အဲဒီလူ ရောက်လာပြီ (၁)

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် သတ်ဖြတ်နေစဉ်အတွင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာပါက သူမ၏ နှင်တံကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ဓားနှစ်လက်နတ်ဆိုးများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ခုတ်ပိုင်းပစ်လေ့ရှိသည်။

၎င်းကိုကြည့်ပြီး ကျန့်ဖုန်းမှာ အတော်လေး လန့်သွားမိသည်။ သူ၏ ကုသသူ မိန်းကလေးသည် နောက်ဆုံးတွင် စစ်မာရှန်း ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသောသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားမည်ကို သူအမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ကျန့်ဖုန်း သည် ထိုမိန်းကလေးနှင့် အလေးအနက်ထား၍ အကြာကြီး စကားပြောခဲ့ရသည်။ သူမက မျက်နှာလေး နီရဲလျက်နှင့် ကျန့်ဖုန်း ကို သဘောတူညီမှုပေးပြီး ကုသခြင်းမှော်ပညာကို ဘယ်တော့မှ စွန့်လွှတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကတိပေးတော့မှသာ ကျန့်ဖုန်း တစ်ယောက် စိတ်အေးသွားရတော့သည်။

ထို့ပြင် ကျန့်ဖုန်း ၏ ကိုယ်ပွားသည်လည်း မုရုံရှန်းအာနှင့် ဖန်းလီ တို့ကို အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးများက အနီးကပ် လာရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုနိုင်စေရန် အမြဲတမ်း စောင့်ကြပ်ပေးနေခဲ့သည်။ ဖန်းလီ နှင့် မုရုံရှန်းအာ တို့အပြင် ကျန်းရှင်းရန်သည်လည်း သူရဲကောင်းဓားပညာကို အတော်အသင့် တတ်ကျွမ်းသူဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမကိုယ်တိုင်က မှော်ဆရာမတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော တိုက်စစ်စွမ်းရည်များ ရှိထားပြီးဖြစ်ရာ သူမ၏ ဓားပညာကို အသုံးပြုရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ယောင်လီသည် အဆင့် ၅သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ အာကာသစွမ်းရည်များသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စစ်တလင်းတွင် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက်ဖြင့် အင်အားကြီးသော နတ်ဆိုးများ၏ အသက်ကို ခြွေယူနေသည့် သေမင်းတမန်သဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။ သူ ပစ်မှတ်ထားလိုက်သော အဆင့် ၄ သို့မဟုတ် အဆင့် ၅ နတ်ဆိုးတိုင်းသည် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး အသတ်ခံရမြဲဖြစ်ကာ လွန်ခဲ့သောရက်များအတွင်း သူတစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးပေ။

အဆင့်ခြောက် ရန်သူများကိုမူ ကျန့်ဖုန်း ကသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ ကျန့်ဖုန်း သည် အဆင့် ၅တွင် ရှိစဉ်ကပင် အဆင့်ခြောက် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို သတ်ရန် မခက်ခဲခဲ့ပေ။ ယခုမူ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အရှိန်အန်ဖြင့် တိုးတက်လာပြီး အစွမ်းများစွာ သာလွန်နေပြီဖြစ်ရာ အဆင့်ခြောက် နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ရသည်မှာ ဝက် သို့မဟုတ် ခွေးတစ်ကောင်ကို သတ်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူနေတော့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ကျန့်ဖုန်း ၏ အစွမ်းကုန် မဟုတ်သေးပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် လုံပေါင်ပေါင်းကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း မပြုရသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က ကျန့်ဖုန်း သည် နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် တိုက်ပွဲများမှ ရရှိထားသော အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးပုံဆောင်ခဲအားလုံးကို လုံပေါင်ပေါင်းအား ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်တက်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ အင်အားကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ ကျန့်ဖုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်၍ အိပ်စက်အနားယူနေခဲ့သည်။ ၎င်း ပြန်လည်နိုးထလာချိန်တွင် အနည်းဆုံး အဆင့်ခုနစ် နတ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှသော နံပါတ် (၁) စစ်သည်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့သည် နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် စစ်တပ်၏ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နှုတ်ဖြင့်သာ ဂုဏ်ပြုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက စစ်သည်များ၏ လေးစားမှုကို ရရှိစေခဲ့ပြီး အဖွဲ့ဝင်များအတွက် ပြင်းထန်သော ဂုဏ်ယူမှုကို ခံစားရစေသည်။ တိုက်ပွဲများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တို့၏ တိုက်စစ်မှာ ရုတ်တရက် အရှိန်လျော့ကျသွားသည်။

“ဝူး... ဝူး... ဝူး...”

