← Chapters

ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ (၂)

Vol. 29 Ch. 431

ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ (၂)

Vol. 29 Ch. 431

~"မိတ်ဆွေ ကောင်းကင်ဘုံဓားသခင်က ကျွန်မကို သိပ်မကြိုဆိုချင်တဲ့ ပုံပဲ... အထင်လွဲနေတာများ ရှိလားမသိ ရှင့်"

နင်ချီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"အထင်လွဲတာ မဟုတ်ရပါဘူး ..နတ်ဘုရားအရှင်မခင်ဗျာ... ကျွန်တော် ကျင့်ကြံရင်း အခက်အခဲလေး တစ်ခု တွေ့နေလို့ အဲဒါလေး ဖြေရှင်းနေတုန်း အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ချင်ရုံပါ ခင်ဗျ"

တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မ ၏ မျက်နှာတွင် လေးစားအားကျသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"သြော်... ဒါကြောင့်ကိုး ရှင့်။ ဒါကြောင့်လည်း မောင်လေးရဲ့ စွမ်းအားတွေက ဒီလောက်ထိ အံ့မခန်း ဖြစ်နေရတာပဲ။ တာအိုလမ်းစဉ်အပေါ်ထားတဲ့ မောင်လေးရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မမ တကယ်ကို လေးစားပါတယ် ရှင်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် အားငယ်သွားမိသလိုပါပဲ"

သူမက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ကဲ... လိုရင်းပဲ ပြောပါတော့မယ် ရှင့်။ ဒီနေ့… မမ လာခဲ့တာ မောင်လေးကို ကိစ္စတစ်ခု သတိပေးချင်လို့ပါ ရှင့်။ သွေးမည်း မိစ္ဆာ ဘုရင် က တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေ နဲ့ တိတ်တဆိတ် မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ် နော်"

သူမ၏ အသံမှာ တိုးညှင်းသော်လည်း ပြောလိုက်သော စကားလုံးများက ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်လှပေသည်။

နင်ချီ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"နတ်ဘုရားအရှင်မ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်နဲ့ သွေးမည်း မိစ္ဆာ ဘုရင် အချင်းချင်း မတည့်ကြပေမယ့်... အခုလို ပြင်ပရန်သူတွေ ရှိနေချိန်မှာ သူတစ်ပါးကို မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲတာမျိုးတော့ ကျွန်တော် မလုပ်ချင်ပါဘူး ခင်ဗျ"

တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"မောင်လေး မသိလို့ပါ ရှင်။ အဲဒီ သွေးမည်း မိစ္ဆာ ဘုရင် ဆိုတဲ့ လူက ရှေးခေတ်တုန်းက နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ လူယုတ်မာ တစ်ယောက်လေ။ သာမန်လူတွေကို စိတ်ထင်တိုင်း သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ၊ သွေးတွေကို ယူပြီးတော့ သွေးမည်း မိစ္ဆာ တံခွန် ကို ဖန်တီးခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းကသာ သိုင်းကမ္ဘာက လူမလိုနေဘူး ဆိုရင်... အားလုံး ဝိုင်းပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ကြပြီ"

"နောက်ပိုင်း အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်တော့လည်း သူက စစ်မြေပြင်ကနေ ထွက်ပြေးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်။ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ နိုးထလာပြီးမှသာ သူက တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေက လူတွေကို သတ်ပြပြီး ဟန်လုပ်ခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ အတိတ်က လုပ်ရပ်တွေက ကျွန်မတို့ ရင်ထဲမှာ ဆူးတစ်ချောင်းလို စိုက်နေတုန်းပါပဲ ရှင်"

"ဒီနေ့ မောင်လေးနဲ့ သူ တိုက်ခိုက်နေတာကို မမ အမှောင်ထဲကနေ စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ သွေးမည်း မိစ္ဆာ ဘုရင်က မောင်လေးလက်ချက်နဲ့ အတော်လေး အထိနာသွားပုံ ရပေမယ့်... သူ အစွမ်းကုန် မထုတ်သေးဘူး။ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားပုံပဲ ရှင့်"

