ခိုင်မာသော တာအိုစိတ်ဓာတ်

~ဒုတိယအဆင့် ကနဦးအဆင့် ရုပ်သေးသားရဲကို အသက်သွင်းရန်အတွက် အလယ်အလတ် အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လိုအပ်ပေသည်။ အလယ်အလတ် အဆင့် ကျောက်တုံး တစ်တုံးသည် အဆင့်နိမ့် ကျောက်တုံး တစ်ရာနှင့် ညီမျှသော်လည်း လဲလှယ်နှုန်းမှာမူ အဆင့်နိမ့် ကျောက်တုံး တစ်ရာ့ငါးဆယ့်ခြောက်တုံးခန့် ပေးရလေ့ရှိသည်။

စုယွီသည် အလယ်အလတ် အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလုံးနှစ်ဆယ် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် ကျောက်တုံး ဆယ်လုံးကို နဂါးမိကျောင်း ရုပ်သေးသားရဲ၏ အမြုတေထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

“ဝုန်း”

အမြုတေ အသက်ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများသည် နဂါးမိကျောင်း ရုပ်သေးသားရဲထံမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စုယွီသည် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်ဖြင့် ရုပ်သေးသားရဲကို တိုက်ရိုက် မယှဉ်ရဲတော့ပေ။

ရုပ်သေးသားရဲထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများသည် သူ့အား ထိတ်လန့်ဖွယ် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေပြီး သာမန် အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း တတိယဆင့် ကျင့်ကြံသူထက်ပင် သာလွန်နေသည်ဟု ခံစားရလေသည်။

အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း စတုတ္ထဆင့်နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဖွယ် ရှိနေပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဤ ရုပ်သေးသားရဲနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုပါက အစိမ်းရောင် သစ်သား နှစ်ပတ်လည် ကွင်း ကျင့်စဉ် ဒုတိယအဆင့် သုံးပတ်လည် ရောက်ရှိချိန်၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ် ဆယ့်နှစ်ဆင့်၊ ဆယ့်သုံးဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန် အထိ စောင့်ဆိုင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့... ဒါကို တာအို ရုပ်သေး အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်"

စုယွီသည် နဂါးမိကျောင်း ရုပ်သေးသားရဲကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤ ရုပ်သေးသားရဲ တစ်ကောင်တည်းအတွက် ပစ္စည်းတန်ဖိုး သက်သက်ပင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ထောင်နီးပါး ကုန်ကျခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ ဒုတိယအဆင့် ကနဦးအဆင့် ရုပ်သေးပညာရှင် တစ်ဦးကသာ ဤ ရုပ်သေးကို လေလံတင်လိုက်ပါက ဈေးနှုန်း နှစ်ဆအထိ ရရှိနိုင်မည်မှာ ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိပေ။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူပြီး ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက် ခန်းမဆောင် အတွင်း၌၊

စုယွီသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့် ရုပ်သေးသားရဲထံမှ ဖြတ်တောက် ရယူထားသော ဝိညာဉ် အပိုင်းအစကို ရုပ်သေးပညာ အသုံးပြုကာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်း ဝိညာဉ်ကို နဂါးမိကျောင်း ရုပ်သေးသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

ပေါင်းစပ်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော သားရဲ၏ အရှိန်အဝါများက စုယွီကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

ပြင်းထန် ရန်လိုသော အရိုင်းစိတ်ဓာတ်များသည် စုယွီ၏ ဝိညာဉ် အပိုင်းအစကို အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ဤသည်မှာ ရုပ်သေးပညာ အသုံးပြုခြင်း၏ အန္တရာယ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ရုပ်သေးသားရဲ ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းများသည် ပေါင်းစပ်လိုက်သော ဝိညာဉ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မူလ စိတ်ဓာတ်ကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်ပေသည်။

သို့သော် စုယွီသည် နဂါးမိကျောင်း ရုပ်သေးသားရဲ၏ အရိုင်းအရှိန်အဝါများ ရောက်ရှိလာသည့် ခဏ၌ပင် ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်လေသည်။

“ဝုန်း”