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ယနေ့ နတ်ဆိုးတို့၏ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲသည် စတင်ကာရှိသေးသော်လည်း ရုတ်တရက် တပ်ပြန်ဆုတ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် အောက်ရှိ နတ်ဆိုးတပ်မကြီးသည် ဒီရေအလား ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ထိုဆုတ်ခွာမှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ပုံမှန်ကြားနေကျ တိုက်ပွဲဝင်အော်ဟစ်သံများနှင့် ဆူညံသံများမှာ ရုတ်တရက် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့လာပြီး နတ်ဆိုးတပ်မကြီးသာမက ခံတပ်ပေါ်ရှိ လူများပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ကျန့်ဖုန်း သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ကာ သူ၏အဖွဲ့ရှိရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးများ ဆုတ်ခွာသွားသော်လည်း လုံးဝထွက်ခွာသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် စနစ်တကျ တပ်ဖျက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဆုံးတွင် ဓားနှစ်လက်နတ်ဆိုး တပ်ခွဲ ၁၀ ခု ရှိနေပြီး တစ်ဖွဲ့လျှင် အနည်းဆုံး ကောင်ရေ ၅,၀၀၀ ကျော် ရှိသည်။ ထိုနောက်တွင်မူ တစ်ဖွဲ့လျှင် အယောက် ၅၀၀ ပါဝင်သော နတ်ဆိုးမျက်လုံး မှော်ဆရာ တပ်ခွဲ ၁၀ ခု ရှိနေသည်။

နောက်သို့ ရောက်လေလေ နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတန်းတွင်မူ ကျန့်ဖုန်း သည် ဧရာမ သတ္တဝါကြီး အကောင်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်ကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်နေရသည်။ ခံတပ်နှင့် အလွန်ဝေးသော်လည်း ထိုနတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အရှည်မှာ မီတာ ၅၀ ကျော်လိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ဝေဟင်တွင်လည်း နတ်ဆိုးများသည် တိမ်တိုက်မည်းကြီးများအလား တပ်ဖွဲ့များစွာကို စုစည်းထားသည်။ မှော်ငှက်များ၊ နတ်ဆိုးလင်းတများ၊ ဘီတာပျံသန်းနတ်ဆိုးများနှင့် ပျံသန်းနိုင်သော နတ်ဆိုးမျိုးစုံတို့မှာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

လေကြောင်းတပ်ဖွဲ့၏ အလယ်တွင်မူ တစ်ကောင်လျှင် ဆယ်ကျန်းကျော် ရှည်လျားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် နတ်ဆိုးနဂါးနက် ၁၀ကောင် ရှိနေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အရှည်နှင့် ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်နတ်ဆိုးနဂါးမျိုးနွယ်မှ အဆင့်ကိုး ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြောင်း အသေအချာ ပြောနိုင်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝတုတ်လေးနှင့် အခြားသူများမှာ အသက်ရှူပင် မှားသွားကြပြီး သူက စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျန့်ဖုန်း ကို မေးလိုက်မိသည်။

“ဘော့စ်... နတ်ဆိုးတွေ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ၊ သူတို့ ဒီခံတပ်ကြီးကို အသေခံတိုက်ပြီး သိမ်းဖို့ ပြင်နေတာလား”

ကျန့်ဖုန်း က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

“အဲဒီလိုလည်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ မဖြစ်နိုင်တာလည်း ရှိတယ်။ နတ်ဆိုးတွေ ဒီလိုလုပ်တာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက မင်းပြောသလိုပဲ နတ်ဆိုးတွေက ဒီခံတပ်ကို အသေအလဲ တိုက်ဖို့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်အရတော့ ဒုတိယ ဖြစ်နိုင်ခြေက ပိုများတယ်။”

