ဂိုဏ်းချုပ်လေး၏ စွမ်းအား

လီချင်းချိုး တောင်တံခါးဝ ရှေ့တွင် တစ်နာရီခန့် တရားထိုင်ပြီးနောက် ရန်ကျွယ်တိန် ဂိုဏ်းထဲမှ ထွက်လာသည်။ လအနည်းငယ်ကြာ အနားယူပြီးနောက် ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားပြီ ဖြစ်ကာ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဓာတ်တို့သည်လည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်လုံးများ စူးရှနေပြီး အားပါသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာရာ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ လီချင်းချိုး အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ အထက်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်လုံးမဖွင့်ဘဲ လီချင်းချိုးက "ဘာကိစ္စလဲ..."

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ နည်းစနစ်က တကယ့်ကို ထူးဆန်းတယ်... လောကရဲ့ စွမ်းအင် အများအပြားကို လှုပ်ခတ်စေတယ်... ပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ် စုပ်ယူတဲ့ စွမ်းအင်က လောကအကြောင်း ကျွန်တော် သိထားတာနဲ့ မတူဘူးလို့ ခံစားရတယ်... သိုင်းပညာ ဂိုဏ်းခွဲတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရလဒ်ထွက်တဲ့ အတွင်းအား ကျင့်စဉ်မျိုးကို ကျွန်တော် ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ..." ဝု ရန်ကျွယ်တိန်က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

လီချင်းချိုးနှင့် အခြားသူများ သူ့ရှေ့တွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံနေလျှင်ပင် သူ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းသည် အတွင်းအား ကျင့်ကြံရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရသော်လည်း ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် များစွာ ကွာခြားသည်။

သိုင်းပညာ၏ အတွင်းအားသည် သွေးကြောအမှတ်များနှင့် ဒန်ထျန်းကို လှုံ့ဆော်ပေးခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်သည် လှုံ့ဆော်ပေးသည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်၏ မူလချီသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်သကဲ့သို့ ရုပ်ခန္ဓာကို ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မူလချီ အဖြစ် ထုတ်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ပြောင်းလဲခြင်း သက်ရောက်မှု ဖြစ်သည်။

စကြာဝဠာထဲတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်ပမာဏ ရှိသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း အားလုံး၏ မူလအစ ဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် ရှိသော်လည်း သာမန်လူသားများ ဖမ်းယူရန် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်သည်။

"ဘာလဲ... သင်ချင်လို့လား..." လီချင်းချိုးက မျက်လုံးတစ်ဖက် ဖွင့်ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တော့ ရန်ကျွယ်တိန် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေပါ့မလား..."

လွန်ခဲ့သည့် အနှစ် ၂၀ ကျော် စုဆောင်းခဲ့သော အတွင်းအားကို စွန့်လွှတ်ရန် မလိုလားသဖြင့် ယခင်က မလေ့လာခဲ့သော်လည်း ဤချင်းရှောင်းဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ရလဒ်ကို မြင်ပြီးနောက် သူ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူ့ စွမ်းရည်များ ထပ်မံ တိုးတက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် အခြားနည်းလမ်း ရှာတာက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေါ့... နောက်မှ သင်ပေးမယ်..."

လီချင်းချိုးက တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။ ဒီအတောအတွင်း ရန်ကျွယ်တိန်၏ လုပ်ရပ်များကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များကို သိုင်းပညာ သင်ကြားပေးရာတွင် ရန်ကျွယ်တိန်၏ သဘောထားကို အလွန် ကျေနပ်မိသည်။

သဘောတူကြောင်း ကြားသောအခါ ရန်ကျွယ်တိန် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

လီချင်းချိုးက နှလုံးသား မရှိသူ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရှိသရွေ့ ဆုလာဘ် ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ရန်ကျွယ်တိန် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်က စဉ်းစားနေခဲ့သော ကိစ္စကို ချက်ချင်း တင်ပြလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက နှေးလွန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား..."

လီချင်းချိုး မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ အတွေးက ဘာလဲ..."

