အဲဒီလူ ရောက်လာပြီ (၂)
Vol. 12 Ch. 112
“ဒီခံတပ်မှာရှိတဲ့ လူသားတွေ နားထောင်စမ်း! မင်းတို့မြို့ထဲမှာရှိတဲ့ ခေါင်းသုံးလုံးပါတဲ့ နတ်သားရဲကို အပ်စမ်း၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီမြို့မှာ မြက်တစ်ပင်တောင် မကျန်စေရဘူး။”
ရွှေနက်ရောင် အလင်းတိုင်ထဲမှ လူတစ်ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်လာသည်။ သူသည် အာကာသနယ်ပယ်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ခံတပ်ကြီးဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လာနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် အရပ် ၁.၉ မီတာခန့်သာရှိပြီး အလွန်အမင်း ထွားကြိုင်းခြင်းမရှိပေ။ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ပါဝင်သော ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်နက်ရှည်ကြီးမှာ နောက်သို့ စီးကျနေသည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပြီး အပြာရောင် မျက်လုံးတစ်စုံမှာ စကြဝဠာထဲက ကြယ်အလင်းတန်းများကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်း ဘက်မှ အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး အဖိုးအိုတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ ထိုသူမှာ ရှန့်ယွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။
“ငါက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဘုရားကျောင်းရဲ့ လက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန့်ယွဲ့ ပါ။ အရှင်နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် ဒီမြို့ကို ကြွရောက်လာတာဟာ မြို့အတွက် တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။”
“မင်းတို့ လူသားတွေ ပြောတာကို ငါ ကြားပြီးသားပါ။ မင်းတို့ကို သတ်ဖို့ ငါက အလျင်မလိုဘူး။ ငါ့အတွက်တော့ မင်းတို့ လူသားတွေဟာ ငါမွေးထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေလိုပဲ။ ငါပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်၊ ငါရှာနေတဲ့အရာကို တွေ့ရင် မင်းတို့မြို့ကို မဖျက်ဆီးဘဲ ထားပေးဖို့ ငါစဉ်းစားပေးမယ်။”
နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် Feng Xiu ၏ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆက်ပြောသည်။
“ငါ မင်းတို့ကို ဆယ်စက္ကန့် အချိန်ပေးမယ်။ ဆယ်စက္ကန့်ပြည့်ရင် အဖြေပေး။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ ဒီနေ့ ဒီခံတပ်ကြီးကို မြေလှန်ပစ်မယ်။”
“တစ်ဆယ်...”
ဖိအားများမှာ ရှန့်ယွဲ့ ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ရွေးချယ်ရသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍ သူသာ လက်လျှော့လိုက်ပါက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ တစ်သက်လုံး ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း အလျှော့မပေးပါကလည်း စစ်သည်နှင့် ပြည်သူ သိန်းပေါင်းများစွာတို့၏ အသက်နှင့် ဘုရားကျောင်း၏ အုတ်မြစ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဆုံးရှုံးရတော့မည် ဖြစ်သည်။
“ကိုး...”
ရုတ်တရက် ရယ်သံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အရှင်မင်းကြီးက တကယ့်ကို အေးအေးလူလူ ရှိလှချည်လား။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဒီမြို့ကြီးကို ဖျက်ဆီးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သေချာလေး ပြန်စဉ်းစားသင့်တယ်နော်။”
မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အလင်းတန်း ခြောက်တန်း ပေါ်လာသည်။ ထိုအထဲတွင် ရွှေရောင် နှစ်တန်း၊ ခရမ်းပြာရောင် တစ်တန်း၊ နို့နှစ်ရောင် တစ်တန်း၊ စိမ်းပြာရောင် တစ်တန်းနှင့် အနီရောင် တစ်တန်းတို့ ပါဝင်သည်။ ထိုအလင်းတန်း ခြောက်တန်းမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်သွားပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ဆီမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ရာ ခံတပ်ထဲရှိ လူများမှာ ပြန်လည် အသက်ရှူနိုင်သွားကြသည်။ လူရိပ် ခြောက်ခုသည် ခံတပ်၏ အထက် ကောင်းကင်သို့ တက်လာပြီး ရှန့်ယွဲ့ ၏ အရှေ့တွင် ရပ်ကာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။
