မသေဆေးနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးထားသောမန္တန်

မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အရှောက် ဟုတ်လား။

လီချင်းချိုး အံ့သြသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကဲ့သို့သော အချက်အလက်များ တာအိုဂိုဏ်း စနစ်မျက်နှာပြင်တွင် ပေါ်မလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်မိစ္ဆာဂိုဏ်းလဲ... ချင်းဂိုဏ်း လား..."

ဖုန်းတိုင်က စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်ပြီး "ချင်းဂိုဏ်းက မကောင်းမှုတွေ လုပ်တယ် ဆိုပေမယ့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး နိမ့်ပါးပါသေးတယ်..."

ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းသားများ အနေဖြင့် အလေးအနက် မထားမည်ကို စိုးရိမ်ပုံရသဖြင့် ဖုန်းတိုင်က ဆက်ပြောပြန်သည်။

"ဝူပေါက်ယွီဆိုတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ မြောက်ဘက်အစောင့်အရှောက်က ခိုင်ယွမ်နှစ် သုံးနှစ်မှာ ပေလျန် စီရင်စုက ရှောင်မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... စုစုပေါင်း လူ ၁၃၆ ယောက်... အသက်ရှစ်ဆယ်အရွယ် အဘိုးအိုကနေ အနှီးထုပ်ထဲက ကလေးအထိ မကျန်ဘူး... အဲဒီနှစ်မှာပဲ သူက ချီစွမ်းအင်ဖောက်ပြန်ပြီး သူ့တပည့်အရင်းကို ရိုက်သတ်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ မြို့တံခါးမှာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး ဥပဒေကို မလေးစားကြောင်း ပြသပြီး နန်းတွင်းကို စိန်ခေါ်ခဲ့တာ..."

"ဧကရာဇ် ချန်မင် နန်းတက်ပြီး လေးနှစ်မြောက်မှာ ဝူပေါက်ယွီက သူ့လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး နန်းတွင်းက တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ပို့တဲ့ ကယ်ဆယ်ရေး ပစ္စည်းတွေကို လုယူခဲ့တယ်... စစ်သား ၇၃ ယောက်ကို သတ်ခဲ့ပြီး တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က လူတစ်သိန်းလောက် ငတ်သေခဲ့ရတယ်... ပြည်သူတွေရဲ့ နာကြည်းမှုက မိုးထိအောင် မြင့်တက်ခဲ့တယ်..."

"သူ့ပြစ်မှုတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင်ပဲ... သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်... ဂိုဏ်းချုပ်လီ... ခင်ဗျား သူ့ကို ကာကွယ်မပေးသင့်ဘူး..."

သူ့စကားများက လူတိုင်း ဝူပေါက်ယွီကို ကြည့်သည့်အမြင်ကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ ဝူပေါက်ယွီက စကားနည်းသော်လည်း ထိုမျှ ရက်စက်မည့်ပုံ လုံးဝ မပေါ်ပေ။

ကျန်းယွီချွန်းက ဝူပေါက်ယွီတွင် ဤကဲ့သို့သော နောက်ကြောင်းမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။ သူ့ခေါင်းထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်လာသည်မှာ ဝူပေါက်ယွီ သယ်ဆောင်လာနိုင်သည့် ပြဿနာများပင်။

နန်းတွင်းမှ ရာဇဝတ်ကောင်ကြီးကို လက်ခံထားခြင်းသည် ကြီးလေးသော ပြစ်မှု ဖြစ်သည်။

ဝူပေါက်ယွီ ထင်းခွဲနေသည်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းတိုင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဒီစွပ်စွဲချက်တွေကို ဘယ်လို သိတာလဲ..."

ဖုန်းတိုင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် "မြို့စားမင်းအိမ်တော်ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ခင်ဗျား ကုကျိုး နယ်မြေထဲမှာ ပေါ်လာပြီး တော်တော် လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်စေခဲ့တယ်... အဲဒီတုန်းက ကျုပ် ရာထူးရရင် ခင်ဗျားကို သေချာပေါက် ဖမ်းမယ်လို့ တွေးပြီး မှတ်သားထားခဲ့တာ... ခင်ဗျားရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်မှာ သွေးရောင်ဝံပုလွေခေါင်း အမှတ်အသား ရှိတယ်...ကျုပ်မမှားနိုင်ဘူး... ခင်ဗျား ဘယ်သူဆိုတာ ငြင်းဦးမလို့လား..."

