ဒီဓားချက်က တကယ့်ကို အမိုက်စား ဖြစ်မှာပဲ (၂)

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ ၁၀ ပေခန့် (၃ကျန်း) ရှည်လျားသော အလင်းဓားသွားကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နတ်ဆိုးတပ်မှူးမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင်မရလိုက်ဘဲ သူ၏မြင်းနှင့်အတူ တစ်ကိုယ်လုံး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ ကြီးမားသော ရေခဲမြစ်အစီအရင် တစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာပြီး မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးနီးပါးကို လွှမ်းချုံသွားသည်။ ရေခဲဒြပ်စင်များမှ ပေါင်းစပ်ထားသော ရေခဲဓားသွားများမှာ မိုးပေါက်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးအား ရှိနေသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို အပြီးတိုင် မချေမှုန်းနိုင်သော်လည်း သူတို့အားလုံးကို ကြီးမားသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ ရရှိစေသည်။

ထို့ပြင် ရေခဲမြစ်အစီအရင်၏ အစွမ်းထက်ဆုံးအချက်မှာ ဖျက်ဆီးအား မဟုတ်ဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဖြစ်သည်။ ကျဆင်းလာသော ရေခဲဓားသွားတိုင်းသည် နတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းသော အမှတ်အသားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီးမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကာ စစ်မှန်သော ရေခဲဒြပ်စင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းလွှမ်းခြုံထားသော နယ်မြေအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို အေးခဲသွားစေသည်။ ရေခဲမြစ်အစီအရင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ထိုနေရာတွင် ရေခဲရုပ်တုများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော နတ်ဆိုးပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အဖွဲ့ထဲမှ အခြားသူများသည်လည်း သိုးအုပ်ထဲသို့ ဝင်လာသော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် သူတို့၏ လက်နက်များကို ကိုင်ကာ နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့ထဲသို့ အမြန် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ကြပြီး လွှဲခုတ်လိုက်တိုင်း အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်စီ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် အခြား နတ်ဆိုးအဖွဲ့များ ဤနေရာမှ လှုပ်ရှားမှုကို သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း သတိထား စောင့်ကြည့်နေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကျန့်ဖုန်း၏ အထင်ကြီးလွန်မှုသာ ဖြစ်ပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ပွဲမှာ အစမှ အဆုံးအထိ ၃ မိနစ်ပင် မပြည့်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းအနက် ကျန်းရှင်းရန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ရေခဲမြစ်အစီအရင်က အချိန်တစ်ဝက်ကို ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သိသာသည်မှာ ဤအစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်မှုမပါဘဲနှင့် အခြားသူများအနေဖြင့် ဤမျှလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဖန်းလီသည် သူမ၏ ငရဲခွေးကိုပင် မခေါ်ယူခဲ့ဘဲ မုရုံရှန်းအာနှင့်အတူ ဓားရှည်များကို အသုံးပြုကာ အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးများ၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်ချခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ကျန့်ဖုန်းက သူ၏အဖော်များကို နတ်ဆိုးအလောင်းများအားလုံး ပုံခိုင်းလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးအမြုတေများကို ထုတ်ယူပြီးနောက် ကျန့်ဟောက်က မီးဖြင့် တစ်ချက်တည်း ပြာဖြစ်အောင် တိုက်ရိုက် ရှို့ပစ်လိုက်သည်။ အဆင့် ၆ နတ်ဆိုးတပ်မှူး၏ အလောင်းကိုမူ ကျန့်ဖုန်းက သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် ကျန့်ဖုန်းအတွက် အဆင့် ၅ အောက်ရှိ နတ်ဆိုးအလောင်းများမှာ အသုံးမဝင်လှပေ။ နတ်ဆိုးအမြုတေများကိုမူ ကျန့်ဟောက်က သရေစာအဖြစ် စားသုံးနိုင်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏အဖော်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြေပုံပေါ်ရှိ နေရာသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သတိပေးချက်မရှိဘဲ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝူးးးးး—"

