အခန်း ၇၇၀
Vol. 52 Ch. 770
အခန်း (၇၇၀) ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခွန်အား၊ ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင် လမ်းစဉ် နှင့် လောက၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းခြင်း
ယဲ့ဖုန်း၏ အသိစိတ်မှာ ဝေဝါး၍ ရှုပ်ထွေးနေသည်။
သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ချက်ပေါင်းများစွာကို ခံခဲ့ရပြီး မူလပါရှိနေသည့် အညစ်အကြေးများအားလုံးမှာ ထိုပေါက်ကွဲမှုများအောက်တွင် လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားတော့သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နတ်ဘုရားအာရုံကသာ ယဲ့ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်ပါက သူ၏ အသားစတိုင်းမှာ အဆုံးအစမဲ့ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုနှင့် တူညီနေသည်ကို တွေ့မြင်ရပေလိမ့်မည်။
၎င်းတွင် အဆုံးအစမဲ့သော ခွန်အားများ စုစည်းနေ၏။
တိုက်ပွဲများကို မနားတမ်း တိုက်ခိုက်နေသော်ငြား သူ၏ ခွန်အားမှာ ကုန်ခန်းသွားဟန် မရှိပေ။
သူသည် စွမ်းအား၏ နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ထားသည့်နှယ် ဖြစ်၏။ သူ လက်ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော မုန်တိုင်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
သူ အသက်ရှူလိုက်ရုံဖြင့်ပင် အဆင့် (၄) တပိုင်း သူတော်စင် တစ်ဦးကိုပင် ပြိုလဲစေနိုင်သည်။
ရှုပ်ထွေးနေသော အသိစိတ် နယ်ပယ်ဝယ် ယဲ့ဖုန်းသည် အောက်သို့ ပြုတ်ကျနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ထဲသို့ ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း အဆုံးသတ်ကို မမြင်ရပေ။
"ငါ ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ"
ယဲ့ဖုန်း အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေ၏။
နောက်ဆုံးတွင်...
သူသည် ကြယ်တာရာပေါင်းများစွာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမ စင်မြင့်စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး အရောင် (၅) မျိုးရှိသော ကျောက်တုံး လူစွမ်းကောင်းကြီး (၅) ဦး သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရပ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
လူစွမ်းကောင်း တစ်ဦးစီ၏ နဖူးတွင် စာလုံးတစ်လုံးစီ ရေးထိုးထား၏။
ရွှေ၊ သစ်၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဟူ၍။
"ဒါက ဓာတ်ကြီး ငါးပါး ကျောက်တုံးလူစွမ်းကောင်း ၀င်္ကပါပဲ။ ဒီ၀င်္ကပါကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားကို လုံးဝ ပိုင်ဆိုင်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင် လမ်းစဉ်ကို ရောက်ရှိလိမ့်မယ်"
ခမ်းနားလှသော အသံမှာ စင်မြင့်စင်မြင့်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
“ဝုန်း”
ဓာတ်ကြီး ငါးမျိုး စွမ်းအားရှိ လူစွမ်းကောင်းကြီးများမှာ စတင် လှုပ်ရှားလာကြသည်။
သူတို့ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပြိုကွဲသွား၏။
သူတို့သည် ခမ်းနားသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကို မထုတ်လွှတ်သော်ငြား သူတို့၏ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီမှာ ယဲ့ဖုန်းအား စကြာဝဠာတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
"ငါက (၅) ဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရမှာလား"
ယဲ့ဖုန်း၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွား၏။
ဤသည်မှာ သူ၏ နောက်ဆုံး အဆင့် စမ်းသပ်ချက်ပင် ဖြစ်၏။
ဤကျောက်တုံး လူစွမ်းကောင်း (၅) ဦးကို အမှုန့်ခြေနိုင်မှသာ ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင် လမ်းစဉ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။
