အခန်း (၄၂၇-၄၂၉)

အခန်း (၄၂၇)- ယုန်လေးတွေက ဒီလောက် ချစ်စရာကောင်းတာကို ဘာလို့ စားချင်ရတာလဲ

~ယဲ့ဖုန်းသည် တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ၏ တတိယမင်းသမီး၏ နဖူးကို ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“မင်းကတော့ အူကြောင်ကြောင်နိုင်လှချည်လား... ငါ တောင်းနေတာက မင်းရဲ့ အမည်၊ နောက်ခံ၊ အရိုးပါရမီ နဲ့ အသက် အစရှိတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ပြောတာ... ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားတွေနဲ့ ကိုယ်အလေးချိန်ကို မဟုတ်ဘူး...”

ယဲ့ဖုန်းသည် စကားပြောရင်း တတိယမင်းသမီးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်မိ၏။

ဤမိန်းကလေးမှာ မျက်နှာတွင် ဖုန်များ ပေကျံနေပြီး ဝတ်စုံများ စုတ်ပြဲနေသော်လည်း တက်ကြွဖျတ်လတ်သော အသွင်ရှိ၏။ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာလည်း သွယ်လျပြီး ကျက်သရေရှိလှသဖြင့် အတော်လေး ကြည့်ကောင်းသည့် ကောင်မလေး တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မနာမည်က ‘လျန်ဝမ်ဖန်း’ ပါ... တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ က လာတာဖြစ်ပြီး လက်ရှိ တာ့လျန် ဧကရီ ရဲ့ တတိယသမီးတော်ပါ... အရိုးပါရမီ ဆိုတာကတော့... ကျုပ်တို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေမှာ အဲဒီလိုမျိုး ရှိလို့လားဟင်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာတော့ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ‘နှင်းယုန်’ သွေးမျိုးဆက် ရှိပါတယ်... ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကတော့ ခုလေးတင် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်သွားတာပါရှင်...”

လျန်ဝမ်ဖန်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“လျန်ဝမ်ဖန်း... ခေါက်ဆွဲနှစ်ပွဲ လား.....”

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ ယဲ့ဖုန်းမှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားလိုက်ရ၏။

“ဒီနာမည်ကို ဘယ်သူပေးတာလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရိုးစင်းရတာလဲ...”

“ဟင်... လျန်ဝမ်ဖန်း ဆိုတဲ့ နာမည်က ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်...”

လျန်ဝမ်ဖန်းမှာ ကြောင်အသွားရရှာသည်။

“ဒီနာမည်ကို ကျွန်မတို့ နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ ကိုယ်တိုင် ကြယ်တာရာတွေကို ကြည့်ပြီး ပေးထားတာလေ... ကျွန်မကို နောင်တစ်ချိန်မှာ မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့လိမ့်မယ်လို့လည်း သူက ဟောထားသေးတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်... အဲဒီ မြင့်မြတ်တဲ့သူက ဂိုဏ်းချုပ် မဟုတ်ဘူးလားဟင်...”

“အင်း..မင်းတို့ရဲ့ နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံကတော့ အစားအသောက် အရမ်းမက်တဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်...”

ယဲ့ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရွရုံ အသံထွက်လိုက်မိ၏။

“ဟုတ်မှာပါ... သေချာပေါက် အစားမက်တဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

ကျီဇီလင်း နှင့် အခြားတပည့်များကလည်း တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြကုန်၏။

လျန်ဝမ်ဖန်း ဆိုသော အမည်မှာ တရုတ်စကားအရ ‘ခေါက်ဆွဲနှစ်ပွဲ’ ဟူသော အဓိပ္ပာယ်နှင့် အသံထွက် ဆင်တူနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ယဲ့ဖုန်းသည် လျန်ဝမ်ဖန်း၏ အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ် တံဆိပ်တုံး ဖြင့် ခတ်နှိပ်လိုက်သည်။

“တီ..တီ... အမွေခံတပည့်သစ် ‘လျန်ဝမ်ဖန်း’ ကို လက်ခံရရှိပါပြီ... နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ်အဆင့် နှင်းယုန် သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်...”

စနစ်ထံမှ အသိပေးချက်မှာ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

လျန်ဝမ်ဖန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဖြစ်နေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်လိုက်သဖြင့် ယဲ့ဖုန်း အတော်လေး အံ့သြသွားရသည်။

“အထွတ်အထိပ်အဆင့် နှင်းယုန် သွေးမျိုးဆက်ဆိုတာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် အရိုးပါရမီနဲ့ အတူတူပဲလေ... ဒါပေမဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပါရမီ ရှိရင်တောင်မှ အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်နဲ့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့က တော်တော်လေး ခက်ခဲတာပဲ... မင်း ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ...”

“နေ့တိုင်း ကျင့်ကြံနေရင်းနဲ့ပဲ... ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က အလိုလို တက်လာတာပါ...”

လျန်ဝမ်ဖန်းက အတည်ပေါက် ပြန်ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကြောင့် ယဲ့ဖုန်း ဆွံ့အသွားရတော့သည်။ အခြားသော တပည့်များမှာလည်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် လျန်ဝမ်ဖန်းမှာ တာ့လျန် ဧကရီ၏ သမီးအရင်း ဖြစ်သည့်အပြင် အထွတ်အထိပ် သွေးကြောကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။

ပြည့်စုံလှသော ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ဤမျှလောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိ၏။

“ဒါနဲ့... ဟိုကောင်တွေက ဘာလို့ မင်းကို သတ်ချင်နေကြတာလဲ...”

ယဲ့ဖုန်းသည် ဂိုဏ်းဝင်မှတ်တမ်း ကို သိမ်းလိုက်ပြီးနောက်၊ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင် ၏ အလောင်းကို အရိုးစုမိစ္ဆာ ၏ ကျောပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ မှာ ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပွားနေတာပါ... အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က ကျွန်မရဲ့ မယ်တော် ဧကရီ ကို ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရအောင် လုပ်ခဲ့သလို၊ ကျွန်မကို သတ်ဖို့အတွက်လည်း လူလွှတ်လိုက်တာပါ... ကံကောင်းလို့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တွေ့လို့ပေါ့... မဟုတ်ရင် ကျွန်မရဲ့ ယုန်သက်တမ်းလေးတော့ ကုန်ပါပြီရှင်... ဟုတ်သားပဲ... ဂိုဏ်းချုပ် က ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာဆိုတော့... တာ့လျန် နန်းမြို့တော် ကို သွားပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စု ကို ကယ်ပေးလို့ ရမလားဟင်...”

လျန်ဝမ်ဖန်းသည် ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ကို ဆွဲကာ တောင်းပန်

တိုးလျှိုးနေတော့သည်။

“ယုန်သက်တမ်း ဟုတ်လား.....”

လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဂိုဏ်းချုပ် မသိသေးတာက... တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ရဲ့ ဘုရင့်မျိုးနွယ်တွေက အမြဲတမ်း နှင်းယုန် တွေ ဖြစ်ကြတာဗျ... သူတို့ရဲ့ မူလရုပ်သွင်က ဆီးနှင်းလို ဖြူဖွေးနေတဲ့ ဝိညာဉ်ယုန်လေးတွေလေ... အဲဒီယုန်သားက တကယ့်ကို အရသာရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်ဗျ... ရှလွတ်.....”

