၈၈၄၈၊ မင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ် (၂)

ချန်ကျိတျန့် လာရောက်ပြီးနောက်တွင် လုံဟောက်ချန် ၏ အဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ နောက်ခံနှင့် အလားအလာများကို သိရှိထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပါရမီအရ မည်သည့်အဖွဲ့ကိုမှ မရှုံးနိုင်ကြောင်း သူတို့ ယုံကြည်ထားကြပြီး ကြီးထွားလာရန် အချိန်သာ လိုအပ်သည်။

ဟန်စစ် ၏ ကျယ်လောင်သော အသံမှာ ခန်းမကြီးအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး လူတိုင်း အသက်ရှူပင် မဝဘဲ သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူက နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ချီးကျူးရိပ်များ ပြည့်နှက်နေလျက် နံပါတ် (၁) အဖွဲ့ ရှိရာသို့ ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

“အဆုံးစွန်သော ဘုရင်နေရာကိုတော့ ဘာသံသယမှ မရှိဘဲ နံပါတ် (၁) စစ်သည်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့က ရရှိသွားပါတယ်။ သူတို့ဟာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းတဲ့ စုစုပေါင်း ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၈,၈၄၈ မှတ် နဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာပါ။ ဒီလို တောက်ပလှတဲ့ အောင်မြင်မှုအတွက် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးချင်းစီကို ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁,၀၀၀ စီ ဆုချီးမြှင့်ပါမယ်။”

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင် ခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။ အံ့သြသံများ၊ အသက်ရှူသံများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတိုင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မယုံနိုင်သလို ကြည့်နေကြသည်။ စုစုပေါင်း ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၈,၈၄၈ ဆိုသည်မှာ နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းမှာ မီနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ပင် မြင့်မားလှပြီး လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တောက်ပနေသော ကြယ်ပွင့်ကြီးတစ်ခုအလား ရှိနေကာ လူတိုင်းကို အံ့သြတုန်လှုပ်စေသည်။

“ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေသော ခန်းမထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရသည်။ ဒုတိယ၊ တတိယနှင့် စတုတ္ထရရှိသော အဖွဲ့များ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် နံပါတ် (၁) အဖွဲ့နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က သစ်ပင်ကြီးကို လှုပ်ခါရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင် သေးငယ်နေတော့သည်။

လုံဟောက်ချန် ၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးသွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူသည် ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူနှင့် ကျန့်ဖုန်း သည် ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျန့်ဖုန်း သည် လှည့်စားမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ထိုဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းနှင့် ကြိုးစားမှုများမှတစ်ဆင့် သွေးနှင့်ချွေးရင်းကာ ရရှိထားခြင်းဖြစ်မည် သူ လေးလေးနက်နက် ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် လူတိုင်းက လုံဟောက်ချန် ကဲ့သို့ စိတ်သဘောထား မကြီးကြပေ။ နံပါတ် (၅) အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် လုရှီး သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဟန်စစ် ကို အလေးပြုလိုက်ပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ သူရဲကောင်းကြီး ခင်ဗျာ။”

ဟန်စစ် က ပြုံးလျက် ကြင်နာစွာ မေးလိုက်သည်။

“လုရှီး... မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မဖြေရှင်းနိုင်သေးတဲ့ မေးခွန်းတွေ ရှိနေလို့လား”

လုရှီး က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် ပြိုင်ပွဲရဲ့ ရလဒ်ကို သံသယဖြစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ နံပါတ် (၁) အဖွဲ့က အစွမ်းထက်ပြီး ဒီအောင်မြင်မှုနဲ့ ထိုက်တန်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အဖွဲ့ဝင်တွေဟာ တစ်လလုံးလုံး တိုက်ပွဲမှာ မရှိဘဲနဲ့ ဒီလောက် များပြားတဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တွေကို ဘယ်လိုမျိုး ရရှိခဲ့တာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သိချင်ရုံတင်ပါ။”

သူက ဆက်ပြောသည်။

“ဒီစမ်းသပ်မှုအတွင်းမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ခံတပ်မှာ နေ့ရောညပါ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာပါ။ သုံးလကြာ ပင်ပင်ပန်းပန်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၂,၁၈၄ မှတ်ပဲ ရခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နံပါတ် (၁) အဖွဲ့ကတော့ ရုတ်တရက် ၈,၈၄၈ မှတ် ရလာတာဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် နားလည်ရခက်လှပါတယ်၊ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲ။”