"ကောင်လေးကျန်း နဲ့ ကျန်းယွီချွန်း တို့ တောင်အောက်ကို ထပ်ဆင်းသွားတာ တွေ့ရတော့ ကျွန်တော်တို့ ပိုက်ဆံလိုနေတယ် ဆိုတာ သိသာတယ်... ပိုက်ဆံ လုံလောက်မှသာ အစားအစာ ပိုရမယ်၊ လက်နက် ပိုလုပ်နိုင်မယ်၊ အိမ်တွေ ပိုဆောက်နိုင်မယ်... ဒါဆို ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက သဘာဝကျကျ လျင်လျင်မြန်မြန် တိုးတက်လာမှာ..."

သူ လီချင်းချိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အာဏာရှိတဲ့ မိသားစုတွေ၊ သူဌေးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ စဉ်းစားဖူးလား... သိုင်းပညာ သင်ပေးရုံ ဒါမှမဟုတ် အခွင့်အာဏာ တချို့ ပေးလိုက်ရုံနဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ အာဏာ ပိုရနိုင်တယ်..."

ရန်ကျွယ်တိန် စကားရပ်လိုက်ပြီး လီချင်းချိုး၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ အကယ်၍ လီချင်းချိုး သဘောမတူပါက ဆက်ပြောနေခြင်းက စော်ကားရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

လီချင်းချိုး မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး…"ခင်ဗျားမှာ အဆက်အသွယ် ရှိလို့လား..."

တကယ်တမ်းတွင် သူ ဤအကြောင်းကို တွေးထားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မင်းစိုးရာဇာ မျိုးနွယ်များ၊ သူဌေးများနှင့် ပူးပေါင်းရန် မကန့်ကွက်ပေ။ ရှေးခေတ် တရုတ်ပြည်နှင့် တူသော ဤကမ္ဘာတွင် မျိုးနွယ်ကြီးများက အရင်းအမြစ် အများစုကို ထိန်းချုပ်ထားကြပြီး အထူးသဖြင့် စာအုပ်များ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ အာဏာရှိသော မိသားစုများနှင့် ပူးပေါင်းနိုင်ပါက အရည်အချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးစုံကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံရေး ဂိုဏ်းတစ်ခုပင်လျှင် တပည့်များကကျင့်ကြံခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်နေ၍ မရပေ။ အရည်အချင်းရှိသူများကို မိတ်ဆက်ခြင်းက မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

အနာဂတ် ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းတွင် လက်နက်လုပ်သူများ၊ သမားတော်များ၊ ပညာရှင်များနှင့် အပ်ချုပ်သမားများ လိုအပ်လာမည်။ ဂိုဏ်းဝတ်ရုံ လဲလှယ်တိုင်း အကူအညီတောင်းရန် တောင်အောက်ဆင်းနေရခြင်းက လက်တွေ့မကျပေ။ စနစ်တစ်ခုလုံး ပြီးပြည့်စုံစေရန် ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းအတွက် မြို့တစ်မြို့ပင် တည်ဆောက်ချင်နေသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စများ ပြီးမြောက်ရန် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်တော် ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးသွားခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဆိုတော့ မိတ်ဆွေတွေ အများကြီး ရထားတာပေါ့... ဂိုဏ်းချုပ် စိတ်မရှိရင် ကျွန်တော် အကြံတစ်ခု ပေးပါရစေ..." ရန်ကျွယ်တိန်က ခါးကို မတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းလို ဂိုဏ်းမျိုးအတွက် ပထမဆုံး အနေနဲ့ ရာထူးကြီးတဲ့ အရာရှိတွေ ပါဝင်တဲ့ အာဏာရှိ မိသားစုတွေနဲ့ ပတ်သက်တာကို ရှောင်ရမယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က အလွယ်တကူ ဝါးမျိုးတတ်လို့ပဲ... ပြီးတော့ တခြား သိုင်းလောက အသိုင်းအဝိုင်းတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတဲ့ မိသားစုတွေနဲ့လည်း ပတ်သက်လို့ မရဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အနာဂတ်မှာ ပဋိပက္ခ ဖြစ်လာရင် ဖြေရှင်းရ ခက်လိမ့်မယ်... ကျွန်တော်တို့နဲ့ ကိုက်ညီတာက အခြေခံအုတ်မြစ် ခိုင်မာမှု မရှိသေးတဲ့ အသစ်စက်စက် မိသားစုတွေ ဒါမှမဟုတ် သူဌေးအသစ်တွေပဲ... သူတို့မှာ လုံလောက်တဲ့ အင်အား မရှိဘဲ မိသားစု စီးပွားရေးကို ကာကွယ်ဖို့ အင်အားသုံးဖို့ လိုအပ်နေတယ်... ကျွန်တော်တို့ ရှိနေတာက အရေးကြီးတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် သိုင်းအင်အား မရှိလို့ ကျွန်တော်တို့ကို သတိထားပြီး မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲကြဘူး..."