ချက်ချင်းပင် စုယွီ၏ ဝိညာဉ် အပိုင်းအစသည် ရွှေရောင် ပုစဉ်းအိမ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများသည် နဂါးမိကျောင်း ရုပ်သေးသားရဲ တစ်ကောင်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ကျန်ရှိနေသော သားရဲ အရှိန်အဝါများကို သန့်စင်ရန်အတွက် စုယွီသည် တစ်ရက်နီးပါး အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ သို့မှသာ ရုပ်သေးပညာကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ် အပိုင်းအစ ပေါင်းစပ်ခြင်းကို လွယ်ကူချောမွေ့စေမည် ဖြစ်သည်။

သုံးရက်မြောက်သော နေ့တွင် နဂါးမိကျောင်း ရုပ်သေးသားရဲ၏ အရှိန်အဝါများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မူလက သုံးပေခန့် မြင့်မားပြီး တီရက်စ် ဒိုင်နိုဆောနှင့် တူသော ဧရာမ ရုပ်သေးသားရဲကြီးသည် တဖြည်းဖြည်း ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ တာအို ရုပ်သေးပညာ၏ စွမ်းအားကြောင့် အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် စုယွီနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော တာအို ရုပ်သေး တစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

စုယွီသည် ရုပ်သေးကို ခေတ္တမျှ သဘောကျစွာ ကြည့်ရှုနေမိသည်။ အကယ်၍ ရုပ်သေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်ပျက်စီးအောင် မလုပ်မိပါက စုဇီနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ရုပ်သေးဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားနိုင်မည် မဟုတ်ဟု တွေးတောမိလေသည်။

မိသားစု ခေါင်းဆောင် စုဖုန်းနှင့် စတုတ္ထ အကြီးအကဲ စုကျင်းပန်း တို့၏ အဆင့်ချိုးဖြတ်ခြင်း သတင်း မကြားရသေးသဖြင့် စုယွီသည် တာအို ရုပ်သေးကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသည်။

လေလံပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ့လက်ထဲတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင့်ငါးရာကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အလယ်အလတ် အဆင့် ကျောက်တုံး အလုံးနှစ်ဆယ်ကိုမူ အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် နဂါးမိကျောင်း ရုပ်သေး၌ အသုံးပြုရန် ချန်လှပ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော အဆင့်နိမ့် ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်ကျော်သည် သာမန် ကျင့်ကြံခြင်း အတွက်သာ သုံးစွဲမည် ဆိုပါက တစ်နှစ်ကျော်မျှသာ ခံလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြား ကုန်ကျစရိတ်များစွာ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

သားရဲ နှစ်ကောင် ဖြစ်သော မီးလျှံ မျောက်ဝံနှင့် အမွှေးနက် သိမ်းငှက်တို့ကို ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းသို့ မြှင့်တင်ပေးရဦးမည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း မြေဓာတ် ကျင့်စဉ်သစ်ကို စတင် လေ့ကျင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အစိမ်းရောင် သစ်သား နှစ်ပတ်လည် ကွင်း ကျင့်စဉ်နှင့် မိကျောင်းသားရဲ ကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်တို့အတွက် ပုံမှန် ကုန်ကျစရိတ်များလည်း ရှိနေသေးသည်။

ဆေးပညာ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ပညာနှင့် ရုပ်သေးပညာ သုတေသန လုပ်ငန်းများအတွက်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ လိုအပ်နေပေသည်။

"ငါ့မှာ ရှိနေတဲ့ ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့် ရုပ်သေးသားရဲကို ရောင်းလိုက်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်လောက်တော့ ရနိုင်မယ်"

"တကယ်လို့ ပိုက်ဆံ ပြတ်သွားရင် အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ရောင်းလိုက်လို့ ရတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့မှာ နဂါးမိကျောင်း ရုပ်သေးသားရဲ ရှိနေပြီ... ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်း သားရဲ နှစ်ကောင်လည်း ရှိတယ်... ဒုတိယအဆင့် ကနဦးအဆင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ အဆောင်လည်း ရှိနေပြီ"

"ဒါဆိုရင် ဒုတိယအဆင့် ကနဦးအဆင့် ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ပေးတဲ့ အလုပ်ကို လက်ခံကြည့်ရင် ကောင်းမလား"

ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း စုယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ နောက်ထပ် ဆေးလုံးမျှော်စင် တစ်ခု ဖွင့်လှစ်လိုက်လျှင် ပိုမကောင်းပေဘူးလော။

