← Chapters

ငါ့ရဲ့ အကြည့်တစ်ချက်နဲ့တင် မင်းက ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ (၂)

Vol. 13 Ch. 130

ငါ့ရဲ့ အကြည့်တစ်ချက်နဲ့တင် မင်းက ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ (၂)

Vol. 13 Ch. 130

ယွဲ့ယဲ့သည် ထိတ်လန့်နေစဉ်အတွင်း ကျန့်ဖုန်း၏ အကြည့်နှင့် မတော်တဆ ဆုံသွားခဲ့ပြီး ထိုအကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူမသည် မျက်လုံးကို လွှဲမရတော့ဘဲ ကျဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ယွဲ့ယဲ့နှင့် ဆုံသွားသော ခဏတွင် သူ၏ ခန့်ညားသော ရွှေရောင်မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း လင်းထိန်လာပြီး ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုက ထိတ်လန့်နေသော ယွဲ့ယဲ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ထို့နောက် ယွဲ့ယဲ့၏ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နီရဲသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွဲ့ယဲ့၏ လှပသော ခရမ်းရောင်မျက်လုံးများထဲ၌လည်း ထူးဆန်းသော နီရဲနေသည့် အရောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဝိညာဉ်သိမ်းဆည်းခြင်းအတတ် - ဝိညာဉ်အစအနတစ်ခုကို ထုတ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ လိုအပ်ချက်မှာ ပစ်မှတ်၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် စိတ်စွမ်းအင်သည် အသုံးပြုသူထက် မသာလွန်ရဘဲ ပစ်မှတ်က လုံးဝ ခုခံမှု မရှိသည့် အချိန်တွင်မှ အောင်မြင်နိုင်သည်။"

ကျန့်ဖုန်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယွဲ့ယဲ့၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် မီးခိုးရောင် ဝေဝေဝါးဝါး အငွေ့အသက်တစ်ခုမှာ ကျန့်ဖုန်း၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ယွဲ့ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာပြီး လက်မအရွယ်အစားရှိသော မီးခိုးရောင် ပုတီးစေ့လေးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

မကြာခင်မှာပင် ယွဲ့ယဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြန်လည် ကြည်လင်လာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး အမြန်ပင် မေးလိုက်သည်။

"ရှင် ကျွန်မကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ယွဲ့ယဲ့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အစအနဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မီးခိုးရောင် ပုတီးစေ့လေး ရှိနေသည်။

ကျန့်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ပါဘူး၊ ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအား အစအနတစ်ခုကိုပဲ ထုတ်ယူလိုက်တာပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ချောမွေ့ဖို့အတွက် ခင်ဗျားအနေနဲ့ ကောက်ကျစ်တာမျိုး၊ ကြံစည်တာမျိုး မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီပုတီးစေ့လေးကို ကျွန်တော် ချေဖျက်လိုက်ရုံနဲ့ ခင်‌ဗျား မသေရင်တောင် အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားမှာကတော့ သေချာတယ်။"

သူ၏ လက်ငါးချောင်းကို ဆုပ်လိုက်သောအခါ ယွဲ့ယဲ့သည် သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်နေပြီး သူ အနည်းငယ် ညှစ်လိုက်ရုံနှင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ကြေမွသွားနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အား..."

ယွဲ့ယဲ့က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်သို့ လဲကျသွားသည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သူမသည် သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကို တွေ့ကြုံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိမှာပါ။"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ။" ယွဲ့

ယဲ့က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ကျန့်ဖုန်းကို ကြည့်သော သူမ၏ အကြည့်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယွဲ့ယဲ့က ပြန်ထလိုက်သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင်လည်း တဆစ်ဆစ် နာကျင်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်ရှိ ပတ္တမြားလက်စွပ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ယူကာ ကျန့်ဖုန်းကို တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းပြခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အဆင်ပြေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်အစအနလေးကို ကျွန်တော် ဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်ပေးမှာပါ၊ မတော်တဆ ဖိချေမိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်၊

"ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့နေ့မှာ ခင်ဗျားရဲ့ သတင်းအမှားကြောင့် ကျွန်တော် အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မသေခင်မှာ ခင်ဗျားလို လှပတဲ့ လနတ်ဆိုးမင်းသမီးလေးကိုပါ ကျွန်တော်နဲ့အတူ အဖော်ခေါ်သွားဖို့ ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ကဲ၊ ဒီနေရာက မလုံခြုံတော့ဘူး။ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အဖော်တွေ မစ်ရှင်သွားလုပ်ဖို့ လိုပြီ။"

