စုပေါင်း တိုးတက်ခြင်း

~ကောင်းကင်ဘုံ တောင်ထွတ်၌၊

အားလုံး ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေကြ၏။ စောစောက ပေါ်လာသော ကောင်းကင် နိမိတ်ကြောင့် နင်ချီ အောင်မြင်သွားပြီဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခု နိမိတ်များ ငြိမ်သက်သွားပြီး နင်ချီ၏ အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရတော့သဖြင့် သူတို့ တွက်ချက်မှားလေသလားဟု သံသယ ဝင်လာကြ၏။

"သိုင်းကမ္ဘာ ဆန္ဒက ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တာများလား"

ဒီလို ထင်ကြေးမျိုးက လူတိုင်းကို ပိုမို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

ရုတ်တရက်။

အားလုံး၏ အကြည့်များသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။ ထိုနေရာတွင် မည်းနက်သော အက်ကြောင်းကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်အာလာသဖြင့် သူတို့ ရင်တုန်သွားကြ၏။ အချို့က အန္တရာယ် တစ်ခုခု ဖြစ်လာလျှင် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းထားလိုက်ကြ၏။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်၊

အားလုံး မှင်သက်သွားကြ၏။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းထဲမှ ဝတ်ရုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ့ပါးစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်လာ၏။ လက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျက်သရေနှင့် လောကီအာရုံ ကင်းစင်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေလေ၏။

နင်ချီမှလွဲ၍ ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

သူတို့ အံ့သြနေကြသလို၊ လေးစားအားကျစိတ်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းထဲကနေ လမ်းလျှောက်ထွက်လာတယ် ဆိုတာ... ဘယ်လောက်တောင် အံ့မခန်း လုပ်ရပ်လဲ။ သိုင်းကမ္ဘာ သမိုင်းတစ်လျှောက် သိုင်းလမ်းစဉ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ကွေ့ချန်ချင်းကတော့ အနည်းငယ် ပိုသိသည်။ ဝိညာဉ်နယ်မြေ မှာတောင်မှ မဟာ နတ်ဘုရား နည်းစနစ်တွေကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သည့် သူတွေမှသာ ဒီလို သက်တောင့်သက်သာ လုပ်နိုင်တာ ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။

သူလည်း အလိုအလျောက် အံ့သြသွား၏။

သို့သော် မကြာမီပင်၊ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ ပေါ်လာ၏။

နင်ချီ ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာတယ် ဆိုတော့... သူ အောင်မြင်သွားပြီ ဆိုသည့် သဘောပေါ့။

မျှော်လင့်ချက် ပြည့်ဝသော မျက်လုံးများ နင်ချီ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

တာအိုဆရာလေး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွား၏။ သူ့အကြည့်က တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်နှင့် သွေးသားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားတစ်ခု ပါဝင်နေလေ၏။

လူတိုင်း စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် နားလည်သဘောပေါက်သွားကြပြီး လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။

"နယ်မြေ အရှင်သခင်ကို ဂါရဝ ပြုပါတယ် ခင်ဗျာ"

ကောင်းကင်ဘုံ တောင်ထွတ်ရှိ အစေခံ အများအပြားသည် သူတော်စင်များ တညီတညွတ်တည်း ဦးညွှတ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ သူတို့ ရှေ့မှောက်က လူငယ်လေး ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မသိကြသော်လည်း၊ ကြောက်ရွံ့စိတ်ကြောင့် ဝပ်ဆင်း ဂါရဝပြုလိုက်ကြ၏။

နင်ချီသည် သက်ရှိသတ္တဝါ အပေါင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အကြည့်များသည် လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွား၏။

ယခု နယ်မြေ အရှင်သခင် အဖြစ် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ သိုင်းကမ္ဘာရှိ သက်ရှိအားလုံးသည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ခြားနားခြင်း မရှိတော့ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် အားလုံးသည် သူ့လူများ ဖြစ်ကြ၏။

"အားလုံးပဲ... ထကြပါ ခင်ဗျာ"

နူးညံ့သော စွမ်းအားတစ်ခု သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာပြီး၊ သူတော်စင်များ အနေဖြင့် ထိုစွမ်းအားကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ အလိုအလျောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရသည်။

ဤလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည့် စွမ်းအားကို သူတို့ ပိုမို အံ့သြသွားကြ၏။

တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်၏ ပါးစပ်က နားရွက်တက်ချိတ်တော့မတတ် ပြုံးနေလေ၏။ နင်ချီ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ နေရာကို ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

သူ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၏ အကျိုးအမြတ်က ကြောက်ခမန်းလိလိပါပင်။ သို့ရာတွင်၊ ထိုသို့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ပေါ်ထွန်းလာပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်တပ်တစ်အား ပါဝင်ခွင့်ရခဲ့တာကို တွေးပြီး ပိုကျေနပ်နေမိ၏။

အားလုံး ခန်းမဆောင်ထဲတွင် နေရာယူလိုက်ကြ၏။

သူတို့ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း မမေးရဲကြပေ။ ယနေ့ နင်ချီသည် အတိတ်က နင်ချီနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မဟာယန် သိုင်းသူတော်စင်က သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။

"နယ်မြေ အရှင်သခင်ကို မေးခွင့်ပြုပါ... အနာဂတ်မှာ တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ကြပါမလဲ"

ထိုမေးခွန်းအား ကြားလိုက်ရသောအခါ နင်ချီ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်များ ချမှတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ နယ်မြေ အရှင်သခင် ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်ရာ၊ တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းခွဲ တစ်ခုလောက် ကျူးကျော်လာခြင်းသည် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်တော့ပေ။ သူ တစ်ယောက်တည်းတောင် ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် ရေရှည်အတွက်တော့ အကျိုးမရှိနိုင်။

