အစ်ကိုရေ အစ်ကိုနဲ့ အစ်မတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ (၁)

"မင်း ငါ့ရဲ့မျိုးရိုးကို ယူရမယ်၊ မင်းကို ကျန့်ဟောက် လို့ခေါ်မယ်။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုံပေါင်ပေါင်း၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားပြီး ကျန့်ဖုန်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။"

ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန့်ဟောက်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ အဖော်များကို ပြောလိုက်သည်။

"အခုကစပြီး ကျန့်ဟောက်ဟာ ငါတို့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ။"

လုံပေါင်ပေါင်း၏ အစွမ်းထက်သော သွေးမျိုးဆက်ဖြင့်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံကို အောင်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ဟု ကျန့်ဖုန်း ယုံကြည်သည်။ အချိန်နှင့် အရင်းအမြစ်သာ ပေးနိုင်ပါက သူသည် ဤကောင်းကင်ကြီးကိုပင် မှောက်လှန်ပစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ကြိုဆိုပါတယ် ရှောင်ဟောက်ရေ၊"

ကျန်းရှင်းရန်က ပထမဆုံးအကြိမ် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မ။"

"ရှောင်ဟောက်... ငါတို့အဖွဲ့ထဲ ရောက်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်၊"

ဝမ်မင်ကလည်း ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီးဝမ်၊"

ကျန့်ဟောက်က အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ယောင်လီ၊ ဖန်းလီနှင့် မုရုံရှန်းအာတို့ကလည်း ကျန့်ဟောက်ကို ကြိုဆိုကြသည်။ ကျန့်ဟောက်ကလည်း သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

အခြားအရာများထက် မုရုံရှန်းအာသည် ကျန့်ဖုန်း၏ အဝတ်အစားတစ်ထည်ကို ယူကာ ကျန့်ဟောက်နှင့် ကွက်တိဖြစ်စေရန် အချိန်အတော်ကြာ ပြုပြင်ပေးခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် လက်ရှိတွင် နတ်ဆိုးနယ်မြေထဲ၌ ရှိနေသဖြင့် ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် ကျန့်ဟောက်အတွက် သင့်တော်သော အဝတ်အစားများကို ဝယ်မပေးနိုင်သေးပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မရှန်းအာ၊"

ကျန့်ဟောက်က ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းနှင့်အတူ ရှိနေစဉ်အတွင်း လူမှုရေးဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှုအချို့ကို သင်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"ရပါတယ်ရှင်"

မုရုံရှန်းအာက ရှေ့သို့ ကိုင်းကာ ကျန့်ဟောက်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်ရာ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

နောက်တွင် ကျန့်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ခုလေးတင် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ဆင်နွှဲခဲ့ပြီးပြီ။ အခုက ကျင့်ကြံဖို့နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးမြှင့်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ။ အားလုံးပဲ ဒီမှာ သုံးရက်လောက် အနားယူကြမယ်။ သုံးရက်ကြာပြီးရင်တော့ မစ်ရှင်ပြီးအောင် လုပ်ဖို့ ဆက်သွားကြမယ်။"

"ကောင်းပါပြီ။"

လူတိုင်းသည် ထိုင်ရန် နေရာတစ်ခုစီ ရှာလိုက်ကြပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်ကြသည်။ ဤတစ်ခေါက်တွင် လူတိုင်းသည် သုံးလစာ ရေနှင့် အစားအစာများကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသဖြင့် စားသောက်ရန်မှာ ပြဿနာ မရှိပေ။

ကျန့်ဟောက်သည်လည်း အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရသည်။ သူသည် ကျောက်နံရံတစ်ခုကို ရှာကာ မှီလိုက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် လုံပေါင်ပေါင်း ကျင့်ကြံသည်ကို ရှားရှားပါးပါးသာ မြင်ဖူးသည်၊ အိပ်စက်ခြင်းကသာ သူ၏ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း ဖြစ်ပုံရသည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာရခြင်းမှာလည်း မှော်သလင်းကျောက် အမြောက်အမြားကို စားသုံးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်းအဖွဲ့မှ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော နတ်ဆိုးများထံမှ ရရှိသည့် မှော်သလင်းကျောက် အားလုံးနီးပါးကို ကျန့်ဟောက်က စားသုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤတိုက်ပွဲမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်များမှာ ကျန့်ဖုန်း၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဟောက်သည် သူကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့သော နတ်ဆိုးများထံမှ မှော်သလင်းကျောက်များကိုသာ စားသုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန့်ဟောက်သည် ခုလေးတင်မှ တိုးတက်ပြောင်းလဲထားကာ သူ၏ ခွန်အားမှာ တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်နေရဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ခွန်အားတိုးရန်အတွက် မှော်သလင်းကျောက်များ စားရန် အလျင်မလိုသေးပေ။

ကျန့်ဖုန်းက ယခင်က ယွဲ့ယဲ့နှင့် လင်ရှောင်ကို မသတ်ခဲ့ခြင်းအပေါ် မည်သည့်ရှင်းပြချက်မှ မပေးခဲ့သော်လည်း သူ၏ အဖော်များကလည်း နားလည်မှုဖြင့် မမေးမြန်းခဲ့ကြပေ။ ထိုသို့လုပ်ရပ်အပေါ် သူတို့တွင် မည်သည့် သံသယမှ မရှိကြသည်မှာ သေချာပါသည်။