လီချင်းချိုး ရန်ကျွယ်တိန်ကို အထင်ကြီးသွားသည်။ မူလက ရန်ကျွယ်တိန်ကို ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုင်းစိုင်းသော သိုင်းသမားဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ အမြော်အမြင် ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ရန်ကျွယ်တိန်က "ထိုက်ခုန်းတောင် နားက မေ့ရှန်မြို့နယ်မှာ အဲဒီလို မိသားစု တစ်စုရှိတယ်... သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက စာမေးပွဲမှာ ပထမရခဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀ က ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲပြီး မင်းဆက် ပြောင်းသွားတော့ ကပ်ဘေးကို ရှောင်ဖို့ သူတို့ မေ့ရှန်မြို့နယ်မှာ ပုန်းနေခဲ့ကြတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ကျွန်တော် ဖြတ်သွားရင်း သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ စကားလက်ဆုံ ကျခဲ့တယ်... ချင်မိသားစုက ပြန်လာဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြတယ်... သူတို့ စီးပွားရေး လုပ်နေကြပြီး လူဦးရေလည်း တိုးပွားနေတယ်... သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းနဲ့ အရမ်း ကိုက်ညီတယ်..."

နားထောင်ပြီးနောက် လီချင်းချိုးက "သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ပြဿနာ ရှာပေးနိုင်တယ်... ချင်းရှောင်းဂိုဏ်း ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ... နန်းတွင်းစစ်တပ်ကို တားဆီးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ချင်းမိသားစု ပုန်းအောင်းနေရခြင်းတွင် အကြောင်းရင်း ရှိသည်။ အကယ်၍ သူတို့ကို ယခင်မင်းဆက်၏ လက်ကျန်များဟု တံဆိပ်ကပ်ခံရပါက ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အနီးဆုံးနဲ့ အသင့်တော်ဆုံး မိသားစုပဲ... တခြား ရွေးချယ်စရာတွေက အရမ်းဝေးတယ် ဒါမှမဟုတ် သိုင်းလောကနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေပြီ... ထိုက်ခုန်းတောင်နားမှာ သိုင်းဂိုဏ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်... အစုံပဲ..."

ရန်ကျွယ်တိန်က လေးနက်စွာ ပြောပြီး ထပ်လောင်း ပြောလိုက်၏။ "ဘယ်ရွေးချယ်မှုမဆို အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်... ဒါက ဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်လို ရွေးချယ်မလဲ ဆိုတာနဲ့ လောင်းရဲလား ဆိုတာအပေါ် မူတည်တယ်..."

လီချင်းချိုးက အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ယူဆကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။ ရန်ကျွယ်တိန်က သူ့ကို မတိုက်တွန်းဘဲ ရှေ့မှ ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်တန်း ရှုခင်းကို စတင် ခံစားနေလိုက်သည်။

ခဏကြာသောအခါ...

