အခန်း (၃၁-၃၃)

အခန်း (၃၁) - ဝိညာဉ်မူလနာရီ ပထမဆုံး စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ကျိုးအိမ်တော် စားသောက်ပွဲ

~သံလက်သည်း နဂါးလင်းယုန်ကြီးသည် အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ခုန်အုပ်လိုက်လေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား၏ ပုံစံမှာ အတော်လေး သနားစရာ ကောင်းနေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ရေစိုရွှဲနေပြီး အားနည်းနေသယောင် ရှိကာ၊ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများလည်း ပျောက်ဆုံးနေချေသည်။

သံလက်သည်း နဂါးလင်းယုန်၏ အမြင်တွင်မူ... လက်သည်းတစ်ချက် ကုတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား (၁၀) ကောင်ခန့်ကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်နေပုံ ရသည်။

သို့သော် အိပ်မက်များသည် လှပသလောက် လက်တွေ့ဘဝက နာကျင်စရာ ကောင်းလှပေစွ။

လင်းယုန်ကြီး ခုန်ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... ဒေါသထွက်နေသော အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား၏ လက်သီးချက်နှင့် မိသွားပြီး၊ လေပေါ်မှာတင် အမွှေးများ ကျွတ်ထွက်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း လွင့်စင်သွားရရှာလေ၏။

"မင်း ရှာတာလေ... ခံပေါ့..."

ယဲ့ဖုန်း နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်မိ၏။

ထိုစဉ်၊ ခေါင်းပြားက သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် 'ဝိညာဉ်မူလ နာရီ' ကို ထုတ်လိုက်လေ၏။

"တီတီ.."

နာရီငယ်လေးက မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် (၂) မီတာခန့် ကြီးမားလာကာ ခေါင်းပြားကို အလွယ်တကူ ဖမ်းချုပ်လိုက်တော့၏။ ထို့နောက် လက်ဖက်ရည်ခွက် ပမာဏခန့် ပြန်လည် သေးငယ်သွားပြီး ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာကာ ငြိမ်သက်သွားလေ၏။

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်ပါလား..."

မိုယင်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှင်သက်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အခြားသူများလည်း ထူးဆန်းနေကြ၏။ သာမန်လူဟု ထင်ရသော ယဲ့ဖုန်းက ဝိညာဉ်လက်နက်ကို မည်သို့ အသုံးပြုနိုင်သနည်း။

ယဲ့ဖုန်း နာရီထဲသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ... ခေါင်းပြားသည် ဘောလုံးလေးသဖွယ် ကွေးကွေးလေး အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြန်မလွှတ်မချင်း နိုးလာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲ၌ ကျေနပ်သွားမိ၏။

'စနစ်က ပေးတဲ့ ပစ္စည်းဆိုတော့ တကယ် ကောင်းတာပဲ... ခေါင်းပြားကို ဖမ်းထားနိုင်ပြီ ဆိုတော့... နောက်ပိုင်း မမျှော်လင့်တဲ့ နေရာတွေမှာ အသုံးဝင်လာနိုင်တယ်...'

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အားလုံး အံ့သြနေကြသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါက ငါတို့ မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာ 'ဝိညာဉ်မူလ နာရီ' ပဲ... ဓာတ်ကြီးလေးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အောက်က ဘယ်အကောင်ကိုမဆို ဖမ်းချုပ်ထားနိုင်တယ်..."

"ဒါလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကြီး ထားခဲ့ပေးတာပဲ..." ဟု ယဲ့ဖုန်းက ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

သူ ကြိုတင် စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။

နောင်တစ်ချိန် ရှင်းပြ၍ မရသော ကိစ္စများ ပေါ်လာပါက ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကြီးအပေါ်သို့သာ လွှဲချလိုက်တော့မည်။

သွားလေသူက ထလာပြီး ငြင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။ ပြောချင်ရာ ပြော၍ ရသည်သာ။

"မြူခိုးဂိုဏ်းက တကယ်တော့ မဆင်းရဲဘူးပဲ..." ရှီလေ့က အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟိုယွင်ကျဲကလည်း စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဝင်ပြောလေ၏။ "ဆင်းရဲတယ် ထင်ရပေမယ့်... ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကြီးက ရှာသမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဆေးဝါးတွေ၊ လက်နက်တွေ ဝယ်ဖို့ သုံးလိုက်တာ နေမှာ..."

အခြားသူများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်လောက်သည်ဟု တွေးတောလိုက်ကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်းက နာရီကို ဂိုဏ်းသိုလှောင်ခန်း ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြန်ရာ အားလုံး ထပ်မံ၍ အံ့သြသွားကြပြန်သည်။

"တကယ်တော့... ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကိုကြီးက သိုလှောင်လက်နက် တစ်ခုလည်း ထားခဲ့ပေးသေးတယ်... အရမ်း သိုဝှက်ထားလို့ မင်းတို့ မမြင်ရတာ နေမှာ..." ယဲ့ဖုန်းက ဟန်မပျက် ပြောလိုက်သည်။

တပည့်များ၏ မျက်နှာထားများ ထူးဆန်းသွားကြသော်လည်း ယုံကြည်လိုက်ကြလေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်... မြေပုံ ကျန်တစ်ဝက် ရပါပြီ..."

အခွင့်အရေး ရခိုက် ကျားယွိလန်က တွန့်ကြေနေသော မြေပုံကို ထုတ်ပြီး ယဲ့ဖုန်းအား လေးလေးစားစား ပေးအပ်လိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက သူမကို ကြည့်ပြီး သတိပေးလိုက်လေ၏။

"မင်းရဲ့ 'ပန်းပွင့်ကြွေ မိုးစက်များ' သိုင်းပညာက မပြည့်စုံသေးဘူး... နောက်ဆို မစွန့်စားနဲ့..."

