နဂါးလေး လူသားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း (၂)

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လုံပေါင်ပေါင်းသည် ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးကို မညှာမတာ ဖိနှိပ်ထားသည်။ ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးမှာ အရပ် ၂ မီတာကျော်သာ ရှိပြီး လုံပေါင်ပေါင်းမှာ ၁၅ မီတာခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အရွယ်အစားအရ လုံပေါင်ပေါင်းမှာ ထိုနတ်ဆိုးကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားအရလည်း လုံပေါင်ပေါင်းမှာ အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်ရှိသော ထိုနတ်ဆိုးထက် မလျော့နည်းပေ။ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းအရလည်း လုံပေါင်ပေါင်း၏ နဂါးမီးလျှံမှာ အလွန် မြင့်မားသော အပူချိန် ရှိသဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးကို အလွယ်တကူ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။ သို့သော် ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးမှာ လျှပ်စီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိရာ မိုးကြိုးတန်း အချို့မှာ လုံပေါင်ပေါင်း၏ နဂါးကြေးခွံများကို ဖောက်ထွက်နိုင်သည်။

“ဝေါင်း...”

လုံပေါင်ပေါင်းသည် ဒေါသတကြီး နဂါးဟိန်းသံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများမှာ အနှိုင်းမဲ့ အရှိန်အဝါများနှင့် တောက်ပနေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်အောက်တွင် လုံပေါင်ပေါင်းသည် အသက် ၁၁ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၂ နှစ်အရွယ် လူသားကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းမှာ သွယ်လျပြီး နူးညံ့သော ဆံပင်များ ရှိကာ လူသားနှင့် တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး နက်မှောင်သော သွေးနီရောင် နဂါးကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ခြေချောင်း၊ လက်ချောင်းများကြားတွင် ထက်မြက်သော လက်သည်းများ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ လုံပေါင်ပေါင်း၏ အရပ်မှာ ၁.၆ မီတာပင် မပြည့်သော်လည်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အစွမ်းထက်ပြီး ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ကျောဘက်တွင် ဧရာမ အနီရောင် အတောင်ပံတစ်စုံမှာ ဖြန့်ကားနေပြီး ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်။

ယခင်က လုံပေါင်ပေါင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် လှုပ်ရှားမှုမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးပြီး ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးအတွက် ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု လူသားအသွင် ပြောင်းလဲလိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖျတ်လတ်လာပြီး အရှိန်မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလှကာ ခွန်အားမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်သွားပြီး ရွှေရောင်လျှပ်စီးတန်း အချို့ကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းကာ ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများက ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုး၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဓားများကဲ့သို့ ထိုးစိုက်သွားပြီး အသားစကြီးတစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

“ဝေါင်း...”

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုး၏ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ပင် ရက်စက်လာသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးအားလုံးကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးမှာ ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း လုံပေါင်ပေါင်းက ၎င်းကို မလွှတ်တမ်း ကပ်လိုက်ကာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်တွင် သိပ်မကွာခြားသော်လည်း လုံပေါင်ပေါင်း၏ ကုသနိုင်စွမ်းမှာ ထိုနတ်ဆိုးထက် များစွာ သာလွန်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်သီးတစ်ချက်ခြင်း ထိမှန်ပြီး သွေးစွန်းနေသော သူတို့၏ အနီးကပ် တိုက်ပွဲတွင် လုံပေါင်ပေါင်းက အနည်းငယ် အသာစီး ရနေသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သွေးနီရောင်ရူးသွပ်နတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လုံပေါင်ပေါင်းကို ကူညီရန် ပြေးလာခဲ့သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကို ကြေမွစေသော ဓားချက်တစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဧရာမ အလင်းဓားချက်ကြီးမှာ လုံပေါင်ပေါင်းနှင့် ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ဤဓားချက်မှာ ကြယ်ခြွေဓားချက်ပင်။

လုံပေါင်ပေါင်းနှင့် ကျန့်ဖုန်းတို့မှာ အပေးအယူ အလွန်မျှတကြသည်။ လုံပေါင်ပေါင်းသည် ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုဓားသွားဆီသို့ အတင်းတွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။

“ဝုန်း”

ဤဓားချက်သည် ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုး၏ ပခုံးရိုးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာစေသည်။ ထို့နောက် လုံပေါင်ပေါင်းသည် ခြေလှမ်း ဒါဇင်ကျော် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုကာ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ စုစည်းလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ရှေးကျပြီး နက်နဲလှသော ဂါထာမန္တန်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် ဖြစ်သည့် လင်ရှောင်ပင်လျှင် နားမလည်နိုင်ပေ။

သို့သော် လုံပေါင်ပေါင်းမှာမူ ထိုဂါထာကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရွတ်ဆိုနေပြီး သူ စတင်ရွတ်ဆိုသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ မီးဓာတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူပူလှုပ်ရှားလာပြီး ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာကြသည်။ ဤအချိန်တွင် တိုက်ပွဲမြေပြင်အထက်၌ အံ့ဩစရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ မီးလျှံအရောင် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ မီးဓာတ်များ စုစည်းလာပြီး ကောင်းကင်ရှိ ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။ ၎င်း ဘေးအန္တရာယ်ကို သတိမပြုမိခင်မှာပင် ဧရာမ မီးဖိုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပူပြင်းလှသော မီးလျှံများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“ဝေါင်း...”

စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု တိုက်ပွဲမြေပြင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုဧရာမ မီးဖိုကြီးအတွင်း၌ ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုး ရင်ဆိုင်နေရသော အသက်အန္တရာယ်ကို လူတိုင်း ခံစားမိကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား တုန်ခါမှုများက ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ကြေမွသွားစေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ထိုမီးဖိုကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် မီးလျှံများကို အစွန်းဆုံးအထိ ဖိသိပ်လိုက်ရာမှ မာကျောခိုင်မာလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် “ဝုန်း” ဟူသော အသံနှင့်အတူ တိုက်ပွဲမြေပြင်အထက်၌ မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အဆုံးမရှိသော အလင်းနှင့် အပူများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မီးဓာတ် အပူလှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးစစ်တပ် အားလုံးကို လွင့်စင်သွားစေပြီး အသားစများနှင့် သွေးများကို လွင့်စင်စေကာ လေထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော အနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ ဤအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်အမြင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုး၏ တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ မီးလောင်ထားသကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓားဖြင့် ၎င်း၏ မာကျောသော ဦးခေါင်းခွံကို မညှာမတာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

အော်ဟစ်သံများမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးများမှ အလင်းမှာလည်း ချက်ချင်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်ရှိသော ဤရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် အတောင်ပံများကို အသာအယာ ခတ်လိုက်ပြီး ရထားလုံးပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူနေသည်။ သူ၏ အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် အဆင့် ၇ လုံပေါင်ပေါင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အချိန်တိုအတွင်း အဆင့် ၇ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လူရော နဂါးပါ စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှု များပြားလှသည်။

“မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား”

လင်ရှောင်က ကျန့်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။ သို့သော် သူမ ပို၍ အံ့ဩမိသည်မှာ ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံပေါင်ပေါင်းတို့၏ ခွန်အားပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပူးပေါင်းမှုအောက်တွင် အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်ရှိသော ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုးမှာ ထိုသို့ပင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော ခွန်အားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး သူမ၏ အမြင်တွင် ကျန့်ဖုန်း၏ အသက်မှာ ၂၀ ပင် မကျော်သေးပေ။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ ခန့်ညားသော ရွှေရောင်မျက်လုံးများက လင်ရှောင်၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားသည်။ ဤအချိန်တွင် လင်ရှောင်သည် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အစွမ်းထက်သော နဂါးအရှိန်အဝါကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်နတ်ဆိုးနဂါး မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးမျိုးဆက်မှာပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်နတ်ဆိုးနဂါးများထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော နဂါးများ ရှိနေနိုင်သေးသည်လား။

ကျန့်ဖုန်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရင်း တိုက်ပွဲမြေပြင်၏ အပြောင်းအလဲများကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

“ရှူး—”

ယွဲ့ယဲ့၏ လက်ထဲမှ မှော်စာလိပ်မှာ အထက်သို့ လွင့်တက်သွားပြီး ကောင်းကင်ရှိ လမင်းမှာလည်း ရုတ်တရက် လျင်မြန်သည့်နှုန်းဖြင့် ကြီးမားလာသည်။ အနှိုင်းမဲ့ ရှေးကျသော ဖိအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမ ခရမ်းရောင် လမင်းကြီးမှာ ကြီးမားသော တိုင်လုံးကြီးတစ်ခု၏ မျက်နှာစာ ဖြစ်လာပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းများ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ထိုဧရာမ တိုင်လုံးကြီးမှာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ထိုဧရာမ တိုင်လုံးကြီးပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော လပန်းချီကားချပ်များ ရှိနေပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ ထူးခြားလှကာ လပြည့်ဝန်း၊ လဆန်းပိုင်း၊ လကွယ်ပိုင်း အားလုံးမှာ လရောင်၏ ဝေဝေဝါးဝါး အလင်းရောင်များနှင့် တောက်ပနေသည်။

ထိုဧရာမ တိုင်လုံးကြီး ဆင်းသက်လာသော ခဏတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရထားလုံးနှင့် ရထားလုံးကို ဗဟိုပြု၍ အချင်း မီတာတစ်ရာအတွင်း ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ထိုဧရာမ အလင်းတန်းကြီးက လွှမ်းခြုံထားသည်။ လရောင် လှိုင်းတွန့်လေးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးစစ်တပ် အားလုံးကို ခရမ်းရောင် ရုပ်တုများအဖြစ် ထိုနေရာမှာတင် အေးခဲသွားစေသည်။