ကျန့်ဟောက်၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကြောင့် ယောင်လီ ငိုကြွေးရခြင်း (၂)

အခြားတစ်ဖက်၊ မဟာနတ်ဆိုး မြင်းတပ်ဖွဲ့များကြားတွင်မူ အဖွဲ့၏ နူးညံ့ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ဘုန်းတော်ကြီးမလေး မုရုံရှန်းအာသည် သူမ၏ ချန်းဟုန်ဓား နှင့် နတ်ဆိုးများကို မွှေနှောက်နေသည်။ သူမသည် အဖော်များ၏ အခြေအနေကို အမြဲဂရုစိုက်နေပြီး တစ်ဦးဦး ဒဏ်ရာရသည်နှင့် မုရုံရှန်းအာ၏ ကုသခြင်းမှော်ပညာမှာ အမြဲတမ်း အရင်ဆုံး ရောက်ရှိလာတတ်သည်။

ဤမိန်းကလေးမှာလည်း အဖွဲ့၏နောက်ကွယ်၌ ပုန်းအောင်းမနေလိုဘဲ ဝမ်မင်တို့၏ ဖိအားကို ကူညီမျှဝေပေးချင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ရက်စက်သော မဟာနတ်ဆိုးများကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ ဘယ်တော့မှ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ အမှတ် ၁,၀၀၀ ရှိသော ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၄ မဟာနတ်ဆိုးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အပြတ်အသတ် အသာရစေသည်။ တိုက်ပွဲစတင်ပြီး မကြာမီမှာပင် မဟာနတ်ဆိုး ငါးကောင်ထက်မက သူမ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

ဖန်းလီသည်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ငရဲခွေးကို ထိန်းချုပ်တိုက်ခိုက်နေသလို မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ထက်မြက်သော ဓားသိုင်းပညာဖြင့် မဟာနတ်ဆိုးများကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်သည်။ ဖန်းလီ၏ ပြင်ပဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ မုရုံရှန်းအာထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသဖြင့် သူမပြသသည့် အဖျက်စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ ပို၍ သန်မာသည်။ ဤအချိန်တွင် ဤမိန်းကလေး နှစ်ဦးမှာ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ ရှိသည့် အဆင့် ၄ စစ်သည်တော် နှစ်ဦးကဲ့သို့ တိုက်ပွဲအတွင်း အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများကို အသုံးပြုနေကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျန့်ဖုန်းသည် သွေးစာချုပ်ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် တိုက်ပွဲနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ပုံရိပ်ကို ချက်ချင်း ဖျောက်ထားလိုက်သည်။ ကျန့်ဟောက်မှလွဲ၍ လူဖြစ်စေ၊ နတ်ဆိုးဖြစ်စေ သူရောက်ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် ပုံရိပ်ကို ဖျောက်ထားပြီး ချက်ချင်း ဝင်မတိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ မိမိမရှိသည့်အချိန်တွင် အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရပါက အဖော်များ မည်သို့တုံ့ပြန်မည်ကို ကြည့်လိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အကျပ်အတည်းနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ အဖော်များ မည်သို့ရွေးချယ်မည်ကိုလည်း သူ သိရှိလိုသည်။ ရှန်ကွမ်းရန်၏ ဝိညာဉ်ချိန်းကြိုးမှာ ကျန့်ဖုန်းထံ၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အဖော်များကို မပေးသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်ချိန်းကြိုးကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်နှင့် လူခြောက်ယောက်၏ အသက်မှာ တစ်ခုတည်း ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဦးသေဆုံးပါက ကျန်ငါးဦးလည်း အသက်အန္တရာယ် ကြုံရမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကြိုး၏ ဆက်သွယ်မှုကို ကြိုတင်ဖြတ်တောက်နိုင်သော်လည်း အချို့အခြေအနေများတွင်မူ ဖြတ်တောက်ရန် အချိန်မရနိုင်ပေ။ ရှန့်ကွမ်းရန်၏ အဖော်များတုန်းကလည်း အစွမ်းထက်သော ရန်သူရှေ့တွင် မည်သို့သေဆုံးသွားမှန်းပင် မသိလိုက်ကြပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ရှန်ကွမ်းရန်မှာလည်း ပါသွားခဲ့ရပြီး သူမ၏မျိုးဆက်တွင် ပါရမီအရှိဆုံး လူတစ်ယောက်မှာ မကြီးထွားခင်မှာပင် ကျဆုံးခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် မိမိ၏အဖော်များသည် မိမိအရာအားလုံးကို ပုံအောပေးရန် ထိုက်တန်သလားဆိုသည်ကို အရင်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