လူစွမ်းကောင်း တစ်ဦးစီမှာ စွမ်းအားရှိသော သူတော်စင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။
ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင် မဖြစ်သေးသော ယဲ့ဖုန်းသည် ဤရှုပ်ထွေးနေသော အသိစိတ် နယ်ပယ်ထဲတွင် ခွန်အားကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အခြား နည်းလမ်းများကို သုံး၍ မရပေ။
ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် (၅) ဦးကို (၁) ဦး ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ သေလမ်းနှင့်သာ တူညီလှသည်။
"တိုက်မယ်"
ယဲ့ဖုန်း တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးမှ ရွှေဓာတ်ရှိသော လူစွမ်းကောင်းကြီးကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။
“ခွပ်”
လက်သီးများ ထိမိသွားသော် ယဲ့ဖုန်းမှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားပြီး လက်ချောင်းများမှာ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။
တစ်ဖက်တွင်မူ ရွှေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်းကြီးမှာ တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်ဘဲ ရှေးဦးနတ်ဘုရား တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်အောင် တည်ငြိမ်နေသည်။
“ဘုန်း”
ကျန်ရှိနေသော လူစွမ်းကောင်း (၄) ဦးသည် တစ်ပြိုင်နက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ယဲ့ဖုန်းမှာ ဝေးကွာသော စင်မြင့်စင်မြင့်၏ အစွန်းဘက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရသည်။
"အဟွတ် အဟွတ်..."
ယဲ့ဖုန်း ချောင်းဆိုးလိုက်ရာ သွေးများ အန်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် ဤလူစွမ်းကောင်း (၅) ဦးကို အမှုန့်ခြေမှသာ နောက်ဆုံး အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ရာ သူသည် ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင် လမ်းစဉ်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အဆင့် (၄) တပိုင်း သူတော်စင် နှင့် သူတော်စင်အဆင့်ကြား ကွာဟချက်နှင့် တူညီနေ၏။
"ဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ အရမ်းခက်တာပဲ"
ယဲ့ဖုန်း နာကျင်နေသည်။
သို့သော် ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင် စွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ဒဏ်ရာများကို ချက်ချင်း ကုသပေးလိုက်သည်။
သူ၏ ခွန်အားမှာ ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏
"ငါ့မှာ မသေနိုင်တဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ ရှိတယ်မဟုတ်လား"
"ဒါဆို ဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ"
"လုပ်လိုက်ရအောင်"
ယဲ့ဖုန်း တစ်စုံတစ်ရာကို မေ့လျော့နေသည်ကို သတိရသွား၏။
သူသည် အချိန် ကျိန်စာတိုက်ခံထားရပြီး မသေနိုင်သောသူ ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် ဤ အသိစိတ် နယ်ပယ်ထဲတွင် ဒဏ်ရာရလျှင်ပင် အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်၍ ကုသနိုင်သည်။
ထိုအခါ ဒဏ်ရာများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။
“ရွှစ်”
ယဲ့ဖုန်း မလှုပ်ရှားမီမှာပင် လူစွမ်းကောင်း (၅) ဦးမှာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။
အကယ်၍ အပြင်ဘက်တွင်သာ ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် မြူခိုးသူတော်စင် နှင့် လင်ယွဲ့တို့ကို အမှုန့်ခြေနိုင်ပြီး သူတော်စင်အဆင့် ပညာရှင်များကိုပင် ဒုတိယအချက် မလိုဘဲ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင် လမ်းစဉ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းမှာ ဤမျှပင် ဖြစ်၏။
တစ်ကျော့ပြီးနောက်...