ထိုအခါ၊ ကျားယွိလန် လျှာထုတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောရှာသည်။ "လင်းယုန်ကြီးနဲ့သာ မတွေ့ရင်... သမီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ အေးဆေး ပြန်လာနိုင်ပါတယ်..."

ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးလှန်လိုက်မိ၏။

"ကဲ... လူစုခွဲကြတော့... ညနေကျရင် ကျိုးအိမ်တော် သွားပြီး စားသောက်ပွဲ တက်ရဦးမယ်... ပြင်ဆင်ထားကြကွ..."

ယဲ့ဖုန်း လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး တပည့်များကို လွှတ်လိုက်လေ၏။

သူသည် လင်းယုန်ကြီးအနားသို့ သွားပြီး စကားပြောကြည့်လိုက်မှ... ဤကောင်ကြီး ဗိုက်ဆာလွန်း၍ မူးလဲခါနီး ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရသည်။ ပန်းပွင့်ငှက်ကြီးကို သားကောင် မှတ်ပြီး ဝင်တိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။

ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမဆောင် ခေါင်မိုးပေါ်တွင်...

မိုယင် တစ်ယောက်တည်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေလေ၏။

" စီနီယာအစ်မ လေး ... ဒီနေ့ ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးပါနော်..."

ကျားယွိလန်သည် ခြေဖျားထောက်ပြီး ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တက်လာကာ မိုယင် ဘေးနားတွင် ဝင်ထိုင်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းတူတွေပဲ... ကယ်သင့်တာပေါ့..." မိုယင်က ဓားသိုင်းကွက် ဖော်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။ စကား သိပ်ပြောချင်ပုံ မရချေ။

"စီနီယာအစ်မ လေး... ဒီ လိမ်းဆေးက အရမ်း ကောင်းတယ်... အစ်မအတွက် အဆင်ပြေမလားလို့..." ကျားယွိလန်က ဆေးနံ့သင်းနေသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေး တစ်လုံး ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

မိုယင်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "သာမန်ဆေးတွေက ငါ့မျက်နှာကို မပျောက်စေနိုင်ပါဘူး..."

ကျားယွိလန် နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်မိ၏။

"စီနီယာအစ်မ လေး လိုအပ်တဲ့ ဆေးနည်း ရှိရင် ပြောပါ... သမီး ရှာပေးပါ့မယ်... အစ်မက သမီး အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်ပဲ... တတ်နိုင်သလောက် ကူညီပေးပါ့မယ်..."

"စေတနာကို လေးစားပါတယ်..."

မိုယင် ခေါင်မိုးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး အခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားလေ၏။

ကျားယွိလန်နှင့် ကျောခိုင်းလိုက်ချိန်တွင်... သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများ ကွေးညွတ်သွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်ကို မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ကြပေ။ သူမ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ညနေစောင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် လင်းယုန်ကြီး ကျောပေါ်စီးပြီး မြူခိုးတောင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပျံဝဲနေလေ၏။ တောဝက်အချို့ ဖမ်းပြီး လင်းယုန်ကြီးကို ကျွေးကာ သားရဲယဉ်ပါးအောင် လေ့ကျင့်ပေးနေ၏။

ယဲ့ဖုန်းက လင်းယုန်ကြီးကို ချစ်စနိုး နာမည်ပေးလိုက်သေးသည်။ "လောင်ထျယ်" (Lao Tie - သံကြီး) ဟူ၍။

"လောင်ထျယ်... ပြန်ကြစို့..."

ယဲ့ဖုန်း ပြောလိုက်သည်။

အမိန့်ရသည်နှင့် လင်းယုန်ကြီးသည် တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ အမြန် ပြန်ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အဝေးကို လှမ်းကြည့်ပြီး အော်လိုက်လေ၏။

"လူလာနေတာလား..."

ယဲ့ဖုန်းက လင်းယုန်ကြီး၏ အမူအရာကို နားလည်သဖြင့် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တာဝန်ခံ ကျိုးကျားချန်က ဝါးဖောင်ကြီး တစ်စင်း စီးပြီး ပျံလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

မကြာခင် ကျိုးကျားချန် ရောက်ရှိလာသည်။

ယဲ့ဖုန်း ဘေးနားတွင် လင်းယုန်ကြီး ရပ်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရရှာသည်။

လင်းယုန်ကြီး ယဉ်ပါးသွားပြီး မြူခိုးဂိုဏ်း၏ စီးနင်းစရာ သားရဲ ဖြစ်သွားမှန်း သူ ရိပ်မိလိုက်တော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော သားရဲမျိုးသည် အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းကြီးများတွင်သာ ရှိတတ်သည် မဟုတ်ပါလော။ အားကျစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဒါ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ စီးနင်းစရာ သားရဲလား... ခန့်ညားလိုက်တာဗျာ..." ကျိုးကျားချန်က ဝါးဖောင်ကို မြက်ခင်းပေါ် ချပြီး အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ယဲ့ဖုန်း ငြင်းမနေတော့ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ဖြစ်ရတာ တန်ပါတယ်ဗျာ... ဒီလို ရှားပါးတဲ့ သားရဲကိုတောင် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်တယ်... ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာတောင် ရှားပါးပါတယ်..."

ကျိုးကျားချန် ချီးမွမ်းလိုက်သည်။

"မြှောက်ပြောလွန်းပါပြီဗျာ..."

ယဲ့ဖုန်းက ခြံဝင်းထဲသို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "မြူခိုးဂိုဏ်းသားတွေ... သွားကြစို့... ကျိုးအိမ်တော်မှာ ထမင်းသွားစားကြမယ်..."

တပည့်များ အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ကျိုးကျားချန်ကို နှုတ်ဆက်ကာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် 'ပျံသန်းခြင်း ဝါးဖောင်' ပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြလေ၏။

"လောင်ထျယ်... အိမ်စောင့်နေနော်..."