ကျန့်ဖုန်း၏ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ လေးလခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ကျန့်ဖုန်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များက အဖွဲ့သားများ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်းက မည်သို့ပင် ဆုံးဖြတ်ပါစေ၊ သူ၏ အဖော်များသည် နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲဆိုသည်ကိုသာ ဝိုင်းဝန်းစဉ်းစားပေးကြမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို မည်သည့်အခါမျှ မေးခွန်းထုတ်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန့်ဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ တာဝန်ကို သူ မည်မျှ ကောင်းမွန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို သူတို့အားလုံး သိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စစ်သူကြီးအဆင့် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးတွင် ကျန့်ဖုန်းထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်သူ မရှိပေ။

ကျန့်ဖုန်းက တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းရှင်းရန်က သူ့အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။

"ရှင်းရန်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျန့်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းရှင်းရန်၏ လက်ကို ကိုင်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နူးညံ့သော အလင်းဒြပ်စင်များကို ပို့လွှတ်ပေးပြီး သူမ၏ ကိုယ်လက်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖြေဖျောက်ပေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ရှင့်နားမှာ နေချင်လို့"

ကျန်းရှင်းရန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ကျန့်ဖုန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ မှီထားလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်ကာ ကျန်းရှင်းရန်၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ မေးစေ့က သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အသာအယာ တင်ထားပြီး မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ခပ်သင်းသင်း ရနံ့လေးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နို့နံ့သင်းသင်းလေးကဲ့သို့ ရနံ့တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ရင်းနှီးနေသော ထိုရနံ့က ကျန့်ဖုန်းကို စွဲမက်သွားစေပြီး သူ၏ နှလုံးသားကို ကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အတူရှိနေချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အတွေးအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်နိုင်ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် နူးညံ့မှုများကိုသာ ကျန်ရှိစေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အချိန်အတော်ကြာ ဖက်ထားပြီးနောက် ရုတ်တရက် နှစ်ဦးလုံး ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ပနေသော ရွှေရောင်မျက်လုံးတစ်စုံက သူတို့ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျန်းရှင်းရန်၏ ချောမောသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီမြန်းသွားသည်။ သူမသည် ရှက်သွေးဖြာစွာဖြင့် ကျန့်ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ အမြန်ပင် ခွာလိုက်သည်။

‘ရှောင်ဟောက်က အိပ်ပျော်နေတာမလား။’

ကျန့်ဖုန်းက အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ထကာ ကျန့်ဟောက်၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ဟောက်... ဘာလို့ နိုးလာတာလဲ"

"ကျွန်တော် ခုနက မအိပ်သေးဘူးလေ၊"

ကျန့်ဟောက်က မေးလိုက်သည် -

"အစ်ကို... အစ်ကိုနဲ့ အစ်မ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

"ငါ..."

ကျန့်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပြီးမှ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မင်းအစ်မနဲ့ ငါနဲ့က ချစ်နေကြတာလေ။"

"ချစ်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲ"

ကျန့်ဟောက်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"ချစ်တယ်ဆိုတာက... ဘယ်လိုပြောရမလဲ..."

ကျန့်ဖုန်းက သူ့ခေါင်းသူကုတ်ရင်း ဘယ်လိုရှင်းပြရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။

"မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ ကြီးလာရင် သိလိမ့်မယ်။ နောက်ဆို အစ်မနဲ့ ငါနဲ့ ချစ်နေတာ မြင်ရင် မင်းက မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး မြန်မြန်အိပ်လိုက်နော်၊"

ကျန့်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အစ်ကိုပြောသလို လုပ်ပါ့မယ်၊"

ကျန့်ဟောက်က ခေါင်းကို အားပါးတရ ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ပြန်အိပ်လိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ကျန်းရှင်းရန်၏ ဘေးသို့ ပြန်လာထိုင်ပြီး ဤတိုက်ပွဲမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်များကို စတင် စိစစ်လိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ အသုံးပြုသူ (Host) သည် အဆင့် ၇ နတ်ဆိုး ၂ ကောင်၊ အဆင့် ၆ နတ်ဆိုး ၁၄ ကောင်၊ အဆင့် ၅ နတ်ဆိုး ၃၈ ကောင်နှင့် အဆင့် ၄ နတ်ဆိုး အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲဆုလာဘ်များကို တွက်ချက်နေပါသည်။"

"တွက်ချက်မှု အောင်မြင်ပါသည်။ ဂုဏ်ယူပါသည်၊ အသုံးပြုသူသည် စနစ်ဒင်္ဂါး ၅၂,၀၀၀ ရရှိခဲ့သည်။ လက်ရှိ စနစ်ဒင်္ဂါး လက်ကျန်မှာ ၄၉,၈၀၀ ဖြစ်ပါသည်။"

တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းတွင် စနစ်ဒင်္ဂါး ၅၂,၀၀၀ ရရှိခြင်းက ကျန့်ဖုန်းကိုပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ နတ်ဆိုးနှင်ခံတပ် အပြင်ဘက်တွင် ရှန့်လင်းရှင်းနှင့်အတူ မြို့ပြင်ထွက် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကပင် ဤမျှလောက်များပြားသော စနစ်ဒင်္ဂါးများကို သူ မရရှိခဲ့ပေ။ သိသာသည်မှာ ဤသည်မှာ ကျန့်ဖုန်းတစ်ဦးတည်း၏ စွမ်းဆောင်ရည် မဟုတ်ပေ။ လုံပေါင်ပေါင်း၏ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကလည်း အဆင့်နိမ့်နတ်ဆိုး အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ရန် ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကျန့်ဟောက်၏ အကူအညီ မပါဘဲ ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် အဆင့် ၇ အထွတ်အထိပ်ရှိသော ရွှေရောင်ငှက်နတ်ဆိုး ကို သတ်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ဖို့ လိုပြီ၊"

ကျန့်ဖုန်းက မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။