လုရှီး ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အဖွဲ့ဝင်များသာမက ယန်ဝမ်ကျောက် ကဲ့သို့သော သူများပင်လျှင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ သုံးလအတွင်း ဤမျှ များပြားသော ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များကို ရရှိရန်မှာ သူတို့အတွက် စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဟန်စစ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လုရှီး ကို ပြန်ထိုင်ရန် အချက်ပြကာ တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လုရှီး... စိတ်အေးအေးထားပြီး ထိုင်ပါဦး။ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ပွဲဟာ အမြဲတမ်း တရားမျှတမှုအပေါ်မှာ အခြေခံထားတာပါ။ မင်းက မေးခွန်းထုတ်လာပြီဆိုတော့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က အားလုံးကို ရှင်းလင်းတဲ့ အဖြေတစ်ခု ပေးမှာပါ။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝူရှန်း... ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လူတိုင်းရဲ့ မေးခွန်းတွေကို ဖြေပေးပါဦး။”

“ဟုတ်ကဲ့”

ဝူရှန်း သည် အမိန့်ကို ကြားသည်နှင့် ထရပ်လိုက်ရာ သူ၏ အနေအထားမှာ ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ မတ်နေသည်။ သူသည် စင်မြင့်ရှေ့သို့ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူက ဘုရားကျောင်း ခြောက်ခုမှ ခေါင်းဆောင်များကို အလေးပြုလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ပြတ်သားစွာ ထားလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် သူရဲကောင်းတစ်ဦးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ ကျွန်တော် ပြောသမျှ စကားတိုင်းဟာ အမှန်တွေပါ၊ ဘာတစ်ခုမှ လိမ်ညာထားခြင်း မရှိပါဘူး။”

ပြောပြီးနောက် ဝူရှန်း သည် လုရှီး ဘက်သို့ လှည့်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“နံပါတ် (၁) အဖွဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ရှစ်ထောင်ကျော် ရတာဟာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကြောင့်ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး။ ဒါဟာ ကံကောင်းတာထက် ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့ အချက်ပါ။ သေချာတာပေါ့၊ တချို့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်တွေမှာ ကံတရားကလည်း အထောက်အကူ ဖြစ်ခဲ့တာ ရှိပါတယ်။”

“ကျန့်ဖုန်း နဲ့ လုံဟောက်ချန် တို့ဟာ တစ်ခါက ခံတပ်စစ်သေနာပတိဟောင်း ရှန့်လင်းရှင်းဆီကနေ အရေးကြီးတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ ပါဝင်ဖို့ အရေးပေါ် အမိန့် ရခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ကျန့်ဖုန်း ဟာ သူရဲကောင်းပီသတဲ့ သတ္တိနဲ့ ထူးကဲတဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး အဆင့်ခြောက် နတ်ဆိုး ၈ ကောင် ကို တစ်ယောက်တည်း သုတ်သင်နိုင်ခဲ့တယ်။ မင်းတို့အားလုံး သိတဲ့အတိုင်း အဆင့်ခြောက် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဟာ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၃၀၀ ရပါတယ်၊ အဲဒီအပြင် သူ သတ်ခဲ့တဲ့ အဆင့်ငါး နတ်ဆိုး အကောင်ပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ပေါင်းလိုက်တဲ့အခါမှာ ဒီလောက် များပြားတဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တွေကို ရရှိခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။”

“ဒါ့အပြင် အဲဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အန္တရာယ်ဟာ စိတ်ကူးထားတာထက် ပိုပြီး ကြီးမားလှပါတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ မပြောနိုင်ပါဘူး။ ပြီးတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လုရှီး ပြောတဲ့ နံပါတ် (၁) အဖွဲ့က တစ်လလုံး တိုက်ပွဲမှာ မရှိဘူးဆိုတာက အနည်းငယ် နားလည်မှု လွဲနေတာပါ။ ကျန့်ဖုန်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ငါးယောက်ကသာ အထူးအကြောင်းပြချက်ကြောင့် တိုက်ပွဲမှာ မပါဝင်နိုင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျန့်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ကတော့ ရှေ့တန်းမှာ ကျားသစ်တစ်ကောင်လို အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တာပါ။”

“မင်းတို့ သူ့ကို ဘာလို့ မတွေ့ရသလဲဆိုတော့ သူက ဝေဟင်မှာပဲ တိုက်ခိုက်နေလို့ပါ။ ကျန့်ဖုန်း ဟာ ဝေဟင်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနေပြီး ရန်သူတွေကို မမြင်နိုင်အောင် လျင်မြန်စွာ သုတ်သင်နေခဲ့တာပါ။”

“ကျန့်ဖုန်း ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဟာ ကျွန်တော့်ဘဝမှာ မြင်ဖူးသမျှ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ အကောင်းဆုံးပါ၊ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မကျော်နိုင်ပါဘူး။ မင်းတို့အားလုံး အတူတူ လုပ်ခဲ့တဲ့ တာဝန်မှာလည်း ကျန့်ဖုန်း ဟာ သူ၏အဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အဆင့်ခုနစ် သွေးဆာနတ်ဆိုးကို အောင်မြင်စွာ သတ်နိုင်ခဲ့လို့ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁,၀၀၀ ထပ်ရခဲ့တာပါ။ အဆင့်ခုနစ် နတ်ဆိုးကို သတ်နိုင်တဲ့အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျန့်ဖုန်း ဟာ စစ်တလင်းပေါ်က သေမင်းတမန်လိုပါပဲ။ သူသွားလေရာမှာ နတ်ဆိုးတွေ ကြောက်လန့်နေကြရတာကို ကြည့်ရင် သူ၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကို မင်းတို့ သိနိုင်ပါလိမ့်မယ်။”