ဝူပေါက်ယွီ၏ နောက်ကြောင်းကို မသိကြသော ရုံးအမှုထမ်းကိုးဦးမှာ သူ့ရက်စက်မှုအကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြပြီး ဝူပေါက်ယွီ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ဝူပေါက်ယွီက ခံစားချက်မပါသော မျက်နှာထားဖြင့် "တကယ်တော့ ငါ့နာမည်ရင်းက ရှောင် ပါ..."

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ဖုန်းတိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ခင်ဗျား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

"မင်းခုနက ပြောတဲ့ မျိုးဖြုတ်သတ်ခံလိုက်ရတဲ့ ရှောင်မိသားစုက ငါ့မိသားစုပဲ... ငါတစ်ယောက်တည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာ... အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါအိမ်မှာ မရှိဘူး... နန်းတော်ထဲမှာ အစောင့်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာ... ဒီကိစ္စ ဖြစ်ပြီးတော့ အိမ်ရှေ့စံက ငါ့ကို ရှာတွေ့ပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်းထဲမှာ သူလျှိုအဖြစ် ထည့်သွင်းခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်တုန်းက နန်းတွင်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းအကြောင်း သိပ်မသိကြဘူး... မြောက်ဘက်အစောင့်အရှောက်ရဲ့ နာမည်ရင်းကိုတောင် မသိကြဘူး... ငါက မိစ္ဆာဂိုဏ်းထဲမှာ ရာထူးတက်အောင် ကြိုးစားပြီး မြောက်ဘက်အစောင့်အရှောက်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး သူ့နေရာကို ယူခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အိမ်ရှေ့စံ အာဏာဆုံးရှုံးသွားတော့ ဘယ်သူမှ ငါ့အထောက်အထားကို ပြန်မဖော်ပေးကြဘူး... မြောက်ဘက်အစောင့်အရှောက်ရဲ့ ပြစ်မှုတွေကိုတောင် ငါ့ခေါင်းပေါ် ပုံချလိုက်ကြတယ်..."

"မင်းပြောတဲ့ ကယ်ဆယ်ရေး ပစ္စည်းတွေဆိုတာကလည်း တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ပို့တာ မဟုတ်ဘူး... လက်ရှိ ဧကရာဇ်က မသေဆေး ရှာဖို့ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က မှော်ဆရာတွေဆီ ပို့ခိုင်းတာ... ငါလုယူပြီးတော့ ပြည်သူတွေကို ဝေပေးခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ကပ်ဘေးက အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းလို့ ဒီပစ္စည်းတွေက ရတဲ့ အစားအစာ ပမာဏက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲဖို့ လုံလောက်ရုံ မရှိခဲ့ဘူး..."

ဝူပေါက်ယွီက လက်ရှိအခြေအနေမှာ သူ့နှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ဖုန်းတိုင်၏ မျက်နှာထားမှာ မဲလိုက် ဖြူလိုက် ဖြစ်သွားပြီး "လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ..."ဟု အော်လေတော့သည်။

ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းသားများလည်း ဤကိစ္စကို ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်နေကြသည်။ ဇာတ်လမ်းက ဤမျှ ပြောင်းပြန်လှန်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ကြချေ။

ဝူပေါက်ယွီက"ရှောင်မိသားစုရဲ့ မှတ်တမ်းတွေ ဖျက်ဆီးခံထားရလား ဆိုတာ မင်း စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရတယ်... တကယ်လို့ မဖျက်ဆီးရသေးဘူး ဆိုရင် ရှောင်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်လေး ရှောင်ကျိက နန်းတော်ထဲမှာ အစောင့် လုပ်ခဲ့ဖူးလား... ပြီးတော့ ရှောင်ကျိရဲ့ အသက်က ငါ့အသက်နဲ့ ကိုက်ညီမှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးကြည့်..."

