အဲဒီတုန်းက ငါက ငယ်‌သေးတော့ ဘာမှ နားမလည်သေးဘူးလေ (၁)

ချန်ကျိတျန့်သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် ရှိနေပြီး သူ၏အကြည့်များက ရှိနေသူအားလုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ နူးညံ့သောအသံဖြင့် စကားစတင်ပြောကြားလိုက်သည်။

“ပထမဦးဆုံး ငါ့ကိုယ်ငါ မိတ်ဆက်ခွင့်ပြုပါ။ ငါက ချန်ကျိတျန့် ပါ၊ လက်ရှိ ကျဆုံးနတ်ဘုရားများ၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ သူရဲကောင်းတစ်ဦးရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေသူပါ။”

သူ၏ စကားသံမှာ အလျင်စလိုလည်း မဟုတ်၊ နှေးကွေးလွန်းခြင်းလည်း မရှိသော်လည်း ၎င်းထဲတွင် မွေးရာပါ ခန့်ညားထည်ဝါမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုများ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ကျန့်ဖုန်းမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော လူငါးဦးအတွက် ‘ချန်ကျိတျန့်’ ဟူသော အမည်မှာ စိမ်းသက်နေသော်လည်း သူ၏အသံမှာ ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူတို့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး မှတ်မှတ်ထင်ထင် ရှိလှသည်။

၎င်းမှာ မကြာသေးမီကပင် နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ်တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အမြင့်ဆုံးခေါင်းဆောင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်နှင့် လူသားအားလုံးကိုယ်စား ထွက်ပေါ်၍ ဆွေးနွေးခဲ့သောသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထိုစဉ်က မြင်ကွင်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြတ်သားမှုတို့က လူတိုင်းကို အံ့သြတုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ခံတပ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်အမှတ်ရကြည့်လျှင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိလာမှုနှင့် သူ၏ လွှမ်းမိုးထားသော ဖိအားများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် အရောင်ပြောင်းသွားစေခဲ့သည်။ သို့သော် ချန်ကျိတျန့် မှာမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရန်သူကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး မျက်နှာသာပေးခြင်း သို့မဟုတ် မာနထောင်လွှားခြင်းမရှိဘဲ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်နှင့် တန်းတူအဆင့်အတိုင်း စကားပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးမှာ သာမန်လူသားများ မလုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။

စကြဝဠာ၏ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်တည်မှုဖြစ်သော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကိုပင် သတိထားစေနိုင်ရန်အတွက် ဤ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ၏ အစွမ်းမှာ မည်မျှနက်ရှိုင်းမည်ကို လူတိုင်းက တိတ်တဆိတ် တွေးတောမိကြပြီး သူတို့၏ ဂုဏ်ကျက်သရေမှာ သမိုင်းတွင် ထာဝရ ကမ္ပည်းတင်ကျန်ရစ်နေမည်ဖြစ်သည်။

ချန်ကျိတျန့် က ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

“ကျဆုံးနတ်ဘုရားများ၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးရာ့တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်က တည်ထောင်ခဲ့တာ။ အဲဒီ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ငါတို့ဟာလည်း အခု မင်းတို့လိုပဲ စတင်ခြေလှမ်းပြင်နေကြတဲ့ နံပါတ်တစ် အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာပဲ။ ငါ မှတ်မိသေးတယ်၊ အဲဒီတုန်းက ငါ့အသက်က ၁၇ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ လူအများကြီးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ထမ်းပိုးထားရတဲ့ နံပါတ် (၁) စစ်သည်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။ အချိန်တွေဟာ မြင်းဖြူတစ်ကောင် အက်ကြောင်းကြားက ဖြတ်ပြေးသွားသလိုပဲ မြန်လွန်းလှတယ်၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ ငါဟာ အိုမင်းရင့်ရော်လာပြီ၊ ငါ့ရဲ့ လူငယ်ဘဝလည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။”

“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ထမ်းဆောင်နေတဲ့ တာဝန်ဖြစ်တဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့နဲ့ မြင့်မြတ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ကာကွယ်ဖို့ ဆိုတဲ့အချက်ကတော့ ခုထက်ထိ ဆက်ခံမယ့်သူ မတွေ့သေးဘူး။ ဒီအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း ငါ့နှလုံးသားက တကယ့်ကို မအေးချမ်းနိုင်ဘူး၊ ငါဟာ ဒီလိုမျိုးပဲ လောကကနေ ပျောက်ကွယ်မသွားချင်ဘူး၊ နောင်တတွေနဲ့ မသေချင်ဘူး။”

“လူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းဟာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ရှည်လျားတတ်ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ နယ်ပယ်မှာတော့ နှစ်ပေါင်း သုံးရာဆိုတာ အကန့်အသတ်ပါပဲ။ အခုဆိုရင် ငါနဲ့ အဖွဲ့ထဲက တခြားသူတွေဟာလည်း ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်ကို ရောက်နေကြပြီ၊ ငါတို့မှာ ကျန်ရှိတဲ့ အချိန်ဟာ အများဆုံး ငါးနှစ်ပါပဲ။ ဒီငါးနှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်ဟာ အချိန်သမုဒ္ဒရာကြီးထဲမှာ ရေတစ်စက်စာပဲ ရှိပေမဲ့ ငါတို့အတွက်တော့ တကယ့်ကို အဖိုးတန်လှပါတယ်။”