ယဲ့ဖုန်းက လင်းယုန်ကြီးကို ပုတ်ပေးပြီး ဝါးဖောင်ပေါ် ခုန်တက်လိုက်သည်။

လင်းယုန်ကြီး စီးပြီး မြို့ထဲ ဝင်လျှင် ကြွားရာကျမည် စိုးသောကြောင့် ယဲ့ဖုန်း မလုပ်ချင်သေးပေ။

ကျိုးကျားချန်က ကျားယွိလန်၊ ရှဟဲ၊ ချိုကျူ တို့ ပါလာသည်ကို တွေ့သောအခါ ချီးကျူးလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့က တကယ် စွမ်းတာပဲ... ကျားမိသားစုရဲ့ ပါရမီရှင်ကိုတောင် စုဆောင်းနိုင်တယ်... လေးစားပါတယ်ဗျာ..."

"ဟီးဟီး..."

ယဲ့ဖုန်း ရယ်ရုံသာ ရယ်နေလိုက်သည်။

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၊ ကျိုးအိမ်တော်...

မြို့အရှေ့ဘက် လမ်းမကျယ်ကြီး ဘေးတွင် တည်ရှိသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော အိမ်တော်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ယဲ့ဖုန်းတို့ ရောက်သွားချိန်တွင် လူများစွာ စုရုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖေဖေ... မေမေ..."

အိုးယန်ဖုန်းနှင့် အိုးယန်ယွီ တို့ ဝါးဖောင်ပေါ်မှ ဆင်းသည်နှင့် မိဘများဆီသို့ ပြေးသွားကြလေ၏။

"ဖုန်းအာ... ယွီအာ..."

အိုးယန်ဟောက် ဘေးနားမှ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သည့် အမျိုးသမီးကြီးက ကလေးနှစ်ယောက်ကို ပြေးဖက်လိုက်သည်။ မျက်ရည်များ ဝဲနေရှာ၏။

ဤရက်ပိုင်း နတ်ဆိုးများ သောင်းကျန်းနေသဖြင့် သားသမီးများအတွက် အလွန် စိတ်ပူနေခဲ့ရသည်။ မောင်နှစ်ယောက်က မအား၍သာ မဟုတ်လျှင် ကိုယ်တိုင် သွားခေါ်မိမည်မှာ သေချာသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ယခု အန္တရာယ်ကင်းကင်း ပြန်ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ဖြစ်ရမယ်... ကျွန်မတို့ရဲ့ အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်ပါပဲရှင်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကျိုးရှစ်ယွီက ကလေးနှစ်ယောက်ကို ဖက်ထားရင်း ယဲ့ဖုန်းကို ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်လေ၏။

အခန်း (၃၂) - ပထမအဆင့် တာဝန်

~"အိုးယန်မိသားစုဝင်တွေ... အားနာစရာကြီးဗျာ... ကျွန်တော်က သဘာဝကျကျ ဝင်ကူညီလိုက်ရုံပါ..."

ယဲ့ဖုန်းသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် အရပ်ရှည်ရှည် ထွားထွားကျိုင်းကျိုင်းနှင့် ဒုတိယတပ်မှူး ကျိုးကျားချိုင် ရောက်ရှိလာလေ၏။ သူသည် သာမန်ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ ကြံ့ခိုင်သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကြွပါ... ထိုင်ကြပါဗျ..."

ဒုတိယတပ်မှူး ကျိုးကျားချိုင်သည် အဓိကဝင်ပေါက်ဘေးတွင် ရပ်လျက် အိမ်တော်အတွင်းသို့ လက်ဖြင့် ညွှန်ပြကာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေ၏။

ခမ်းနားထည်ဝါသော စားသောက်ပွဲ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌...

လူ (၂၀) ကျော်သည် စားပွဲဝိုင်းကြီး တစ်ခုတွင် ဝိုင်းဖွဲ့ ထိုင်နေကြ၏။ မြူခိုးဂိုဏ်းမှ (၁၁) ယောက်၊ ကျိုးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၊ အိုးယန်ဟောက်၊ ကျိုးရှစ်ယွီ၊ ကျိုးအိမ်တော် သခင်ကြီး၊ သခင်မကြီးနှင့် အခြားသူများ ပါဝင်ကြရာ လေထုမှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေလေ၏။

ယဲ့ဖုန်း ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ သခင်ကြီးနှင့် သခင်မကြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သခင်ကြီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ချီစုစည်းခြင်း (၇) ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အတော်အတန် သန်မာသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးမိသားစုတွင် အသန်မာဆုံးမှာ ကျိုးကျားချန်နှင့် ကျိုးကျားချိုင် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ဖြစ်ကြပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ချီစုစည်းခြင်း (၉) ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိနေကြရာ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြပေသည်။

'ကျိုးမိသားစုက ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ရဲ့ ထိပ်တန်း မိသားစု (၁၀) ခုထဲမှာ ပါတာပဲ... ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လုံး မြို့စားမင်းအိမ်တော်မှာ အမှုထမ်းနေကြတော့ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ပိုတောင် မြင့်မားနေသေးတယ်...' ဟု ယဲ့ဖုန်း တွေးတောလိုက်မိ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးသခင်ကြီးက ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖုန်းကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ရဲ့ အကူအညီသာ မရရင်... ကျွန်တော့် သမက်နဲ့ မြေးနှစ်ယောက် အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမား ကြုံရမှာ သေချာတယ်... ဂုဏ်ပြုပါရစေဗျာ..."

"သခင်ကြီးက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ..."

