သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းတို့... ငါဟာ သိုင်းကမ္ဘာ့ သခင်ပဲ

~"နှမြောစရာပဲ... အချိန်က တိုတောင်းလွန်းတယ်။ အချိန်သာ ပိုရရင် ငါ အခုလို အလျင်စလို ဖြစ်နေစရာ မလိုဘဲ အေးဆေး နေလို့ ရမှာ"

နင်ချီ နောင်တ အနည်းငယ် ရမိ၏။

စောစောပိုင်းက...

သူ၏ အသိဝိဉာဉ်သည် ဤကမ္ဘာလောက၏ ပြင်ပသို့ ခေတ္တမျှ လှည့်လည်သွားလာခဲ့စဉ်က... အာရုံတစ်ခုကို ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖမ်းယူမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းမှာ အခြားမဟုတ်... 'တောင်နှင့်ပင်လယ်' နယ်မြေ၏ ကမ္ဘာ့လမ်းကြောင်းကြီးမှာ ပြီးစီးရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသာ လိုတော့သည့် အနေအထားပင်တည်း။

ရန်သူတို့ဘက်မှ အချိန်မရွေး အဆင်သင့် ဖြစ်သွားနိုင်ချေ ရှိနေသည့်အပြင်၊ စစ်ပွဲကြီး ဆင်နွှဲရန်အတွက်လည်း ဓားသွေးပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

ယန်ချန်၏ မျက်နှာထားက တည်ကြည်လေးနက်သွားကာ တွေးလိုက်မိသည်။

'ဒီလို အကျပ်အတည်းမျိုး ရောက်နေမှတော့... အချိန်ယူပြီးမှ အကျိုးသက်ရောက်မယ့် နည်းလမ်းတွေကို သုံးနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး...။ ချက်ချင်း ထိရောက်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာမှ ဖြစ်မယ်…’

"ထားလိုက်ပါတော့... ဒီ ကျူးကျော်မှုကို ဖြေရှင်းပြီးမှပဲ အရာအားလုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်စီစဉ်တော့မယ်"

နင်ချီ တောင်နှင့် ပင်လယ် နယ်မြေကို လျှော့မတွက်ရဲပေ။

လက်ရှိအချိန်တွင်...၊

သူ၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရအောင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ပေါ့ဆသော အရိပ်အယောင်တို့ကို အလျဉ်း တွေ့မြင်ရခြင်း မရှိပေ။ သူသည် အခြေအနေကို လေးလေးနက်နက် တွက်ဆနေမိ၏။

'ငါ အခု ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေဦး... တစ်ဖက်က ဝိညာဉ်နယ်မြေ ဂိုဏ်း တစ်ခုလေ... သူတို့ဆီမှာ ငါ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတွေ ရှိကောင်း ရှိနေနိုင်သေးတယ်…’

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက်၊ နင်ချီက လက်ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

လှိမ့်ဝင်နေသော နယ်ပယ် စွမ်းအားများနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလအစ စွမ်းအားများ ပေါင်းစည်းသွားကြ၏။

လေဟာနယ်ထဲတွင် ငွေရောင် သိုင်းဝတ်စုံများ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ဒီဝတ်စုံတွေက ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ် ချပ်ဝတ် (ထျန်းရှန်း ချပ်ဝတ်) နှင့် ယှဉ်၍ ရလောက်သည်။

သူက နယ်မြေ အရှင်သခင် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ မူလအစ စွမ်းအားတွေကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲ၍ မဖြစ်ချေ။

“ခင်ဗျားတို့ကို သိုင်းဝတ်စုံတွေ ပေးလိုက်ပါမယ်... သွားနိုင်ပါပြီ"

နင်ချီ၏ အသံသည် တည်ငြိမ်နေလေ၏။

သူတော်စင် အားလုံး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

သူတို့ကား ဦးနှောက်မဲ့သော လူနုံလူအများ မဟုတ်ကြချေ။ ဤသိုင်းဝတ်စုံများ၏ ကြောက်ခမန်းလိလိ ကောင်းမွန်လှသော ကာကွယ်မှု အာနိသင်ကို သူတို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထိတွေ့ခံစားလိုက်မိကြ၏။

ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်မြက်သော သိုင်းဝတ်စုံများကိုသာ ဆင်မြန်းထားရပါက၊ သူတို့၏ စစ်မြေပြင်တွင် ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်စွမ်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းပကားတို့မှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်မြင့်မားလာတော့မည်မှာ ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

စိတ်ဓာတ်တွေလည်း အကြီးအကျယ် တက်ကြွလာကြ၏။

"သိုင်းဝတ်စုံ ပေးသနားတဲ့ နယ်မြေ အရှင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခင်ဗျာ"

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ သူတော်စင် အားလုံး လုံးဝ ယုံကြည်လက်ခံသွားကြပြီ။

သူတို့ လေးစားကြည်ညိုကာ အခုမှ စတင်လိုက်နာစပြုလာသည့် ခေါင်းဆောင်သစ်သည် စစ်ပွဲမစတင်မီမှာပင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့၏။ ကာကွယ်ရေးအတွက် အစီအရင်ကြီးကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့၏။ အသက်အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အဖိုးတန် ဝိညာဉ်သံချပ်ကာများကိုလည်း ရက်ရောစွာ ပေးသနားခဲ့လေသည်။

ဤမျှလောက် ပြည့်စုံလွန်းနေမှတော့ သူတို့အတွက် တောင့်တစရာ အခြားမည်သည့်အရာမှ ရှိမနေတော့ပြီ။

ယခုအချိန်၌ သူတို့ လုပ်ဆောင်ရန် ကျန်ရှိသည်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

ယင်းမှာ... မိမိတို့၏ ခေါင်းဆောင်အတွက် အသက်ပေးကာ တိုက်ခိုက်ရန်ပင် ဖြစ်ချေတော့၏။

အခင်းအကျင်း အမွေအနှစ် ရရှိထားသော သိုင်းသူတော်စင် `(၇၂)` ဦးသည် ဦးညွှတ်ပြီးနောက် သက်ဆိုင်ရာ နေရာများသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

ကျန်ရှိသော သိုင်းသူတော်စင်များကိုမူ... နင်ချီက လှည့်လည် ကင်းလှည့်ရန်နှင့် လိုအပ်သည့် နေရာများကို အချိန်မရွေး ကူညီပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဘယ်သူမှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေရဲကြ။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင်၊ စည်ကားနေခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံ တောင်ထွတ် သည် ခြောက်ကပ်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံလူသား နယ်ပယ် အဆင့်ရှိ အစေခံများကိုလည်း တစ်ယောက်စီ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

တခြား ကောင်းကင်ဘုံလူသား နယ်ပယ်တွေကရော ဘယ်လို ထွက်ခွာကြမလဲ။

သူတော်စင်များ မမေးကြပေ။ နင်ချီ့မှာ နည်းလမ်း ရှိမှာ သေချာသည်ဟု ယုံကြည်ကြ၏။

တကယ်တော့၊ ခဏအကြာမှာပင်၊ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်သော အသံ တစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

"သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းတို့... ငါဟာ သိုင်းကမ္ဘာ့ သခင်ပဲ"

ဒီ စကားစု တိုတိုလေး တစ်ခွန်းက သိုင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊

ဈေးသည်တွေ ဈေးရောင်းနေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်တွေ သည်းကြီးမည်းကြီး တိုက်ခိုက်နေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သားရဲကြီးတွေ အမဲလိုက်နေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်... သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိမှန်သမျှ၊ ဉာဏ်ရည် အနည်းငယ် ရှိရုံနှင့်တင် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားကြရသည်။

စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အသံသည် အလွန်အမင်း မြင့်မြတ်လွန်းသဖြင့် တားဆီး၍ မရနိုင်။ ဝိညာဉ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရိုသေလေးစားမှုများကြောင့် အသံပိုင်ရှင်ကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ပင် မစဉ်းစားရဲကြ။

သိုင်းကမ္ဘာ့ သခင်…။

သူတို့ ကမ္ဘာကြီးမှာ သိုင်းကမ္ဘာ့ သခင် ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာသလဲ ဆိုတာ သူတို့ မသိကြ။