လီချင်းချိုးက "ဒီလိုလုပ်... ခင်ဗျား သွားပြီး သူတို့ မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို စကားပြောဖို့ တောင်ပေါ် ဖိတ်ခေါ်လိုက်... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သူနဲ့ ပြောမယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

"ဒါပေါ့... ပြဿနာ မရှိပါဘူး..." ရန်ကျွယ်တိန်က လက်ခုပ်တီးပြီး ရယ်မောလိုက်ရာ သူ အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူ ပျော်ရွှင်ရခြင်းမှာ လီချင်းချိုးက သူ၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်၍ မဟုတ်ဘဲ ငယ်ရွယ်သော်လည်း အခြား အင်အားစုများနှင့် သံတမန် ဆက်ဆံရေး လုပ်ဆောင်ရဲသည့် အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အမြော်အမြင်နှင့် သတ္တိမျိုးဖြင့် ချင်းရှောင်းဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်ကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး မိနစ်အနည်းငယ် ထပ်မံ စကားပြောပြီးနောက် ရန်ကျွယ်တိန် ပစ္စည်းများ အမြန်သွားသိမ်းလိုက်သည်။ ဒီနေ့ တောင်အောက်ဆင်းမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အဆင်ပြေပါက အများဆုံး ငါးရက်အတွင်း လူများကို တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရန်ကျွယ်တိန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီချင်းချိုး တောင်တံခါးဝ ရှေ့တွင် ဆက်လက် ထိုင်နေလိုက်သည်။

နေဝင်ခါနီးအထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှ ကျန်းယွီချွန်း၊ လီတုန်းယွဲ့၊ လီစီကျင်နှင့် ရွှီနင်းတို့ သစ်တောထဲမှ ထွက်လာကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ယောက်စီတွင် ဝါးခြင်းတောင်း တစ်လုံးစီ ပါလာကြပြီး ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို ကျောပိုး၍ ပြန်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းယွီချွန်းက ဝက်ပေါက် သုံးကောင်ကိုလည်း ဆွဲလာပြီး လမ်းတစ်လျှောက် အော်မြည်နေကြသည်။

လီချင်းချိုး ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဒုတိယဂိုဏ်းတူညီလေးက တော်တော် စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ရွာသားများထံမှ ပစ္စည်းများစွာ ရရှိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကုကျိုးပြည်နယ်က မကြာသေးမီက စစ်တပ် ပုန်ကန်မှုများနှင့် ဒုက္ခသည်များကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေကြောင်း သူ သိသည်။

ကျန်းယွီချွန်းနှင့် အခြားသူများ တောင်ပေါ်သို့ ရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီး သူတို့နှင့်အတူ စကားပြောရင်း ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ ဤပစ္စည်းအများစုကို ဟွမ်ရှန်နှင့် ယွီလင်တို့၏ မိသားစုများက ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လီချင်းချိုး သိလိုက်ရသဖြင့် မိသားစုထံ လက်ဆောင်ပို့သော တပည့်များအပေါ် အမြင် ပြောင်းသွားသည်။

အင်း... မင်းတို့ တော်တော် တော်တာပဲ... အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ကို ပိုလေ့ကျင့်ပေးလို့ ရတယ်...

ထိုညနေခင်းတွင် လီချင်းချိုးက ဝက်မွေးမြူရေး တာဝန်ယူရန် တပည့်နှစ်ယောက်ကို စီစဉ်လိုက်သည်။ တပည့်နှစ်ယောက် လိုအပ်ရခြင်းမှာ သူတို့ ငယ်ရွယ်လွန်းပြီး အချင်းချင်း ကူညီရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက လောလောဆယ်တွင် ကလေးများအတွက် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်နေသေးပြီး အလုပ်များစွာမှာ အဖွဲ့လိုက် ဖွဲ့ရန် လိုအပ်သည်။

...

ငါးရက် ကြာပြီးနောက် ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် အခြားနှစ်ယောက် ပြန်မရောက်လာသေးခင် ရန်ကျွယ်တိန်က ချင်မိသားစုကို ဦးဆောင်၍ တောင်ပေါ်သို့ အရင် ရောက်လာသည်။

ဤ ချင်မိသားစုဝင်မှာ ချင်မိသားစု၏ သခင်လေး ဖြစ်ပြီး ချင်ကျွယ်ဟု အမည်ရသည်။ သူက ချမ်းသာသော မိသားစုမှ လာသူ တစ်ယောက်နှင့် တူကာ ဒီနှစ် ၂၅ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ကြင်နာတတ်သည်၊ နွေးထွေးပြီး ရက်ရောသည်။ သူက ရန်ကျွယ်တိန်နှင့် အတူ တစ်ယောက်တည်း လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖခင်မှာ အခြားကိစ္စများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေ၍ မလိုက်လာနိုင်ပေ။