နျူတာ့လီက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် တံတွေးပင် ကျလာလေတော့သည်။

“နင်က နွားနတ်ဆိုးလေ... ဘာလို့ အသားစားချင်နေရတာလဲ...”

မြေကြွက်ကလေးက မျက်လုံးပြူးကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မေးလိုက်မိသည်။

၎င်းက နျူတာ့လီကို ၎င်းကဲ့သို့ အပင်စားသတ္တဝါဟု ထင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

“ငါက နတ်ဆိုးနွားလေဟ... အိမ်မွေးနွားမှ မဟုတ်တာ...အသားရော အသီးအရွက်ရော အကုန်စားတာပဲ... အထူးသဖြင့် ယုန်ခေါင်းချက်ဆိုရင်တော့... ဟင်း... အရသာကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့.....”

နျူတာ့လီမှာ အငမ်းမရ တမ်းတရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ တံတွေးများ တစက်စက် ကျနေတော့သည်။

ထိုသို့ ပြောဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ လျန်ဝမ်ဖန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် ပြူးထွက်လာရ၏။ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ နျူတာ့လီ၏ မာကျောသော ချပ်ဝတ် ကိုယ်ထည်ကို တဘုန်းဘုန်း ထုရိုက်ရင်း အော်ဟစ်နေတော့သည်။

“ယုန်လေးတွေက ဒီလောက် ချစ်စရာကောင်းတာကို ဘာလို့ စားချင်ရတာလဲ... နင် တကယ် ရက်စက်တာပဲ.....”

နျူတာ့လီမှာမူ လျန်ဝမ်ဖန်း၏ လက်သီးချက်များကြောင့် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရတော့၏။

သူမက နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

“ဒါဆို မင်းက တကယ့် ယုန်ဝိညာဉ်လေး ပေါ့လေ.....”

ယဲ့ဖုန်းက စူးစမ်းလိုသော စိတ်ဖြင့် လျန်ဝမ်ဖန်း၏ ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ကြည့်သော်လည်း ယုန်နားရွက်များကိုမူ မတွေ့ရှိရပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မရဲ့ ယုန်နားရွက်တွေကို လိုက်ရှာနေတာလားဟင်...”

လျန်ဝမ်ဖန်းက နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူကာ သူမ၏ ဝိုင်းစက်သော မျက်ဝန်းကြီးများဖြင့် ယဲ့ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

“မဟုတ်ပါဘူး... ငါက... ဒီအတိုင်း ကြည့်လိုက်တာပါ...”

ယဲ့ဖုန်းသည် လျှပ်စစ်နှင့် ထိမိသလို လက်ကို အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရသည်။

သူသည် ချောင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွ ဟန့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

“ကဲ... ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ... ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့် တစ်ယောက်ပေါ့... ဒါတွေက မင်းရဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်မကြီးတွေဖြစ်တဲ့ ပထမမျိုးဆက် တပည့်တွေပဲ... အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြဦး...”

ထိုအခါ၊ လျန်ဝမ်ဖန်းသည် ကျီဇီလင်း၊ လုံထျန်းရှင်း၊ ချောင်ကျားရှီး နှင့် ဝမ်ဖင်းအန်း တို့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်း နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“နေကောင်းကြလားရှင်... ဆံပင်ခရမ်းရောင် စီနီယာ အစ်မ၊ နဂါးမျိုးနွယ် စီနီယာ အစ်ကို၊ ပြောင်ချော စီနီယာ အစ်ကို နဲ့ အိုးမဲ စီနီယာ အစ်ကို.....”

ထိုစကားကြောင့် ယဲ့ဖုန်းမှာ ဟားခနဲ ရယ်လိုက်မိတော့သည်။

“ငါ့နာမည်က ကျီဇီလင်း ပါ... ဆံပင်ခရမ်းရောင် မဟုတ်ပါဘူး...”

“ငါကတော့ လုံထျန်းရှင်း ပါ... ငါ့ကို နဂါးမျိုးနွယ်လို့ ခေါ်တာတော့ မမှားပါဘူးလေ...”

“ဟိတ်၊ ငါက ပြောင်ချော မဟုတ်ဘူး... ငါ့နာမည်က ချောင်ကျားရှီးတဲ့...”

“ငါက ဝမ်ဖင်းအန်း ပါ... ဒါပေမဲ့ ရပါတယ်... ငါ့ကို အိုးမဲ စီနီယာလို့ပဲ ခေါ်ပါတော့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြူခိုးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးမှာ ဒီ အမည်းရောင် အိုးကြီးကို အမြဲလွယ်ထားတာ ငါ တစ်ယောက်တည်း ရှိတာကိုး...”

ဝမ်ဖင်းအန်းက သူ၏ ကျောပေါ်ရှိ အမည်းရောင် အိုးကြီးကို ပြန်ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။

လျန်ဝမ်ဖန်းမှာ အမည်များကို မှားယွင်းစွာ ခေါ်မိသွားသဖြင့် အားနာသွားပြီး မျက်နှာလေးမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် နီမြန်းသွားရရှာ၏။

လူတိုင်း အချင်းချင်း ရင်းနှီးအောင် လုပ်နေကြစဉ်အတွင်း ယဲ့ဖုန်းသည် ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင် နှင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် များ၏ အလောင်းများကို ဟင်းလင်းပြင် ရတနာသေတ္တာ အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက အားလုံး အသင့်ဖြစ်သည်နှင့် ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်၏။

“ကဲ... အခုတော့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ရဲ့ နန်းမြို့တော်ဆီကို သွားပြီး လူသွားကယ်ကြရအောင်…”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ... ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါရှင်.....”

လျန်ဝမ်ဖန်းက ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ လမ်းပြလိုက်လေတော့သည်။

*

တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ။

ဒါက တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ နှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်သည့် မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ကျယ်ပြောသော နယ်မြေကြီးတစ်ခုပင်။

ကောင်းကင်ယံ အမြင့်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် အောက်ဘက်ရှိ ထူးခြားဆန်းပြားသော အဆောက်အအုံများမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတို့၏ နယ်မြေများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှ၏။

တစ်ခါတစ်ရံတွင်မှ လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ မြို့ဟောင်းများကို တွေ့ရှိရတတ်သော်လည်း၊ လူဦးရေ အများစုမှာမူ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

လက်ရှိ တာ့လျန် ဧကရီ ၏ ပညာရှိလှသော အုပ်ချုပ်မှုကြောင့် ဤနိုင်ငံအတွင်း၌ လူသားနှင့် နတ်ဆိုးများမှာ သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍သာ သူမ၏ အမိန့်ထုတ်ပြန်ချက် မရှိခဲ့လျှင် ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ လူသားမျိုးနွယ်ဝင်များမှာ သေချာပေါက် သုတ်သင်ခံထားရပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့ မိုးသောက်ယံ အချိန်တွင် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က ပုန်ကန်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ တာ့လျန် ဧကရီ အား ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရအောင် လုပ်ခဲ့သလို၊ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် ရာပေါင်းများစွာနှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် အချို့ကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် တာ့လျန် ဧကရီ သည် ပထမမင်းသမီး၊ ဒုတိယမင်းသမီး နှင့် နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စုဝင် များစွာတို့နှင့်အတူ နန်းတော်၏ ဧရာမ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါ အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေရပြီး၊ စစ်ကူများကို စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်း ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ၊

ယဲ့ဖုန်းသည် လျန်ဝမ်ဖန်း၏ ရှင်းပြချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ဒါဆို မင်းရဲ့ မယ်တော်နဲ့ အစ်မနှစ်ယောက်ကတော့ အသက်ရှင်နေသေးတာပေါ့... ဒါနဲ့ မင်းကရော ဘယ်လိုလုပ် လွတ်လာတာလဲ...”