ယွဲ့ယဲ့က ခေါင်းငြိမ့်ပြသော်လည်း သူမ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် ဝမ်းနည်းမှု အချို့ ပေါ်လာပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်လာကာ သနားစဖွယ် အသွင်အပြင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ကျန့်ဖုန်း၊ ရှင်က ဒီလောက်အထိ နှလုံးသား မရှိတဲ့သူလို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်နဲ့ ကျွန်တော့်အဖော်တွေရဲ့ အသက်ကို ကျွန်တော် ထည့်တွက်ရမယ်လေ။"

ကျန့်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီဝိညာဉ်အစအနကို ကျွန်မဆီ ဘယ်တော့ ပြန်ပေးမှာလဲ။ ကျွန်မ ဘယ်လို တန်ဖိုးမျိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ဖို့ အသင့်

ပဲ။" ယွဲ့ယဲ့က ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ လှပသော ခရမ်းရောင်မျက်လုံးများထဲမှ အဆုံးမရှိသော ဆွဲဆောင်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

‘တကယ့်ကို မြေခွေးမလို မိန်းမမျိုးပဲ’ဟု ကျန့်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ပြီး မခံနိုင်သဖြင့် နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ခွန်အားကို အသုံးမပြုဘဲ နတ်ဆိုးနယ်မြေတွေမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်တဲ့ အချိန်ကျရင် ခင်ဗျားကို ဒါ ပြန်ပေးမှာပါ။"

"အော်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် သံဆံပင်မြင်း ခြောက်ကောင်လောက် ငှားချင်တယ်။"

ကျန့်ဖုန်းသည် အဖွဲ့ရှိရာသို့ ပြန်သွားပြီး သူ၏ အဖော်များကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ မြင်းပေါ်တက်ကြ၊ ခရီးဆက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

စစ်သူကြီးအဆင့် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့သားများ အားလုံးမှာ သံဆံပင်မြင်း တစ်ကောင်စီကို ရွေးချယ်လိုက်ကြပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ လုံပေါင်ပေါင်းသည် ကျန့်ဖုန်းနှင့်အတူ မြင်းတစ်ကောင်တည်းတွင် စီးနင်းလိုက်ပါသွားသည်။

"ကျန့်ဖုန်း..."

ယွဲ့ယဲ့သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော ကျန့်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေသော်လည်း သူမ ဘာပြောနေသည်ကိုတော့ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ အဖော်များကို လီ နှစ်ရာခန့် ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် မိုးလင်းချိန်တွင် အနားယူရန် ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ဓားကို အသုံးပြု၍ လူအားလုံး အနားယူရန် လုံလောက်သော ဂူတစ်ခုကို တူးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဤတိုက်ပွဲမှ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များကို ရေတွက်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်မှာ များပြားလှပြီး ကျန့်ဖုန်းတို့အဖွဲ့ နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် တွင် သုံးလကြာ ရရှိခဲ့သော ဝင်ငွေထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သိသာသည်မှာ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ခွန်အား တိုးတက်လာမှုနှင့်လည်း တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေသည်။

သို့သော် အဖွဲ့အတွက် အကြီးမားဆုံး ပံ့ပိုးကူညီမှုကို ကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံပေါင်ပေါင်းတို့က ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူတို့ အလျင်အမြန် သွားနေခဲ့ကြသော်လည်း ယခု အနားယူချိန်တွင် ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားသူများမှာ လုံပေါင်ပေါင်းအကြောင်းကို ကျန့်ဖုန်းအား မေးမြန်းရန် အချိန်ရသွားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် လုံပေါင်ပေါင်းသည် အသွင်ပြောင်းနိုင်ကတည်းက ကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်မဝင်လိုတော့ဘဲ ကျန့်ဖုန်းကလည်း သူ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ပေ။

"အစ်ကို။"