“မင်းတို့ အဖိုးကြီးတွေက တကယ့်ကို ဇွဲကောင်းကြတာပဲ။ ငါ မင်းတို့ကို မသတ်ဝံ့ဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”
နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် က ထိုခြောက်ယောက်ကို မခန့်လေးစားကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
ထိုခြောက်ယောက်ထဲတွင် အရှေ့ဆုံးမှ လူမှာ လိမ္မော်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ချပ်ဝတ်တန်ဆာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူ၏ လက်ဝဲဘက်တွင် လိမ္မော်ရောင် ဒိုင်းကြီး တစ်ခုရှိပြီး လက်ယာဘက်တွင်မူ နေမင်းအလား လင်းထိန်နေသော ဓားရှည်ကြီး ရှိသည်။ ထိုဓားပေါ်တွင် အလင်းတိုင် ၉ ခုမှာ နေမင်းလေးစင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ သို့သော် ထိုထက်ပို၍ အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ သူ၏ အစီးအနင်း အဖော်မှာ မီတာ ၅၀ ကျော်ရှည်သော အနီရောင်နဂါးစစ်စစ်ကြီး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထိုနဂါးကြီး၏ အရှိန်အဝါနှင့် သူရဲကောင်း ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ထပ်တည်း ကျနေသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် သူရဲကောင်း များသည် အဆင့်ရှစ် သို့မဟုတ် အဆင့်ကိုး ရောက်သွားပါက သူတို့၏ အစီးအနင်း အဖော်များမှာ အဆင့်လိုက်မမီတော့ဘဲ အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ကျန့်ဖုန်း ၏ အမြင်အရ သူ၏ ဆရာ ယန်ဟောက်ယွီနှင့် ယခု သူရဲကောင်း မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အဆင့်ကိုး ပညာရှင်များမှာ သူတို့၏ အစီးအနင်း အဖော်ကို ထုတ်မသုံးကြတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ လူသားများနှင့် ယှဉ်လျှင် နတ်သားရဲများမှာ ကျင့်ကြံရသည်မှာ ပို၍ ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သင်သည် ထူးခြားသော ပါရမီရှိသည့် နတ်သားရဲနှင့် ကတိကဝတ် မပြုထားပါက ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အစီးအနင်းမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။
မျိုးဆက်သစ် သူရဲကောင်းများ၏ အစီးအနင်းများမှာမူ အားလုံးမှာ အစွမ်းထက်သော သွေးမျိုးဆက်များ ရှိကြသည်။ ကျန့်ဖုန်း ၏ နဂါးနှင့် လုံဟောက်ချန်၏ ဟောက်ယွဲ့တို့မှာ ဆိုလျှင် ဤကမ္ဘာကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်သော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်သည်။ ယန်ဝမ်ကျောက်၏ ကြယ်တာယာ ယူနီကွန်း ၊ သွမ့်ယီ၏ ရွှေစွယ် အမွှေးပွဆင်နှင့် ဟန်ယွီ၏ နတ်ဆိုးမျက်လုံးသားရဲ တို့မှာလည်း အဆင့်ကိုးအထိ တက်လှမ်းနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုလိမ္မော်ရွှေရောင် သူရဲကောင်းက သူ၏ အစီးအနင်းကို ထုတ်ပြလိုက်သောအခါ နံပါတ် (၁) အဖွဲ့ဝင်များမှာ ကျန့်ဖုန်း ကို အလိုအလျောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏အမြင်တွင် ကျန့်ဖုန်း ၏ အစီးအနင်းမှာလည်း အနီရောင်နဂါးပေါက်လေး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ထိုခြောက်ယောက်စလုံးမှာ အဆင့်ကိုး ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ ပေါ်လာခြင်းကပင် ခံတပ်၏ စိတ်ဓာတ်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။
ဘေးတွင်ရှိနေသော ရှန့်ယွဲ့ က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့က ကျဆုံးနတ်ဘုရားများ၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့လား၊ ဒဏ္ဍာရီတွေက အမှန်ပဲပေါ့၊ ခင်ဗျားတို့ အသက်ရှင်နေကြတုန်းပဲ။”
“လူငယ်လေး... ငါတို့သာ သေသွားရင် ဒီနတ်ဆိုးဘုရင်ကြီးက ဒီလောက် ငြိမ်နေပါ့မလား”
ပြာလွင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးက ရှန့်ယွဲ့ ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ ရှန့်ယွဲ့ သည် ဘိုးဘေးအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း ဤခြောက်ယောက်နှင့် ယှဉ်လျှင် ကလေးတစ်ယောက်သာသာပင်။ အကြောင်းမှာ ဤခြောက်ယောက်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာကတည်းက အဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် ယှဉ်လျှင်မူ သူတို့မှာ ငယ်သေးသည်။ လက်ရှိ နတ်ဆိုးဘုရင်မှာ အသက်၇၀၀ ခန့်ရှိကာ သူ၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်သို့ ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ ခြောက်ယောက်စလုံး ထွက်လာပြီဆိုတော့လည်း ငါ မင်းတို့ကို မျက်နှာသာ ပေးပါ့မယ်။ ငါ ဒီခံတပ်ကို ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ ရှာဖွေမယ်၊ မင်းတို့ ငါ့ကို မတားရဘူး။ ငါရှာနေတာကို မတွေ့ရင် ငါ ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ထွက်သွားမယ်။ တကယ်လို့ တွေ့လို့ မင်းတို့က ငါ့ကိုအပ်ရင် ငါ မတိုက်ဘဲ နေပေးမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ ပေးဆပ်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီနေရာကို ဒီနေ့ပဲ အမှုန့်လုပ်ပစ်မယ်။”
လူသားပညာရှင် ခြောက်ဦးမှာ ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် သူရဲကောင်းက ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ အရှင်မင်းကြီး၊ ရှာဖွေနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကြားဖြတ် မနှောင့်ယှက်ပါဘူး။”
နတ်ဆိုးဘုရင် ဘာကိုရှာနေသည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း တွေ့မှသာ အပ်မအပ် ဆုံးဖြတ်ရန် စဉ်းစားထားကြသည်။
နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် က တစ်ချက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ မှောင်အတိကျသွားပြီး ခံတပ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်လှိုင်းများမှာ မြို့၏ ထောင့်စေ့နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။
ကျန့်ဖုန်း နှင့် အခြားသူများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု၏ ရိုက်ပုတ်ခြင်းကို ခံရတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ကျန့်ဖုန်း မှာမူ စိတ်တည်ငြိမ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ဟောက်ယွဲ့ ကို လာရှာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် အခြားသူများကို မယုံကြည်သဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက် စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်း က တည်ငြိမ်နေသော်လည်း နံပါတ် (၂) အဖွဲ့မှ လုံဟောက်ချန် မှာမူ သူ၏ အစီးအနင်းမှာ ခေါင်းသုံးလုံး ရှိနေသဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ပစ်မှတ်မှာ သူ၏ အဖော်ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။
လေထုထဲတွင် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ဝင်းလက်သွားပြီး မြို့ရိုးဘက်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေမှု ပြီးဆုံးသွားပြီး အမှောင်ထုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နတ်ဆိုးဘုရင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ သတင်းက မှားနေပုံရတယ်။”
“ဒါဆိုရင် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကတိအတိုင်း လုပ်ပေးပါတော့။”
ကျဆုံးနတ်ဘုရားများ၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ မှ သူရဲကောင်းက ပြောလိုက်သည်။
နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဆက်ပြောသည်။
“တကယ်တော့ မင်းတို့ ခြောက်ယောက် ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်ပြီး ငါ့ကို ဘယ်လောက်အထိ တားနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ သိချင်နေမိတယ်။ ဒီကမ္ဘာကြီးက နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့အပိုင် ဖြစ်လာမှာပဲ။ မင်းတို့ သိပ်ပြီး စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါက လူသားတွေကို သတ်ဖို့ သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားတော့ပါဘူး။ လူသားတွေဆီမှာပဲ ရှိတဲ့ ပညာရပ်တွေကို ငါတို့ နတ်ဆိုးတွေလည်း လိုအပ်တာကိုး။ ဥပမာ - ဗဟုသုတတွေပေါ့။”
“ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်မလဲဆိုတာ အရှင်မင်းကြီး စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အခွင့်အရေး ရမသွားအောင်သာ အရှင်မင်းကြီး သတိထားပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ အရှင်မင်းကြီးဟာ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ လေးယောက်မြောက် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။”