“ဒါကြောင့်လည်း ခံတပ်စစ်တပ်က သူ့ကို တန်ဖိုးထားပြီး သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ချိန်ကို ကန့်သတ်မထားတာပါ။ နတ်ဆိုးတွေ တိုက်ခိုက်လာပြီဆိုရင် ကျန့်ဖုန်း ဟာ လျှပ်စီးလို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှေ့တန်းကို သွားပြီး တိုက်ခိုက်လေ့ရှိပါတယ်။ တပ်ဖွဲ့မှူး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျန့်ဖုန်း နဲ့ သူ၏ အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် ကျွန်တော် တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။”

လုရှီး သည် ဝူရှန်း ၏ ပြောပြချက်ကို အံ့သြတကြီး နားထောင်နေပြီး ၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံပြင်တစ်ခုကို ကြားနေရသည့်အလား ခံစားနေရသည်။ ဝူရှန်း စကားဆုံးသောအခါ သူက ထရပ်လိုက်ပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝူရှန်း။ ကျွန်တော်တို့ တကယ့်ကို ကျေနပ်သွားပါပြီ။ နံပါတ် (၅) အဖွဲ့ကိုယ်စား နံပါတ် (၁) အဖွဲ့ကို ချန်ပီယံဆု ရရှိတဲ့အတွက် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဂုဏ်ပြုပါတယ်ဗျာ။”

ကျန့်ဖုန်း ကလည်း ပြုံးလျက် ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဂုဏ်ပြုစကားအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လုရှီး။ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ သက်သေအဖြစ် ရှိနေပေးကြတဲ့ လူတိုင်းကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာလည်း ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီး နတ်ဆိုးတွေကို တိုက်ထုတ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းမှာ ဝူရှန်း ပေးလိုက်သော သတင်းကြောင့် အံ့သြနေကြသည်။ ၎င်းမှာ ကျန့်ဖုန်း သည် အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းပင်။

“သူက အဆင့်ခြောက် ရောက်နေပြီလား”

လုံဟောက်ချန် ၏ နှလုံးသားမှာ လျှပ်စီးအပစ်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။ အမြဲတမ်း အလင်းသားတော် အဖြစ် သူသည် အခြားသူများထက် ကျင့်ကြံမှု မြန်ခဲ့သော်လည်း ယခု ကျန့်ဖုန်း ရှေ့တွင်မူ သူသည် အားမလိုအားမရ ဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယခုမှ အဆင့်ငါး၊ တတိယအဆင့်မှာသာ ရှိနေသေးပြီး အဆင့်ခြောက်နှင့် သူ့အကြားတွင် ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲသော လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဆရာဦးလေးက အဆင့်ခြောက် ရောက်နေပြီလား”

ယန်ဝမ်ကျောက် မှာလည်း အစပိုင်းတွင် ကြောင်သွားသော်လည်း ခဏအတွင်းမှာပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန့်ဖုန်း မှာ သူ အားကိုးရသော ဆရာဦးလေးဖြစ်ပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အနီးကပ် လိုက်နိုင်ရန်သာ သူ ဆန္ဒရှိတော့သည်။

နောက်တွင်မူ လူတိုင်း စောင့်မျှော်နေသော ဆုချီးမြှင့်ပွဲ စတင်သည်။ နံပါတ် (၁) အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် စင်ပေါ်သို့ တက်လာကြပြီး ဟန်စစ် ဆီမှ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁,၀၀၀ စီကို ရယူကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့အဖွဲ့၏ စုစုပေါင်း ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်မှာ မူလ ၈,၈၄၈ နှင့် ဆုမှတ် ၆,၀၀၀ ပေါင်းလိုက်ရာ ၁၄,၈၄၈ မှတ်အထိ ရှိသွားတော့သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် အဆင့်ငါးသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည် ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့အဖြစ် တိုးမြှင့်ခံရန် သတ်မှတ်ချက်များ အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် ပို၍ ကြီးမားသော စင်မြင့်နှင့် ပို၍ ခက်ခဲသော စိန်ခေါ်မှုများဆီသို့ တက်လှမ်းရတော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်မြို့တော်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တားမြစ်နယ်မြေများစွာ ရှိပြီး၊ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ တာဝန်မျှော်စင်အနီးတွင်လည်း ကျယ်ပြောလှသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ရှိနေသည်။