အံ့အားသင့်ဖွယ် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များ (၂)

မူလက နတ်ဆိုးအရှင်သည် နတ်ဆိုးမြင်းတပ်များကို ဆင့်ခေါ်ပြီး သူနှင့်အတူ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပေါင်းစပ်ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြုရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း၊ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော နတ်ဆိုးမြင်းတပ်များမှာ နတ်ဆိုးအရှင်အနားသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ကြပေ၊ မဟုတ်ပါက ကျန့်ဖုန်း၏ အားကောင်းသော တိုက်စစ်ကြောင့် ချွင်းချက်မရှိ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ကျန်းရှင်းရန်နှင့် အခြားသူများက ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးကြီး မြင်းတပ်များကို ဖြေရှင်းပြီးချိန်တွင် ကျန့်ဖုန်း၏ တိုက်ပွဲမှာလည်း အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထပ်ခါတလဲလဲ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော နတ်ဆိုးအရှင်မှာ ကျန့်ဖုန်းအတွက် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ။ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုတွင်ဖြစ်စေ၊ မှော်တိုက်ခိုက်မှုတွင်ဖြစ်စေ သူသည် အမြဲတမ်း အရှုံးပေးနေရပြီး အနှိမ်ခံနေရသည်။

သူသည် ထွက်ပင် မပြေးနိုင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ သွေးစာချုပ်မှ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ကျန့်ဟောက်၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမီးဖိုမှ တိုက်ကွက်တစ်ခုကို သုံး၍ သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေပြီးနောက် ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် အရင်အတိုင်းပင် စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းကာ အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးအရှင်နှင့် အဆင့် ၇ အိပ်မက်ဆိုးနတ်ဆိုးမြင်းတို့၏ အလောင်းများအပြင် အဆင့် ၆ နတ်ဆိုးတပ်မှူးလေးကောင်၏ အလောင်းများကို သူ၏ သိုလှောင်နေရာလွတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော အဆင့် ၄ နတ်ဆိုးများအတွက်မူ ကျန့်ဖုန်းက ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် ငရဲခွေး စားသုံးရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ နတ်ဆိုးပုံဆောင်ခဲများကို တူးထုတ်လိုက်ပြီး အလောင်းများကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

ယခုအခါ ကျန့်ဟောက်ပင်လျှင် အဆင့် ၄ ပုံဆောင်ခဲများကို အထင်သေးနေပြီ ဖြစ်သည်၊ အနည်းဆုံး အဆင့် ၅ ပုံဆောင်ခဲများမှသာ သူ၏ အဆာပြေ စံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီပေလိမ့်မည်။

အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား အသုံးပြုရသော်လည်း ကျန့်ဟောက်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှင့် သူ၏ ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့အပေါ် ပေးဆပ်မှုမှာ သူ၏ စားသုံးမှုထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝတုတ်လေး ယောင်လီမှာ မုရုံရှန်းအာ၏ ကုသပေးမှုအောက်တွင် ပြန်လည်သက်သာလာပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်တိုလေးမှာမူ အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားပြီး အသုံးပြု၍မရတော့ပေ။

"အားလုံး အဆင်ပြေကြရဲ့လား"

ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ အဖော်များကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကံကောင်းလို့ ခေါင်းဆောင် အချိန်မီ ပြန်ရောက်လာတာ၊ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်တို့ မလွယ်ဘူး"

ဝမ်မင်က အမှန်တကယ် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ ကျန့်ဟောက်သာ အဖွဲ့နှင့်အတူ ကျန်မနေခဲ့ပါက သူတို့သည် အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးအရှင်ကို တစ်မိနစ်ထက်ပို၍ ခုခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘော့စ်... ကျွန်တော်တော့ အရမ်း ဒုက္ခရောက်တာပဲ၊ ကျွန်တော့် ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံး ဆုံးရှုံးကုန်ပြီ"

ယောင်လီက တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကာ ပြောလိုက်သည်။

ယောင်လီသည် ခုနက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ အဖော်များအတွက် သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ယခု အန္တရာယ်ကင်းသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ယောင်လီ၏ တင်းမာနေသော အာရုံကြောများမှာ နောက်ဆုံးတွင် လျော့ပါးသွားသည်။ ကျန့်ဖုန်းကို မြင်ရသည်မှာ ချစ်ခင်ရသူကို မြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူသည် ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ အော်ငိုတော့သည်။

