ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲခြင်း၊ မူလစတင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်

ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကို ခုနစ်စဉ်တောင်ထိပ်မဟာမိတ် အဖွဲ့က တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် လီစီဖုန်းတို့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ကြသည်။

ထိုသတင်း ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းအပေါ် ကျရောက်လာသော ဗုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ခြံဝန်းထဲတွင် စုဝေးနေကြသော တပည့်အားလုံးကို လန့်ဖျပ်သွားစေသည်။ သူတို့တောင်အောက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသော်လည်း အိမ်ထဲမှ လူများကို မနှောင့်ယှက်မိစေရန် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောဆိုနေကြသည်။

အိမ်ထဲတွင်...

လီစီဖုန်း ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျက်ရှိပြီး ကျန်းကျောက်ရှားက သူ့ခြေရင်းတွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေသည်။ လီချင်းချိုးကတော့ ကုတင်ဘေးတွင် ရပ်ကာ လီစီဖုန်းကို ပြန်လည်နုပျိုစေသော တစ္ဆေဝိညာဉ်အပ်ပညာ ဖြင့် ကုသပေးနေသည်။

သူသည် အပ်ချုပ်သမားထံမှ ငွေအပ် တစ်စုံ ရရှိခဲ့သည်။တကယ့် ဆေးအပ်များ မဟုတ်သော်လည်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အသုံးဝင်နေသေးသည်။

လီစီဖုန်း၏ အခြေအနေမှာ အကောင်းဘက်တွင် မရှိပေ။ နံရိုးအများအပြား ကျိုးနေပြီး မျက်နှာ ပျက်စီးကာ သွားအချို့ ကျွတ်ထွက်သွားကာ လက်ရှိတွင် သတိမေ့နေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ မသန်မစွမ်း မဖြစ်ခဲ့ပေ။ လီချင်းချိုး၏ ပြန်လည်နုပျိုစေသော တစ္ဆေဝိညာဉ်အပ်ပညာက မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားသူကို မကယ်တင်နိုင်ပေ။

ကျန်းယွီချွန်း၊ လီတုန်းယွဲ့၊ ဝူမန်အာ၊ လီစီကျင်နှင့် ရန်ကျွယ်တိန်တို့ နောက်ဘက်တွင် ရပ်ကာ လီချင်းချိုးက ကုသနေသည်ကို တင်းမာမှု၊ စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ရွှီနင်းကတော့ ထောင့်ရှိ ခုံပုလေးပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်ကာ သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းညှိရန် အတွင်းအား လှည့်ပတ်နေသည်။

တခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သူမျှ လီချင်းချိုးကို မနှောင့်ယှက်ရဲကြပေ။ လီစီဖုန်း အသက်မရှင်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများ လေးလံနေကြသည်။

လီချင်းချိုး ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လီစီဖုန်း၏ ရင်ဘတ်တွင် အပ်သုံးချောင်းစိုက် ထားခဲ့သည်။

"ကဲ... စီဖုန်း အဆင်ပြေသွားပြီ... သူ နိုးလာမှာကို စောင့်ရုံပဲ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ရန်ကျွယ်တိန်က ကျန်းကျောက်ရှားဘက် လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ခုနစ်စဉ်တောင်ထိပ်မဟာမိတ်က လူဘယ်နှစ်ယောက် လာတာလဲ... ဘယ်သူ ဦးဆောင်တာလဲ..."

ကျန်းကျောက်ရှား မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ရာဂဏန်းလောက် ရှိတယ်... အားလုံးက တော်တော် ကျွမ်းကျင်ကြတယ်... ခေါင်းဆောင်က သိုင်းပညာ အတော်မြင့်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခအများကြီး ပေးခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးတော့ သူ လွတ်သွားတယ်... မထွက်သွားခင် ဒီကိစ္စ မပြီးသေးဘူးလို့ ပြောသွားတယ်... သူ့နာမည်တော့ ကျွန်တော် မသိဘူး..."

"ဒါနဲ့... ဒီတစ်ခါ ရွှီနင်း အချိန်မီ ရောက်လာလို့ ကျေးဇူးတင်ရမယ်... မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် သေလောက်ပြီ..."

ရွှီနင်း ဟုတ်လား...

အားလုံးက ၁၀ နှစ်သာ ရှိသေးသော ရွှီနင်းကို အံ့သြသော အမူအရာများဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရွှီနင်း မျက်လုံး မဖွင့်ဘဲ သူ့ကိုယ်သူသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

သူက တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်လား...

