ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ သူတော်စင် (၂)

ဤတံခါးမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ၎င်း၏ရှေ့တွင် ရပ်နေစဉ် ကျန့်ဖုန်းသည် မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ခံ့ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ့ကို လာရောက် ရိုက်ခတ်နေသည်ကို ခံစားရသည်။ ကျန့်ဖုန်း အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ ကာကွယ်ရေးကို အသေအချာ ပြင်ဆင်ကာ တံခါးကို လက်ဖြင့် အသာအယာ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ တံခါးမှာ အလွန်လွယ်ကူစွာ ပွင့်သွားခဲ့သည်။ ကျန့်ဖုန်းမှာ အားပင် စိုက်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ တံခါးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်သွားသည်။ တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထူထပ်သော မီးခိုးရင့်ရောင် အရှိန်အဝါ စီးကြောင်းကြီးမှာ မည်းမှောင်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မျှော်စင်အတွင်းမှ တိုးထွက်လာသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်စစ်မှန်သော သေခြင်းတရား စွမ်းအင် ဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းအင်ထုကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အနီးနားရှိ အငြိုးအတေးဝိညာဉ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ၎င်းနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် မီးခိုးဖြူရောင် အရှိန်အဝါများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မျှော်စင်အတွင်းသို့ ရေစုပ်စက်ဖြင့် စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ထာဝရမျှော်စင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

သူ မျှော်စင်အတွင်း ဝင်လိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်မှ အေးစိမ့်သော အော်ဟစ်သံကြီးမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ အချိန်ကာလကြီး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ရှေ့တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ခန်းမကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ မီးခိုးဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး ကြီးမားလှသော ကျောက်တိုင်ကြီး ၄၈ တိုင်မှာ ခန့်ညားသော ဘီလူးကြီးများကဲ့သို့ မတ်တပ်ရပ်ကာ ၁၀ ကျန်း (ပေ ၁၀၀ ခန့်) မြင့်မားသော အမိုးခုံးကြီးကို ထောက်မထားကြပြီး လေးနက်တည်ကြည်သော အငွေ့အသက်များ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"ထာဝရ အိပ်စက်ခြင်းဆီမှ ကြိုဆိုပါတယ်"

အိုမင်းပြီး ဩဇာအာဏာရှိသော အသံကြီးတစ်သံသည် သတိပေးချက်မရှိဘဲ ဟိန်းထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အချိန်ကာလ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော တစ်နေရာမှ ဖြတ်သန်းလာသကဲ့သို့ပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသည်။

ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းသုံးထောင်သို့ ပြန်သွားလျှင် လူသားမျိုးနွယ်သည် ရှေးဟောင်းခေတ်မှ တောက်ပသောခေတ်သို့ အောင်မြင်စွာ ကူးပြောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ထောင်ကြာအောင် လျင်မြန်ပြီး သာယာဝပြောသော ဖွံ့ဖြိုးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုတောက်ပပြီး ခမ်းနားသော နှစ်များတွင် လူသားမျိုးနွယ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အောင်မြင်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ မြင့်မြတ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးအပေါ်တွင် သူတို့၏ အုပ်ချုပ်သူ အဆင့်အတန်းကို ဂုဏ်ယူစွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူသားမျိုးနွယ်၌ အလွန်အစွမ်းထက်သော နိုင်ငံကြီး ၃ နိုင်ငံ ရှိခဲ့ပြီး တစ်နိုင်ငံချင်းစီတွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ၊ သူတို့၏ စုစုပေါင်းအင်အားမှာ လက်ရှိ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်ကာလ ကုန်လွန်လာပြီး ၇၂ ပါးသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတိုင်ကြီးများ လူသားကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာသောအခါ လူသားမျိုးနွယ်မှာ အလွန်အားနည်းလွန်းသဖြင့် အပြီးတိုင် ချေမှုန်းခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤဝမ်းနည်းဖွယ် အခြေအနေ၏ အရင်းခံ အကြောင်းရင်းမှာ တောက်ပသောခေတ် အကုန်တွင် လူသားမျိုးနွယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုကပ်ဘေး၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ ၇၂ ပါးသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာမှုထက် များစွာ ပိုမိုဆိုးရွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ဆိုးကျိုးများမှာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နိုင်ငံကြီး ၃ နိုင်ငံနှင့် တောက်ပသော ဘုရားကျောင်းတော်တို့ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အမွေအနှစ် သွေးမျိုးဆက်များမှာ ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာသောအခါ လူသားတို့၏ ခုခံမှုမှာ အလွန်အားနည်းခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်ရှိ ဘုရားကျောင်းမဟာမိတ် နယ်မြေအထိ ဆုတ်ခွာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကပ်ဘေးကြီး၏ တရားခံမှာ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူများသည် သေခြင်းတရားကို သူတို့၏ ရင်းနှီးသော အဖော်အဖြစ် သဘောထားပြီး၊ မသေမျိုးများနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်သွယ်ခြင်းဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားများကို ရယူကာ မည်သူနှင့်မျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စွမ်းရည်များကို ရရှိကြသည်။ သူတို့၏ စုစုပေါင်းအင်အားမှာ အမှောင်မှော်ဆရာများထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်ပြီး သာလွန်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နိုင်ငံကြီး ၃ နိုင်ငံက လူသားမျိုးနွယ်ကို ပူးတွဲအုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ အထက်တွင် ပိုမိုကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့် တောက်ပသော ဘုရားကျောင်းတော် ရှိကာ ၎င်းက လူသားမျိုးနွယ်၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ တောက်ပသောခေတ် ဟူသော အမည်နာမမှာပင် ထိုဘုရားကျောင်းတော်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ရာ ထိုခေတ်က ၎င်း၏ ဩဇာအာဏာ မည်မျှကြီးမားသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူများနှင့် တောက်ပသော ဘုရားကျောင်းတော်တို့ကြား ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသည် နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားကျောင်းတော်၏ အောင်ပွဲဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူများ၏ မျိုးဆက်မှာ ရက်စက်စွာ အမဲလိုက် ချေမှုန်းခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း ကြာပြီးနောက်တွင် ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူများ၏ ခြေရာလက်ရာကို တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ယနေ့တိုင် လူတို့အတွက် မဖြေရှင်းနိုင်သော ပဟေဠိတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့သော် ကျန့်ဖုန်းတွင်မူ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ထူးခြားသော ကိုယ်ပိုင်အမြင်တစ်ခု ရှိသည်။ သူသည် ယီလိုင်ခဲ့စစ်အပေါ် မုန်းတီးခြင်း မရှိဘဲ၊ သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော ခွန်အားကြောင့် သူ့ကို အထင်ကြီး လေးစားမှုပင် ရှိသည်။

