မသေဆုံးနိုင်သောခန္ဓာ LV2 (၁)
Vol. 12 Ch. 117
စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များနှင့် ချုံနွယ်များကြားတွင် နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံများ ရှိနေကြပြီး ၎င်းတို့မှာ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့များ၏ နေအိမ်များ ဖြစ်ကြသည်။ နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံ တစ်လုံးစီသည် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့စီအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအဖွဲ့ မပြိုကွဲသရွေ့ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ထာဝရအိမ် ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။ အလယ်ဗဟို ဧရိယာတွင်ရှိသော ကျဆုံးနတ်ဘုရားများအဖွဲ့ပိုင်ဆိုင်သည့် အဆောက်အအုံမှာပင် သူတို့သည် နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ကြာ အသုံးပြုလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် နံပါတ် (၁) စစ်သည်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် သူတို့၏ အဆောက်အအုံ ပထမထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းမကြီးအတွင်း စုဝေးနေကြသည်။ ပထမထပ်တွင် အိပ်ခန်းသုံးခန်းနှင့် မီးဖိုချောင်တစ်ခု ရှိပြီး၊ ဒုတိယထပ်တွင်မူ ကိုယ်ပိုင်ရေချိုးခန်း ပါဝင်သော အိပ်ခန်းငါးခန်း ရှိသည်။ အထပ်နှစ်ထပ်အောက်တွင် ကျယ်ပြောလှသော မြေအောက်ခန်းတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းမှာ သူတို့အဖွဲ့၏ သီးသန့် ဝိုင်သိုလှောင်ခန်း (Wine Cellar) ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် တာဝန်ရှိသော ဝန်ထမ်းများသည် အဆောက်အအုံကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီး သိုလှောင်ခန်းထဲတွင် ကုန်ဆုံးသွားသော အဖိုးတန်ဝိုင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးမည် ဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်းက သူ၏အဖွဲ့ဝင်များကို အဆောက်အအုံထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး အထဲမှ အရာအားလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ... အရင်ဆုံး ကိုယ်နှစ်သက်တဲ့ အခန်းတွေကို သွားရွေးလိုက်ကြပါ။ အားလုံး အဆင်ပြေပြီဆိုရင်တော့ ခန်းမထဲမှာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့။”
“ကောင်းပါပြီ။”
သူတို့အားလုံးသည် အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျား၊ မ ကွဲပြားမှု ရှိသောကြောင့် လူတိုင်းက နားလည်မှု ရှိကြသည်။ အဖွဲ့ထဲတွင် အမျိုးသား သုံးဦးနှင့် အမျိုးသမီး သုံးဦး ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် အမျိုးသားများက ပထမထပ်ရှိ အိပ်ခန်းသုံးခန်းကို ယူလိုက်ကြပြီး၊ ဒုတိယထပ်ရှိ အိပ်ခန်းငါးခန်းကိုမူ ကျန်းရှင်းရန် ၊ ဖန်းလီနှင့် မုရုံရှန်းအာတို့က စိတ်ကြိုက် ခွဲဝေယူလိုက်ကြသည်။
မကြာခင်မှာပင် အားလုံး ပထမထပ်ခန်းမတွင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြသည်။ ကျန့်ဖုန်း က ပြောလိုက်သည်။
“အခုကစပြီး ငါတို့ဟာ သီးခြား လွတ်လပ်တဲ့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ၊ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက် သက်တမ်းကို စတင်တော့မှာပါ။ တပ်ဖွဲ့မှူး ဝူရှန်း မထွက်ခွာခင် ငါနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့တာ ရှိတယ်။ အခု ငါတို့မှာ စုစုပေါင်း ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁၅,၈၄၈ မှတ် ရှိတယ်၊ ဆိုတော့ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိလာပြီ။”
“ပထမတစ်ခုကတော့ ဒီဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တွေကို သုံးပြီး နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့မှာ ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့ အစွမ်းကို မြှင့်တင်ဖို့ လက်နက်ကိရိယာတွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားပစ္စည်းတွေ သွားဝယ်တာပဲ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁၀,၀၀၀ ပေးပြီး ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ပဲ။”
“ငါကိုယ်တိုင်ကတော့ ဗိုလ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့ ပိုပြီး အားသန်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့တစ်ခုမှာ စစ်သည်အဆင့်ထက် သာလွန်တဲ့ အချက်တွေ ရှိလို့ပဲ။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါတို့ ဗိုလ်အဆင့်ကို တက်သွားရင် ပိုပြီး ခက်ခဲတဲ့ တာဝန်တွေကို ယူနိုင်လိမ့်မယ်၊ သေချာတာပေါ့... အဲဒီကနေ ရမယ့် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တွေကလည်း ပိုပြီး များလာမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် အဆင့်နိမ့်တဲ့ အဖွဲ့တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်လည်း ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ခွဲဝေမှုမှာ ပိုပြီး အချိုးအစား များများ ရနိုင်တယ်။”