“အဲဒီအချိန်က ကျွန်မက အပြင်မှာ လျှောက်ဆော့နေတာလေ... မယ်တော့်နားမှာ မရှိဘူး... မယ်တော်က အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ရဲ့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရပြီး ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရသွားတာကို အဝေးကပဲ မြင်လိုက်ရတာ... အဲဒါနဲ့ ကျွန်မလည်း အမြန် ထွက်ပြေးခဲ့ရင်းနဲ့... ဆရာနဲ့ လာတွေ့တာပေါ့ရှင်...”

လျန်ဝမ်ဖန်းက အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“သြော်... ဟိုမှာကြည့်... တာ့လျန် နန်းမြို့တော် ကို ရောက်ပါပြီ.....”

တိမ်တိုက်များကို ခွဲခြမ်းကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်တော့၊ မြစ်ကမ်းဘေးရှိ တောင်တန်းများကြားတွင် တည်ဆောက်ထားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

၎င်းသည် မိုင်ပေါင်း ရှစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး ရှုခင်းများမှာလည်း သာယာလှပလှ၏။ လူသားနှင့် နတ်ဆိုးများမှာ သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်ကြရုံတင် မကဘဲ၊ လူသားနှင့် နတ်ဆိုး အချင်းချင်း လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းမှာလည်း အဆန်းတကြယ် မဟုတ်တော့ပေ။

လမ်းမများပေါ်တွင် ကြောင်နားရွက်၊ ယုန်နားရွက် ပါသော လူများ၊ သို့မဟုတ် မျောက်အမြီးပါသော နတ်ဆိုးတစ်ပိုင်း လူသားများကို နေရာအနှံ့ မြင်တွေ့နိုင်၏။

“တာ့လျန် နန်းမြို့တော် က တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ... ဒါနဲ့ နန်းတော်က ဘယ်မှာလဲဗျ...”

ယဲ့ဖုန်းက ဘယ်ညာ ဝေ့ကြည့်သော်လည်း နန်းတော်ကို မတွေ့ရသေးပေ။

“ဝုန်း.....”

ထိုအချိန်တွင် အဝေးတစ်နေရာဆီမှ ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်အလား ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျန်ဝမ်ဖန်းသည် အသံလာရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးတွင် စိုးရိမ်မှုများ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

“ဒုက္ခပဲ... အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က နန်းတော်ကို ထပ်ပြီး တိုက်နေပြီ.....”

သူမက အသံလာရာဆီသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း အဝေးသို့ မျှော်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ မြို့ပြဧရိယာနှင့် မိုင်ပေါင်း ရာချီ ဝေးကွာသော မြစ်အထက်ပိုင်းရှိ ကုန်းပြင်မြင့်ကြီး တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုကုန်းပြင်မြင့် တစ်ခုလုံးတွင် မုန်လာဥနီများ၊ အာလူးများ၊ ဂေါ်ဖီထုပ်များ၊ သခွားသီးများ နှင့် ဖရုံသီးများ စိုက်ပျိုးထားသည်။ နှင်းယုန် များ၏ အသည်းစွဲ အစားအစာများပင်။

ထိုကုန်းပြင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ ကျက်သရေရှိလှသော စိမ်းပြာရွှေရောင် နန်းဆောင်များ တည်ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင် အကာအကွယ် အမြှေးပါးတစ်ခုက လွှမ်းခြုံထား၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အမြင့် (၁၀) မီတာ အရိုးခြောက်ပုံသဏ္ဌာန် အဖြူရောင် လူပုံရိပ် တစ်ခုသည် အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီးအား ဝှေ့ယမ်းလျက်၊ တာ့လျန် နန်းတော်၏ အကာအကွယ်ကို ဒေါသတကြီး ခုတ်ထစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“တာ့လျန် ဧကရီ... နင် ဆက်ပြီးတော့သာ ပုန်းနေလိုက်စမ်းပါ... ငါ့လူတွေက နင့်ရဲ့ အချစ်ဆုံး တတိယသမီးတော်ကို အရှင်ဖမ်းလာတာနဲ့... နန်းတော်ထဲမှာရှိတဲ့ နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စုဝင် သောင်းနဲ့ချီတဲ့ ရှေ့မှာတင် သူမကို နှိပ်စက်ပြီး သတ်ပစ်မယ်.....”

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က ရက်စက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အရိုးစုမိစ္ဆာ ၏ ကျောပေါ်ရှိ လျန်ဝမ်ဖန်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားရရှာ၏။

“ငါ့သမီးကို ထိရဲရင်တော့... ဒီနေ့ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်မယ်.....”

နန်းတော်အတွင်းမှ ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော အသံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ အေးစက်လှသော်လည်း အနည်းငယ် အားနည်းနေသည့်ဟန် ပေါက်နေ၏။

ပြောဆိုသူမှာ သူမ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် မရှိကြောင်း သိသာလှ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော လူပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာပြီး၊ နန်းတော်၏ အကာအကွယ်မှ ထွက်ခွာကာ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ အား တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေတော့သည်။

“ဧကရီ... မသွားပါနဲ့ရှင်.....”

“တတိယမင်းသမီးမှာ ကံကောင်းခြင်းတွေ ရှိတာမို့... သေချာပေါက် အဖမ်းခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

“ဧကရီ အနေနဲ့ အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသရပါမယ်... ဒါမှသာ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေနဲ့ ဒီ သစ္စာဖောက် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို နှိမ်နင်းနိုင်မှာပါ...”

အစွမ်းထက်သော နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စုဝင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပြေးထွက်လာကြပြီး၊ တာ့လျန် ဧကရီ ကို ဝိုင်းဝန်း တားဆီးလျက် အသည်းအသန် အကြံပေးနေကြ၏။

“နင်က ပုန်းနေဖို့ပဲ ရွေးချယ်တယ်ဆိုတော့လည်း... အရင်ဆုံး နန်းမြို့တော်မှာရှိတဲ့ သက်ရှိ ကုဋေပေါင်းများစွာကို ငါ သတ်ပြမယ်... ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ နင် သိစေရတာပေါ့.....”