ဖုန်းတိုင် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း မည်သို့ ပြန်ပြောရမည် မသိ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျွယ်တိန်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တော့ သူ့ကို ယုံတယ်... လက်ရှိ ဧကရာဇ်က မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာ လျှို့ဝှက်ချက်မှ မဟုတ်တာ... နှစ်တိုင်း နန်းတော်ထဲကို ထူးခြားဆန်းကြယ်တဲ့ လူတွေ ရောက်လာပြီး ဧကရာဇ်နဲ့ တွေ့ကြတယ်... လက်ရှိ ကုကျိုးမှာ ပုန်ကန်မှုတွေ ဖြစ်နေတာက ဧကရာဇ်က မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားပြီး ဒေသန္တရ အုပ်ချုပ်ရေးကို လစ်လျူရှုထားလို့ပဲ..."

"ခရိုင်ဝန်ဖုန်းက ဖြောင့်မတ်ပြီး မကောင်းမှုကို မုန်းတီးမှန်း ကျွန်တော် သိပါတယ်... ပြန်ပြီး စုံစမ်းကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား... တကယ်လို့ ဆရာဝူ ပြောတာသာ မှန်ရင် ခရိုင်ဝန်ဖုန်း အနေနဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်အတွက် အမှုမှန် ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်တာပေါ့..."

ကျန်းယွီကလည်း ထပ်လောင်း ပြောလိုက်သည်။

လီချင်းချိုးက တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူတို့ပြောစကားများကို နားထောင်နေသည်။

ဝူပေါက်ယွီက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး "အမှုမှန် ဖော်ထုတ်စရာ မလိုပါဘူး... ရှောင်မိသားစု မရှိတော့ဘူး... ငါ့နာမည်က အခု ဝူ ပါ... ငါ့မှာ သားသမီး မရှိသလို ဒီဘဝမှာ တွယ်တာစရာလည်း မရှိတော့ဘူး... ခရိုင်ဝန်ဖုန်း စုံစမ်းလို့ ပြီးလို့ ငါပြောတာ မှန်တယ် ဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မေ့လိုက်ပါ... ပြီးတော့ ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကိုလည်း မပတ်သက်ပါစေနဲ့... ဒီကလေးတွေက ငါ့နောက်ကြောင်းကို မသိကြပါဘူး... ငါက လက်ကျန်ဘဝကို အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာနေတာပါ..."

ဖုန်းတိုင်က အလေ့အကျင့်အတိုင်း ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းသား အားလုံး သူ့ကို ကြည့်နေကြပြီး အများစုမှာ ကလေးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။

ဤကိစ္စသာ ပေါက်ကြားသွားပါက ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကို နန်းတွင်းက သေချာပေါက် ရှင်းလင်းပစ်မည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ အရာရှိအချို့က ရာထူးတက်ရေးအတွက် ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ဝူပေါက်ယွီတွင် ကြံရာပါ များလေလေ သူတို့အတွက် အကျိုးရှိလေလေ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... အရင် ပြန်ပြီး စုံစမ်းကြည့်လိုက်မယ်... အပြစ်မဲ့တဲ့လူကို မမှားစေရပါဘူး..." ဟု ဖုန်းတိုင်က အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

သူ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ ရုံးအမှုထမ်းနှစ်ဦးက သူ့ကို အလျင်အမြန် တွဲထူပေးကြသည်။

"သွားကြစို့..."

ဖုန်းတိုင် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ရုံးအမှုထမ်းများ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး သူ့ကို ခြံဝန်းတံခါးဘက်သို့ အလျင်အမြန် တွဲခေါ်သွားကြသည်။

ဝူပေါက်ယွီက "ဒါနဲ့ မင်းကို ပြောပြစရာ တစ်ခု ကျန်သေးတယ်... မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အချိန်တိုအတွင်း သိုင်းလောကကို မွှေနှောက်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲ ဆိုတာ သိလား..."