ရန်ကျွယ်တိန် တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ ထပ်မံ အကဲဖြတ် မှားပြန်ပြီဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ သိပ်မတွေးတော့ပေ။

"ခုနစ်စဉ်တောင်ထိပ်မဟာမိတ်က ကုကျိုး သိုင်းလောကမှာ ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုပဲ... သူတို့ အင်အားကုန်သုံးပြီး ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ ခုခံဖို့ ခက်လိမ့်မယ်... သူတို့မှာ တပည့် သုံးထောင်လောက် ရှိပြီး ကျွမ်းကျင်သူတွေလည်း အများကြီးပဲ... ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ တကယ် ဒုက္ခရောက်ပြီ..."

သုံးထောင်...

အားလုံး ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ လူရာဂဏန်းလောက်ကပင် ကျန်းကျောက်ရှားကို အသက်အန္တရာယ် ပေးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သုံးထောင် စုပေါင်းလာပါက သူတို့ မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

လီချင်းချိုးက "သူတို့ကို အနားယူခွင့် ပေးလိုက်ဦး... အဲဒီကောင်တွေ ခုနစ်စဉ်တောင်ထိပ်မဟာမိတ်ဆီ ပြန်ရောက်ဖို့ အချိန်ယူရဦးမှာ... အနည်းဆုံးတော့ နောက် လဝက်လောက် အထိ ငါတို့ စိတ်အေးအေး နေလို့ ရတယ်..."

လေသံက တည်ငြိမ်ပြီး မျက်နှာတွင် ခံစားချက် မပေါ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူ့ရင်ထဲ၌ မုန်တိုင်းထန်နေပြီး မငြိမ်သက်နိုင်ပေ။

ပြောပြီးနောက် လီချင်းချိုး လှည့်၍ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားရာ အခြားသူများ နောက်မှ ကပ်လိုက်သွားကြသည်။

အခန်းပြင် ရောက်သောအခါ ကျန်းယွီချွန်းက တပည့်များကို လူစုခွဲလိုက်ပြီး မိမိတို့ အလုပ်များ ဆက်လုပ်စေကာ ရန်ကျွယ်တိန်က လီချင်းချိုး နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

"ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်လို ထင်လဲ..." ရန်ကျွယ်တိန်က လီချင်းချိုး ဘေးမှ လျှောက်ရင်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သေချာ မစဉ်းစားရသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း ထားလိုက်လို့ မရဘူး..."

သူ့အဖြေကို ကြားသောအခါ ရန်ကျွယ်တိန် သက်ပြင်းချပြီး "ဒါက သိုင်းလောကပဲ... ကိုယ်က သူများကို ရန်မစရင်တောင် သူတို့က ပြဿနာ လာရှာကြမှာပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်က ငယ်သေးတယ်... ဘယ်လိုမှ မဖြစ်ရင် တခြားနေရာ ရှာပြီး ပုန်းနေလိုက်... နယ်မြေ ပြန်သိမ်းဖို့ နှစ်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ပါ..."

လီချင်းချိုး ရပ်လိုက်ပြီး ရန်ကျွယ်တိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ အကြည့်က ရန်ကျွယ်တိန်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

"ကျွန်တော် ငယ်လို့လည်း မရှောင်ချင်တာပေါ့..."

ထိုစကား ပြောပြီးနောက် လီချင်းချိုး တောင်တံခါးဝ ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ရန်ကျွယ်တိန် ရပ်တန့်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

တောင်တံခါးဝမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် မှောင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မြေအောက် စိတ်ဝိညာဉ်ရေအိုင် သို့ တည့်တည့် သွားလိုက်သည်။

သူ ပို၍ ပို၍ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ညအမှောင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချင်းရှောင်းဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာသည့် နေ့မှစ၍ အနာဂတ်တွင် ပြဿနာမျိုးစုံ ကြုံတွေ့ရမည်ကို လီချင်းချိုး မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကို မထင်မရှား ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေပြီး ပြဿနာများကို နှောင့်နှေးစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အရာအားလုံး သူ ဆန္ဒရှိသလို ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

သူ ပြဿနာကို ရှောင်လွှဲနိုင်သော်လည်း ပြဿနာ ရောက်လာသောအခါ နောက်ဆုတ်မည် မဟုတ်။

ခုနစ်စဉ်တောင်ထိပ်မဟာမိတ်က ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြဿနာ ရှာခဲ့သဖြင့် လီချင်းချိုး၏ စိတ်ထဲတွင် သေသည်အထိ ရန်သူများ ဖြစ်သွားပြီး ပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ခုနစ်စဉ်တောင်ထိပ်မဟာမိတ်၏ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်း ဘယ်လို ရှာရမလဲ...

မဖြစ်ဘူး...