ယီလိုင်ခဲ့စစ်၏ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် သယ်ဆောင်လာခဲ့သော ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလျှင် သူ၏ ထူးကဲသော ပါရမီနှင့် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားအရ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး သို့မဟုတ် သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုအပ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုအချိန်က တောက်ပသော ဘုရားကျောင်းတော်၏ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည်လည်း ထူးကဲသော ခွန်အားရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ နတ်ဘုရားများ၏ နယ်ပယ်သို့ အနီးစပ်ဆုံး ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုနောက်ဆုံး အသက်လုတိုက်ပွဲတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနှင့် ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူများ၏ ခေါင်းဆောင်၊ ဤထာဝရမျှော်စင်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ သူတော်စင် တို့သည် သူတို့၏ နောက်ဆုံးရင်ဆိုင်မှုကို ဟင်းလင်းပြင် တိုက်ပွဲနယ်မြေတစ်ခုတွင် ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ ပြင်းထန်လှသော စစ်ပွဲအတွင်း လူသားကမ္ဘာကြီး အပြီးတိုင် ပျက်စီးမသွားစေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုတိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ သူတော်စင် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနှင့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ အုပ်စုတစ်ခု၏ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အားနည်းစေသည့် ကျိန်စာတစ်ခုကိုလည်း အတင်းအကျပ် အသုံးပြုခံခဲ့ရသည်။ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကြာအောင် ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ သူတော်စင်သည် အဆုံးမဲ့သော နာကျင်မှုများကြားတွင် ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ထာဝရ အိပ်စက်ခြင်း ထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဤထာဝရမျှော်စင်မှာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် မွေးမြူပြင်ဆင်ရန်အတွက် သူ သေသေချာချာ ဖန်တီးခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ သူတော်စင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဝမ်းနည်းဖွယ် ကပ်ဘေးကြီး မရှိခဲ့ပါက၊ ၇၂ ပါးသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာချိန်တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် မြင့်မြတ်သော နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးပေါ်တွင် ခြေကုပ်ယူနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ဟု ဆိုလျှင် ပိုလွန်းရာ မရောက်ပေ။ အကယ်၍ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများသည် တောက်ပသော ဘုရားကျောင်းတော်နှင့် နိုင်ငံကြီး ၃ နိုင်ငံတို့၏ အထွတ်အထိပ် ကာလတွင်သာ ဆုံတွေ့ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် ယခုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော အဆင့်သို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောက်ရှိလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ကျန့်ဖုန်းသည် ဤမျိုးဆက်တွင် အမှောင်ထုကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။ ဤမျှော်စင်တွင် ကျန့်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖော်များ၏ ခွန်အားကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် စွမ်းအင်များ ပါရှိနေသဖြင့် သူသည် ၎င်းကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ဤမျှော်စင်သည် ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ သူတော်စင်ထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ အကယ်၍ ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် နတ်ဆိုးများကို တိုက်ထုတ်ရာတွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချနိုင်မည်ဆိုပါက၊ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ သူတော်စင်အနေဖြင့် အတိတ်က ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်များအတွက် နောင်တရပြီး ပြန်လည် ပေးဆပ်ခြင်း တစ်မျိုးဟုပင် မြင်နိုင်ပေသည်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ကြစို့။"

အိုမင်းနေသည့်အသံကြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပသည့် မီးခိုးဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် ကျဆင်းလာပြီး ကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို တိတိကျကျ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထိုအလင်းတန်းအတွင်း၌ အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေကာ၊ ၎င်းအတွင်းရှိ သေခြင်းတရား၏ ဖော်ပြမရနိုင်သော အရှိန်အဝါမှာ အေးစိမ့်သော သံခြေကျင်းများကဲ့သို့ ကျန့်ဖုန်း၏ ပူနွေးသော သွေးအရှိန်များကို အေးခဲပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလားပင်။

သို့သော် ကျန့်ဖုန်းမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ မည်သည့် ထိတ်လန့်မှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုမှ မပြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ သူတော်စင်ကိုယ်တိုင်သည်လည်း ထူးကဲသော ပါရမီရှိသည့် နတ်ဘုရားအချစ်တော်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ မွေးရာပါ အတွင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း ၉၀ အထက် ရှိခဲ့သည်ကို သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အလင်းဒြပ်စင်ရှိသော ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ။ ဤအခြေအနေမှာ ရယ်စရာကောင်းပြီး သာမန်အသိနှင့် ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ယီလိုင်ခဲ့စစ်မှာ ထိုကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ထူးကဲသော ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြု၍ အလင်းဒြပ်စင်နှင့် ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်မှော်ပညာကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် မြင့်မြတ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်သူ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နတ်ဘုရားရဲ့ အချစ်တော်.. မင်းက တကယ်ကို နတ်ဘုရားရဲ့ အချစ်တော် ဖြစ်နေတာပဲ"