ယဲ့ဖုန်းလည်း ခွက်ကို မြှောက်ပြီး တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေ၏။

"မြူခိုးဂိုဏ်းမှာ သိုင်းပညာတွေကို အဆင့်ကြီးအောင်မြင်မှု၊ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ရှိရုံတင်မကဘူး... ကျားမိသားစုက ပါရမီရှင် မိန်းကလေးကျားလို လူမျိုးတောင် ရှိနေတာ... ဂိုဏ်းက တကယ့်ကို လူတော်လူကောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ... ဒီအလားအလာနဲ့ဆိုရင် အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း (အထက်အဆင့်ဂိုဏ်း)အဖြစ် တိုးတက်လာဖို့ သေချာသလောက် ရှိနေပြီး အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရရှိနိုင်မှာပါ..."

ကျိုးကျားချန်သည် အနည်းငယ် မူးနေပြီဖြစ်ရာ သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို စတင် ဖွင့်ဟလာလေ၏။

ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး မေးလိုက်၏။ "အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း (အထက်အဆင့်ဂိုဏ်း) ဖြစ်လာရင် ဘာအကျိုးကျေးဇူးတွေ ရနိုင်မလဲဗျ..."

"အကျိုးကျေးဇူးတွေကတော့ အများကြီးပေါ့ဗျာ..." ကျိုးကျားချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းအဆင့် တိုးသွားတာနဲ့ အရည်အသွေး ပိုမြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေတွေကို ဝယ်ယူခွင့် ရလာမယ်... အဲ့ဒါက ကျင့်ကြံနှုန်းကို အများကြီး မြန်ဆန်စေတယ်လေ... ပြီးတော့ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း ဆိုတာ ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာ မြင့်မားပြီး ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်း အဖြစ် တိုးမြှင့်ခံရဖို့ အခွင့်အလမ်းတွေလည်း ရှိသေးတယ်..."

"သဘောပေါက်ပါပြီ..." ယဲ့ဖုန်း နားလည်သွားသည်။

မြူခိုးဂိုဏ်းက အဆင့်နိမ့်ဂိုဏ်း အနေနှင့်သာ ဆက်ရှိနေလျှင်၊ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ရှိရှိ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေတွေကို ဝယ်၍ ရမှာ မဟုတ်ပေ။

"ဂိုဏ်းအဆင့် တိုးဖို့ လိုအပ်ချက်တွေက ဘာတွေလဲဗျ..." ယဲ့ဖုန်း စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်လေ၏။

ကျိုးကျားချန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က ချီစုစည်းခြင်း (၇) ဆင့်မြောက် ရောက်ပြီး... ပထမအဆင့် သိုင်းပညာ (၃) ခုကို အပြည့်အစုံ ပိုင်ဆိုင်ထားရင်... အဆင့်နိမ့်ဂိုဏ်း အဖြစ် လျှောက်ထားလို့ ရတယ်..."

"ဂိုဏ်းချုပ်က ချီစုစည်းခြင်း (၉) ဆင့်မြောက် ရောက်ပြီး... ပထမအဆင့် သိုင်းပညာ (၅) ခု ပိုင်ဆိုင်ထားရင်... အလယ်အဆင့်ဂိုဏ်း အဖြစ် လျှောက်ထားလို့ ရတယ်..."

"အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း အတွက်ကတော့ မလွယ်ဘူးဗျ... ပထမဆုံး အချက်က ဂိုဏ်းချုပ်က ဓာတ်ကြီးလေးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၁) ဆင့်မြောက်ကို ရောက်ထားရမယ်... ဒုတိယ အချက်က ဒုတိယအဆင့် သိုင်းပညာ (၁) ခု၊ ပထမအဆင့် သိုင်းပညာ (၁၀) ခု နဲ့ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်လက်နက် (၃) ခု ရှိထားရမယ်..."

"ဒါပေါ့... အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း ဖြစ်သွားပြီဆိုရင်တော့ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်မှာ ထင်ရာစိုင်းလို့ ရပြီ... မြို့စားမင်းအိမ်တော်ရဲ့ အောက် တစ်ဆင့်ပဲ နိမ့်တော့တာကိုး..."

"အဲ့ဒီအထက်က ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်း ဆိုရင်တော့ ပိုခက်သွားပြီ... လိုအပ်ချက်တွေက ပိုရှုပ်ထွေးလာတယ်... ဝိညာဉ်လက်နက် အရေအတွက်၊ ဝိညာဉ်သားရဲ အရေအတွက် စတာတွေ ပါလာပြီ..."

ယဲ့ဖုန်းသာမက မြူခိုးဂိုဏ်းသားများပါ ဂိုဏ်းအဆင့်တိုးမြှင့်ခြင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသွားကြလေ၏။

ကျိုးကျားချန်၏ ရှင်းပြချက်ထဲတွင် "ချီစုစည်းခြင်း (၇) ဆင့်မြောက်" ကဲ့သို့သော အထူးအသုံးအနှုန်းများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း စပ်စုလိုက်ပြန်သည်။

"ခုနက တာဝန်ခံကျိုး ပြောသွားတာ... ဂိုဏ်းချုပ်က အဆင့်တစ်ခု ရောက်ရမယ်လို့ပဲ ပြောပြီး... ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် လို့ ထည့်မပြောသွားဘူးနော်... အဲ့ဒါက အထူးအဓိပ္ပာယ် တစ်ခုခု ရှိလို့လား..."

"ရှန်ကျိုးကုန်းမြေတိုက်ကြီးမှာ ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ... အဓိကကျတဲ့ ချီကျင့်ကြံခြင်း အပြင်... ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်း တွေလည်း ရှိသေးတယ်... အဓိက မဟုတ်ပေမယ့် သက်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို ရောက်ရှိရင် ဂိုဏ်းအဆင့်တိုးဖို့ အကျုံးဝင်ပါတယ်..."