လီချင်းချိုးက သူ့ကို စကားပြောရန် ဧည့်ခန်းသို့ ခေါ်သွားပြီး ရန်ကျွယ်တိန်က လိုက်ပါလာသည်။

ချင်ကျွယ် ထိုင်ပြီးနောက် ရန်ကျွယ်တိန်က လက်ဖက်ရည် စတင် ငှဲ့ပေးရာ လီချင်းချိုးနှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ကို ပိုမို သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လေးက ဘာလုပ်လိုက်လို့ နာမည်ကြီး နဂါးသတ်သူရဲကောင်းကို ဒီလောက် နာခံအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ...

လီချင်းချိုးနှင့် နှုတ်ဆက်စကား ပြောနေစဉ် ခြံဝန်းထဲရှိ အခြားတပည့်များကို လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။ ဝူမန်အာနှင့် တပည့်ငယ် သုံးယောက်က လက်ဝှေ့ လေ့ကျင့်နေကြပြီး လီစီဖုန်းက ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်နေသည်။ သူတို့အားလုံး အတော်လေး ကျွမ်းကျင်ပုံရသည်။

အထူးသဖြင့် လီစီဖုန်းက ကလေးတစ်ယောက်နှင့် မတူဘဲ ထက်မြက်သော ဓားသမား တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေခြင်းက အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

နှုတ်ဆက်စကား ပြောပြီးနောက် ချင်ကျွယ်နှင့် လီချင်းချိုးတို့လေးနက်သော ကိစ္စရပ်များကို စတင် ဆွေးနွေးသည်။ သူက ဦးစွာ ချင်းရှောင်းဂိုဏ်း၏ အင်အားနှင့် ချင်မိသားစုကို မည်မျှ အကူအညီ ပေးနိုင်မည်ကို မေးမြန်းသည်။

"ချင်မိသားစု ပြဿနာကြုံရင် ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီဖို့ ရန်ကျွယ်တိန် လောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းဆုံး သုံးယောက်လောက် ကျွန်တော် လွှတ်ပေးနိုင်တယ်... ခင်ဗျားတို့ မိသားစုက တပည့်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့လည်း ကူညီနိုင်တယ်... ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာက ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး..." ဟု လီချင်းချိုးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ကျွယ်က ရန်ကျွယ်တိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ရန်ကျွယ်တိန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျွန်တော်လည်း ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကို ဝင်ထားပြီးပါပြီ... ဂိုဏ်းချုပ် အမိန့်ပေးသရွေ့ ခင်ဗျားအတွက် ရေမီးမရှောင် ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်..."

သူက ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ လီစီဖုန်းကို လှည့်ကြည့်ပြီး လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "စီဖုန်း... မင်း ဘာတတ်လဲ ပြလိုက်စမ်း..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသော လီစီဖုန်း လှည့်လာပြီး လက်ထဲမှ ဓားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူက ဤသိုင်းကွက်ကို ကြိုတင် လေ့ကျင့်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ဓားရှည်ကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားစေရန် မူလချီကို အသုံးပြုပြီး ချင်ကျွယ်၏ မျက်နှာထံ တည့်တည့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ၅ ကျန့် အောက်သာ ကွာဝေးပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ဓားရှည်က ချင်ကျွယ်ထံ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

မြန်လွန်းတယ်...