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ သည် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး နန်းမြို့တော် ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူမ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့် ခဏ၌ ကြောင်အသွားရလေတော့၏။

ကောင်းကင်ယံ အမြင့်မှနေ၍ တစ်ကီလိုမီတာခန့် ရှည်လျားသော ဧရာမ မြွေပုံသဏ္ဌာန် အရိုးစုကြီးတစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာနေပြီး၊ ၎င်းထံမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်၏ ခမ်းနားလှသော ဖိအားများမှာ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

၎င်း ဖြတ်သန်းသွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် ရှိရှိသမျှသော နတ်ဆိုးများနှင့် လူသားများမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်လျက် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်ကာ ဂါရဝပြုနေကြလေတော့၏။

အခန်း (၄၂၈)- တာ့လျန် နန်းတော်သို့ ဆင်းသက်ခြင်းနှင့် တောင်တန်း မြစ်ဝှမ်းများကို နင်းချေသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း

~ဧရာမ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိ အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ အထက်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲ အုပ်စုတစ်စုမှာ ဝေဝါးနေသော လူသားပုံရိပ်အချို့ကို ဝန်းရံလျက် ရှိနေကြ၏။

၎င်းတို့ကို ဦးဆောင်လာသော လူငယ်မှာ ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အငွေ့အသက်ကို တစ်စက်မျှပင် ထုတ်မပြထားသော်လည်း နားလည်ရခက်သည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများနှင့် လောကပြင်ပမှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးမှာ သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုလူငယ်၏ ဘေးတွင်မူ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရပ်နေလေ၏။

သူမ၏ ဝတ်စုံများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး လှပသော မျက်နှာလေးမှာလည်း ဖုန်များ ပေကျံနေသဖြင့် လမ်းပျောက်နေသော ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ သူမကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြ၏။

“ဒါ တတိယမင်းသမီးပဲ..”

“ဒီ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိတဲ့ အရိုးစုမိစ္ဆာကြီးက မင်းသမီး ရှာလာတဲ့ စစ်ကူလားဟင်”

လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

“တတိယမင်းသမီး... နင်ပါလား..”

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ အစပိုင်းတွင် ကြောင်အသွားသော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ ရက်စက်သော အပြုံးနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

သူမ စေလွှတ်လိုက်သော လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ တတိယမင်းသမီးမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသော အရိုးစုမိစ္ဆာကြီးကို စီးနင်းကာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ထိုလက်အောက်ငယ်သားများ၏ ကံကြမ္မာမှာ မည်သို့ရှိမည်ကို အထင်အရှား သက်သေပြနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့အားလုံး အသက်ပျောက်သွားကြပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤဆုံးရှုံးမှုကြောင့် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ နှမြောတသ ဖြစ်သွားရသော်လည်း၊ ၎င်းထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ဒေါသတရားများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများမှာ သူမ၏ စိတ်အတွင်းဝယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။

“ရှောင်ဖန်း ပြန်လာတာလား...”

တာ့လျန် ဧကရီ သည် သူမ၏ မျိုးနွယ်စုဝင် အကြီးအကဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ တားဆီးမှုကို ခံထားရသဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မတက်နိုင်ဘဲ ရှိနေစဉ်၊ အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ အထက်တွင် ရပ်နေသော လျန်ဝမ်ဖန်း ကို မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အစပိုင်း၌ ဝမ်းသာရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မြန်မြန်ပြေးတော့... နင်က အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..”

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသော အရိုးစုမိစ္ဆာမှာ အစွမ်းထက်လှ၏။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဤမျှသာ ဖြစ်၏။

အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ ရှေ့တွင်မူ၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ဆိုသည်မှာ ဘာမှ မဟုတ်ဘဲ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် အစပျောက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

“ဟဲဟဲ... နင် လွတ်မယ် ထင်နေတာလား”

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က လှောင်ပြောင်လိုက်ရင်း အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေထဲရှိ လျန်ဝမ်ဖန်း ဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။

သူမသည် တာ့လျန် ဧကရီ ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာတင် တတိယမင်းသမီး လျန်ဝမ်ဖန်း ကို နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။

တာ့လျန် ဧကရီ သည် သူမ၏ လူမျိုးစုဝင်များကို ကိုယ်ပိုင် သားသမီးများကဲ့သို့ ချစ်ခင်သူ ဖြစ်သလို၊ သူမ၏ သမီးတော်များကိုလည်း အလွန်ပင် ဂရုစိုက်သူ ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် ပါရမီ ထူးချွန်လှသော တတိယမင်းသမီး လျန်ဝမ်ဖန်း ကို နောက်ထပ် ဧကရီ တစ်ပါး ဖြစ်လာစေရန် သူမ ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာမူ တာ့လျန် ဧကရီ အနေဖြင့် သူမ၏ သမီးတော် နှိပ်စက်ခံရသည်ကို ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း အသေအချာ သိရှိထား၏။ သူမသည် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဝင်္ကပါ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာကာ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားမည်မှာ ဧကန်ပင်။

ထိုအချိန်မှာပင် တာ့လျန် ဧကရီ ကို အပြတ်ရှင်းရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

“နင် တော်တော် ရဲတင်းတာပဲ..”

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ တာ့လျန် ဧကရီ ၏ အရှိန်အဝါများမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ဘေးရှိ နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စု ဝင်များကို လွင့်စဉ်သွားစေကာ ဝင်္ကပါ ကို ဖောက်ထွက်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်များက လက်ကွက်များကို အလျင်အမြန် ဖော်လိုက်ပြီး သူမ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

“မိုင်တစ်ထောင် ရေခဲတံဆိပ်..”

တာ့လျန် ဧကရီ ၏ လွှမ်းမိုးထားသော အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ၊ သူမ လက်ကွက်ဖော်ပြီးသည်နှင့် နောက်ကျောဘက်တွင် ဧရာမ မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခု စုစည်းသွားကာ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ဆီသို့ တရှိန်ထိုး တိုးဝင်သွားလေတော့၏။

“နင် နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပေါ့..”

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီးကို ဖျတ်လတ်စွာ ဝှေ့ယမ်းလျက် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ ပူပြင်းလှသော ဓားအရှိန်အဝါမှာ ရေခဲများကို ထွင်းဖောက်ကာ တာ့လျန် ဧကရီ ထံသို့ ရုတ်ချည်းပင် ကျရောက်သွားခဲ့၏။

“ဝုန်း.....”

တာ့လျန် ဧကရီ မှာ ထိုတိုက်ကွက်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး၊ မူလရှိနေခဲ့သော ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ အကာအကွယ် အမြှေးပါးပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျရောက်သွားရရှာသည်။ သူမသည် သွေးများကိုပါ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

“ဧကရီ..”

နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စု ဝင်များ၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းသွားကြ၏။

ဧကရီ ဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံပင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထိုအမှန်တရားကြောင့် သူတို့အားလုံးမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တုန်လှုပ်နေကြရရှာသည်။

“မယ်တော် ဧကရီ..”