သူ၏ အဖွဲ့သားများ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အကြည့်များကြားမှ ကျန့်ဖုန်း က ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်ပြောသည်။

“နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ထဲက အကောင်ကြီးတစ်ကောင် ရောက်လာပြီ”

ကျန့်ဖုန်း က ယောင်လီ ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ဖြစ်နိုင်တာက နတ်ဆိုးတွေ ငါတို့နဲ့ အရေးတကြီး ဆွေးနွေးစရာ ရှိလို့ ဒီလို အင်အားပြပြီး ခြိမ်းခြောက်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒါမှ ဆွေးနွေးပွဲမှာ သူတို့အတွက် အခွင့်အရေး ပိုရမှာကိုး။”

“တကယ်လို့ သူတို့က တကယ်တိုက်မယ် ဆိုရင်တောင်မှ ဒီခံတပ်ကို သိမ်းဖို့က မလွယ်ဘူး။ ဒီခံတပ်က နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ခိုင်ခံ့အောင် တည်ဆောက်ထားတာ။ ဒီမှာက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းရဲ့ ဌာနချုပ် ရှိသလို၊ တခြားဘုရားကျောင်းတွေက အထူးချွန်ဆုံး သူရဲကောင်းတွေလည်း ရှိနေတာပဲ။”

ကျန့်ဖုန်း သည် ဝတုတ်လေး၏ တကယ့်အမည်မှာ ရွှယ်ယောင်လီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် လက်ရှိခံတပ်၏ စစ်သေနာပတိမှာ သူ၏ ဦးလေးဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။ ထို့ပြင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်း ၏ အကြီးအကဲ ရွှယ်ကျစ်ရှန်း မှာလည်း ယောင်လီ ၏ ဘိုးဘေးဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် ယောင်လီ ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးမှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် နတ်ဆိုးများသာ အလုံးအရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်လာပါက မည်သူမျှ အသက်ရှင်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ထို့ကြောင့် ယောင်လီ မှာ ဤအချိန်တွင် အခြားသူများထက် ပို၍ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ဘေးရှိ ကျန်းရှင်းရန် ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းရှင်းရန် ၏ တုန်လှုပ်နေသော နှလုံးသားမှာ များစွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ သူမက ကျန့်ဖုန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ စိတ်ထဲတွင် များစွာ သက်သာရာရသွားတော့သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ‘ငါ့လူက ငါ့ဘေးမှာ ရှိနေတာပဲ၊ ဘာကြောက်စရာ ရှိမှာလဲ’ဟုသာ တွေးနေတော့သည်။

ထိုစဉ် ဝေးကွာသော နတ်ဆိုးတပ်မကြီး၏ နောက်ကွယ်မှ ဧရာမ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်သုံးတိုင်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့်အတူ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အဝေးမှပင် ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင် ၏ အလင်းတန်းများ ဖြစ်ကြောင်း ကျန့်ဖုန်း နှင့် အခြားသူများက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ ဤအလင်းတိုင် သုံးတိုင်မှာ ရှန့်လင်းရှင်းက ကျန့်ဖုန်း ကို မြို့ပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားစဉ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သုံးပါး၏ တိုင်များ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ၅၂တိုင်မြောက် မီးခြင်္သေ့နတ်ဆိုး အန်းလော့ရှန်း၊ ၆၁တိုင်မြောက် အတောင်ပံပါ နွားရိုင်းနတ်ဆိုး စိုင်းကုန် နှင့် ၇၀တိုင်မြောက် အစိမ်းရောင်နတ်ဆိုးစီးနင်းသူ ရှီအာတို့ ဖြစ်ကြသည်။

“ဝူး... ဝူး... ဝူး...”