ထိုစူးရှသော အော်ဟစ်သံမှာ တောင်တန်းများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသော ငိုကြွေးသံများနှင့်အတူ လူတိုင်း၏ ဆံပင်များ ထောင်သွားလောက်အောင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ ကျန့်ဖုန်းအတွက်မူ အနည်းငယ် နားမခံသာခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့် ဒုက္ခမှ မခံစားရပေ။ သူ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ၇,၀၀၀ ကျော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ဤမျှအဆင့်ရှိသော အော်ဟစ်သံက သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ပေ။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်း၏ အဖော်များမှာမူ ထိုမျှလောက် ကံမကောင်းကြပေ။ သူတို့သည် ဗီဇအတိုင်း နားများကို ပိတ်ထားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တင်းမာနေသည်။ ဤကဲ့သို့ ရင်တုန်စရာကောင်းသော အသံကို ကြာရှည်စွာ နားထောင်ရခြင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကျန့်ဖုန်းက အမြန်ပင် မြင့်မြတ်သောအလင်း ဝိညာဉ်ဒိုင်း ကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ထိုအော်ဟစ်သံကို တိုးလျသွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်သည်။

ဤမြင့်မြတ်သောအလင်း ဝိညာဉ်ဒိုင်းသည် အဆင့် ၇ ဗိမာန်တော်သူရဲကောင်းကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရေးသူရဲကောင်းရော တိုက်ခိုက်ရေးသူရဲကောင်း ပါ သင်ယူနိုင်သည်။ ဤအစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုကို ယန်ဟောက်ယွီက ကျန့်ဖုန်းအတွက် ချန်ထားခဲ့သော အမွေခံလက်စွပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကျွမ်းကျင်မှုမှာ အဆင့်မြင့်လွန်းသဖြင့် ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အသုံးပြုလျှင်ပင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးစွဲမှုမှာ အလွန်များပြားလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူ တတ်မြောက်ခဲ့ကတည်းက ၎င်းကို ရှားရှားပါးပါးသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကျန့်ဖုန်းက မြင့်မြတ်သောအလင်း ဝိညာဉ်ဒိုင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မှ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားသူများမှာ အသက်ရှူချောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအော်ဟစ်သံမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းသော်လည်း ယခုအခါ အတော်လေး ဝေးကွာနေပြီဖြစ်ကာ အဆင့် ၇ ဝိညာဉ်ဒိုင်းကို ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ဒိုင်းကို ၁၅ မိနစ်ခန့် ထိန်းထားပြီးနောက် အော်ဟစ်သံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း ဤတောင်တန်းများထဲတွင် ထိုအသံ ပေါ်လာခြင်းက နတ်ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

"ဒီအော်ဟစ်သံက ကြောက်မက်ဖွယ်ငိုကြွေးသံဂူကနေ လာတာ ဖြစ်ရမယ်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ငိုကြွေးသံ ဆိုတဲ့ နာမည်က တကယ်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ။"

ဝမ်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ငါတို့ အနားကိုတောင် မရောက်သေးဘူး၊ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရပြီ။ အကယ်၍ ဂူထဲကို ဝင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ နားတွေ ကွဲသွားနိုင်တယ်။"

ကျန့်ဖုန်းက ဝိညာဉ်ဒိုင်းကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ဂူကို ရှာကြစို့။ အော်ဟစ်သံ ထွက်လာတိုင်း ငါ ဝိညာဉ်ဒိုင်းကို ထုတ်ပြီး ကာကွယ်ပေးမယ်"

"ကောင်းပါပြီ။"

ဝမ်မင်နှင့် အခြားသူများက ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။

တောင်ပေါ်သို့ တက်ရသည်ထက် တောင်အောက်သို့ ဆင်းရသည်က ပိုမြန်သည်။ ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် တောင်ကြားလမ်းအတိုင်း အခြားတောင်ထိပ်တစ်ခု၏ ဘေးသို့ အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ငိုကြွေးသံဂူကို ရှာဖွေနေစဉ်မှာပင် အော်ဟစ်သံမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ဒိုင်းကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ၏အဖော်အားလုံးကို အတွင်း၌ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ကျန့်ဖုန်းတို့ ရှေ့ရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခု၏ အနောက်မှ လူပုံရိပ်အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်များမှ သွေးများ ထွက်နေပြီး နားများကို တင်းတင်းပိတ်ကာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ဦးဆောင်နေပြီး နောက်တွင် ဝတ်ရုံရှည်များ ဝတ်ဆင်ထားသော သွယ်လျသော နတ်ဆိုးမှော်ဆရာ နှစ်ဦးနှင့် နတ်ဆိုးလေး ၅ ကောင် သို့မဟုတ် ၆ ကောင် ပါရှိသည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် တောက်ပသော အလင်းဓားသွားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရာ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်နှင့် စနစ်ဒင်္ဂါး အချို့ ရရှိခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ဒိုင်း၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ရှေ့သို့ ဆက်သွားကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း အော်ဟစ်သံမှာ ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားရင်း စစ်သူကြီးအဆင့် နံပါတ် ၂၁ အဖွဲ့သည် သူတို့၏ ခရီးစဉ် ဦးတည်ရာဖြစ်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ငိုကြွေးသံဂူ ကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းကို ဂူဟု ခေါ်ဆိုရန်မှာ အနည်းငယ် လွဲချော်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန့်ဖုန်းတို့ ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ကျောက်ဆောင်အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအက်ကွဲကြောင်းမှာ ၃ မီတာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး အမြင့် ၆ မီတာမှ ၇ မီတာခန့် ရှိကာ၊ အတွင်းပိုင်းမှာ မည်းမှောင်နေပြီး ဘာမှ မမြင်ရပေ။ ဝင်ပေါက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အက်ကွဲရာများစွာမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားနေသည်။