ကျိုးကျားချန်က ယဲ့ဖုန်း ဒီမေးခွန်း မေးလာမည် ဆိုတာ ကြိုသိနေသကဲ့သို့ ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။

အားလုံး၏ အကြည့်များသည် ယဲ့ဖုန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

သူတို့အမြင်တွင် ယဲ့ဖုန်းသည် ဒဏ္ဍာရီလာ "ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ" တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆထားကြ၏။

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးစစ်သည်အဆင့် သားရဲများကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားနေသည်မှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ဪ... သဘောပေါက်ပါပြီ..."

ယဲ့ဖုန်း နားလည်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

"တီတီ.. သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို တွေ့ရှိပါတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပထမအဆင့် တာဝန်ကို စတင်လိုက်ပါပြီ..."

ထိုအချိန်တွင် စနစ်၏ အသံကို ယဲ့ဖုန်း ကြားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် စာတန်းများ ပေါ်လာလေ၏။

[ ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပထမအဆင့် တာဝန် : ဂိုဏ်းကို အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း အဖြစ် တိုးမြှင့်ပါ ]

[ တာဝန် ကာလသတ်မှတ်ချက် : (၆) လ ]

[ တာဝန် ဆုလာဘ် : အသေးစား ကမ္ဘာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း x ၁၊ အသေးစား ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်း x ၁၊ "ဒုတိယ ချီပင်လယ် - အလယ်ပိုင်း" မူလခိုင်မာဆေးလုံး x ၁၀၊ အထူး လက်ဆောင်ထုပ်ငယ် x ၁ ]

တာဝန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။ "စနစ်... တာဝန် မအောင်မြင်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ... ပြစ်ဒဏ် ရှိလား..."

"တာဝန် မအောင်မြင်ပါက ဆုလာဘ် မရရှိခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ပြစ်ဒဏ် မရှိပါ... သို့သော် တူညီသော တာဝန်ကို (၂) ကြိမ်ဆက်တိုက် မအောင်မြင်ပါက နောက်ထပ် စနစ်တာဝန်များ ပေးအပ်တော့မည် မဟုတ်ပါ... လက်ခံသူ အနေဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမြဲတမ်း တွန်းအားပေးနိုင်ရန် ပြစ်ဒဏ်စနစ် ထည့်သွင်းလိုပါသလား..." ဟု စနစ်က မေးလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး..."

ယဲ့ဖုန်း ကမန်းကတန်း ငြင်းလိုက်သည်။

သောက်ကျိုးနည်း... ငါက နှိပ်စက်ခံရတာ ကြိုက်တဲ့ကောင်မှ မဟုတ်တာ... ဘာကိစ္စ ပြစ်ဒဏ်စနစ်ကို ထည့်ရမှာလဲ။ အရိုက်ခံချင်နေလို့လား။

သို့တိုင်၊ (၆) လ အတွင်း အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ့် ဖိအားကတော့ မသေးလှပေ။

‘ဓာတ်ကြီးလေးပါး စုစည်းခြင်း (၁) ဆင့်မြောက် ဆိုတာ ချီ စုစည်းခြင်း (၉) ဆင့်မြောက် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့သူ (၁၀) ယောက်နှင့် ညီမျှတာလေ။ ထိုအဆင့် ရောက်ဖို့က လွယ်တာမှ မဟုတ်တာ။

မဟုတ်ရင် အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းတွေ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးပါ့မလား။

အဲ့ဒီအထက်က ကြယ်အဆင့်ဂိုဏ်းတွေ ဆိုရင်တော့ ပိုတောင် ကြောက်ဖို့ ကောင်းဦးမယ်။’

"အား... နတ်ဆိုးသားရဲ သောင်းကျန်းနေပြီ..."

အားလုံး ထမင်းစားပြီးခါနီးအချိန်တွင်... ကျိုးအိမ်တော် အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်မှ လူအများအပြား၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် ပစ္စည်းများ ရိုက်ခွဲခံရသံများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"နတ်ဆိုးသားရဲ ရောက်နေပြီ... အားလုံး သတိထားကြ..."

ကျိုးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် သွက်လက်စွာပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး၊ ချီစုစည်းခြင်း (၉) ဆင့်မြောက် အရှိန်အဝါများကို မုန်တိုင်းသဖွယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြ၏။

လီကျောက်ကျောက်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် အိပ်နေသော မြေခွေးဖြူလေးကလည်း အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ အပြင်ဘက်မှ နတ်ဆိုးသားရဲကို သတိထားနေပုံ ရသည်။

"သွားကြည့်ရအောင်..."

ဒုတိယတပ်မှူး ကျိုးကျားချိုင်သည် ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသော ဓားရှည်ကြီး တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းသည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းလိုက်ပါက အရေပြားကို စူးရှနာကျင်စေသော ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ သံတွေ သတ္တုတွေကို အလွယ်တကူ ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အားလုံး စားသောက်ပွဲ ခန်းမဆောင်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာလာကြလေ၏။

"ဝေါ..."

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြီးသည် ကျိုးအိမ်တော် ခြံဝင်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ အိမ်တော်အစောင့် (၁၀) ယောက်ကျော် မြေကြီးပေါ် လွင့်စင်လဲကျသွားကာ နေရာအနှံ့ ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခြံဝင်းအလယ်တွင်... မီးခိုးရောင် နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ မျက်လုံးများမှ ကြောက်မက်ဖွယ် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသော လူသားသဏ္ဍာန် ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ အနောက်တွင် ကျိုးအိမ်တော်၏ တံခါးမကြီးသည် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆုတ်ဖြဲခံထားရပြီး၊ အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်တွင်လည်း လူအများအပြား လဲကျနေသည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်နေရသည်။ သေမသေ မသိရသေးပေ။

"ဒါ မြို့အရှေ့ဘက် ရွံ့နွံတောထဲက နှစ်တစ်ရာ သစ်ပင်နတ်ဆိုးပဲ..."