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေသော နတ်ဆိုးတပ်မကြီးမှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင် ၏ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် ဟိန်းဟောက်သံများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော စစ်သည်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်းကြီးသည် ခံတပ်ပေါ်ရှိ လူများအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ဝါရင့်စစ်သည်ကြီးများ သို့မဟုတ် လူသားပညာရှင်ကြီးများပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ လဲကျမသွားဘဲ လက်နက်များကိုသာ ပိုမိုမြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး တိုက်ပွဲဝင်လိုသော သွေးများမှာ ချက်ချင်း ဆူပွက်လာတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင် သုံးတိုင်၏ နောက်ကွယ်မှ ရွှေနက်ရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကျန့်ဖုန်း မှတ်မိနေသည့်အတိုင်းပင် ထိုရွှေနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ထိုအလင်းတိုင်ကြီး၏ အချင်းမှာ ဆယ်လီ ကျော်ရှိသည်။ ၎င်း ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းထိန်နေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆူညံစွာ ဟိန်းဟောက်နေသော နတ်ဆိုးတပ်မကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲလာပြီး နဂါးနက်ကြီးများရော ဓားနှစ်လက်နတ်ဆိုးများပါ အရှိန်အဝါများ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။ ထိုရွှေနက်ရောင် အလင်းတန်းကြီး၏ အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးများအားလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သွေးဆာနေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ကျန့်ဖုန်း ကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ထိုရွှေနက်ရောင် အလင်းတိုင်ကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသော ကမ္ဘာ့မဏ္ဍိုင်ကြီးတစ်ခုအလား ရှိနေသည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံး မှောင်မိုက်နေသော်လည်း ထိုရွှေနက်ရောင် အလင်းတိုင်ကြီး တစ်ခုတည်းကသာ အလင်းအနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုအလင်းတိုင်ကြီးပေါ်တွင် ရွှေနက်ရောင် ရှိသော ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင် ဝပ်စင်းနေသည်။ ၎င်း၏ အရှည်မှာ အတိုင်းအတာ မရှိနိုင်ပေ။ ၎င်း ပေါ်လာသည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ ပေးလာရာ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျတော့မည့်အလား၊ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပုံပျက်သွားတော့မည့်အလား ခံစားရစေသည်။ ၎င်းနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ထိုအဘိုးကြီး ရှန့်ယွဲ့ပင်လျှင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ၇၂ ပါးတွင် နံပါတ် (၁) အဆင့်ရှိသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ဖုန်းရှု၊ ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်နတ်ဆိုးနဂါးဘုရင် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် သည် မိမိကိုယ်ကို ဤမျှ သိမ်မွေ့သော နာမည်တစ်ခု ပေးထားလိမ့်မည် မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။ သို့သော် မည်သူမျှ သူ၏ စွမ်းအားကို သံသယ မဖြစ်ဝံ့ကြဘဲ နှလုံးတုန်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ လူသားသမိုင်းတွင် နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ဒဏ်ရာရစေပြီး သေဆုံးစေခဲ့သော ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း၏ သားတော် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် နတ်ဆိုးဘုရင်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးဘုရင် ၅ ပါးစလုံးမှာ သက်တမ်းကုန်၍သာ သေဆုံးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း သိထားသည်မှာ ထိုစဉ်က ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း၏ သားတော် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သော နတ်ဆိုးဘုရင်မှာ အသက်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ပြီး စွမ်းအားများ ဆုတ်ယုတ်နေချိန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခုလက်ရှိ နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့်သာ တွေ့ပါက ထိုသားတော်မှာ လက်ဝါးတစ်ချက်ရိုက်ရုံနှင့်ပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်ပါသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ကျန့်ဖုန်း သည် ရှေးလူကြီးများ၏ အောင်မြင်မှုကို လေးစားသော်လည်း ရှန့်ယွဲ့ ၏ မိသားစုကိုမူ သူ မကြည့်ချင်ပေ။ အချိန်ရမည်ဆိုလျှင် ရှန့်ချိုင်အာသည် နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ယှဉ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်လာနိုင်သော်လည်း နတ်ဆိုးများက လူသားများထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော သူ ပေါ်လာရန် မည်သို့ ခွင့်ပြုမည်နည်း။

ရှေးယခင်က စစ်သည်တော်ဘုရားကျောင်းမှ ယဲ့ဝူရှန်းသည် ပါရမီထူးချွန်သူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ မရောက်ခင်မှာပင် နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ တကယ်တော့ သူက အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ အရှိန်အဝါကို စိန်ခေါ်ချင်သောကြောင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးဘုရင်မှာ မရှုုံးနိမ့်နိုင်သူ မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သက်သေပြချင်ခဲ့ကြသည်။