ပထမမင်းသမီး နှင့် ဒုတိယမင်းသမီး တို့မှာလည်း ဝင်္ကပါ အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လာကြပြီး တာ့လျန် ဧကရီ ကို ဝိုင်းဝန်း ထိန်းမပေးကြ၏။

“ဆရာ... ကျွန်မရဲ့ မယ်တော်ကို ကယ်ပေးပါဦးရှင်..”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ အထက်မှနေ၍ တတိယမင်းသမီး၏ ရင်ကွဲမတတ် စူးရှ

သော အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံမှာ အလွန်အမင်း ကျယ်လောင်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိရန်မှာမူ လုံလောက်လှ၏။

ဆရာ …။

တတိယမင်းသမီးက ဆရာ တစ်ယောက် ရှာထားခဲ့တာလား။

လူအုပ်ကြီးမှာ အလိုအလျောက်ပင် အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ အထက်တွင် ရပ်နေသော ခန့်ညားထည်ဝါသော လူငယ်လေးဆီသို့ မော့ကြည့်မိကြ၏။ ထိုလူငယ်မှာ တတိယမင်းသမီး၏ ဆရာ ဖြစ်ရမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ကြ၏။

သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသော အရိုးစုမိစ္ဆာပင်လျှင် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘဲနှင့်၊ မည်သည့် ကျင့်ကြံခြင်း အငွေ့အသက်မျှ ထွက်မနေသော ဤလူသား လူငယ်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို ပြန်တိုက်နိုင်မှာလဲ။

“ဆရာ ဟုတ်လား”

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ သည် အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ ထိပ်သို့ ကပျာကယာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယဲ့ဖုန်း နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားခဲ့သည်။

ယဲ့ဖုန်း ၏ တည်ငြိမ်လွန်းသော မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်မိသည့် ခဏ၌၊ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ ဖော်ပြ၍မရသော မလုံခြုံမှုကို စတင် ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ...’

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ နှလုံးသားထဲသို့ အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခု စိမ့်ဝင်လာခဲ့၏။

သူမသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရိုးခြောက် ဘဝမှ နတ်ဆိုးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းကောင်များကို နင်းခြေကာ လက်ရှိ အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သူ ဖြစ်၏။

သူမ၏ လက်များမှာ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးကြွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ဤလူငယ်မှာ သူမထက်ပင် ပိုမို များပြားသော သက်ရှိများကို သုတ်သင်ခဲ့ဖူးသူ တစ်ဦး ဖြစ်မည်ဟု သူမ ခံစားနေရခြင်းပင်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းမှာ ယဲ့ဖုန်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ ကြောင့်ပင်။

အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အရေအတွက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုပါက ယဲ့ဖုန်း သည် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ပါချေ။

“ငါ မင်းကို အညံ့ခံဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်”

ယဲ့ဖုန်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ သူ့အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိသေးသဖြင့်၊ အကယ်၍သာ သူမကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ပြီး ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ အဖြစ် ထားရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလာသော ကံကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အညံ့ခံရမယ် ဟုတ်လား... နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်ရမယ်ပေါ့လေ...”

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီးနောက်၊ သူမ၏ အကြည့်များတွင် ဒေါသတရားများမှာ မီးတောက်များပမာ လောင်မြိုက်လာတော့သည်။

“ငါ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က... ဘယ်သူ့အောက်မှာမှ အညံ့မခံဖို့အတွက် အသည်းအသန် ကျင့်ကြံလာခဲ့တာ... အခု နင်က ငါ့ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ချင်တယ် ဟုတ်လား... အိပ်မက်ယောင်နေလိုက်စမ်း..”

ထက်ရှလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ဆန္ဒများမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ အထက်မှနေ၍ အရှိန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

“နီရဲသော ကောင်းကင် ရေခဲဓားချက်..”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီးမှာ သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် ဝါးမြိုလိုက်ပြီးနောက်၊ လေးလံလှသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဝဲဂယက်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အောက်သို့ တရှိန်ထိုး ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

‘နှမြောစရာပဲ...’

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည့် ခဏ၌၊ ယဲ့ဖုန်းသည် သူမအား ယဉ်ပါးအောင် လုပ်၍ မရတော့မှန်း သိရှိလိုက်သည်။

သူသည် လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထုတ်ယူလိုက်၏။

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးကတည်းက၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သိသာသည်မှာ လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကိုယ်တိုင်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်လှသည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မှာမူ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားအလင်းတန်းမှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသူများကိုပင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်မှာ ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှ ဝဲပျံထွက်လာပြီးနောက်၊ ခဏအတွင်းမှာပင် ထက်ရှသော တစ်ပိုင်းတစ်စ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု အဖြစ် စုစည်းသွားတော့၏။ အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီး၏ ဝဲဂယက်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ပစ်မှတ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။

“အုန်း.....”

အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့၏။

“ဟင်.....”

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ ဒေါသတရားများဖြင့် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်သော တိုက်ကွက်တစ်ခု မဟုတ်ပါလော။ တာ့လျန် ဧကရီ ပင်လျှင် သူမ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင်ပင် ခက်ခက်ခဲခဲ ခုခံရမည့် အရာမျိုးပင်။

သို့သော်လည်း သူမရှေ့မှ လူသားမှာမူ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ သူမ၏ တိုက်ကွက်ကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားစေသော ချီအလင်းတန်း တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ကြောက်ရွံ့မှု၊ အားကိုးရာမဲ့မှု နှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အစရှိသော ခံစားချက်များမှာ သူမ၏ စိတ်အတွင်းဝယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ သည် သူမ၏ ရှေ့မှ လူသားအား မယှဉ်နိုင်မှန်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့်၊ အဝေးသို့ သုတ်ခြေတင်ကာ ထွက်ပြေးလေတော့၏။

တာ့လျန် ဧကရီ၊ ပထမမင်းသမီး၊ ဒုတိယမင်းသမီး၊ နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စု ဝင်များနှင့် တာ့လျန် နန်းမြို့တော် မှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာမူ အံ့သြမှင်သက်နေကြကုန်၏။

စောစောကမှ တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ကျင့်နေခဲ့သော အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ ယခုအခါတွင်တော့ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်လျက် အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးနေရပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဤမြင်ကွင်းကို မျက်စိဖြင့် တပ်အပ် မမြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင် မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

“မင်း လွတ်မယ် ထင်နေတာလား... အချိန်နှောင်းသွားပြီ..”

ယဲ့ဖုန်းက လေထဲသို့ ခုန်ပျံတက်လိုက်သည်။

လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မှာ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း၊ သူမအား လုံးဝ ဥဿုံ ချေမှုန်းပစ်ရန်အတွက်မူ မလုံလောက်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ဖုန်းသည် “ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း” ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“တစ်လှမ်း - ချီကျင့်ကြံ၊ စကြဝဠာ နိုးထ။”

ယဲ့ဖုန်း ပထမဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သည့် ခဏ၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး၊ လောကအတွင်းရှိ အဆုံးမဲ့သော ဘုန်းတန်ခိုးများကို သူ့ထံသို့ စုစည်းပေးလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာမူ သူမ ကိုယ်တိုင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။

သူမသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“နင်.. ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ အိပ်မက် မက်မနေနဲ့..”

“ငါ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က... အပိုင်းပိုင်း အပြတ်ခံရရင် ခံရမယ်... နင့်လက်ထဲမှာတော့...”

“ရွှပ်.....”

လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်မှာ ထက်ရှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ မေးစေ့ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သဖြင့် သူမ၏ စကားသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ထို့နောက်တွင်တော့ ယဲ့ဖုန်းသည် တစ်ဆက်တည်း ခုနစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ တာ့လျန် နန်းမြို့တော် ၏ မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါနေသဖြင့်၊ တာ့လျန် ဧကရီ ပင်လျှင် ဦးရေပြားများ ထုံသွားရသည်။

“ခုနစ်လှမ်း - ကောင်းကင် အရှင်မြတ်၊ စကြဝဠာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း..”