“ဒုတိယအချက်ကတော့ ဗိုလ်အဆင့်ရှိတဲ့ အဖွဲ့တွေပဲ အရောင်းစင်တာရဲ့ ဒုတိယထပ်ကို သွားခွင့်ရှိတာပဲ၊ အဲဒီမှာ ငါတို့က ဒဏ္ဍာရီလာအဆင့်လက်နက်တွေကိုတောင် မြင်ရနိုင်တယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က ငါတို့ဆီက ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁၀,၀၀၀ ကို အလကား ယူသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုစီ ရွေးချယ်ခွင့် ပေးလိမ့်မယ်။ ဒီအခွင့်အရေးကို တခြားသူကိုလည်း လွှဲပေးလို့ ရတယ်။ သေချာတာက... တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ နည်းစနစ်တွေနဲ့ ငါတို့အဆင့်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ အရာတွေတော့ မပါဘူးပေါ့။ ငါ ပြောချင်တာ ဒါပါပဲ... အားလုံးပဲ မင်းတို့ရဲ့ သဘောထားကို ပြောကြပါ။”
ကျန့်ဖုန်း ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် အဖွဲ့ဝင်အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်မင်က ပြောသည်။
“ငါကတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သဘောထားကို သဘောတူတယ်။ ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဗိုလ်အဆင့်ကို တက်ဖို့ လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေပြီ။ အကယ်၍ စစ်သည်အဆင့်မှာပဲ ဆက်ရှိနေရင် ငါတို့ တိုးတက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။”
“ကျွန်တော်လည်း သဘောတူပါတယ်။ ဘော့စ်က အဆင့်ခြောက် ကျင့်ကြံမှုတောင် ရောက်နေပြီဆိုတော့ သာမန် တာဝန်တွေက ဘာမှ ထူးခြားမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”
ဝတုတ်လေးက ပြောသည်။
“ကျန့်ဖုန်း ရဲ့ သဘောထားက ကျွန်မရဲ့ သဘောထားပါပဲ”
ကျန်းရှင်းရန် က ဆိုသည်။
“ဗိုလ်အဆင့်ကိုပဲ မြှင့်ကြတာပေါ့”
ဖန်းလီ က အေးစက်စွာ ပြောသည်။
“ကျွန်မလည်း တခြားသူတွေနဲ့ အတူတူပါပဲ”
မုရုံရှန်းအာ က တိုးတိုးလေး ပြောလာသည်။
ကျန့်ဖုန်း က ပြောသည်။
“အားလုံး သဘောတူတယ်ဆိုရင်တော့ အခုပဲ တာဝန်မျှော်စင်ကို သွားပြီး အဆင့်မြှင့်ကြစို့။”
တာဝန်မျှော်စင်တွင် ဝန်ထမ်းများက အဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တန်ဖိုးများကို တိုင်းတာစစ်ဆေးလိုက်ကြသည်။ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် အဆင့်ငါးအထက် ကျင့်ကြံမှု ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် နံပါတ် (၁) စစ်သည်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့မှ နံပါတ် (၂၁) ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကို ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။ ကျန့်ဖုန်း သည် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁၀,၀၀၀ ပေးချေလိုက်ပြီး ဗိုလ်အဆင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ တံဆိပ်ကို လဲလှယ်ယူလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျန့်ဖုန်း နှင့် ကျန်းရှင်းရန် တို့သည် တာဝန်ယူရန် မျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ်သို့ သွားကြပြီး၊ ဝမ်မင်၊ ယောင်လီ နှင့် အခြားသူများမှာမူ အရောင်းစင်တာသို့ သွားကြသည်။ အဆင့်မြှင့်တင်ခ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁၀,၀၀၀ သုံးစွဲပြီးနောက် သူတို့အဖွဲ့တွင် ၅,၈၄၈ မှတ် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြု၍ ပစ္စည်းကောင်းအချို့ ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားနိုင်သေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားတိုင်းတာသည့် ကျောက်မျက်ရတနာ ကဲ့သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်သည်။ သေချာတာပေါ့... ယခုတစ်ကြိမ် ဝယ်ယူသော ကျောက်မျက်မှာ အမှတ် ၁၀,၀၀၀ အထိ တိုင်းတာနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။