သူ၏ အာကာသစွမ်းရည်ဖြင့် စစ်မြေပြင်မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားနိုင်သော်လည်း သူသည် ထိုအကြောင်းကို မည်သို့ စဉ်းစားနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ သူသာ သူ၏ အဖော်အားလုံးကို ဤနေရာ၌ ထားရစ်ပြီး တစ်ဦးတည်း ထွက်ပြေးခဲ့ပါက သူ၏ လက်ကျန်ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မိမိကိုယ်မိမိ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းစဉ်က အားလုံးသည် အတူတကွ သေအတူရှင်မကွဲ နေထိုင်ရန် ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသည် ဖြစ်ရာ ယောင်လီသည် မည်သို့ တစ်ဦးတည်း ထွက်ပြေးနိုင်ပါမည်နည်း။

"ရပါတယ်၊ ပြန်ရောက်ရင် ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု သွားယူတာပေါ့"

ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ အဖော်များကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။ ယခုလေးတင် သူ၏ အဖော်များကို စမ်းသပ်မိသည့်အတွက် သူ အပြစ်မကင်းသလို ခံစားနေရသည်။

"ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆင့်လား... ဘော့စ်... တကယ်ပြောတာလား၊ အဲ့ဒီအဆင့် ပစ္စည်းတွေက အရမ်းစျေးကြီးတာလေ"

ဝတုတ်လေးသည် သူ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ကျန့်ဖုန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီတာဝန်ကနေ ရမယ့် ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တွေက ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆင့် ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

ကျန့်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဤတာဝန်အတွက် အမှန်တကယ်ရရှိမည့် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များမှာ နှစ်သိန်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးစီအတွက် ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆင့် ပစ္စည်း တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခု စီစဉ်ပေးလျှင်ပင် လုံလောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို တာဝန်က ပြီးသွားပြီလား"

ကျန်းရှင်းရန်က မေးလိုက်သည်။

"ပြီးသွားပြီလို့ ယူဆလို့ရပါတယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း ကျန့်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖော် သလင်း‌ကျောက်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ် ထည့်သွင်းလိုက်ရာ မှတ်တမ်းတင်ထားသော မြင်ကွင်းမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ အဆင့်မြင့်နည်းပညာ တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းသည် ၎င်း၏ အလုပ်လုပ်ပုံ သဘောတရားကို နားမလည်သော်လည်း ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်သရွေ့ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီအချိန်မှာ ငါ ခဏလောက် ဆွံ့အသွားတယ်။ အဲ့ဒီ မြင့်မားတဲ့ တာဝါကနေ အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖော် သလင်းကျောက်ရဲ့ မှတ်တမ်းတင်နိုင်စွမ်းကိုပါ သက်ရောက်မှုရှိသွားတယ်။ ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမြင်ကွင်းတွေကို မှတ်တမ်းမတင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ အတည်ပြုနိုင်တာတစ်ခုကတော့ ဒီတာဝန်ဟာ ငါတို့လို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးအမဲလိုက်သူတွေ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာပဲ"

ကျန့်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

"ရှင် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာရင်ပဲ ရပါပြီ"

ကျန့်ဖုန်းသည် တာဝန်ကို အပြည့်အဝ မပြီးမြောက်နိုင်သည့်အတွက် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်ဟု ကျန်းရှင်းရန်က ထင်လိုက်သောကြောင့် သူမသည် ကျန့်ဖုန်း၏ လက်ကိုကိုင်ကာ နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားသည်။

"ဟုတ်တယ် ခေါင်းဆောင်၊ ခေါင်းဆောင်က အရေးကြီးဆုံးပဲ"

ဝမ်မင်ကလည်း ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

မုရုံရှန်းအာနှင့် ဖန်းလီတို့ကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

ကျန့်ဖုန်းက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီတာဝန်ကနေ နောက်ထပ် ရခဲ့တာတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်တိုအတွင်း ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ်။ မဟာမိတ်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါမှ အဲ့ဒီအကြောင်းကို ပြောပြမယ်။ နတ်ဆိုးနယ်မြေက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်၊ ခဏလောက် အနားယူပြီးရင် မဟာမိတ်ဆီကို ပြန်ဖို့ ထွက်ခွာကြတာပေါ့"

"ဟုတ်"

တစ်နာရီခန့် အနားယူပြီးနောက် ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များ တိုက်ပွဲတွင် အသုံးပြုခဲ့ရသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ အတော်အတန် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အားလုံးသည် လနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကာ တိတ်ဆိတ်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကြသည်။

နတ်ဆိုးနယ်မြေ အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်သည် မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် လီပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် ဝေးကွာသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းသည် နတ်ဆိုးမြို့တော် နှလုံးသားမြို့သို့သွားပြီး ယွဲ့ယဲ့ကို ရှာဖွေရန် မစွန့်စားလိုတော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ယဲ့ ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ အင်အားကို အသုံးပြုခြင်းသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ပြန်ရန် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးမြို့တော် နှလုံးသားမြို့တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူများ အလွန်များပြားလှသည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်နှင့် လနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများက သူ၏ နေရာရွေ့ပြောင်းခြင်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်၊မနိုင် ကျန့်ဖုန်း မသေချာပေ။