ဖုန်းတိုင်နှင့် ရုံးအမှုထမ်းများ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာများတွင် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများ ပေါ်နေသည်။

ဝူပေါက်ယွီ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်က "ဘာလို့လဲဆိုတော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို လက်ရှိ ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့လို့ပဲ... ပြီးတော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူပေါင်းများစွာကို သတ်ခဲ့တယ်... ဒါဟာ မင်းဆက် တည်ထောင်ပြီးကတည်းက အပြစ်အကြီးဆုံး သိုင်းအဖွဲ့အစည်းပဲ... အခု မင်းတို့ ဒါကို သိသွားပြီ ဆိုတော့ မယုံရင်တောင် ငါအဖမ်းခံရရင် မင်းတို့ သိထားတဲ့ အကြောင်းကို ငါပြောပြလိုက်မယ်... အဲဒီကျရင် အထက်လူကြီးတွေက နှုတ်ပိတ်ဖို့ မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်..."

"ခင်ဗျား..."

ဖုန်းတိုင်က ဝူပေါက်ယွီကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဤမျှ ယုတ်မာလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။ အခြား ရုံးအမှုထမ်း ကိုးဦး၏ မျက်နှာများလည်း ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။

လီချင်းချိုးကမူ သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခု ပြလိုက်ပြီး ဝူပေါက်ယွီကို ရုတ်တရက် သဘောကျသွားသည်။

သူသည် ဖုန်းတိုင်နှင့် အဖွဲ့ကို ပြန်လွှတ်ပေးသင့် မသင့် တွေးနေသေးသည်။ လူကို ရုပ်ရည်နှင့် ဆုံးဖြတ်၍ မရပေ။

ဝူပေါက်ယွီက ဖုန်းတိုင်ကို လစ်လျူရှုပြီး ထင်းဆက်ခွဲနေလိုက်သည်။

ဖုန်းတိုင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရုံးအမှုထမ်းများကို ပြန်ရန် လက်ပြလိုက်သည်။

လီချင်းချိုး ဘာမှမပြောဘဲ သူ့အိမ်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ကျန်းယွီချွန်းက လက်ခုပ်တီး၍ ဂိုဏ်းသားများကို လူစုခွဲရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

အိမ်ခေါင်မိုးစွန်းတွင် ထိုင်နေသော လီစီဖုန်းက ထွက်ခွာသွားသော ဖုန်းတိုင်နှင့် အဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေသည်။

ညစာ စားပြီးသည်အထိ လေထုမှာ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"သိုင်းလောကထဲ ရောက်နေမှတော့ ဒီလို ပြဿနာမျိုး ကြုံရမှာပဲ... အမြဲတမ်း ဘေးကင်းပြီး အေးဆေးနေဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး..." ယန်ကျွယ်တိန်က ချောင်းဟန့်၍ တင်းမာမှုကို ဖြေလျော့လိုက်သည်။

ကျန်းယွီက ထမင်းတစ်လုပ် စားလိုက်ပြီး ရယ်မောကာ "မပူပါနဲ့... အဲဒီလူတွေက သေချာပေါက် မဆင်မခြင် လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... ဆရာဝူရဲ့ နေရာကို သတင်းဖြန့်လိုက်ရင်တောင် သူတို့အတွက် အကျိုးရှိချင်မှ ရှိမှာ... ဒါပေမဲ့ ဆရာဝူကသာ သူတို့ကို ဆွဲထည့်လိုက်ရင် လက်ရှိ ဧကရာဇ်နဲ့ ပတ်သက်နေတာမို့ သူတို့ သေချာပေါက် သေရမှာ... မိသားစုလိုက်တောင် အသတ်ခံရနိုင်တယ်..."

ထိုအခါ လီစီကျင် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဧကရာဇ်က တကယ်ပဲ မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား... မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာလဲ... သူတို့မှာ မသေဆေး တောင် ရှိတာလား... အဲဒီလိုဆေးမျိုး တကယ် ရှိလို့လား..."

သူမ မေးလိုက်သည်နှင့် အခြားဂိုဏ်းသားများလည်း ဝိုင်းမေးကြသဖြင့် ယန်ကျွယ်တိန်က သိုင်းလောကမှ ထူးဆန်းသော ပုံပြင်များကို စတင် ပြောပြရတော့သည်။

ဂိုဏ်းသားများက မသေဆေး အကြောင်းကို အသိချင်ဆုံး ဖြစ်နေကြသည်။

ဘယ်သူက ထာဝရ မရှင်သန်ချင်ဘဲ နေမလဲ။

"ရှေးခေတ်ကတည်းက မသေမျိုးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိခဲ့ပေမယ့် ဒီလောကမှာ ဘယ်သူမှ ထာဝရ မရှင်သန်နိုင်ကြဘူး... အာဏာရှိသူတွေနဲ့ သူဌေးတွေကသာ လက်မလွှတ်ချင်ကြလို့ ဖြစ်နေတာ..."

