့် ၉၁ ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခုပင်လျှင် ကျန့်ဖုန်း က အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူမမှာ အဆင့်ငါး၊ ဒုတိယအဆင့်မှာပင် ရှိနေသေးသည်။
ဝတုတ်လေး ယောင်လီ က ပြောသည်။
“ငါ့ရဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံက ရွှယ်ယောင်လီပါ၊ အသက် ၁၉ နှစ် ရှိပါပြီ၊ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၇၆ ဖြစ်ပါတယ်။ ငါ့အဘိုးက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်း ရဲ့ အကြီးအကဲ ရွှယ်ကျစ်ရှန်းပါ။”
ပြောရင်းနှင့် ဝတုတ်လေးက ကျန့်ဖုန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်သွားပုံရသည်။
“ဘော့စ်... မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ အရင်တုန်းက ငါ ကျင့်ကြံတာကို အလေးမထားခဲ့ပေမဲ့ အခုကစပြီး သေသေချာချာ ကြိုးစားပါ့မယ်၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုက္ခမဖြစ်စေရဘူး။”
ကျန့်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ တကယ်တော့ ဤလူမှာ ကျန်းရှင်းရန် ထက် အသက်ကြီးပြီး ပါရမီလည်း ပိုရှိသော်လည်း ကျင့်ကြံမှုတွင် သူ့ကို မမီသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် ထားရှိသော သဘောထားကြောင့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေတတ်သော ဖန်းလီက ခဏမျှ ငြိမ်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့အသက်က ၁၇ နှစ်ပါ၊ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၈၅ ပါ။ ငါ...”
သူမက တစ်ခုခု ဆက်ပြောချင်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်တိတ်သွားကာ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။