"မြို့ထဲထိ ဝင်ပြီး လူသတ်ရဲတယ်ပေါ့..."

ကျိုးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ထိုနတ်ဆိုးသားရဲကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာလေ၏။

မြို့အရှေ့ဘက် ရွံ့နွံတောထဲတွင် အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား အပြင်၊ ချီစုစည်းခြင်း (၉) ဆင့်မြောက် ခန့် ရှိသော ရင့်ကျက်သည့် နတ်ဆိုးသားရဲအချို့ ရှိနေသည်။

နှစ်တစ်ရာ သစ်ပင်နတ်ဆိုးက ထိုအထဲက တစ်ကောင်ပင်။

"ငါတို့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သစ်ပင်နတ်ဆိုး သိသွားတာများလား..." ဒုတိယတပ်မှူး ကျိုးကျားချိုင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် ရွံ့နွံတောထဲမှ ရင့်ကျက်သော နတ်ဆိုးသားရဲအချို့ကို ရှင်းလင်းရန် ဒုတိယမြို့စားမင်းထံမှ အမိန့်ရထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့မှာ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြားနှင့် ကောင်းစွာပင် လက်ရည်ယှဉ်ခွင့် မရလိုက်ဘဲ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် တာဝန်ကို ခေတ္တ ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ရသည်။

"ဝေါ..."

နှစ်တစ်ရာ သစ်ပင်နတ်ဆိုးသည် ကျိုးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် လူသတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာတော့၏။

၎င်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သံမဏိလို မာကျောသော သစ်မြစ် (၁၀) ချောင်းကျော်သည် သူတို့ထံသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်လာလေတော့၏။

အခန်း (၃၃) - နှစ်တစ်ရာ သစ်ပင်နတ်ဆိုးကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်း

~"ဝိညာဉ်အလင်း အကာအကွယ်လွှာ"

တာဝန်ခံ ကျိုးကျားချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန်များ ဖော်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဇလုံမှောက်ပုံစံ အကာအကွယ်လွှာတစ်ခုအဖြစ် ရှေ့တွင် စုစည်းသွားလေ၏။

သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ သစ်မြစ် (၁၀) ချောင်းကျော်သည် အကာအကွယ်လွှာကို ထိုးစိုက်လိုက်ရာ "တီတီ.. တောင်... ဂွမ်" ဟူသော သတ္တုချင်း ထိခတ်သံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

သို့သော် သစ်ပင်နတ်ဆိုးသည် မိုက်မဲသော အကောင် မဟုတ်ပေ။ သစ်မြစ်များကို အကာအကွယ်လွှာဘေးမှ ကွေ့ပတ်ပြီး ကျန်ရှိနေသော လူများကို ဆက်လက် ထိုးနှက် တိုက်ခိုက်လေ၏။

"ငါတို့အားလုံးကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့... သတ္တိကောင်းလှချည်လား"

ယဲ့ဖုန်းသည် မြူခိုးဂိုဏ်းသားများဆီသို့ ဦးတည်လာနေသော သစ်မြစ်များကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

"မြေခွင်း ဓားချက်"

ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယတပ်မှူး ကျိုးကျားချိုင်သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ဓားရှည်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ကာ အားကုန် ခုတ်ချလိုက်လေ၏။ သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာသည်ကို တွေ့မြင်နေရ၏။

(၅) မီတာခန့် ရှည်လျားသော ဓားအလင်းတန်းကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ နှစ်တစ်ရာ သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ သစ်မြစ်များကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်တောက်လိုက်လေတော့၏။

သို့သော် သစ်ပင်နတ်ဆိုးသည် ဒဏ်ရာမရသည့်အပြင်၊ လူအများ ဝိုင်းဝန်း နှောင့်ယှက်နေသဖြင့် ဒေါသထွက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ဖောင်းပွလာပြီး (၅) မီတာခန့် မြင့်မားလာလေ၏။ လက်နှစ်ဖက်သည် ဧရာမ သစ်သားတူကြီးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူအုပ်ကြီးအပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"မြန်မြန် ရှောင်ကြ"

အားလုံး ကပျာကယာ နောက်ဆုတ်လိုက်ကြ၏။

"သစ်ပင်နတ်ဆိုးက မီးကြောက်တယ်... မီးနဲ့ တိုက်ကြ"

မိုယင်က တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး၊ 'တောက်ပသော ဓားအလင်း' သိုင်းပညာကို အသုံးပြုကာ ဓားပျံဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

"မီးတိမ်တိုက်လက်ဝါးသိုင်း"

ရှီလေ့၊ ဟိုယွင်ကျဲ နှင့် လီကျောက်ကျောက် တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး၊ အစွမ်းကုန် အားထုတ်ကာ မီးတောက်မီးလျှံများ ဖန်တီးလိုက်ကြ၏။

"ပန်းပွင့်ကြွေ မိုးစက်များ"

ကျားယွိလန်သည် လက်ဟန်များ ဖော်လိုက်ရာ၊ ဓားသွားများကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ပန်းပွင့်များစွာသည် သစ်ပင်နတ်ဆိုးဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

အခြားသူများလည်း ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြ၏။

ချီစုစည်းခြင်း (၉) ဆင့်မြောက် နှစ်ဦး၊ (၇) ဆင့်မြောက် အချို့နှင့် သတင်းကြား၍ ရောက်ရှိလာသော ဝမ်တာ့ချွီ အစရှိသည့် အစောင့်များ ပါဝင်ကြရာ၊ သိုင်းကွက်ပေါင်း (၁၀) ခုကျော် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားလေသည်။

နှစ်တစ်ရာ သစ်ပင်နတ်ဆိုးသည် မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ၊ လူအများ၏ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ လွင့်စင်ထွက်သွားရလေ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာကြီး ကွဲအက်သွားပြီး၊ ကျိုးအိမ်တော်၏ အုတ်တံတိုင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။

ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့ လိုက်သွားကြည့်သောအခါ၊ သစ်ပင်နတ်ဆိုးသည် အုတ်ပုံများကြားတွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပုံရ၏။

အားလုံး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ကြ၏။

လမ်းမပေါ်တွင် ဒဏ်ရာရထားသော လူအများအပြား ပြန့်ကျဲနေကြ၏။ အချို့မှာ သံချပ်ကာနက် တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာ လမ်းသွားလမ်းလာများ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့သည် ပထမဆုံး ခံစစ်စည်းကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသူ ရ၊ သေဆုံးသူ ဆုံး ဖြစ်ကုန်ကြရရှာသည်။

"ထူးဆန်းတယ်... ဒီ သစ်ပင်နတ်ဆိုးက ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ရဲ့ ခံစစ်စည်းကို ဘယ်လို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဒီနေရာထိ ရောက်လာတာလဲ"

အိုးယန်ဟောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်သည် လုံခြုံရေး တင်းကျပ်သော ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် မြို့တော် ဖြစ်သည်။ ဒီလောက် အလွယ်တကူ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်သည် ဆိုရင်တော့... ဒီနေရာက လုံခြုံတော့မှာ မဟုတ်ချေ။

"ဒီမှာ လာကြည့်ပါဦး"

လုံထျန်းရှင်းသည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး လမ်းဘေးရှိ တွင်း တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ဒီမှာ သစ်ပင်နတ်ဆိုးရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ တူတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကြွင်းအကျန်တွေ တွေ့တယ်"

ကျန်လူများ ဝိညာဉ်မျက်လုံး ဖွင့်ပြီး ကြည့်လိုက်ကြ၏။ အသစ်တူးထားသော တွင်းထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစအနများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မကြာသေးခင်ကမှ ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

"ဝိညာဉ်မျက်လုံးပြာ ပိုင်ရှင် ပီသပါပေတယ်... စောင့်ကြည့်လေ့လာနိုင်စွမ်း ကောင်းသားပဲ" ယဲ့ဖုန်းက လုံထျန်းရှင်းကို ချီးကျူးလိုက်သည်။

သူ လမ်းလျှောက်သွားပြီး လမ်းဘေးဝဲယာရှိ သစ်ပင်များကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "တာဝန်ခံကျိုး... ကျွန်တော်တို့ ပတ်ပတ်လည်က သစ်ပင်တွေက မြို့ပြင်ကနေ ရွှေ့ပြောင်း စိုက်ပျိုးထားတာတွေများလား"

ကျိုးကျားချန် ကြောင်သွားသည်။

ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေကို သူ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။

"အမေ သတိရပြီ... ဒီသစ်ပင်တွေကို ဒီနေ့မနက်မှ လာစိုက်သွားကြတာ... လမ်းဘေး အလှဆင်ဖို့ သစ်ပင်တွေ ထပ်စိုက်မယ်လို့ ကြားတယ်" ကျိုးသခင်မကြီး ပြန်ပြောပြသည်။ "ဒီမနက် စောစောထပြီး အိမ်ဖော်မလေးနဲ့ လမ်းလျှောက်ထွက်တုန်းက လူစိမ်းတစ်စု သစ်ပင်စိုက်နေတာ တွေ့လိုက်တယ်... မေးကြည့်လိုက်တော့မှ အခု ပြန်သတိရတာ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြ၏။

"တိုက်ဆိုင်မှုများလား"

ကျိုးကျားချန် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

ယဲ့ဖုန်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး အတွေးနက်သွားရသည်။

.. နှစ်တစ်ရာ သစ်ပင်နတ်ဆိုးကို တူးဖော်ပြီး ဒီနေရာထိ သယ်ဆောင်လာတယ်... လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဘယ်သူမှ မသိအောင် သယ်လာပြီး အခုမှ နိုးထလာတယ် ဆိုတာ... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ

သစ်ပင်နတ်ဆိုးက ဒီမနက်မှ ရောက်လာတာ... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မြူခိုးဂိုဏ်းက ကျိုးအိမ်တော်ကို လာမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိသေးဘူး

ဒါကြောင့်... ဒါက တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ရင်... ကျိုးမိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်

ငါတို့ မြူခိုးဂိုဏ်းက မတော်တဆ ကြားညပ်သွားတာ နေမှာ..

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ယဲ့ဖုန်းသည် ကျိုးမိသားစုအတွက် တိတ်တဆိတ် စိုးရိမ်မိသွားသည်။

ဒါက အကွက်ချ ကြံစည်မှု တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။ ဘယ်သူ့ လက်ချက်လဲ ဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးပေ။

"ဂျွတ်"

ရုတ်တရက်... မြေကြီးပေါ် လဲကျနေသော နှစ်တစ်ရာ သစ်ပင်နတ်ဆိုးထံမှ သစ်သားကွဲအက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ပြန်လည် မတ်တပ်ရပ်လာပြီး၊ မျက်နှာပြင်မှ သစ်ခေါက်များ ကွာကျကာ လူတစ်ပိုင်းအရွယ်အစားခန့် ရှိသော မီးခိုးရောင် နတ်ဆိုးမြူခိုးတိမ်တိုက် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

"ဒါ သစ်ပင်နတ်ဆိုးရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပဲ"

"သတိထားကြ... အူးဝင်မခံနဲ့"

ကျိုးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်ပြီး၊ အစွမ်းကုန် အားထုတ်ကာ ကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။

"ဘုန်း"

သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်တွင် ထူးဆန်းသော မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာသည်။ ရုတ်တရက် လမ်းမ တစ်ခုလုံးရှိ လူများသည် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲ တစ်ကောင်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကျောချမ်းသွားကြ၏။