သို့ရာတွင်၊ ရိုသေမှုက ဝိညာဉ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကနေ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

သက်ရှိ အများအပြားသည် မြေကြီးပေါ် ရုတ်ချည်း.. ဒူးထောက်လိုက်ကြ၏။

ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီးမှ ခေါင်းကို အမြန် ပြန်ငုံ့လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ လုပ်ရပ်က သိုင်းကမ္ဘာ့ သခင်ကို ဒေါသထွက်စေမှာ စိုးရိမ်၍ပင်။

အခင်းအကျင်း နေရာများသို့ သွားနေကြသော သိုင်းသူတော်စင်များလည်း ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး၊ လေဟာနယ်ထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်ကြ၏။

နင်ချီ၏ အကြည့်များသည် နက်ရှိုင်းပြီး တည်ငြိမ်နေလေသည်။ အဆုံးမဲ့ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းပြီး သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိတိုင်းအပေါ် ကျရောက်နေလေ၏။

"သိုင်းကမ္ဘာရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ... ရန်သူကြီး ရောက်လာတော့မယ်"

အဆုံးမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သက်ရှိတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်များ ရုတ်တရက် ပြသလာလေ၏။ ရှေးခေတ်ကာလက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စစ်ပွဲများကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း သိုင်းသူတော်စင်များ ဟိန်းဟောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ကြ၏။ ပြင်ပရန်သူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သူတို့နှင့်အတူ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကြ၏။

အကြီးကျယ်ဆုံး သိုင်းသူတော်စင် မိသားစုကြီးတွေပင် နောက်ဆုံးလူ အထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး မျိုးဆက် ပြတ်တောက်ကာ သမိုင်းမြစ်ကြောင်းထဲမှာ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

သိုင်းသူတော်စင်တို့သည်..."

သိုင်းသူတော်စင်တို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ချီတက်ခဲ့ကြလေ၏။

သံသရာစက်ဝန်းထဲတွင် ဝင်စားခြင်း ကို အကြိမ်ကြိမ် ခံယူဖြတ်သန်းရင်း၊ မူလပင်ကိုယ် ရုပ်သွင်ပြင်များပင် မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည်အထိ ပြောင်းလဲခြင်းတရား၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံခဲ့ကြရရှာသည်။

ယခုလက်ရှိ ကမ္ဘာလောကကြီးထဲသို့ အထီးကျန်စွာ တစ်ကိုယ်တည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး၊ တစ်ချိန်က ရင်းနှီးခဲ့ဖူးသော မိတ်ဆွေသင်္ဂဟများ၊ သွေးသားရင်းချာ မိသားစုဝင်များနှင့်ကား... နောင်ဘယ်တော့မှ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခွင့် ရကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

...

နင်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်တစ်ခု အမြစ်တွယ်နေပေ၏။

အချို့သော အရာများ၊ အဖြစ်အပျက်များသည် သမိုင်းမြစ်ကြောင်း၏ ရေစီးသန်ထဲတွင် ဒီအတိုင်း ရေစုန်မျောပါကာ တိမ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွား၍ မဖြစ်ပေ။

ထိုပညာရှိကြီးများ၏ ကြီးမားလှသော ပေးဆပ်စတေးမှုများကို မေ့ပျောက်မသွားဘဲ အစဉ်အမြဲ အမှတ်ရနေစေရန် လိုအပ်လှပေသည်။ ထို့အပြင် သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကိုလည်း မကြာမီ ဆိုက်ရောက်လာတော့မည့် ကံကြမ္မာ အပြောင်းအလဲများကို ကြိုတင်၍ သိမြင်စေရန်မှာ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်တစ်ရပ်သာ ဖြစ်တော့သည်။

အားလုံး အသက်ရှူ မှားသွားကြ၏။ တချို့ဆို ငိုတောင် ငိုမိကြ၏။

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ကမ္ဘာလောကထဲမှာ ကောလာဟလ အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ တကယ် ပေးဆပ်ခဲ့သော သိုင်းသူတော်စင်တွေကို အထင်လွဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြ၏။