ယန်ကျွယ်တိန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ကျန်းယွီကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး မသေမျိုး ဖြစ်ခြင်းအပေါ် သူ့အမြင်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။

ကျန်းကျောက်ရှား နေ့လယ်က မရှိခဲ့ပေ။ ယခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို နားလည်သွားသောအခါ ဝူပေါက်ယွီကို ကြည့်ပြီး စပ်စုလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်က ဘာလို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့တာလဲ... မိစ္ဆာဂိုဏ်းက သူအာဏာသိမ်းတုန်းက သိပ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပါဘူး... သူက စစ်တပ်ကို အားကိုးပြီး အာဏာသိမ်းခဲ့တာလေ... မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို အားကိုးတာမှ မဟုတ်တာ..."

ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေသော ဝူပေါက်ယွီက ခံစားချက်မပါသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူက ယုတ်ညံ့တဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံနေတာ... အဲဒီပညာရပ်က ကလေးသူငယ်တွေရဲ့ သွေးကို လိုအပ်တယ်... ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်တယ် ဆိုတာ အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ လုပ်တာပဲ..."

ဤအဖြေက လူတိုင်း၏ ကျောချမ်းသွားစေသည်။

လီချင်းချိုးလည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ နန်းတွင်းနှင့် မလွဲမသွေ ထိပ်တိုက်တွေ့ရမည် ဖြစ်ကြောင်း၊ ဤကမ္ဘာကြီးက သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမို မှောင်မိုက်ကြောင်း သူ့ပင်ကိုယ်အာရုံက ပြောပြနေသည်။

ဝူပေါက်ယွီကြောင့် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကို သူ အတော်လေး သဘောထားကြီးကြီး ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ချင်းရှောင်းဂိုဏ်း လူသစ်စုဆောင်းသရွေ့ ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုး ကြုံတွေ့ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ကွာခြားချက်မှာ ပြဿနာ ကြီးမားမှု ပမာဏသာ ဖြစ်၏။

နောက်ကြောင်းရှင်းတဲ့ ပညာရှင်ကို ဘယ်မှာ သွားရှာရမလဲ...

ဖုန်းတိုင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချင်းရှောင်းဂိုဏ်း မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသည်။ လီချင်းချိုးက ရံဖန်ရံခါ လှည့်လည်စစ်ဆေးခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များကို ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ရွှီနင်းကို သင်ကြားပေးခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးစေသည်။

သူက ရွှီနင်းကို ဆက်ခံမည့် ဂိုဏ်းသားများအတွက် ဦးဆောင်သူ အဖြစ် ပျိုးထောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ကောင်းကင်လျှပ်စီး ဝိညာဉ်အရင်းမြစ်၏ စွမ်းအားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်က ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး ပါရမီရှင် ဖြစ်ရခြင်း၏ ခံစားချက်ကို အမှန်တကယ် ခံစားနေရသည်။

သူ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမများအတွက်မူ မတူညီသော မန္တန်များကို သင်ပေးထားပြီး ကျန်သည်မှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ပညာနှင့် သဘောပေါက်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

ဆောင်းဦးရာသီ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဆောင်းရာသီအစသို့ ရောက်သောအခါ လီချင်းချိုး အသက်ဆယ့်ငါးနှစ် ပြည့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းရွှန်းဖုန်း ထွက်ခွာသွားပြီးကတည်းက လီချင်းချိုးနှင့် ညီအစ်ကို မောင်နှမများ အားလုံး တစ်နှစ် ပိုကြီးလာကြပြီး ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းသည်လည်း ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သစ်ရွက်များကြားမှ နှင်းပွင့်များ တောအုပ်ထဲသို့ ကျဆင်းလာသည်။ ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချင်ယဲ့က လက်သီးသိုင်း လေ့ကျင့်နေပြီး အသက်ရှူသံ အနည်းငယ် မြန်နေသဖြင့် လေပူများကို မှုတ်ထုတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းရဲ့ လက်သီးသိုင်းက သိပ်မကောင်းဘူး..."

အဝေးမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ချင်ယဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝူပေါက်ယွီက ထင်းစည်းကို ကျောပိုးလျက် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချင်ယဲ့ အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်ပြီး ဝူပေါက်ယွီကို လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပြုကာ "ကျွန်တော့် လက်သီးသိုင်း မကောင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော့် ဉာဏ်ရည်က နိမ့်နေတာပါ..."

ဤလက်သီးသိုင်းမှာ ယန်ကျွယ်တိန် သင်ပေးထားသော အရပ်ဆယ်မျက်နှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းလက်သီး ဖြစ်သည်။ ဝူမန်အာ ကစားပြစဉ်က အလွန် စွမ်းအားကြီးမားပြီး သူ့ကို အထင်ကြီးသွားစေခဲ့သည်။

ဝူမန်အာသည် ဉာဏ်ရည်မမီသော်လည်း သိုင်းပညာ ပါရမီ အလွန် မြင့်မားသည်။ အထူးသဖြင့် လက်သီးနှင့် ခြေထောက် အသုံးပြုရသော ပညာရပ်များကို အလွယ်တကူ တတ်မြောက်နိုင်သဖြင့် ဂိုဏ်းသားအများအပြား မနာလို ဖြစ်ရသည်။

ဝူပေါက်ယွီက ချင်ယဲ့ကို ကြည့်ပြီး "ဒီည သန်းခေါင်ကျရင် ဒီနေရာကို လာခဲ့... ငါမင်းကို တုတ်သိုင်းတစ်ကွက် သင်ပေးမယ်... သိုင်းလမ်းကြောင်းပေါ် တကယ် ရောက်သွားအောင် ကူညီပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝူပေါက်ယွီ ရပ်မနေဘဲ တောင်ပေါ်သို့ ဆက်တက်သွားတော့သည်။

သန်းခေါင်ချိန် ဟုတ်လား။

ချင်ယဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။ ဖုန်းတိုင်၏ စကားများကို ပြန်သတိရပြီး ဝူပေါက်ယွီကို ယုံသင့် မယုံသင့် တွေးနေမိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ပေငါးဆယ်ခန့် အကွာရှိ သစ်ပင်ထိပ်တွင် လီချင်းချိုး သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ရပ်၍ ထိုနှစ်ယောက်၏ ပြောစကားများကို ကြားနေရသည်။

သူ့ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် တောင်ခါးပန်းတစ်ခုလုံးကို အဖြူရောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မြင်ကွင်းမှာ ဝေဝါးနေသည်။

သူ့ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ အာရုံခံစားမှုများလည်း ပိုမို အားကောင်းလာသည်။ ယခုကဲ့သို့ပင် သူသည် ချင်ယဲ့နှင့် ဝူပေါက်ယွီ၏ စကားပြောသံကို အဝေးမှနေ၍ ကြားနေရသည်။ လေတိုက်သံနှင့် နှင်းကျသံများကပင် ထိုအသံများကို မဖုံးလွှမ်းနိုင်ဘဲ စကားလုံးတိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။

"ဘာလို့ လျှို့ဝှက်နေရတာလဲ..."

လီချင်းချိုး တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဝူပေါက်ယွီ မကောင်းကြံမည်ဟု သံသယရှိ၍ မဟုတ်ပေ။ မကြာသေးမီက ဝူပေါက်ယွီ၏ ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာရှိမှု တိုးလာပြီး ၈၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော သစ္စာရှိမှုမျိုးဖြင့် သူ မဆင်မခြင် လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချင်ယဲ့က သူ့ဒုတိယတပည့် ဖြစ်သဖြင့် ဒီည သွားကြည့်ရပေမည်။

ထိုအချိန်တွင် လီချင်းချိုး၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် စာသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းသားတစ်ဦးမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ်ပိုင်မန္တန် ဖန်တီးနိုင်သည့်အတွက် ဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို နက်ရှိုင်းစွာ သက်ရောက်မှု ရှိစေသဖြင့် သင့်အား အမွေအနှစ်ဆုလာဘ် ရယူခွင့် ပေးလိုက်သည်။]