သူ စောင့်နေလို့ မရဘူး...

လီချင်းချိုး ဒီည ဒုတိယ ကံတရားကို ကူးယူတော့မည်။ ယခင် ခန့်မှန်းချက်ကို စမ်းသပ်ပြီး ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို မူလစတင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်သို့ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်နိုင်မလား ကြည့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

နာရီဝက် ကြာသောအခါ လီချင်းချိုး မြေအောက် စိတ်ဝိညာဉ်ရေအိုင် သို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် ကျူးကျော်သူများ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် တာအိုမျိုးဆက် ဇယားကွက်ကို ဖွင့်ပြီး ရွှီနင်း၏ ကံတရားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် ရွှီနင်း၌ အားအကောင်းဆုံး ကံတရား ရှိသည်။ တပည့်များ ပိုမို လက်ခံလျှင်ပင် ရွှီနင်းထက် ပိုသန်မာသူကို တွေ့ရှိရန် မည်မျှ ကြာဦးမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ရွှီနင်း၏ ကျင့်ကြံမှု နှုန်းထားမှာ ကျန်းကျောက်ရှားထက် အနည်းငယ် ပိုမြန်သော်လည်း ကျန်းကျောက်ရှား၏ ဓားသိုင်း ပါရမီမှာ လက်တွေ့ တိုက်ပွဲအတွက် ပိုမို သင့်လျော်သည်။

ကံတရား ကူးယူပြီးနောက် အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အခြေအနေ တစ်ခုသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားသည်။

မြေအောက် နေရာလွတ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လှုပ်ရှားလာပြီး လီချင်းချိုးထံ တိုးကပ်လာကာ သူ့ပတ်လည်တွင် ဝဲကတော့ တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ ဓားရူး အဖြစ် မွေးဖွားလာခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်ပါက ကောင်းကင်လျှပ်စီး ဝိညာဉ်အရင်းမြစ် ရှိခြင်းသည် ရုပ်ခန္ဓာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်း ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် မကျင့်ကြံမီကပင် သူမ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ထူးခြားနေသည်။ သူမ အသက် ၁၀ နှစ် မပြည့်ခင်ကပင် အစာငတ်ခံနိုင်ပြီး မိုင်ရာချီ လမ်းလျှောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ် အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။

မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများ မရှိပါက ရွှီနင်းက အခြားသူများကို ကျော်တက်ပြီး ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် လီချင်းချိုး ပြီးနောက် မူလစတင်ခြင်းအဆင့် ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့် တတိယမြောက် လူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

လီချင်းချိုး၏ စိတ်အာရုံ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ တိမ်များထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ကြီးမားသော မိုးကြိုးများကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ မိုးကြိုးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း သူ့ကို လမ်းပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ဂျိန်း...

ထိုက်ခုန်းတောင်တန်းကို လွှမ်းခြုံထားသော ညကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးများ ထစ်ချုန်းနေပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ သတ်ဖြတ်မှုများကို ကောင်းကင်ဘုံက ဒေါသတကြီး ပြစ်တင် ဝေဖန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းကျောက်ရှား မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မှောင်နေပြီ ဖြစ်၍ လီတုန်းယွဲ့နှင့် ရွှီနင်းတို့ အမျိုးသမီးတပည့်ဆောင်သို့ ပြန်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"တတိယဦးလေး... ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာရှိမလဲ..."

အခြားကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေသော ဟွမ်ရှန်က မေးလိုက်ရာ အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များလည်း ကျန်းကျောက်ရှားကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လီစီဖုန်းက ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်ပြီး သတိမေ့နေသလို အသန်မာဆုံး ဖြစ်သော ကျန်းကျောက်ရှားသည်လည်း ဒဏ်ရာများ ကုသနေရသည်။ ချင်းရှောင်းဂိုဏ်း မကြုံစဖူး မှောင်မိုက်သော အခြေအနေသို့ ကျရောက်နေသည်။ ချင်းရှောင်း သခင် ခုနစ်ပါးသည်လည်း စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း လက်ပိုက် ကြည့်မနေချင်ဘဲ သူတို့၏ ဂိုဏ်းအတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးချင်နေကြသည်။

လီစီဖုန်း ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ဝူမန်အာက အသံအက်အက်ဖြင့်

"တတိယဂိုဏ်းတူအစ်ကို... ကျွန်တော် ဆဋ္ဌမဂိုဏ်းတူညီလေး အတွက် လက်စားချေချင်တယ်..."