မှန်ပါသည်၊ ကျန်းရှင်းရန်မှာမူ ဤအချက်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်အတော်ကြာကတည်းက သက်သေပြခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကျန့်ဖုန်းမှာမူ ယခု အဆင့် ၆ ဖြစ်နေပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆင့် ၇ ဗိမာန်တော်သူရဲကောင်း တစ်ဦးနှင့် တိုက်ရိုက်ယှဉ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူ၏အဖော်များမှာမူ အဆင့် ၆ နတ်ဆိုးများကို အနိုင်ယူရန်အတွက်ပင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ဤသို့သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုးဖြင့် ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင်ခြေလှမ်းကို မီရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ ကျန့်ဖုန်းသာ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကို တစ်ယောက်တည်း ဖွဲ့စည်းခဲ့ပါက သူ၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်နေပေလိမ့်မည်။ အမှန်တကယ်တော့ ကျန့်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းနှင့်တင် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့တစ်ခုတွင် ရှိသင့်သည့် အစွမ်းအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ၏ မရှုံးနိမ့်သောခန္ဓာကိုယ် ကြောင့် ကုသခြင်းစွမ်းရည်များကို မလိုအပ်ပေ။ အသန်မာဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေးသူရဲကောင်းအနေဖြင့် သူတစ်ယောက်တည်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တခြားအဖွဲ့များက သူရဲကောင်း၊ စစ်သည်တော်နှင့် လူသတ်သမား သုံးယောက်ပေါင်းခြင်းထက်ပင် ပိုမိုသာလွန်သည်။

ထို့ပြင် စနစ်ကြောင့် သူသည် အစွမ်းထက်သော မှော်ကျွမ်းကျင်မှုများကိုလည်း သင်ယူနိုင်ပြီး မှော်ဆရာတစ်ယောက်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို အစားထိုးနိုင်သည်။ ဆင့်ခေါ်သူ၏ နတ်ဆိုးသားရဲများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်းတွင်လည်း အဆင့်တူချင်းကြား၌ ကျန့်ဟောက်ထက် ပိုသန်မာသော နတ်ဆိုးသားရဲကို မည်သည့်ဆင့်ခေါ်သူက ဆင့်ခေါ်နိုင်မည်နည်း။

ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ ကျန်းရှင်းရန်ကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။ ကျန်းရှင်းရန်၏ ပါရမီမှာ သိပ်မမြင့်လှပေ။ သူမအနေဖြင့် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၏ စမ်းသပ်မှုများနှင့် အဖိုးတန်ရတနာများမှတစ်ဆင့်သာ သူမ၏ခွန်အားကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာမူ အကယ်၍ သူသည် နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့၌ မပါဝင်ခဲ့ပါက တခြားဘုရားကျောင်းများမှ ပါရမီရှင်များနှင့် ဆုံတွေ့ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ကျန့်ဖုန်း အဆင့် ၉ ကို တက်လှမ်းနိုင်သည့်အခါ သူ၏ခွန်အားမှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထုကို ဖြိုခွင်းပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အရေးမှာ ဤမျိုးဆက်တွင် ရှိနေသည်။ ကျန့်ဖုန်းသည် ဇာတ်ပို့တစ်ယောက် မဖြစ်လိုပေ။ သူသည် ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ချင်သည်၊ ဘုရားကျောင်း ခြောက်ခုစလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုသည်၊ ထို့နောက် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို နောက်ဆုံးအဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲဖြင့် တိုက်ထုတ်လိုသည်။

ဘုရားကျောင်း ခြောက်ခုကို ပေါင်းစည်းရန်မှာ ကျန့်ဖုန်းအနေဖြင့် ဘုရားကျောင်းအားလုံးရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရယူရန် လိုအပ်သည်။ ကျန့်ဖုန်း၏ အကြံအစည်မှာ မိမိ၏အဖော်များကို ဘုရားကျောင်း ခြောက်ခု၏ အနာဂတ်အုပ်ချုပ်သူများ ဖြစ်လာအောင် လေ့ကျင့်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ ပေါင်းစည်းရေးကို တင်ပြပါက ကန့်ကွက်မှုများ များစွာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန့်ဖုန်းသည် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေရင်း ဝတုတ်လေး ယောင်လီက ကျန်းရှင်းရန်၏ အကူအညီဖြင့် အဆင့် ၆ နတ်ဆိုးတပ်မှူး တစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာ သတ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ဝမ်းသာမိသည်။

"ဝူး—"

ဖန်းလီ၏ဘက်တွင် ငရဲခွေးမှာ ရုတ်တရက် အံ့ဩဖွယ်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ရက်စက်သောအရှိန်အဝါမှာလည်း အရင်ထက် ပိုမိုသန်မာလာသည်။

"ဒါက... အဆင့်တက်သွားတာလား"