ယဲ့ဖုန်းသည် လူစွမ်းကောင်း (၅) ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားသော်လည်း အချိန်စွမ်းအားမှာ လှုံ့ဆော်သွားပြီး (၅) စက္ကန့်အကြာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကာ ဒဏ်ရာများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွား၏။
"ဝန်ခံရမှာပဲ... အချိန် ကျင့်စဉ်ရဲ့ ဒုတိယတွဲက အရမ်း သန်မာပြီး လှည့်ကွက်တွေ များတယ်"
ယဲ့ဖုန်း ရယ်မောလိုက်သည်။
ကိုယ်ပိုင်အချိန်ကို (၅) စက္ကန့် နောက်ပြန်လှည့်ခြင်းမှာ အချိန် ကျင့်စဉ် ဒုတိယတွဲ၏ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
ဟုတ်ပါသည်... ၎င်းမှာ သူ အသိစိတ် နယ်ပယ်ထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။
အကယ်၍ အပြင်ဘက် ကမ္ဘာတွင် ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် ယဲ့ဖုန်းသည် ဒဏ်ရာများကို (၀.၅) စက္ကန့်အကြာသို့သာ နောက်ပြန်လှည့်နိုင်သည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပါ၏။
တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေမှာ တစ်ခဏချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။
(၀.၅) စက္ကန့်တိုင်းမှာ အဖိုးတန်လှသည်။
"ငါ မသေနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ အသေခံတိုက်မယ့်သူလို တိုက်ခိုက်မှာပဲ"
ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြတ်သားသွား၏။
သူသည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လူစွမ်းကောင်း (၅) ဦး၏ လက်သီးချက်များကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရရှိသွား၏။
တခြားသူဆိုလျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။
သို့သော် ယဲ့ဖုန်းမှာမူ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် ထရပ်နိုင်ခဲ့၏။
သူ၏ မျက်နှာတွင်မူ လျစ်လျူရှုခြင်းများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဘုန်း"
ယဲ့ဖုန်း နောက်ဆုံးတွင် လက်သီး တစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးမှာ ရွှေနှင့် မြေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားသော်ငြား သူတို့၏ လက်သီးများကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေသည်။
"အလုပ်ဖြစ်နေပြီ"
ယဲ့ဖုန်း ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ၏ အဆင့်မှာ လူစွမ်းကောင်း (၅) ဦးထက် နိမ့်နေသော်ငြား စဉ်ဆက်မပြတ် ရုန်းကန်မှုမှတစ်ဆင့် သူ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်ရာ မသေနိုင်သော ရုပ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။
လူစွမ်းကောင်းကြီးများမှာ အနိုင်ယူ၍ မရနိုင်သောသူများ မဟုတ်ပေ
ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းမှာ တောက်ပလာပြီ ဖြစ်၏။
"နောက်တစ်ခါ... ငါ့အလှည့်ပဲ"
ယဲ့ဖုန်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားသော လက်သီးမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် ကုစားသွား၏။ သူသည် ခုန်ပျံ၍ မြေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။
“အွတ်... အွတ်... အွတ်”
ချက်ချင်းပင် ယဲ့ဖုန်းသည် လက်သီး (၃) ချက်ဖြင့် အားကုန် ထိုးနှက်လိုက်ရာ မြေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်း၏ နဖူးမှာ အက်ကွဲသွား၏။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ကျန်လူစွမ်းကောင်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်စင်သွားရပြန်သည်။
သို့သော် ယဲ့ဖုန်းမှာမူ ဘာမျှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။
သူသည် အရင်ကအတိုင်း တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် တည်ဆောက်ပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းမှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်သည်။
သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရား တစ်ပါးပမာ တည်ရှိနေ၏။
ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင် (၅) ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်ငြား သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခွန်အားနှင့် အဆုံးအစမဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တို့ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။
"လက်သီး အချက် (၁၀၀)"
"လက်သီး အချက် (၅၀၀)"
"လက်သီး ရာပေါင်းများစွာနဲ့ မသေဘူးဆိုရင် လက်သီး တစ်သောင်း ထိုးမယ် ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပဲ သံချောင်းကို ကျိုမှ လက်နက် ဖြစ်တာ၊ ဇွဲရှိရင် ကျောက်တုံးကိုတောင် ရေပေါက်က ဖောက်နိုင်တယ်"
"အချိန်တန်ရင် မင်းတို့ အားလုံး ဖုန်မှုန့်လို ဖြစ်သွားမှာပဲ"
ယဲ့ဖုန်း ရက်စက်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