ချင်ကျွယ်သည် သိုင်းသမား တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိဘဲ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် တောင့်တင်းသွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လက်တစ်ဖက်က သူ့ခေါင်းဘေးမှ ထွက်လာပြီး ပျံသန်းလာသော ဓားကို လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကြားတွင် ဖမ်းလိုက်သည်။ ဓားသွား တုန်ခါသွားပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံ မြည်ဟီးသွားသည်။

ချင်ကျွယ် အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လှုပ်ရှားလိုက်သူမှာ ရန်ကျွယ်တိန် မဟုတ်ဘဲ လီချင်းချိုး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤအချက်က သူ့ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်စေသည်။ အန္တရာယ်ကင်းပုံရသော ဤဂိုဏ်းချုပ်လေးက တကယ်တမ်းတွင် ထိုကဲ့သို့ စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ရန်ကျွယ်တိန်လည်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ လီစီဖုန်း၏ သိုင်းကွက်က သူ့ကိုပင် ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။ မူလရည်ရွယ်ချက်က လီစီဖုန်းကို ဓားသိုင်းကွက် တစ်ခု ပြသစေရန် ဖြစ်သော်လည်း ဤကလေးက ဤမျှ ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူ့ကို အံ့သြဆုံး ဖြစ်စေသည်မှာ လီချင်းချိုး၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ပင်။

အဲဒါ ယုံနိုင်စရာ မရှိအောင် မြန်လွန်းတယ်...

ငါ့ထက်တောင် ပိုမြန်သေးတယ်...

လီချင်းချိုးက ကျန်းကျောက်ရှားနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ခွန်အား ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား...

လီချင်းချိုး ဓားရှည်ကို ဘေးသို့ ပစ်လိုက်ရာ ဓားသွား တုန်ခါသွားပြီး မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ သူက လီစီဖုန်းကို မျက်စောင်းထိုးပြီး အော်လိုက်သည်ဖယ "ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ... ငါ မင်းကို စွမ်းရည်ပြခိုင်းတာ... ဒီလို လုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး... ဒီကိုလာပြီး တောင်းပန်စမ်း..."

လီစီဖုန်း ခေါင်မိုးပေါ်မှ အမြန် ခုန်ဆင်းလာပြီး ချင်ကျွယ်ကို တောင်းပန်ရန် ပြေးလာသည်။

ချင်ကျွယ်က အတင်းအဓမ္မ ပြုံးလိုက်ပြီး ကိစ္စမရှိကြောင်း ပြောလိုက်ရသည်။

မူလက ထိတ်လန့်ပြီး ဒေါသထွက်ခဲ့သော်လည်း ထို့နောက် သူ၏ ခံစားချက်များက စိတ်လှုပ်ရှားမှု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက တကယ်ကို စွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ...

လီစီဖုန်း၏ တင်ပါးကို ကန်လိုက်ပြီးနောက် လီချင်းချိုး ချင်ကျွယ်နှင့် ဆက်လက် ညှိနှိုင်းသည်။ ညှိနှိုင်းမှု အဆင်ပြေ ချောမွေ့သွားပြီး ပထမဆုံး အနေဖြင့် ချင်မိသားစု လိုချင်သည်ကို သိရှိပြီးနောက် လိုရင်းကို ပြောကာ အပေးအယူ ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာသောအခါ ချင်ကျွယ်က တောင်အောက်ဆင်းရန် အလျင်လိုနေသဖြင့် ရန်ကျွယ်တိန်က သူ့ကို ပြန်လိုက်ပို့ပေးလိုက်သည်။

ယခုမှစ၍ ချင်မိသားစုဘက်က နှစ်စဉ် ငွေကြေး အမြောက်အမြားနှင့် ပစ္စည်း အများအပြားကို ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းထံ ပုံမှန် လှူဒါန်းမည် ဖြစ်သည်။ အပြန်အလှန် အားဖြင့် ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းဘက်ကလည်း သိုင်းပညာ သင်ကြားရန် အသက် ၁၂ နှစ်အောက် ချင်မိသားစုဝင် ၆ ယောက်ကို လက်ခံမည် ဖြစ်ပြီး လီချင်းချိုးက ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့် အဖြစ် ရွေးချယ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

လီချင်းချိုး တောင်တံခါးဝတွင် သူတို့ကို လိုက်ပို့ရင်း သူတို့ ဆင်းသွားသည်ကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အသိပေးချက် တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။

[ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းသည် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ပြင်ပရန်ပုံငွေကို ပထမဆုံးအကြိမ် လက်ခံရရှိသည့်အတွက် သင့်အား အမွေအနှစ်ဆုလာဘ် တစ်ခု ခံစားခွင့် ပြုလိုက်သည်]