စကားလုံးများကို ပြောဆိုလိုက်သည့် ခဏ၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ ယဲ့ဖုန်းသည် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို ခြေဖဝါးတွင် စုစည်းလျက် အစွမ်းကုန် နင်းချလိုက်လေတော့သည်။

“ဝုန်း.....”

အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြူဖွေးသော မြူခိုးများအဖြစ် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့၏။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး

လှိုင်းလုံးကြီးများပမာ ရိုက်ခတ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေတော့သည်။ ယဲ့ဖုန်းသည် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (၃) မျှင်ကို အသုံးပြု၍ ထိုစွမ်းအင်များကို နောက်ဆုံး၌ စုစည်းလိုက်ပြီး၊ လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိသော ငွေဖြူရောင် နတ်ဆိုးအမြုတေ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။

ဤသည်ကား အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်ချေ၏။

၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ဦး၏ အမြုတေထက် မလျော့ပါချေ။

“ဝေါ.....”

ဤခြေလှမ်း၏ စွမ်းပကားမှာ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ ကုန်းပြင်မြင့်အနီးရှိ မြစ်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားရာ၊ တစ်ကီလိုမီတာခန့် ရှည်လျားပြီး မီတာ တစ်ရာခန့် နက်ရှိုင်းသော ခြေရာကြီး တစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အဝေးမှ ကြည့်လျှင်မူ ဧရာမ ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်က မြစ်အတွင်းသို့ နင်းချလိုက်သဖြင့် ထူးခြားသော အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြစ်ရေများမှာ ထိုခြေရာအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကြပြီး၊ ၎င်းမှာ ထူးခြားလှသော အိုင်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့၏။

ကြည့်ရှုနေကြသော လူအုပ်ကြီးမှာမူ ဆွံ့အလျက် မှင်သက်နေကြရရှာသည်။

တာ့လျန် ဧကရီ ပင်လျှင် မယှဉ်နိုင်သော အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာမူ၊ ယဲ့ဖုန်း ၏ ခြေတစ်ချက် နင်းရုံမျှဖြင့် အစပျောက်သွားခဲ့ရ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မမြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင် ဘယ်သူကများ ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။

ဤလူငယ်လေးမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

အခန်း (၄၂၉)- ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်၊ အစားမက်သော နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံနှင့် ထူးဆန်းစွာ ဟန်ချက်ညီနေသော အမည်များ

~“ဒီလူက ဘယ်သူများပါလိမ့်... တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားပဲ... ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေမှာတောင် အဲဒီ ခြေတစ်ချက် နင်းတာကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး...”

တာ့လျန် ဧကရီသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလျက်၊ အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြောင့် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် များပြားလှသော သက်စောင့်အားများကို အသုံးပြုနေသည်။

“အဲဒါ ညီမလေးရဲ့ ဆရာ မဟုတ်ဘူးလားဟင်...”

“ခုနလေးတင် ညီမလေးက သူ့ကို ဆရာလို့ ကိုယ်တိုင် ခေါ်နေတာပဲ... အမှန်ဖြစ်မှာပါ...”

ပထမမင်းသမီးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ တီးတိုး တိုင်ပင်နေကြ၏။

တာ့လျန် ဧကရီသည် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“သူက ရှောင်ဖန်းရဲ့ ဆရာဆိုတာ ငါသိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလူက ငါတို့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံက မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်... မိုင်ပေါင်း သောင်းချီဝေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော်က ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်...”

“ဟင်.....”

“ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် ရဲ့ ကောင်းချီးကို ရထားပြီး၊ ကမ္ဘာဦး အနှစ်သာရတွေ ရရှိထားလို့ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မယ့် အဲဒီနိုင်ငံလား...”

“ငါ ကြားတာတော့... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော်သာ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်ကို ရောက်သွားရင်၊ ဧရာမ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါတွေကို တည်ဆောက်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိလာမှာတဲ့... အဲဒီကျရင် ငါတို့လည်း ငွေပေးပြီးတော့ ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီးရဲ့ နေရာအနှံ့ကို သွားလို့ရပြီပေါ့...”

ပထမမင်းသမီးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြ၏။

ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီးသည် အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှ၏။

အစွမ်းထက်သော အင်အားစုများနှင့် နိုင်ငံများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မိုင်ပေါင်း ကုဋေချီ၍ ဝေးကွာလှသဖြင့်၊ ပျံသန်းခြင်း တစ်ခုတည်းဖြင့် သွားလာနေပါက အချိန်များစွာ အလဟဿ ဖြစ်ရသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ဧရာမ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါများ ရှိနေမည်ဆိုပါက အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး၏ မည်သည့်နေရာသို့မဆို ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ယဲ့ဖုန်းမှာမူ ထို နှင်းယုန် မင်းသမီးလေးနှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းကို သတိမမူမိပေ။

သူသည် ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် ပျံဝဲနေရင်း၊ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ငွေဖြူရောင် နတ်ဆိုးအမြုတေကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေသည်။

‘ဒါရှိနေရင် ငါ ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု သွန်းလုပ်လို့ ရပြီ... မဟုတ်သေးဘူး... အရင်ဆုံး သွန်းလုပ်ရေးအိုး ကို စွမ်းအင်တွေ အပြည့်ဖြည့်ပြီး ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် မြှင့်တင်ရဦးမယ်... မဟုတ်ရင်တော့ ငါ ဒါကို သုံးလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး...’

ယဲ့ဖုန်းသည် နတ်ဆိုးအမြုတေကို အသာအယာ မြှောက်ကာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြီး၏ အမျိုးမျိုးသော အကြည့်များနှင့် ဆုံလိုက်ရ၏။

“‘ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း’ က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ.....”

သူ၏ အကြည့်များမှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဧရာမ ခြေရာကြီးဆီသို့ ကျရောက်သွားရာ၊ ၎င်းမှာ မြစ်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသော အိုင်ကြီးတစ်ခုပမာ ရေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ပင် သာယာလှပနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

“ဝှစ်.....”

သူသည် အရိုးစုမိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“ဝါး... ဆရာ... ဆရာက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲဗျာ... တပည့်မလေးကတော့ ဆရာ့ကို အသက်ထက်မက ကြည်ညိုသွားပြီ... ဆရာ့ရဲ့ ခြေထောက်ကို ဖက်ခွင့်ပြုပါဦးရှင်.....”

ဘေးအန္တရာယ်များ ကင်းစင်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ လျန်ဝမ်ဖန်းသည် သူမ၏ မူလစရိုက်အတိုင်း ယဲ့ဖုန်း၏ ခြေထောက်ကို အတင်းဖက်ကာ၊ သူ မည်သို့ပင် ခါထုတ်ပါစေ လုံးဝ လက်မလွှတ်ဘဲ နေတော့သည်။

‘ဒီမိန်းကလေးကတော့... ရှဲ့ကျားရင်လိုပဲ မျက်နှာပြောင်လှချေလား... အားတဲ့အချိန်ကျရင် ဒီနှစ်ယောက်ကို ‘အဆိပ်ကို အဆိပ်နဲ့ ဖြေ’ ခိုင်းမှ ဖြစ်တော့မယ်...’

