ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ သာမန်ဆန်သောဘဝ

မြူခိုးတောင်ထိပ်၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နေရာတစ်ခုတွင်...။ ဂိုဏ်း၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးသည် ဂိုဏ်းသားသစ်လေးများအား လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆုံးမသွန်သင်နေလေသည်။ "မှတ်ထားကြ... ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဦးလေးက သာမန်လူသား စစ်စစ်ပါကွ။ သူက ဂါထာမန္တန်တွေ၊ စွမ်းအင်တွေ အပေါ်မှာ သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့ 'ပုံစံ တစ်သန်းလောက်' ကွဲပြားအောင် အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုတတ်တာလေး တစ်ခုပဲ ရှိတာပါ..." ထိုစကား ပြောနေချိန်မှာပင်...။ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ဖုန်း သည် အနားတွင်ရှိသော မြက်ပင်လေး တစ်ပင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ညင်ညင်သာသာလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ "ရွှစ်..." ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ပြင်းထန်လွန်းလှသော ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ပြာကြီးကို နှစ်ခြမ်းတိတိ ကွဲသွားစေသည့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်ဘုရားများပင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော နက်မှောင်သည့် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ထင်ဟပ်ပေါ်လာလေတော့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်နေသော ဂိုဏ်းသားသစ်လေးက တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ကောင်းကင်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်မေးလိုက်တော့သည်။ "ဒါ... ဒါကြီးကိုများ စီနီယာက ဂိုဏ်းချုပ်ကို သာမန်လူလို့ ပြောရက်တယ်ဗျာ..."