သိုင်းသူတော်စင်တွေက သိုင်းကမ္ဘာကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် အချိန်ကာလ မြစ်တစ်စင်းလုံးကို ဖြတ်သန်းပြီး ပစ္စုပ္ပန်မှာ နိုးထလာကြသည် ဆိုတာ သိလိုက်ရသည့်အခါ... သက်ရှိ အားလုံး၏ ရင်ထဲမှာ နက်ရှိုင်းသော လေးစားမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာသလို၊ မသိရသေးသော ပြင်ပရန်သူတွေအပေါ် နက်ရှိုင်းသည့် အမုန်းတရားတွေလည်း ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။

သိုင်းသူတော်စင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကြပြီး ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေကြ၏။

သူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက်ဟု ဆိုနိုင်သော်ငြားလည်း... တဖက်တွင်မူ လောကရှိ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး၏ အသက်ရှင်သန်ရေးနှင့်လည်း သက်ဆိုင် ပတ်သက်နေပေသည်။

အကယ်၍သာ သူတို့၌ ထိုစိတ်ဆန္ဒမရှိပါက... သူတို့သည်လည်း ဟိုသစ္စာဖောက်များ နည်းတူ ရန်သူ့ဘက်သို့ ဘက်ပြောင်းခိုလှုံသွားလိုက်၍ ရနိုင်သည်သာ ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ... နင်ချီက သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ကွယ်ဝှက်မထားဘဲ အလုံးစုံ ဖွင့်ဟထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းသည် သူတို့အပေါ် ထားရှိသော ကြီးမားမြင့်မြတ်သည့် လေးစားဂုဏ်ပြု မှုတစ်ရပ်ကို ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

သူတို့ ရင်ထဲမှာ နင်ချီ့ကို ပိုပြီး ကျေးဇူးတင်မိသွားကြ၏။

နင်ချီ၏ အသံသည် တာအို အသံတော်ကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်နေလေ၏။

"သိုင်းကမ္ဘာ့ သက်ရှိတိုင်းမှာ သိုင်းကမ္ဘာကို ကာကွယ်ချင်တဲ့ စိတ် ရှိရမယ်။ ဒီအချိန်ကစပြီး... ကောင်းကင်ဘုံလူသား နယ်ပယ် အဆင့်နဲ့ အထက် ရှိတဲ့ သက်ရှိတိုင်း... ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သက်ဆိုင်ရာ ကာကွယ်ရေး နေရာတွေကို သွားပြီး ပြင်ပရန်သူကို ခုခံကြပါ"

"သိုင်းကမ္ဘာ ရှိမှ... သက်ရှိအားလုံး ရှိမယ်။ သိုင်းကမ္ဘာ ပျက်စီးရင်... သက်ရှိအားလုံး ပျက်စီးမယ်"

ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အသံက လူတိုင်းကို လှုပ်နှိုးလိုက်သည်။

ဒါသည် ဝိညာဉ်နှင့် သွေးသားထဲမှ တုန်လှုပ်ခြင်းပင်။

"သိုင်းကမ္ဘာ့ သခင်... အမိန့်တော်အတိုင်းပါ ခင်ဗျာ"

မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ လေးစားစွာ ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အားကျမှုကို ပြသလိုက်ကြ၏။

ယနေ့ကစပြီး သိုင်းကမ္ဘာကြီး ခေတ်သစ် တစ်ခုကို ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

သိုင်းကမ္ဘာထဲမှာ ဒီလောက် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အရှင်သခင် တစ်ပါး ရှိနေသည် ဆိုတာ အားလုံး သိသွားကြလေပြီ။

ထိုကြီးမားသည့် စွမ်းအားက သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်၍ ရသည်ထက် ကျော်လွန်နေ၏။

ထို့အပြင်၊ ကောင်းကင်ဘုံလူသား နယ်ပယ်နှင့် အထက် ရှိသော လူသား စွမ်းအားရှင်တွေ၊ သားရဲဘုရင်များ၏ ခေါင်းထဲမှာ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပိုမို ပေါ်ထွက်လာကြ၏။