“ဟားဟားဟား...” နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် က သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ ငါက မင်းတို့ကို ပိုပြီးတောင် အသက်ရှည်စေချင်ပါသေးတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကမ္ဘာမှာ ပြိုင်ဘက်မရှိတော့ရင် သိပ်ပျင်းစရာကောင်းမှာကိုး။ ငါ မင်းတို့ကို တစ်ခုပြောပြမယ်၊ မင်းတို့ ငါနဲ့အတူ သေဆုံးသွားနိုင်ခြေက ငါးရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တွေထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်သန်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ တတိယမြောက်လူ ဖြစ်သလို၊ အသက်အငယ်ဆုံးလည်း ဖြစ်နေလို့ပဲ။ တစ်သန်းကျော်သွားတဲ့ နယ်ပယ်ဆိုတာ မင်းတို့ လှမ်းထိနိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။”
နတ်ဆိုးဘုရင်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ ကျန့်ဖုန်း နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များ အဆောင်သို့ ပြန်လာကြသည်။ ဝတုတ်လေးမှာ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ စွမ်းအားကို ကြည့်ပြီး အတော်လေး လန့်နေမိသည်။
“ဘော့စ်... ကျွန်တော် ခုနက တကယ့်ကို ကြောက်သွားတာ။ နတ်ဆိုးဘုရင်က အရမ်းကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲနော်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်သန်းဆိုတာ လူသားတွေ တကယ်ပဲ ရောက်နိုင်တဲ့ အဆင့်လား ကျွန်တော် ကြားဖူးတာက အဆင့်ကိုးရောက်ရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက အတိုးအလျော့ မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်နေတတ်တယ်ဆို။ အဲဒါဆို နတ်ဆိုးဘုရင်က တိုက်ခိုက်တိုင်း တစ်သန်းအပြည့် အစွမ်းနဲ့ တိုက်နိုင်တာလား”
ကျန့်ဖုန်း က ဝတုတ်လေး၏ နဖူးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလို့ အများကြီး တွေးနေတာလဲ အဆင့်ကိုး ဆိုတာ ငါတို့နဲ့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်။ အဲဒါတွေ လျှောက်တွေးမနေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ပျောက်သွားလိမ့်မယ်။”
“ကျန့်ဖုန်း... နတ်ဆိုးဘုရင်က လုံဟောက်ချန် ရဲ့ အစီးအနင်းကို လာရှာတာလို့ မင်း ထင်လား”
ကျန်းရှင်းရန် က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ အားလုံးက ဟောက်ယွဲ့ သည် ခေါင်းသုံးလုံး ရှိနေသည်ကို သတိရသွားကြသည်။
“ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။”
ကျန့်ဖုန်း က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း အသေးစိတ် မရှင်းပြတော့ပေ။
အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အားလုံးမှာ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ထိုစဉ် လုံဟောက်ချန် တို့ အဖွဲ့သည်လည်း အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာကြရာ အဆောင်ထဲတွင် ထူးခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ အထဲဝင်လိုက်သောအခါ ရှန့်ယွဲ့ နှင့် အသက် ၃၀ ခန့် ရှိသော လူတစ်ယောက်မှာ အိပ်ပျော်နေသည့် ဟောက်ယွဲ့ ကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် ကျန့်ဖုန်း တို့ အဆောင်တံခါးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လာခေါက်သည်။ ယောင်လီ က တံခါးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက် ၃၀ ခန့်ရှိသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ နံပါတ် (၂) အဖွဲ့ဆီမှ ထွက်လာပြီး ကျန့်ဖုန်း တို့ဆီသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
“စီနီယာက... ဘယ်သူပါလဲခင်ဗျာ”
ဝတုတ်လေးက ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။
“ငါက ကျဆုံးနတ်ဘုရားများ၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ၊ ငါ့နာမည်က ချန်ကျိတျန့်လို့ ခေါ်တယ်...”
“ဘော့စ်... စီနီယာ ချန် ရောက်နေတယ်”
ဝတုတ်လေးမှာ အံ့သြသွားပြီး အော်လိုက်သည်။ ကျန့်ဖုန်း နှင့် ဝမ်မင်တို့မှာ အမြန်ထွက်လာပြီး ချန်ကျိတျန့် ကို အရိုအသေ ပေးကြသည်။ ထိုအတောအတွင်း ဝတုတ်လေးက အမျိုးသမီးအဆောင်သို့သွား၍ ကျန်းရှင်းရန် တို့ကို သွားခေါ်လိုက်သည်။ အဖွဲ့ဝင်အားလုံး စုံလင်သွားသောအခါ ချန်ကျိတျန့် က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ... နံပါတ် (၁) စစ်သည်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ က လူငယ်လေးတို့...”