ဒါက သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်က ပူးကပ်မည့် သားကောင်ကို ရွေးချယ်နေတာ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်... သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

လီကျောက်ကျောက် ရင်ခွင်ထဲရှိ မြေခွေးဖြူလေးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားပြီး ဝင်ပူးရန် ကြိုးစားလေ၏။

"အထိမခံနဲ့... ထိလိုက်ရင် ကိုယ့်ဝိညာဉ်ပါ ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မယ်" ကျိုးကျားချန် အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်သည်။

"အမလေး"

ပစ်မှတ်ထားခံလိုက်ရသော မြေခွေးဖြူလေးသည် အမွှေးများ ထောင်ထလာပြီး လီကျောက်ကျောက် ရင်ခွင်ထဲတွင် တုန်ရီနေရှာသည်။

"ငါတို့ မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် နတ်ဆိုးသားရဲကို ထိပါးရဲတယ်ပေါ့... အရိုက်ခံချင်နေတာလား"

ယဲ့ဖုန်း ရှေ့ထွက်ရပ်လိုက်ပြီး၊ လက်ဝါးကို တွန်းထုတ်ကာ 'ဝိညာဉ်မူလ နာရီ' ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နာရီသည် (၂) မီတာခန့် အရွယ်အစား ကြီးမားလာပြီး "ဂလန်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်လေ၏။

ဝိညာဉ်မူလ နာရီ၏ အထူးတံဆိပ်ခတ်ခြင်း စွမ်းရည်ကြောင့် သစ်ပင်နတ်ဆိုး၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှင်မြန်စွာ အိပ်ပျော်သွားပြီး၊ အထူးမီးတောက်လေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ဘေးနားတွင် ငြိမ်သက်သွားလေ၏။

ယဲ့ဖုန်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နာရီ ပြန်ရောက်လာသည်။

"ဒါ ဘာဝိညာဉ်လက်နက်လဲဗျ... နှစ်တစ်ရာ သစ်ပင်နတ်ဆိုးရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် ဖမ်းချုပ်နိုင်တယ်" ကျိုးကျားချန် အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါ မြူခိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ပါ... စွမ်းအားတော့ မဆိုးပါဘူး" ဟု ယဲ့ဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ကျိုးကျားချန် ခေါင်းကုတ်လိုက်မိ၏။

မြူခိုးဂိုဏ်းက ဆင်းရဲတယ်လို့ ကြားထားတာ... အခုတော့ ကောလာဟလတွေ ဖြစ်လောက်တယ်။ ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဂိုဏ်းက ဘယ်လိုလုပ် ဆင်းရဲမှာလဲ။

သို့သော် ကျိုးကျားချန် သိပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ယဲ့ဖုန်းကို လက်သီးဆုပ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ဝင်ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးပါဗျာ... မဟုတ်ရင် သစ်ပင်နတ်ဆိုး ဝင်ပူးသွားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ထွက်ပြေးသွားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ကျွန်တော်တို့ ကျိုးမိသားစု ဒုတိယမြို့စားမင်းရဲ့ အပြစ်ပေးတာ ခံရမှာ သေချာတယ်"

"ရပါတယ်ဗျာ... မလိုပါဘူး"

ယဲ့ဖုန်း ကောင်းကင်မှ လမင်းကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း အကဲခတ်လိုက်ရာ အခြား သစ်ပင်နတ်ဆိုးများ မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"အချိန်လင့်နေပြီ... ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းပြန်ပါတော့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ"

ကျိုးကျားချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒီည ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စတွေကြောင့် သူတို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေသည်။ ဒုတိယမြို့စားမင်းထံ သတင်းပို့ရမည်၊ သစ်ပင်စိုက်ခဲ့သူများကို စုံစမ်းရမည်။ ဧည့်သည်တွေကို ဆက်ပြီး ဧည့်ခံဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။

"ခွင့်ပြုပါဦး"

ယဲ့ဖုန်းသည် မြူခိုးဂိုဏ်းသားများကို ခေါ်ဆောင်ပြီး အရှေ့ဘက် မြို့တံခါးမှတစ်ဆင့် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

တစ်နာရီ အကြာတွင်...

ယဲ့ဖုန်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမဆောင် ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် ညလေညှင်း ခံနေသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းအုံးပြီး အိပ်စက်ရန် ပြင်နေသည်။

"တီတီ.. ဂိုဏ်းဂုဏ်သတင်း တန်ဖိုး (၁၀၀) ကျော်လွန်သွားသည်ကို တွေ့ရှိရပါသဖြင့်... ဘေးထွက်တာဝန်ကို စတင်လိုက်ပါတယ်"

စနစ်၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း လန့်ဖျပ်သွားသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီခွေးစနစ်က ငါ့ကို လန့်သေအောင် လုပ်နေတာလား"

ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးလှန်လိုက်မိ၏။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် မျက်စိရှေ့၌ အပြာရောင် စာတန်းများ ပေါ်လာလေ၏။

[ ဘေးထွက်တာဝန် : ဂိုဏ်းဂုဏ်သတင်း တန်ဖိုးကို (၁၀၀၀) အထိ တိုးမြှင့်ပါ ]

[ တာဝန် ကာလသတ်မှတ်ချက် : (၁) လ ]

[ တာဝန် ဆုလာဘ် : ဂိုဏ်းကံကြမ္မာ ကောင်းချီး အနည်းငယ် ရရှိမည်၊ သက်ရှိအားလုံး၏ ကျင့်ကြံနှုန်း သုံးပုံတစ်ပုံ တိုးလာမည်၊ အဆင့်တက်ရန် ခက်ခဲမှု သုံးပုံတစ်ပုံ လျော့နည်းသွားမည်၊ လက်ဆောင်ထုပ်ငယ် x ၁ ]