ကျန့်ဖုန်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဖန်းလီ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆင့် ၅ သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမ၏ ဆင့်ခေါ်သားရဲမှာမူ အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ခွန်အားမှာ လူသား အဆင့် ၆ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည်။ ငရဲခွေး အဆင့်တက်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ခွန်အားမှာ အပြည့်အဝ တိုးတက်လာသည်။ ၎င်းသည် ၁၀ မီတာခန့် ရှည်လျားပြီး ခေါင်းတစ်ခုချင်းစီမှာ ရေစည်ပိုင်းတစ်ခုလောက် ကြီးမားကာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ငရဲမီးတောက်များ လွှမ်းခြုံထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားမှာ အရိုးထဲထိ အေးစိမ့်သွားစေသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ မီးဒြပ်စင်ရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်တူချင်းကြား၌ ကျန့်ဟောက်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မမီပေ။ မီးတောက်အပူချိန်မှာလည်း ကျန့်ဟောက်၏ နဂါးမီးတောက်ထက် များစွာ နိမ့်ကျသည်။ ကျန့်ဟောက်မှာမူ စနစ်၏ ထုတ်ကုန်တစ်ခု ဖြစ်နေသေးသည်ပင်။

ငရဲခွေးက ၎င်း၏နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကို ထုတ်သုံး၍ အဆင့် ၆ နတ်ဆိုးတပ်မှူးတစ်ဦးကို ကိုက်သတ်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သည်။ အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နှင့် အဆင့် ၇ အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော ကျန့်ဟောက်မှာ နောက်ဆုံး၌ မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။ ၎င်းသည် ပူးပေါင်းတိုက်ချက်တစ်ခုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး နဂါးအကြေးခွံများ ကြေမွကာ သွေးများ စီးကျလာသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်။ ထို့ပြင် မျက်နှာပေါ်မှ နဂါးအကြေးခွံများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖြူဖျော့သော မျက်နှာလေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်သည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်၍ လက်ထဲရှိ ဓားကြီးနှင့် ကြောက်စရာကောင်းသော အလင်းဓားသွားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျန့်ဟောက်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အပြတ်ခုတ်တော့မည့်အတိုင်း တိုးဝင်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် အဖွဲ့သားများကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်တော့မည့်အတိုင်း အလွန်အစွမ်းထက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်းရှင်းရန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး မှော်တုတ်တံကို အကြိမ်ကြိမ် ညွှန်ပြကာ ကျန့်ဟောက်အပေါ်၌ ရေခဲဒိုင်း မန္တန်များကို ဆက်တိုက် ထုတ်သုံးပေးသည်။

ဝမ်မင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ပြတ်သားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားပြီး ကျန့်ဟောက်၏ရှေ့သို့ ခုန်ချကာ ဒိုင်းကြီးကို မြေကြီးထဲ စိုက်ချလိုက်သည်။

"မတုန်မလှုပ်သော ပညာရှိဘုရင်"

ချက်ချင်းပင် ဝေဝါးသော မြေဝါရောင်ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်နှင့် ရင်ဘတ်ကို ကာကွယ်ထားသည့် အနေအထားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့မျိုးဆက်၏ အသန်မာဆုံး ကာကွယ်ရေး ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်သည်။

ဝတုတ်လေး ယောင်လီသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ နောက်ဘက်၌ ပေါ်လာပြီး ဓားမြှောင်နှင့် ရန်သူ၏ လည်ပင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးသည်။ သို့သော် ရွေးချယ်သည့်အချိန်မှာ မကောင်းပေ။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ ဓားတစ်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရကာ ဓားမြှောင်မှာလည်း ကျိုးသွားခဲ့သည်။

ငရဲခွေးမှာမူ နတ်ဆိုးတပ်မှူး၏ သလင်းကျောက်ကို မျိုချပြီးနောက် ဖန်းလီ၏ ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ဝမ်မင်၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာကာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အတူတူ ခုခံရန် ကြိုးစားသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန့်ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူအလိုရှိသော အဖော်များပင် ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၅ သာရှိသော ဝမ်မင်သည် တခြားသူများ၏ အကူအညီ ရှိလျှင်ပင် အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုမှ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ရေခဲဒိုင်းများကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်း၏ မြင့်မြတ်သော အကာအကွယ် ဒိုင်းမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ထိုဒိုင်းမှာလည်း အသက်ရှူချိန်နှစ်ခါစာသာ ခံခဲ့သည်။

ထိုကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုက ဝမ်မင်ကို ထိမှန်တော့မည့်အချိန်မှာပင် ကျန့်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ဝမ်မင်၏ရှေ့၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ မြင့်မြတ်ကံကြမ္မာဓား နှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ခုတ်ချက်တစ်ခုဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။