နံပါတ် (၁) စစ်သည်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ဝင်များအားလုံး အသက်ရှူရန်ပင် မဝံ့ကြဘဲ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ပြောစကားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြသည်။ ရှည်လျားလှသော နှစ်ပေါင်း သုံးရာသည် သူ၏ မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမှတ်အသားများ ထားရစ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏နှလုံးသားထဲမှ ပြင်းထန်သော သွေးများမှာ ဘယ်သောအခါမှ မအေးစက်သွားဘဲ ထွက်ပေါ်လာခါစ နေမင်းကြီးအလား အဆုံးမဲ့အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေဆဲပင်။

အကယ်၍ ကံကြမ္မာက ခွင့်ပြုမည်ဆိုပါက ချန်ကျိတျန့် သည် သူ၏ဘဝနောက်ဆုံးအချိန်တွင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကို ကမ္ဘာတုန်စေမည့် စိန်ခေါ်မှုဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်နှင့်အတူ သေမင်းနိုင်ငံသို့ လိုက်သွားနိုင်ပြီး ဤနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အင်အားအကြီးဆုံးသူကို သူ၏ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆွဲချနိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ဘဝတွင် နောင်တရှိမည်မဟုတ်ဘဲ တမလွန်တွင် ပြုံးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ချန်ကျိတျန့် က သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အောက်မေ့မှုနှင့် နောင်တများ အရိပ်အယောင်ပြလျက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါဟာ ငါ့ကို ဆက်ခံမယ့်သူတွေ တိုးတက်လာဖို့ကိုပဲ အမြဲ စိုးရိမ်ခဲ့ရတာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်တုန်းက ငါဟာ တကယ့်ကို အလားအလာရှိတဲ့ တစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်၊ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းက ထူးချွန်ပေမဲ့ သူမအဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ စုပေါင်းအရည်အသွေးက သူမနဲ့ မလိုက်ဖက်ခဲ့ဘူး၊ အဲဒါက တကယ့်ကို နှမြောစရာပါပဲ။”

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန့်ဖုန်း ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူက အမြန်မေးလိုက်သည်။

“စီနီယာ... ခင်ဗျား ပြောနေတာက...”

“သူမနာမည်က ရှန့်ကွမ်းရန်တဲ့၊ မင်းနဲ့ မတွေ့ခင်အထိ သူမဟာ ငါမြင်ဖူးသမျှ ပါရမီအရှိဆုံးသူလို့ ပြောလို့ရတယ်”

ချန်ကျိတျန့် က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ရှန့်ကွမ်းရန်...”

ကျန့်ဖုန်း ၏ နှလုံးသားမှာ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်မနဲ့ တွေ့ခဲ့ဖူးလို့လား” ချန်ကျိတျန့် က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။

“ဟုတ်ကဲ့။”

ကျန့်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ဘယ်လိုစကားစရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ပြောလိုက်သည်။

“သူမ သေသွားပါပြီ။”

“ဘာ”

ချန်ကျိတျန့် တစ်ယောက် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက ကျန့်ဖုန်း ၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ”

ကျန့်ဖုန်း သည် နာကျင်စွာဖြင့် သူ၏ အရင်က အတွေ့အကြုံများကို အမှန်အတိုင်း ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လတုန်းက စီနီယာအစ်မက ကျွန်တော့်ဆီ လာရှာခဲ့တယ်၊ အလင်းသားတော်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ပဲ ဖွင့်နိုင်မယ့် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနေရာတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူမနဲ့အတူ သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီနေရာကို စူးစမ်းပြီးတဲ့အခါမှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ သားတော်နဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်...”

ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ရွှေရောင် ရှေးဟောင်းအမှတ်အသားခြောက်ခုကို ထုတ်ယူကာ ချန်ကျိတျန့် ရှေ့တွင် ချထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ လွတ်မြောက်ခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့မှာပဲ သူမ သေသွားတာကို ကြည့်နေခဲ့ရတယ်။”

အသေးစိတ် ပြောပြချက်ကို ကြားရပြီးနောက် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ လေးလံသွားကြပြီး ကျန်းရှင်းရန်က ကျန့်ဖုန်း ၏ လက်ကိုကိုင်၍ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံက ပါရမီရှင်တွေကို မနာလိုဖြစ်တာပဲ”