ကျန့်ဖုန်း က ကျန်းရှင်းရန် ၏ လက်ကိုတွဲ၍ တာဝန်မျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ စတုရန်းမီတာ ၃၀၀ ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမကြီးဖြစ်ပြီး မြင့်မားသော ကောင်တာခြောက်ခုက ဝန်းရံထားကာ တစ်ခုစီသည် မတူညီသော တာဝန်အမျိုးအစားများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းတို့မှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး တာဝန်၊ ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်၊ စူးစမ်းလေ့လာရေး တာဝန်၊ သတင်းအချက်အလက် တာဝန်၊ စစ်ပွဲ တာဝန် နှင့် အထွေထွေ တာဝန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကောင်တာတစ်ခုစီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားသော မှော်ဖန်သားပြင်ကြီးများ ရှိပြီး တာဝန်များစွာကို ပြသထားသည်။ သို့သော်လည်း စာရင်းတွင် တာဝန်အမည်နှင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ဆုကြေးကိုသာ ပြထားပြီး အသေးစိတ်ကိုမူ မေးမြန်းရမည် ဖြစ်သည်။ မျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ်တွင် တာဝန်တစ်ခုစီကို မေးမြန်းရန်အတွက် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁၀ မှတ်စီ ပေးချေရသည်။
တာဝန်များကို ကြည့်ရှုရာတွင် အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ကျန့်ဖုန်း သည် သူ၏ တံဆိပ်ထဲတွင် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၃၀၀ ချန်ထားပြီး ကျန်ရှိသော ၅,၀၀၀ ကျော်ကိုမူ ပစ္စည်းဝယ်ရန်အတွက် ဝမ်မင် ၏ တံဆိပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ဝေဝါးသော အမှတ်ရမှုများအပေါ် အခြေခံ၍ ကျန့်ဖုန်း သည် စူးစမ်းလေ့လာရေး တာဝန်ကောင်တာသို့ သွားကာ မှော်ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ အမည်များကို သေချာစစ်ဆေးလိုက်သည်။
“ကြောက်မက်ဖွယ် ညည်းတွားသံ လှိုင်ဂူကို စူးစမ်းခြင်း” ဟူသော တာဝန်အမည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားမိသည်။ မျှော်စင်၏ ပထမထပ်တွင် စစ်သည်အဆင့်အဖွဲ့များ ယူနိုင်သော တာဝန်များမှာ အများအားဖြင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၁,၀၀၀ မှ ၃,၀၀၀ ကြားသာ ရှိပြီး၊ အချို့မှာ ရာဂဏန်းသာ ရှိသည်။ သို့သော် ဒုတိယထပ်တွင်မူ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၃,၀၀၀ အောက် တာဝန် တစ်ခုမှ မရှိပေ။ စူးစမ်းလေ့လာရေး တာဝန်များစွာထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ညည်းတွားသံ လှိုင်ဂူ တာဝန်၏ ဆုကြေးမှာ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၂၀,၀၀၀ အထိ ရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ တာဝန်၏ အန္တရာယ်အဆင့်မှာမူ “မသိရသေးပါ” ဖြစ်သည်။
ဗိုလ်အဆင့်အဖွဲ့တစ်ခုအတွက် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၂၀,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ ကျန့်ဖုန်း သည်လည်း ၎င်းကို စိတ်ဝင်စားမိသည်၊ အကြောင်းမှာ ခံတပ်တွင် သုံးလကြာ နေခဲ့စဉ်က သူတို့အဖွဲ့၏ စုစုပေါင်း ဝင်ငွေမှာ ၈,၀၀၀ ကျော်သာ ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကျန့်ဖုန်း သည် ဤဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် ၂၀,၀၀၀ ကိုသာမက ထိုလှိုင်ဂူအတွင်းရှိ ထာဝရမျှော်စင်ကိုလည်း စိတ်ဝင်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်း ၏ အမြင်အရ ထာဝရမျှော်စင်သည် သူ့ အဖွဲ့သားများ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးရန် အကောင်းဆုံးသော နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဖွဲ့သားများ စွမ်းအား နောက်ကျမကျန်ခဲ့စေရန်အတွက် သူသည် ဤထာဝရမျှော်စင်ကို ပြုံးပြုံးလေးဖြင့် သိမ်းပိုက်ရပေမည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းသည် လုံဟောက်ချန် ဆီမှာ ရှိစဉ်က တကယ့် စွမ်းအားကို မထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပေ။
ထို့ပြင် လုံဟောက်ချန် ၏ အဖွဲ့သည် စုပေါင်းပြိုင်ပွဲတွင် ပထမ မရခဲ့သဖြင့် သူရရှိသော ဆုကြေးနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များ ပေါင်းလိုက်လျှင် ၆,၀၀၀ ကျော်သာ ရှိနေပြီး ဗိုလ်အဆင့်သို့ တက်ရန် သတ်မှတ်ချက် မပြည့်မီသေးပေ။ အကယ်၍ ကျန့်ဖုန်း ကသာ ဤတာဝန်ကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့မည်ဆိုပါက အခြားသော ဗိုလ်အဆင့်အဖွဲ့များက ယူသွားကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် တစ်နည်းအားဖြင့် ကျန့်ဖုန်း သည် အခြားအဖွဲ့များအတွက်လည်း စဉ်းစားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမှတ်ရမှုများအရ လုံဟောက်ချန် ၏ အဖွဲ့နှင့် လုရှီး ၏ အဖွဲ့တို့ ပူးပေါင်းပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲတွင် အသက်လုပြန်ခဲ့ရသဖြင့် ဤကိစ္စမှာ ကျန့်ဖုန်း သာလျှင် လုပ်ဆောင်သင့်သောအရာ ဖြစ်သည်။
‘ဟောက်ကျစ်... မင်း ဒါကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး၊ ဦးလေးကိုပဲ လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။’