ဝူမန်အာက လှုပ်ရှားခွင့် မရသေးသော်လည်း သူ့ ခွန်အားမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်နေကြောင်း လူတိုင်း ခံစားနေရသည်။ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေရုံဖြင့်ပင် ကြမ်းတမ်းသော ဝက်ဝံကြီး တစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး ကြွက်သားများက ဝတ်ရုံကို ဖောက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းယွီချွန်းက ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျက် လူတိုင်းကို ကျောပေးထားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အတွေးနက်နေပုံရသည်။

ကျန်းကျောက်ရှား အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တပည့်များကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် "မင်းတို့ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ... မင်းတို့က ငယ်သေးတယ်... သိုင်းကျင့်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်... အခု မင်းတို့ကို မလိုဘူး... ဒါ့အပြင် ငါ ရန်သူတွေကို သေလောက်အောင် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ ဆိုတော့ သူတို့ နောက်ထပ် လာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျန်းကျောက်ရှား မောက်မာနေဆဲ ဖြစ်ပြီး မဆင်မခြင် ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ တပည့်များ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကျန်းကျောက်ရှား၏ မောက်မာမှုကို သူတို့ အနည်းငယ် နှစ်သက်မိသွားကြသည်။

တပည့်များက ထိုနေ့က တောင်အောက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲအကြောင်း စတင် မေးမြန်းကြသည်။ ကျန်းကျောက်ရှား စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီ ဖြစ်၍ ဘာမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တိုက်ပွဲကြီး အကြောင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

သူ ရွှီနင်းကို သတိရမိပြီး ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်း ခံစားချက် တစ်ခု ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူ အကဲဖြတ် မှားခဲ့ပြီ အဲဒီကောင်မလေးက တကယ်တော့ သူ့ထက် မနိမ့်တဲ့ ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ...

...

မြေအောက် စိတ်ဝိညာဉ်ရေအိုင် ဘေးတွင် ငွေပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက လီချင်းချိုး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်။ သူ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ရှိပြီး သူ့ မျက်နှာကို ပိုမို ဘုန်းတန်ခိုး ကြီးမားသော ပုံစံ ပေါက်သွားစေသည်။

လီချင်းချိုး မျက်လုံးဖွင့်ပြီးနောက် ရုပ်ခန္ဓာကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဟင်.."

လီချင်းချိုး အံ့သြသံ ပြုလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

သူ တကယ်ပဲ မူလစတင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်ကို ရောက်သွားတာပဲ...

ဒါတင်မကဘူး... သူ့ရဲ့ ခွန်အားကလည်း သိသိသာသာ တိုးလာပြီး အသစ်တစ်ဖန် ပြန်မွေးဖွားလာသလို ခံစားရတယ်...

မူလက တောင်နံရံတွင် မြှုပ်နှံထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြုပြီး အကန့်အသတ်ကို ချိုးဖောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ယခင်က ကျင့်ကြံရန် လာသောအခါ ထိုကျောက်တုံးများတွင် ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူနိုင်ကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ပမာဏ များလွန်းပါက သွေးကြောများကို အလွယ်တကူ ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် မစမ်းသပ်ခဲ့သလို အခြား ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမများကိုလည်း ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ မယူခိုင်းခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများက ကျင့်ကြံသူများကို ကျင့်ကြံရာတွင် ကူညီပေးနိုင်ပါက အထူးသဖြင့် အသစ်စက်စက် ကျင့်ကြံရေး ဂိုဏ်းများအတွက် အလွန် အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။

လီချင်းချိုး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မူလချီကို သေချာ အာရုံခံကြည့်ရာ မူလချီသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာရုံသာမက ၎င်း၏ အနှစ်သာရပါ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

လျှပ်စီးဓာတ်...

ကျင့်စဉ်များကို ဓာတ်သဘာဝများ ခွဲခြားထားပြီး သူ ရရှိထားသော ထိုက်ချင်းဟွမ်ယွမ်ကျမ်းစာတွင် ဓာတ်သဘာဝ အမျိုးမျိုး ပါဝင်ကာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းမှုဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်အရင်းမြစ်များနှင့် ပါရမီ ကွဲပြားသော ကျင့်ကြံသူများကို လက်ခံနိုင်ပြီး ဤကျင့်စဉ်အပေါ် အခြေခံ၍ ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းကို ဖော်ဆောင်နိုင်သည်။

ယခုကဲ့သို့ပင် လီချင်းချိုး၏ မူလချီသည် လျှပ်စီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော လျှပ်စီး စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

အနာဂတ်တွင် သူ့စွမ်းအင်များ ရန်သူအပေါ် ကျရောက်သောအခါ လျှပ်စီး ထိခိုက်မှုပါ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

သူ့​စွမ်းအင်တွေက ပိုမို သေစေနိုင်လောက်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ရွှီနင်းကို သင်ကြားပေးစဉ်က ရွှီနင်း၏ စွမ်းအင်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း အဘယ်ကြောင့် ခံစားခဲ့ရသည်ကို ရှင်းပြနေသည်။

သူ့ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ မကွဲပြားသေးသဖြင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုကို သူ တွေးမိသွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကံတရားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး... ဒါကို သုံးပြီး ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို မြှင့်တင်လို့ ရမလား..."