ချန်ကျိတျန့် က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မူလက ရှန့်ကွမ်းရန်၊ ကျန့်ဖုန်း၊ လုံဟောက်ချန်နှင့် အခြား ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် လူသားဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်အတွက် တောက်ပသော အနာဂတ်ကို သူ မြင်ယောင်ခဲ့မိသည်။ အကယ်၍ လူသားမျိုးနွယ်တွင် အမှောင်ထုကို ခွဲထွက်ပြီး နတ်ဆိုးတွေကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိလျှင် ယခုအကြိမ်မှာ သေချာပေါက် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားမျိုးနွယ်တွင် နတ်ဘုရားအချစ်တော်လေးဦး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန့်ဖုန်း ၏ ပါးစပ်မှ ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသော သတင်းဆိုးကြောင့် သူ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ နတ်ဘုရားအချစ်တော်ပင်လျှင် အစပျိုးချိန်မှာပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန့်ဖုန်း ၏ လက်ထဲရှိ ရွှေရောင် ရှေးဟောင်းအမှတ်အသား ခြောက်ခုကို မြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးသားမှာ ပို၍ ဝမ်းနည်းသွားရသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့မှာ လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က သူကိုယ်တိုင် ရှန့်ကွမ်းရန် ၏ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် တွေ့ဆုံစဉ် ထားရစ်ခဲ့သော အရာများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရှန့်ကွမ်းရန် သေဆုံးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ကျန့်ဖုန်း... မင်း ခုနက ပြောလိုက်တာ မင်းက အလင်းသားတော် လို့ ပြောတာလား”

ဝမ်းနည်းမှုများအပြီးတွင် ချန်ကျိတျန့် က ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရကာ မေးလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားရန် သူ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ တကယ်တော့ သူသည် ပါရမီဆေးရည်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ၉၀ အထိ မြှင့်တင်ပြီးကတည်းက သူ၏ဆရာ ယန်ဟောက်ယွီကို ချက်ချင်း အသိပေးချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ဟောက်ယွီ မှာ အမြဲတမ်း နဂါးတစ်ကောင်လို ခေါင်းပဲတွေ့ပြီး အမြီးမတွေ့ရသကဲ့သို့ ရှာရခက်လွန်းလှသည်။ အကြောင်းကိစ္စ မရှိလျှင် ရှာမတွေ့ဘဲ အကြောင်းကိစ္စရှိမှသာ ကျန့်ဖုန်း ဆီသို့ သူကိုယ်တိုင် လာရှာလေ့ရှိသည်။

ကျန့်ဖုန်း ၏ အဖွဲ့သားများမှာမူ ပို၍ပင် အံ့သြသွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ပါရမီရှိသော လူငယ်များဖြစ်ကြသော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အလင်းသားတော် ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိကြသည်။

“ဒါပေမဲ့ ယန်အဘိုးကြီး ပြောတာတော့ မင်းရဲ့ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၈၀ မလား”

“ကျွန်တော် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ပွဲရဲ့ တစ်ဦးချင်း ချန်ပီယံဆုကို ရပြီးတဲ့နောက် ဝိညာဉ်မီးဖိုတစ်ခု ရခဲ့တယ်။ အဲဒီ ဝိညာဉ်မီးဖိုနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းက အများကြီး မြန်လာတာကို တွေ့ရတယ်၊ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၉၀ အထိ တက်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရတာပါ”

ကျန့်ဖုန်း က ပြောလိုက်သည်။

“တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်မီးဖိုပဲ”

ချန်ကျိတျန့် က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့သြရိပ်များ ခဏမျှ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ သူက ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ကံတရားက တကယ့်ကို နက်ရှိုင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ရဲ့ ရှည်လျားလှတဲ့ ခရီးလမ်းမှာ မင်းဟာ အရမ်း သတိထားရမယ်၊ အရာရာကို သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ လုပ်ဆောင်ရမယ်။ မင်း တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရလာဖို့ ငါ အလေးအနက် မျှော်လင့်ပါတယ်”

သူ၏ စကားများမှာ ရိုးသားပြီး စိတ်နှလုံးထဲမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက လေးနက်စွာ ဆက်ပြောသည်။

“တကယ့်ကို ညီညွတ်တဲ့ အဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ဆိုရင် အဖွဲ့ဝင်တွေကြားမှာ အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ ဒါကို ရရှိဖို့ဆိုရင် ပထမဆုံး အဆင့်အနေနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အသေအချာ သိကျွမ်းဖို့ လိုအပ်တယ်၊ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ အလားအလာနဲ့ အစွမ်းကို နားလည်ထားရမယ်။ ဒါဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြွားဝါဖို့ မဟုတ်ဘဲ အဖွဲ့ရဲ့ ရေရှည်တိုးတက်မှုအတွက် ဖြစ်တယ်၊ အဲဒါမှသာ လမ်းခုလတ်မှာ အလှည့်အပြောင်းတွေနဲ့ မကြုံရဘဲ ခရီးလမ်း ချောမွေ့မှာ ဖြစ်တယ်။”

ပြောပြီးနောက် ချန်ကျိတျန့် ၏ အကြည့်မှာ ကျန့်ဖုန်း လက်ထဲရှိ ရွှေရောင် အမှတ်အသား ခြောက်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။