သွေးစာချုပ်မှာ အားကောင်းပြီး အရိပ်ဝိညာဉ်မီးဖိုတွင် နေရာရွေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ကျန့်ဖုန်းသည် ၎င်းကို စမ်းသပ်ရန် သူ၏ အသက်ကို မစွန့်စားလိုပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ အဖော်များကို ဦးဆောင်ကာ နတ်ဆိုးမြို့ကြီးများနှင့် ဝေးရာသို့ ရှောင်ကွင်းပြီး ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသများတစ်လျှောက် ဘုရားကျောင်း မဟာမိတ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

လမ်းလွှဲသွားရပြီး အချိန်ပိုပေးရမည် ဖြစ်သော်လည်း ကျန့်ဖုန်းတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

သူသည် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ အဖော်များအားလုံးမှာလည်း ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံပါက သူတို့အားလုံး ဇာတ်သိမ်းသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယွဲ့ယဲ့ ပေးထားသော လနတ်ဆိုးမျိုးနွယ် အထက်တန်းစားဝတ်စုံမှာ ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးနယ်မြေ အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ လမ်းကြောင်းကို မည်သည့်နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကမျှ မတားဆီးဝံ့ကြပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့သည် လာရာလမ်းတွင် တိုက်ပွဲများစွာကို ကြုံတွေ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် ဤအပြန်ခရီးမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့သည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်လခွဲနီးပါး ကြာမြင့်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။

မဟာမိတ် နယ်စပ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အားလုံး စိတ်သက်သာရာရမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နတ်ဆိုးနယ်မြေအတွင်း ရှိနေစဉ်က မည်သူမျှ စိတ်မလျှော့ဝံ့ကြဘဲ နတ်ဆိုးစစ်သားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အချိန်မရွေး ရင်ဆိုင်ရန် အမြဲတမ်း သတိဝီရိယ အပြည့်ဖြင့် နေကြရသည်။

အရှေ့တောင်ဘက်နယ်စပ်ရှိ ရှင်းရွှမ်မြို့သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျန့်ဖုန်းသည် သူ၏ အဖော်များကို သုံးရက်တိတိ အနားယူခွင့် ပေးသည်။

အမြဲတမ်း တင်းကျပ်နေသော ကြိုးတစ်စင်းမှာ တစ်ခါတစ်ရံ လျော့ပေးရန် လိုအပ်သည်၊ မဟုတ်ပါက လူများကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် အားလုံး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီ ဖြစ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်ခရီးစဉ်မှာ သူတို့အတွက် ကြောက်ရွံ့မှု အကြွင်းအကျန်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယေဘုယျအားဖြင့် ဤတာဝန်မှာ အတော်အတန် ချောမွေ့ပြီး မည်သည့် အနှိုင်းမဲ့ နတ်ဆိုးကျွမ်းကျင်သူမျှ ပေါ်မလာပေ။

အမှန်စင်စစ် ဤအရာအားလုံးမှာ ကျန့်ဖုန်းနှင့် ကျန့်ဟောက်တို့၏ ထူးကဲသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက အဆင့် ၇ နတ်ဆိုးတစ်ဦးတည်းဖြင့်ပင် သူတို့အဖွဲ့ကို အပြီးတိုင် ချေမှုန်းသွားနိုင်ပေသည်။

ရှင်းရွှမ်သို့ ပြန်ချိန်ရောက်သောအခါ ကျန့်ဖုန်းသည် ရထားလုံးတစ်စီးကို ငှားရမ်းပြီး မြင့်မြတ်မြို့တော်သို့ ပြန်ရန် ဆယ့်ငါးရက်ခန့် အချိန်ပေးလိုက်ရသည်။

ဤဆယ့်ငါးရက်မှာ ဗိုလ်အဆင့် နံပါတ် ၂၁နတ်ဆိုးအမဲလိုက်အဖွဲ့ဝင်များအတွက် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများနှင့် ရရှိမှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် အချိန်ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖုန်းက သူ၏ အဖော်များအားလုံး၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်များကို စုစည်းလိုက်သောအခါ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တံဆိပ်ပေါ်တွင် ပြသနေသော ပမာဏမှာ အားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ကျန့်ဖုန်းတွင် ခန့်မှန်းချက် ရှိထားသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတာဝန်တွင် နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့်တင် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် သုံးသောင်းနီးပါး ရရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။