ခဏတာ လေ့လာပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းက သူ၏အဖော်များကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါ တစ်ယောက်တည်း အရင်ဝင်ပြီး အထဲက အော်ဟစ်သံရဲ့ ပြင်းအားကို သွားစစ်ဆေးကြည့်မယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့လည်း ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းမိရင် ပြန်ထွက်လာပြီး လာခေါ်မယ်။"

"နတ်ဆိုးတွေဘက်က စစ်ကူတွေ လွှတ်မလားဆိုတာ ငါ မသိဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့က ဒီတောင်နံရံမှာ ကျောက်ဂူတစ်ခု တူးပြီး အထဲမှာ နားနေကြ။ အော်ဟစ်သံရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို လျှော့ချဖို့အတွက် ဝင်ပေါက်ကိုလည်း ပိတ်ထားကြ။"

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... မစ်ရှင်ကို တစ်ယောက်တည်း သွားလုပ်မလို့လား"

ဝမ်မင်က မေးလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ရှင်းပြသည်။

"တကယ်တော့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာနဲ့တင် ငါတို့ မစ်ရှင်က ပြီးသလောက် ဖြစ်နေပြီ။ ငါက အထဲကိုဝင်ပြီး ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖော် သလင်းကျောက်နဲ့ မှတ်တမ်းတင်ရုံပဲ၊ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်။"

ကျန့်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်မင်နှင့် အခြားသူများက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ၊ အနာဂတ်တွင် အစွမ်းထက်သော ရန်သူ သို့မဟုတ် အခက်အခဲများနှင့် ကြုံရတိုင်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးတည်းသာ ရင်ဆိုင်နေရခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန်အတွက် ကျင့်ကြံမှုကို ကြိုးစားအားထုတ်ပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး လိုက်မီရန် စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

"အရာရာကို ဂရုစိုက်ပါဦး။ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် ဒီမစ်ရှင်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြမယ်။ ကျွန်မအတွက်ဖြစ်စေ၊ အဖော်တွေအတွက်ဖြစ်စေ ရှင်က အရေးအကြီးဆုံးပဲ။"

ကျန်းရှင်းရန်က ကျန့်ဖုန်း၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး သူ၏လက်ကို ကိုင်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက ကျန်းရှင်းရန်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ရှောင်ဟောက်က မင်းတို့နဲ့အတူ ကျန်ခဲ့မှာပါ။ အကယ်၍ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရရင် ငါ သွေးစာချုပ် ကို သုံးပြီး ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်၊ ဘာမှ မဖြစ်စေရဘူး။"

ကျန်းရှင်းရန်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် ကျန့်ဖုန်း၏ ခွန်အားကို ယုံကြည်ပြီး ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်ကြားရှိ သွေးစာချုပ် ဆက်ဆံရေးကြောင့် သူတို့သည် အချိန်မရွေး တစ်ဦးဘေးသို့ တစ်ဦး ကူးပြောင်းနိုင်သည်ကို နားလည်ထားသော်လည်း သူမ၏ စိုးရိမ်စိတ်ကတော့ ငြိမ်မနေပေ။ ကျန့်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် သူမ မရှိသရွေ့ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လုံးဝ အေးချမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘော့စ်... ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာခဲ့ပါနော်။"

ဝတုတ်လေး ယောင်လီက ပြောလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... ဂရုစိုက်ပါဦး။"

ဖန်းလီနှင့် မုရုံရှန်းအာတို့ကလည်း ဆက်တိုက် ပြောကြသည်။ တစ်ဦးမှာ အေးစက်သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ရှက်တတ် ကြောက်တတ်သဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် စကားသိပ်မပြောကြသော်လည်း ၎င်းမှာ သူတို့သည် အဖွဲ့သားများနှင့် အဆင်မပြေဟု မဆိုလိုပေ။