သူ အကြိမ်ပေါင်း မည်မျှ ပေါက်ကွဲခဲ့သည်ကို မသိတော့ပေ။ သို့သော် သူသည် အမြဲတမ်း ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်ပြီး အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သဖြင့် ယဲ့ဖုန်းတွင် ဘာမျှ စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။
(၃) ရက်အပြည့် ကုန်ဆုံးသွား၏။
“ခွပ်”
လက်သီး (၃၇၅,၆၀၀) ချက် အထိ ထိုးနှက်လိုက်သောအခါ ယဲ့ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မြေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်း၏ ခေါင်းကို အမှုန့်ခြေနိုင်ခဲ့၏။ မြေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်းက အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားကာ ဝါကျင့်ကျင့် မြူခိုးငွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။
"ဟူး"
ထိုခဏတွင် ယဲ့ဖုန်း၏ ကာကွယ်မှုမှာ အဆမတန် မြင့်တက်သွား၏။
"ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ"
"မြေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်းက ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးတယ်ဆိုတော့ တခြား (၄) ဦးမှာလည်း သူတို့ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းတွေ ရှိမှာပဲ"
"ရွှေဓာတ်က တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးတယ်"
"ရေဓာတ်က ခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးတယ်"
"သစ်ဓာတ်က ပြန်လည် ကုစားမှုကို မြှင့်တင်ပေးတယ်"
"ပြီးတော့ မီးဓာတ်က ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို တဟုန်ထိုး မြင့်တက်စေတယ်"
ယဲ့ဖုန်း ရယ်မောလိုက်သည်။
သူသည် နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းအား အကဲဖြတ်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည် သဘောပေါက်သွား၏။
“ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း”
ကျန်ရှိနေသော လူစွမ်းကောင်း (၄) ဦးမှာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း ရွှေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်းမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ ယဲ့ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီး၍ မရတော့ပေ။
"ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုက အဆမတန် မြင့်တက်သွားပြီ၊ မင်းတို့ ငါ့ကို သတ်လို့ မရတော့ဘူး"
ယဲ့ဖုန်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
သူသည် နောက်တစ်ဖန် လက်သီး ထိုးနှက်လိုက်ရာ ရွှေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်းကို ရည်ရွယ်သည်။ (တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အမှုန့်ခြေနိုင်ခဲ့သည်။)
ရွှေဓာတ်၏ မူလစွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း၏ လက်သီးများမှာ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
၎င်းတို့မှာ နေမင်းကြီး (၂) လုံးကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။
“ခွပ်”
လက်သီး တစ်ချက်ဖြင့် ရေဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်းမှာ ပြိုကွဲသွားသည်။
လက်သီး (၂) ချက်ဖြင့် မီးဓာတ်နှင့် သစ်ဓာတ်ရှိ လူစွမ်းကောင်းတို့မှာလည်း ပြိုကွဲသွားပြီး မူလစွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ယဲ့ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွား၏။
ဓာတ်ကြီး ငါးမျိုး၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။
ယဲ့ဖုန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ မမြင့်တက်တော့ဘဲ ဟန်ချက်ညီသွားကာ လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်သွား၏။
သူသည် စင်မြင့်စင်မြင့် အလယ်တွင် ရပ်နေ၏။
ယဲ့ဖုန်းသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် အရင်ကဲ့သို့ပင် ရိုးရှင်းပြီး ရုပ်ရည် ချောမောသော လူငယ်လေး ဖြစ်နေဆဲပင်။
"ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင် လမ်းစဉ်ကို အောင်မြင်သွားပြီ"
ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ တောက်ပနေသော လက်ဖဝါးကို ကြည့်ကာ စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဝူး”
နောက်တစ်ခဏတွင် အသိစိတ် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွား၏။
ယဲ့ဖုန်းမှာ စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ အသိစိတ်မှာ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏။ သူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူ၍ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။
ယဲ့ဖုန်း မတ်တတ် ထရပ်လိုက်သည့်အခါ သူသည် မိုးကြိုးနန်းတော်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ။ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိမလဲ မသိဘူး"
ယဲ့ဖုန်း နတ်ဘုရား အာရုံကို ဖြန့်ကျက်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်ပါတော့သည်။
--