ယဲ့ဖုန်းသည် လျန်ဝမ်ဖန်း၏ လက်များကို အတင်းဖြုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ငါ့ခြေထောက်ကို ထပ်ဖက်ဦးမလား... သတိထားနော်... မင်းကို နံရံကြည့်ပြီး နှစ်ပေါင်း သုံးရာလောက် ပြစ်ဒဏ်ပေးလိုက်မယ်...”

ထိုစကားကို ကြားမှ၊ လျန်ဝမ်ဖန်းမှာ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ခမ်းလေး စူကာ ဘေးသို့ ဆုတ်သွား၏။ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဗိုက်ရှေ့တွင် ယှဉ်လျက်၊ မျက်နှာတွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းကာ တည်ငြိမ်သော မင်းသမီးလေး အသွင် ဖမ်းလိုက်သည်။ စောစောက မျက်နှာပြောင်ခဲ့သော ပုံစံနှင့် လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

‘သောက်ကျိုးနည်း... တကယ့်ကို သရုပ်ဆောင်ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးပဲ...’

ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးလှန်လိုက်မိ၏။

ကျီဇီလင်း၊ ဝမ်ဖင်းအန်း၊ လုံထျန်းရှင်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး တို့မှာလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်ကြည့်မိလိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ ဂျူနီယာ ညီမလေးမှာ ဤမျှလောက်အထိ ဉာဏ်များလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

“အာ.....”

မြေကြွက်ကလေးမှာမူ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် သူ ကိုင်ထားသော မှိုများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့၏။ ထိုအချိန်မှာပင် နျူတာ့လီက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် နင်းမိသွားသဖြင့် နှမြောတသစွာဖြင့် ‘အာ’ ခနဲ အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။

“အဆွေတော်... ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ရှင်.....”

တာ့လျန် ဧကရီ၊ ပထမမင်းသမီး၊ ဒုတိယမင်းသမီး နှင့် နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စုမှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များစွာမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး၊ ယဲ့ဖုန်းအား လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလျက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြ၏။

“မယ်တော် ဧကရီ... အစ်မတို့... အားလုံး နေကောင်းကြရဲ့လားဟင်...”

လျန်ဝမ်ဖန်းသည် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် သူတို့ဆီသို့ အပြေးသွားလိုက်သည်။

လျန်ဝမ်ဖန်း၏ စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်စုံများနှင့် ဖုန်များ ပေကျံနေသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ကာ၊ တာ့လျန် ဧကရီမှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရရှာသည်။

“ရှောင်ဖန်း... သမီး တကယ်ပဲ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာပဲနော်...”

“မယ်တော်... ဒါက သမီးရဲ့ ဆရာ... မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ပါရှင်... ဒါတွေကတော့ စီနီယာ အစ်ကို၊ အစ်မတွေပါ...”

လျန်ဝမ်ဖန်းက အလျင်အမြန်ပင် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ရှင်က နာမည်ကျော် မြူခိုးဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ဖုန်း ပေါ့လေ... ရှင့်ရဲ့ အမည်သတင်းကို ကြားနေရတာ ကြာပါပြီရှင်...”

တာ့လျန် ဧကရီက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဧကရီက ကျွန်တော်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်း အကြောင်း သိထားလို့လားခင်ဗျ...”

ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

“တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ ရဲ့ သတင်းတွေက ကျွန်မဆီကို မကြာသေးခင်ကမှ ရောက်လာတာပါ... ရှင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းက ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် က မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ တကယ့်ကို အားကျစရာပါပဲရှင်...”

တာ့လျန် ဧကရီက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

နိုင်ငံတစ်ခုကို အုပ်စိုးသူပီပီ သူမတွင် ကိုယ်ပိုင် သတင်းကွန်ရက်များ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

မိုင်ပေါင်း သောင်းချီဝေးသော အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံငယ်လေးများ၏ သတင်းအသေးအဖွဲများကို သူမ ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊ နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ပေါ်လာခြင်း၊ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် ပေါ်ထွန်းခြင်း သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များ နိုးထလာခြင်း ကဲ့သို့သော သတင်းကြီးများကိုမူ သူမ ကောင်းကောင်း သိရှိထားခြင်းပင် ဖြစ်ချေ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကြွပါရှင်... နန်းတော်ထဲမှာ ခေတ္တ အနားယူကြတာပေါ့...”

ဟု တာ့လျန် ဧကရီက ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာကြပြီး တာ့လျန် နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြ၏။

ဧည့်သည်တော်များကို သူတို့၏ အဆင့်အတန်းအလိုက် နေရာချပေးထားပါသည်။

တာ့လျန် ဧကရီသည် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိထားသော်လည်း အဓိက ထိုင်ခုံတွင်ပင် ဆက်လက် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်၏။ မျက်နှာ ဖြူရော်နေသော်ငြား ၎င်းက သူမ၏ ဂုဏ်သရေရှိပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော အသွင်အပြင်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

မင်းသမီး သုံးပါးနှင့် မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေကြ၏။

ယဲ့ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ ဧည့်သည်တော် ထိုင်ခုံများတွင် ထိုင်နေကြ၏။

ယဲ့ဖုန်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ပလ္လင်တစ်ခုပေါ်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း ထိုင်နေသော ဆံပင်ရှည်ရှည်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတိပြုမိလိုက်၏။

သူမသည် အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်ပုံရပြီး ကျက်သရေရှိသော ခန္ဓာကောက်ကြောင်းရှိကာ၊ ထိုင်ခုံတွင် မတ်မတ် ထိုင်နေသည်။ သူမသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝ မကြည့်ဘဲ နေသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာမူ စားပွဲပေါ်ရှိ အရသာရှိလှသော အစားအစာများကို တစ်ခါတစ်ရံ တိတ်တဆိတ် ခိုးကြည့်နေပြီး နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ယဲ့ဖုန်း ပြုံးလိုက်မိ၏။

ကြည့်ရတာ သူမကတော့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ရဲ့ အစားမက်သော နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ ဖြစ်ပုံရသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် တကယ်ပဲ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ရှင်... ရှင်သာ ရောက်မလာခဲ့ရင် ကျွန်မတို့ နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စုတင်မကဘဲ... တာ့လျန် နန်းမြို့တော် တစ်ခုလုံးပါ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သုတ်သင်ခံရမှာ သေချာပါတယ်...”

တာ့လျန် ဧကရီက ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုး စစ်မြေပြင် အနီးတွင် အမြဲ ပုန်းအောင်းနေလေ့ရှိသော အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီက၊ ယနေ့တွင်မှ တာ့လျန် နန်းမြို့တော် ဆီသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး သူမကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍သာ ယဲ့ဖုန်း ရောက်မလာခဲ့လျှင် သူမမှာ အမှန်တကယ်ပင် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

“လျန်ဝမ်ဖန်း က ကျွန်တော့်ရဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်းကို ဝင်လိုက်ပြီဆိုတော့... ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ဝင်ကူညီရမှာပေါ့ဗျာ...”

ယဲ့ဖုန်းက တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်လည် ပြောကြားလိုက်၏။

ထိုအခါ၊ တာ့လျန် ဧကရီက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ က ကျွန်မကိုတင်မကဘဲ တာ့လျန် နန်းမြို့တော် တစ်ခုလုံးကိုပါ ကယ်တင်ခဲ့တာဆိုတော့... ရှင့်အပေါ်မှာ ကျေးဇူးကြွေး အများကြီး တင်သွားပါပြီ... ဘယ်လိုများ ပြန်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ရမလဲဆိုတာ ပြောပေးပါဦးရှင်...”