လုံပေါင်ပေါင်းသည် ကျန့်ဖုန်း၏ အနောက်မှနေ၍ သူနှင့် မတော်သော အဝတ်အစား အကြီးကြီးများကို ဝတ်ဆင်ကာ အလိုက်သင့် လိုက်ပါလာသည်။ လုံပေါင်ပေါင်းသည် နူးညံ့သော အသွင်အပြင်နှင့် ဆံပင်များ ရှိသည်။ ယခု သူသည် လူသားအသွင် ပြောင်းလဲထားသဖြင့် နဂါးမျိုးနွယ်၏ လက္ခဏာ တစ်ခုမှ မရှိတော့ဘဲ ဘေးအိမ်က ကောင်လေးတစ်ယောက်နှင့်သာ တူနေသည်။ ယခု သူသည် တိုက်ပွဲဝင်နေခြင်း မဟုတ်သဖြင့် ကျောဘက်မှ အတောင်ပံများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နဂါးကြေးခွံများမှာ အရေပြားအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသည်။ သူသာ အသွင်မပြောင်းပါက မည်သူမျှ သူ၏ လူသားအထောက်အထားကို သံသယဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကျန့်ဖုန်း၊ ဒါက လုံပေါင်ပေါင်းလား"

ကျန်းရှင်းရန်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး လုံပေါင်ပေါင်းကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း အနည်းငယ် အံ့ဩနေမိသည်။ သာမန် နတ်ဆိုးသားရဲများသည် လူသားအသွင် ပြောင်းလဲနိုင်ရန် ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် အဆင့် ၁၀ အထိ ရောက်ရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် လုံပေါင်ပေါင်းမှာ ယခု အဆင့် ၇ သာ ရှိသေးသော်လည်း (လူသားအဆင့် ၆ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ညီမျှသည်) အသွင်ပြောင်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို ပြောပြလျှင် မည်သူက ယုံပါမည်နည်း။

"နေကောင်းလား၊ အမ။"

လုံပေါင်ပေါင်းက ကျန့်ဖုန်း၏ အနောက်မှ ခေါင်းလေးပြူထွက်ကာ ကျန်းရှင်းရန်ကို အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို မှတ်မိနေတာပဲ"

ကျန်းရှင်းရန်က ဝမ်းသာသွားပြီး လုံပေါင်ပေါင်း၏ နူးညံ့သော ဆံပင်များကို အမြန်ပင် သွားရောက် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ လုံပေါင်ပေါင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ တောက်ပသော ရွှေရောင်မျက်လုံးများမှာ မှောင်မည်းနေသော ဂူထဲတွင် မီးအိမ်နှစ်လုံးကဲ့သို့ လင်းထိန်နေပြီး မုရုံရှန်းအာက အလင်းမှော် အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက်တွင်မှ ထိုအလင်းမှာ မှိန်သွားခဲ့သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ လုံပေါင်ပေါင်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်မင်၊ ယောင်လီနှင့် အခြားသူများလည်း ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

"မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး အသွင်ပြောင်းနိုင်သွားတာလဲ"

ကျန့်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ အောင်အောင်မြင်မြင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးတာနဲ့ လုပ်နိုင်သွားတာပဲ။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေလိုပဲ ဗီဇအတိုင်း ဖြစ်လာတာ။"

လုံပေါင်ပေါင်းက ရှင်းပြသည်။

"ဘော့စ်၊ ဘော့စ်ရဲ့ အဖော်သားရဲက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ။"

ယောင်လီက လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သူက အခုကစပြီး ငါ့ရဲ့ ညီလေးပဲ။"

ကျန့်ဖုန်းက လုံပေါင်ပေါင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို အစ်ကို လို့ ခေါ်တယ်ဆိုတော့၊ အခုကစပြီး ငါက မင်းရဲ့ အစ်ကိုပေါ့။ လုံပေါင်ပေါင်း ဆိုတဲ့ နာမည်က ကောင်းရဲ့လား၊ မကြိုက်ရင် အသစ်တစ်ခု ပေးမယ်လေ။"

"အစ်ကို၊ ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို နာမည်အသစ်လေး တစ်ခုလောက် ပေးပါဦး။"

လုံပေါင်ပေါင်းသည်လည်း သူ၏ နာမည် လုံပေါင်ပေါင်း (နဂါးလေး) ကို အနည်းငယ် ရှက်နေပုံရသည်။

"ငါ့ရဲ့ မျိုးရိုးက ကျန့် ဆိုတော့၊ မင်းက ငါ့ညီဆိုရင် ငါ့ရဲ့ မျိုးရိုးကိုပဲ ယူရမယ်။ မင်းကို ကျန့်..."

All Chapters