"အခု တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေရဲ့ ကျူးကျော်မှုက နီးကပ်လာပြီ။ ကျွန်မတို့ အားလုံး စည်းလုံးပြီး ကိုယ့်အိမ်ကို ကာကွယ်ရမယ့် အချိန်ရောက်နေပြီ လေ။ ဒါပေမဲ့ တခြားလူတွေက အဲဒီလို တွေးချင်မှ တွေးကြမှာ.. ကိုယ်ကျိုးကြည့်တတ်တဲ့ လူတချို့က သူတို့ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် သိုင်းကမ္ဘာကြီးကို ရန်သူလက်ထဲ ထိုးအပ်လိုက်တာမျိုး လုပ်ကောင်း လုပ်လာနိုင်တယ် ရှင့်"

သူမ၏ စကားလုံးများတွင် ရိုးသားမှုနှင့် စေတနာများ ပါဝင်နေ၏။

နင်ချီ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

တကယ်တော့ တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မ ပြောတာ တစ်ချက်တော့ မမှားပေ။

နေ့ခင်းက တိုက်ပွဲမှာ နင်ချီ ကိုယ်တိုင် အစွမ်းကုန် မထုတ်ခဲ့သလို၊ သွေးမည်း မိစ္ဆာ ဘုရင် ဘက်ကလည်း အင်အား ချန်ထားခဲ့သည်ကို သူ အာရုံခံမိ၏။

နင်ချီက တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း သဲ့သဲ့ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သူမ၏ ပုံစံမှာ ဟာကွက်မရှိ၊ ပွင့်လင်းရိုးသားနေပုံ ရ၏။

"ဒီနေ့ ကိစ္စကို မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်တည်းပဲ သိထားပေးပါ နော်။ သတိထားပါ ရှင့်။ တခြားလူတွေကို မပြောတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... သိုင်းကမ္ဘာထဲမှာ ဘယ်သူ့ကို ယုံရမလဲ ဆိုတာ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်တောင် မသိတော့ပါဘူး ရှင်"

သူမက တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

နင်ချီ သူမ၏ ကျောပြင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေလိုက်၏။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

သူ တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်၏။

တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မ၏ စကားများ ဘယ်လောက် မှန်ကန်ကြောင်း သူ ဝေခွဲမရသေး။

သို့သော်။

တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မ မသိလိုက်သော အချက်တစ်ချက် ရှိသည်။ နင်ချီနှင့် လိပ်အိုကြီး တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သာမန် မဟုတ်ဘဲ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ဆက်ဆံရေး ဖြစ်၏။ နင်ချီ စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အစစ်အမှန်သိုင်း ခန်းမဆောင် တံဆိပ်တော်မှတစ်ဆင့် လိပ်အိုကြီးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။

"အမိန့်ရှိပါ၊ ခန်းမဆောင် သခင် ခင်ဗျာ"

နင်ချီ အစစ်အမှန်သိုင်း ခန်းမဆောင် သခင် ဖြစ်လာကတည်းက လိပ်အိုကြီးသည် သူ့ကို အလွန် လေးစားသမှု ပြုလေသည်။ နင်ချီက သူ့ကို စီနီယာ ဟု မခေါ်ရန်ပင် တားမြစ်ထားသည်။ နင်ချီက မလိုပါဘူးဟု ပြောသော်လည်း လိပ်အိုကြီးက ဇွတ်အတင်း လုပ်သဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် လွှတ်ထားလိုက်ရ၏။

လိပ်အိုကြီး၏ နာမည်ရင်းကိုလည်း နင်ချီ သိခဲ့ရ၏။

ကွေ့ချန်ချင်း ဟူတည်း။

"ချန်ချင်း... ခင်ဗျား တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မကို ဘယ်လိုမြင်လဲ ဗျ"

နင်ချီက မေးလိုက်ပြီး တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မ ရုတ်တရက် ရောက်လာပုံကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြလိုက်၏။

ကွေ့ချန်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"သူ ပြောတာ အမှန်တွေပါပဲ ခင်ဗျာ။ သွေးမည်း မိစ္ဆာ ဘုရင်က တကယ် မောက်မာပြီး ယုတ်မာတဲ့ကောင်ပါ။ အခုလို အချိန်အခါမျိုး မဟုတ်ရင် လူတွေ ဝိုင်းသတ်တာ ကြာလှပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေနဲ့ ပေါင်းနေသလား ဆိုတာတော့ အတိအကျ ပြောလို့ မရသေးဘူး ခင်ဗျ"

"တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မကျတော့ နာမည်ကောင်း ရှိတယ်။ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ သီးသန့်နေတတ်ပေမယ့် ကမ္ဘာလောကထဲ ရောက်လာရင် ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေပဲ လုပ်လေ့ရှိတယ်။ သနားကြင်နာတတ်တယ်။ သူမက ခန်းမဆောင် သခင်ကို လာသတိပေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ခင်ဗျာ"

"ဒါပေမဲ့... တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေသလိုပဲ ဗျ"

နင်ချီ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ ဒီ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ နှိုးထတဲ့ ကိစ္စက သိပ်ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ဗျ"

"ကောင်းပြီ ချန်ချင်း... ခင်ဗျား တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မကို ပိုပြီး အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်ပေးပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ သွေးမည်း မိစ္ဆာ ဘုရင်ကို မျက်ခြည်မပြတ် ကြည့်ထားမယ်။ သူတို့ ပြဿနာ မရှာနိုင်အောင်လို့လေ။ ဒီတစ်ခါ အတွင်းသစ္စာဖောက်တွေ အကုန်လုံးကို ရှင်းပစ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ခန်းမဆောင် သခင် "

သူတို့နှစ်ဦး အသေးစိတ် အစီအစဉ်များကို ဆက်လက် ဆွေးနွေးလိုက်ကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သတိကြီးကြီးထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။

...

အချိန်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

တောင်ပင်လယ် နတ်ဘုရားအရှင်မ လာရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း ရက်များတွင် တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန် ကဲ့သို့သော မိတ်ဆွေများမှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ ရောက်မလာကြသဖြင့် နင်ချီ အေးအေးဆေးဆေး နေခွင့် ရလိုက်၏။

နယ်မြေ အရှင်သခင် နယ်ပယ် သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းမှုမှာ အလွန် ချောမွေ့နေ၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ နောက်ဆုံး အဆင့်လေး တစ်ခု လိုနေသေးသည်။

ဒီနေ့၊ လူတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ ထွက်ခွာမည့် နေ့ရက် ဖြစ်၏။

ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားသလို နင်ချီ ခံစားလိုက်ရ၏။ အရင်က သက်မဲ့ ဖြစ်နေသော အရာများ တဖြည်းဖြည်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

သိုင်းသူတော်စင်များသည် ကောင်းကင်ဘုံ တောင်ထွတ် အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ထပ်မံ စုဝေးလိုက်ကြ၏။

ကောင်းကင်သတ် သိုင်းသူတော်စင်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေ၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ စတင် နိုးထနေပါပြီ ဗျာ။ ဒီနေ့ဟာ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒကို အပြည့်အဝ နှိုးထဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပါပဲ"

သိုင်းသူတော်စင် အားလုံး စိတ်အားထက်သန်နေကြ၏။

အထူးသဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် အသစ်များသည် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေကြ၏။ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ ဆိုသည်ကို သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြသော်လည်း၊ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်များ ပြောပြချက်အရ ၎င်း၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို မှန်းဆ ကြည့်နေမိကြသည်။

"သွားကြစို့"

စကားဆုံးသည်နှင့်၊

ကောင်းကင်သတ် သိုင်းသူတော်စင်က ဦးဆောင်ပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။

အခြား အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများလည်း နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားကြ၏။

သိုင်းသူတော်စင် အားလုံးသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြလေသည်။

မြင်ကွင်းက အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။ သိုင်းသူတော်စင် `(၁၀၀)` ကျော်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ရောင်စုံအလင်းတန်းများ အဖြစ် ဖြာထွက်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တောင်ထွတ် အထက်တွင် သက်တံတံတားကြီး တစ်ခု သွယ်တန်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

အထက်သို့ ဆက်လက် တက်ရောက်သွားကြ၏။

မကြာမီ မိုးကြိုးမုန်တိုင်း တားမြစ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။ အချို့သော သူများအတွက် ဤမြင်ကွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အံ့သြမှင်သက်နေကြ၏။ ကမ္ဘာလောကထဲတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော တားမြစ်နယ်မြေ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

All Chapters