ယဲ့ဖုန်းက လျန်ဝမ်ဖန်း အတွက်ကြောင့်သာ လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသော်လည်း၊ တာ့လျန် ဧကရီ၏ အမြင်တွင်မူ လုံလောက်သော ကျေးဇူးဆပ်မှုကို မပြုလုပ်ပါက ကျေးဇူးကန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ယဲ့ဖုန်း ချက်ချင်းပင် စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်မိ၏။

သူ တကယ် ပြောချင်နေတာကတော့ ‘ခင်ဗျားကိုပါ ကျွန်တော့် လက်အောက်ထဲ ထည့်ပြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်း နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်လိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ...’ ဟူ၍ပင်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍သာ သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်မည်ဆိုပါက ယနေ့တွင် တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားတော့မည်ကို ယဲ့ဖုန်း ကောင်းကောင်း သိရှိထား၏။

ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက်တွင်တော့ ယဲ့ဖုန်းက နောက်ဆုံး၌ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်လာတာက တပည့်သစ်တွေနဲ့... ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ တွေ စုဆောင်းဖို့ပါ... တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ အတွင်းမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်းနဲ့ ကံပါတဲ့သူတွေ ရှိမလားဆိုတာပဲ သိချင်ပါတယ်...”

“သြော်... ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်က တပည့်သစ်တွေ စုဆောင်းချင်တာပေါ့လေ... နားလည်ပါပြီရှင်... ဒီနေ့ကစပြီး ရှင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းက ကျွန်မတို့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ အတွင်းမှာ တပည့်သစ်တွေ စုဆောင်းချင်တယ်ဆိုရင်... ကျမက ပထမဆုံး ထောက်ခံပေးမယ့်သူ ဖြစ်ပါစေမယ်... ရှင့်မှာ ဘာတောင်းဆိုချက်တွေ ရှိရှိ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောနိုင်ပါတယ်...”

တာ့လျန် ဧကရီက ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။

သူမအတွက်မူ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံမှ တစ်စုံတစ်ယောက် မြူခိုးဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက၊ ဤအင်အားစု နှစ်ခုကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမို ခိုင်မာစေမည် မဟုတ်ပါလား။

တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ အတွက်မူ ယဲ့ဖုန်း ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် မိတ်ဆွေတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက မတောင်းဘဲရသည့် ကံထူးမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေ၏။

“ဧကရီက အဲဒီလို ပြောမှတော့... ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော် ဒီနေ့ကစပြီး တာ့လျန် နန်းမြို့တော် အတွင်းမှာ တပည့်သစ်တွေ စတင် စုဆောင်းပါ့မယ်...”

ယဲ့ဖုန်း အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားရသည်။

တာ့လျန် ဧကရီမှာ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိထားသဖြင့် အချိန်ဆွဲရန် မသင့်တော်ပေ။ သူမသည် ယဲ့ဖုန်းနှင့် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ စကားအနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက်၊ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်၏။

နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စုမှ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ရှိသော အကြီးအကဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာလည်း ယဲ့ဖုန်းနှင့် ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားကြ၏။

သူတို့သည် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကို ခေါ်ဆောင်လာကာ ယဲ့ဖုန်း ပြောဆိုသော “ကံပါသူများ” ဖြစ်နိုင်၊ မဖြစ်နိုင်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ကြံစည်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်ချေ၏။

မကြာမီ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ မင်းသမီး သုံးပါးနှင့် နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ တို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ယဲ့ဖုန်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ၏ ဖျတ်လတ်လှသော လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် စားပွဲပေါ်ရှိ အစားအစာ အားလုံးကို သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်ချောင်းလေးများကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်များကို ဝတ်ရုံလက်စွပ်များအတွင်းသို့ ထည့်ကာ၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ဦးအသွင်ဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဝမ်ရို၊ ဝမ်ယွိ၊ ဝမ်ဖန်း... ကျွန်မ နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ မှာ အရေးကြီးကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ အရင် သွားနှင့်ပါတော့မယ်ရှင်.....”

နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံသည် လူတိုင်းကို ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်၊ ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။

“နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ က တော်တော် အလုပ်ရှုပ်တာပဲနော်...” ပထမမင်းသမီးက ပြောလိုက်သည်။

ပထမမင်းသမီးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့၏ အမည်များကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌၊ ယဲ့ဖုန်းမှာ ပါးစပ်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကိုပင် ထွေးထုတ်မိမလို ဖြစ်သွားရပြီး အံ့သြတကြီး မေးလိုက်မိသည်။

“ရှောင်ဖန်း... မင်းတို့ ညီအစ်မ သုံးယောက်ရဲ့ နာမည်က လျန်ဝမ်ရို၊ လျန်ဝမ်ယွိ၊ လျန်ဝမ်ဖန်းတဲ့လား...”

“ဟုတ်ပါတယ်ရှင်.....”

“ဒီနာမည်တွေကို နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ က သေသေချာချာ တွက်ချက်ပြီးတော့ ကိုယ်တိုင် ပေးထားတာလေ... ကြားတဲ့သူတိုင်းကလည်း တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ နာမည်တွေလို့ ချီးကျူးကြတာပဲ...”

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ရှင်ကကော ဘယ်လို ထင်လဲဟင်...”

တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ၏ မင်းသမီး သုံးပါးစလုံးမှာ ယဲ့ဖုန်းကို ဝိုင်းဝန်း မေးမြန်းလိုက်ကြ၏။

ထိုစကားကြောင့် ယဲ့ဖုန်းမှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

အမဲသား နှစ်ပွဲ၊ ငါး နှစ်ပွဲ၊ ခေါက်ဆွဲ နှစ်ပွဲ... တကယ့်ကို အပေးအယူ မျှတတဲ့ နာမည်တွေပါလား။ ဘာများ ထပ်ပြောနေစရာ လိုဦးမှာလဲဗျာ။

ထွက်ခွာသွားသော နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖုန်းမှာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ တွေးတောနေမိသည်။

သာမန် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသာ ရှိသော ဤ အစားမက်သည့် အမျိုးသမီးမှာ၊ မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ၏ နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ ဖြစ်လာခဲ့သနည်းဆိုသည်ကိုမူ သူ အမှန်တကယ်ပင် စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိနေ၏။

[ ( Translator's Note) -

၁။ ဝမ်ရို- အသား နှင့် အသံထွက်ဆင်တူသည်။

၂။ ဝမ်ယွိ - ငါး နှင့် အသံထွက်ဆင်တူသည်။

၃။ ဝမ်ဖန်း - ခေါက်ဆွဲ နှင့် အသံထွက်ဆင်တူပါသည်။

၄။ လျန် - နှစ် ဟု အဓိပ္ပာယ်ပါရသည်။

ညီအစ်မ သုံးဦး၏ အမည်များမှာ အမဲသား နှစ်ပွဲ၊ ငါး နှစ်ပွဲ၊ ခေါက်ဆွဲ နှစ်ပွဲ ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များနှင့် အသံထွက်များစွာ ဆင်တူနေသဖြင့် ယဲ့ဖုန်းအတွက် ဟာသဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။]