အနာဂတ်မှာ သိုင်းကမ္ဘာက ဆက်လက် တိုးတက်ချင်သည် ဆိုလျှင်... တခြား ကမ္ဘာက ကျင့်ကြံသူတွေနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်တာ ရှောင်လွှဲ၍ ရမှာ မဟုတ်ချေ။

အရာအားလုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်း လိုက်လုပ်ပေးနေလျှင် ရှေ့ဆက်မည့် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

"စောစောက ကျွန်တော် အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့... တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေရဲ့ ကမ္ဘာ့လမ်းကြောင်းက ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ကျူးကျော်မှုက မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်"

နင်ချီ၏ အသံသည် ခေါင်းလောင်းထိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ အလိုအလျောက် ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး၊ ရှေးခေတ်ကာလက အလောင်းတောင်ကြီးများနှင့် မငြိမ်မသက်မှုများကို ပြန်မြင်ယောင်လာကြသည်။ သို့သော် နင်ချီ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရမှ စိတ်ပြန်ငြိမ်သွားကြ၏။

"နယ်မြေ အရှင်သခင်မှာ ရန်သူကို မောင်းထုတ်မယ့် နည်းလမ်း ရှိပါသလား ခင်ဗျာ"

လူအများအပြား နင်ချီ့ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

နင်ချီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တိုက်ခိုက်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့"

သို့သော် သူ့စကားထဲတွင် ကြီးမားသော ယုံကြည်မှုများ ပါဝင်နေလေ၏။ ဝိညာဉ်နှင့် သွေးသား ဖိအားများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်သောအခါ သူတို့ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကြ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိ နင်ချီသည် ရှေးခေတ်ကာလက ကမ္ဘာ့ဆန္ဒထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဒါသည် သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို ကောင်းမွန်သော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

"ပြတ်တောက်သွားတဲ့ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို အရင် ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့"

နင်ချီ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားကြ၏။

ဒီတစ်ခေါက် နောင်တရစရာ အကောင်းဆုံး ကိစ္စ ရှိခဲသည် ဆိုလျှင်... ဒါက သစ္စာဖောက်တွေကြောင့် ကောင်းချီးပေးခြင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ရခြင်းပင်။ အဆင့်နိမ့် သိုင်းသူတော်စင် အချို့လောက်သာ အကျိုးအမြတ် ရလိုက်ပြီး၊ ကျန်လူတွေက ဟိုမရောက် ဒီမရောက် ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြ၏။

တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။

ယခု နင်ချီက ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ဆက်လုပ်မည်ဟု ပြောလာသောအခါ သဘာဝကျကျပင် ပျော်ရွှင်သွားကြ၏။

"နယ်မြေ အရှင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခင်ဗျာ"

အားလုံး တညီတညွတ်တည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး၊ ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရိုသေမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။

နင်ချီ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထား... အာရုံစူးစိုက်ကြ နော်"

အားလုံး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ပြီး စိတ်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ကြ၏။

နင်ချီ လက်ကို ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ သူ့ အတွင်းကမ္ဘာမှ နယ်ပယ် စွမ်းအားများက အဝေးမှ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလအစ စွမ်းအားမျှင်များသည် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ချီများနှင့် ရောနှောပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တောင်ထွတ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။ သူ့ နည်းလမ်းများသည် ယခင် သိုင်းကမ္ဘာ ဆန္ဒထက် ပိုမို လိုက်လျောညီထွေ ရှိပြီး တိကျမှု ရှိလေသည်။

ယခင် ကောင်းချီးပေးခြင်းထက် ပိုမို ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု ဝိုင်းရံလာသည်ကို လူတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အဆင့်နိမ့် သိုင်းသူတော်စင်များက အထင်ရှားဆုံး ခံစားရသည်။

ယခင် ကောင်းချီးပေးခြင်းတုန်းက သူတို့သည် သက်ဆိုင်ရာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ချီစွမ်းအားကို ရွေးချယ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ချီစွမ်းအားများသည် သူတို့၏ ကလီစာ ငါးခုထဲသို့ အလုအယက် တိုးဝင်နေကြပြီး၊ အစဦး ဝိညာဉ် နိုးထခြင်းတုန်းကထက်ပင် ပိုမို ချောမွေ့နေလေ၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော်၊

ဒီ သိုင်းသူတော်စင်တွေအတွက် အဆင့်တက်ဖို့ အတားအဆီး ဆိုတာ မရှိသလောက် ဖြစ်သွား၏။

ဒီ ကောင်းချီးအောက်မှာ... အညံ့ဆုံးလူတောင်မှ ပဉ္စမအဆင့် သိုင်းသူတော်စင် ကို ရောက်နိုင်သည်။

သို့သော် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပြည့်စုံခြင်း အထိ တက်လှမ်းရန်မှာမူ လွယ်ကူသော ကိစ္စ မဟုတ်။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး လမ်းစဉ်ကို လုံလောက်စွာ နားလည်သဘောပေါက်မှု ရှိမှသာ ရနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဒါတောင်မှ... ဒီအခြေအနေက အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်နေပါပြီ။

“ဝုန်း”

“ဝူး”

ခန်းမဆောင်ထဲတွင် အဆင့်တက်ခြင်း အသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ လူအများအတွက် အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အဆင့်တက်သွားခြင်းသည် ကြောက်စရာပင် ကောင်းနေလေ၏။ အထူးသဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် အသစ်များသည် မိမိတို့ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ပြောင်းလဲမှုများကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြ၏။

ဒါသည် မကြုံစဖူး ကောင်းကင်ဘုံ အခွင့်အရေးကြီး တစ်ရပ်ပင်။