ဤထင်ကြေးက လီချင်းချိုးကို ဤကံတရား အမျိုးအစားအတွက် ပိုမို မြင့်မားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိစေသည်။

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တောင်နံရံသို့ သွားကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ဖြုတ်ယူ၍ အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ပြီးနောက် မြေအောက် စိတ်ဝိညာဉ်ရေအိုင် မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူသည် မူလက မြေအောက် စိတ်ဝိညာဉ်ရေအိုင်မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍ မူလစတင်ခြင်းအဆင့် တတိယအဆင့်သို့ အတင်းအဓမ္မ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခု ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်၍ စွန့်စားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သူသည် လက်ရှိတွင် မူလချီများ ပြည့်ဝနေပြီး အနားယူရန် မလိုအပ်ပေ။

သူ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားပြီး ခုနစ်စဉ်တောင်ထိပ်မဟာမိတ် ကို အလစ်ငိုက် ဖမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်!

နာရီဝက် ကြာသောအခါ...

လီချင်းချိုး ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ရန်ကျွယ်တိန်ကို နှိုးလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပြီး မိုးကြိုးများ ထစ်ချုန်းနေသည်။

ရန်ကျွယ်တိန် တံခါးဖွင့်လိုက်ရာ ရေစိုရွှဲနေသော လီချင်းချိုးကို တွေ့လိုက်ရပြီး အံ့သြစွာ မေးလိုက်မိသည်။"ဂိုဏ်းချုပ် ဘာသွားလုပ်နေတာလဲ..."

လီချင်းချိုး သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်က "ခုနစ်စဉ်တောင်ထိပ်မဟာမိတ် ဆီ ဘယ်လိုသွားရလဲ သိလား..."

"သိတာပေါ့... ကျွန်တော် အဲဒီမှာ ဧည့်သည် အဖြစ် သွားဖူးတယ်... ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ..."

"ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး ငါနဲ့အတူ တောင်အောက် လိုက်ခဲ့..."

လီချင်းချိုး ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားရာ ရန်ကျွယ်တိန် တစ်ယောက်တည်း ကြောင်ငေး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လီချင်းချိုး သူ့ခြံဝန်းသို့ ရောက်လာပြီး ဂိုဏ်းတူညီလေးများ နေထိုင်သော အခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ မကြာမီ ကျန်းယွီချွန်း တံခါးလာဖွင့်သည်။

"ယွီချွန်း... ခုနစ်စဉ်တောင်ထိပ်မဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်တွေ ထွက်မသွားသေးဘူးလား ဆိုတာ သေချာအောင် ငါ ရန်ကျွယ်တိန် ကို ခေါ်ပြီး ထိုက်ခုန်းတောင် တစ်ဝိုက် ကင်းလှည့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... နောက်ရက် အနည်းငယ်အတွင်း ငါတို့ ပြန်မရောက်မချင်း တပည့်တွေကို ဂိုဏ်းနဲ့ သိပ်မဝေးစေနဲ့လို့ ပြောထားလိုက်..." လီချင်းချိုးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယွီချွန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ဂိုဏ်းချုပ်... မိုးတွေ ဒီလောက် ရွာနေတာ... ဘာလို့ မနက်ဖြန်မှ တောင်အောက် မဆင်းတာလဲ..."

လီချင်းချိုး လက်ကာပြပြီး "မိုးရွာတဲ့ညမှာ လှုပ်ရှားတာ ပိုကောင်းတယ်..."

ပြောပြီးနောက် သူ လှည့်၍ သူ့အိမ်သို့ လျှောက်သွားသည်။ ကျန်းယွီချွန်း တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လီချင်းချိုးကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး တံခါးပိတ်လိုက်သည်။

ခဏကြာသောအခါ...

ရန်ကျွယ်တိန် ကောက်ရိုးမိုးကာအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်လျက် တောင်တံခါးဝတွင် လီချင်းချိုးကို စောင့်နေသည်။ လီချင်းချိုးသည်လည်း ကောက်ရိုးမိုးကာအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆရာသခင် ချန်ထားခဲ့သော ကောင်းကင်သက်တံဓားကို ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။