သို့သော် ကိုယ်ပိုင် ဆိုင်ဖွင့်ရန်မှာ အန္တရာယ် များလှသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ ချီစွမ်းအင် စုစည်းခြင်း အဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် အလွန် ထင်ပေါ်သွားနိုင်ပြီး မနာလိုသူများ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်သည် စုယွီ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်မှောင်ကြုတ်ခြင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

"ငါ့နာမည်နဲ့ ဖွင့်ရင်တော့ သံသယ ဝင်စရာ ဖြစ်နေမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ယွီမိသားစုနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ရင်... မဟုတ်ဘူး... ပိုတိကျအောင် ပြောရရင် ယွီခယ်အာနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ယွီမိသားစု နာမည်ကို အရှေ့က ခံလိုက်ရင်ကော"

စဉ်းစားလေ သဘောကျလေ ဖြစ်လာတော့သည်။

ဆေးလုံးမျှော်စင် တစ်ခု ဖွင့်လှစ်နိုင်ပါက ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်တွင် တစ်နှစ်လျှင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်၊ ခြောက်ထောင်ခန့် ပုံမှန် ဝင်ငွေ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယွီခယ်အာထံမှ ရရှိသော ဆေးလုံး အမှာစာများကိုလည်း ထည့်သွင်း တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဝင်ငွေဖြင့် ဆိုပါက သူသည် ပိုင်ယွဲ့မြို့တော်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ရုန်းကန်နေရခြင်းများ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ယွီခယ်အာကို မည်သို့ နားချရမည်နည်း ဆိုသည့် အချက်ပင်။

နောက်တစ်နေ့တွင်၊

စုယွီသည် ယွီခယ်အာကို ဧည့်သည်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေသည်။ သူမကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ရာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်များကို သတိထားမိလိုက်သည်။ နဖူးပေါ်တွင် အရေးအကြောင်း သေးသေးလေးများပင် ပေါ်ပေါက်နေသယောင် ရှိလေသည်။

"မိန်းကလေး ယွီ... ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်များနေတာလား"

စုယွီက အံ့ဩစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယွီခယ်အာက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး စုယွီ ကမ်းပေးသော ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ သူမသည် စကားပြန်မပြောဘဲ လက်ဖက်ရည်ကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ သောက်သုံးနေလေသည်။

ခြံဝင်းလေး၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို သူမ နှစ်သက်နေပုံ ရပြီး စိတ်အေးချမ်းမှု ရရှိနေပုံလည်း ပေါ်လွင်နေသည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်၊ယွီခယ်အာက စုယွီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နင်က အကြောင်းမရှိဘဲ လူခေါ်ပြီး စကားပြောမယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

စုယွီက ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပြောင်မှုက အခက်အခဲ များစွာကို ကျော်ဖြတ်စေခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်ပါလော။

"ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်မှာ ဆေးလုံးမျှော်စင် တစ်ခု အတူတူ ဖွင့်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား"

"ငါ..."

ယွီခယ်အာက အစပိုင်းတွင် ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း ရပ်တန့်သွား၏။ သူမသည် စုယွီကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး အရာရာကို တွေးတော ဆင်ခြင်နေလေသည်။ စုယွီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် သူမ ရိပ်မိနေပုံ ရသည်။

အခြားသူသာ ဆိုပါက ယွီခယ်အာသည် ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ပေမည်။

သို့သော် ဆယ်စုနှစ် တစ်ခု၊ နှစ်ခု ကြာသည့်တိုင် အိုမင်းခြင်း မရှိသေးသော စုယွီ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သူမ ကြာမြင့်စွာ နှုတ်ဆိတ်နေမိသည်။

"ဘယ်လို လုပ်ကိုင်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ"

စုယွီက ၇၀-၃၀ အချိုးဖြင့် အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ ဈေးဆစ်လာမည်ကို သူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ၅၀-၅၀ အချိုးသည် သူ၏ နောက်ဆုံး စည်းပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယွီခယ်အာက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြော၏။

"၉၀-၁၀ လုပ်ကြတာပေါ့... နင်က ၉၀ ယူပါ... ငါ့ နာမည်ကို သုံးပြီး ဖွင့်လို့ ရပါတယ်"

စုယွီသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ယွီခယ်အာကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွီခယ်အာက ဆွဲဆောင်မှု ရှိစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ကို အကြွေးတင်အောင် လုပ်ရတာ လွယ်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးဟယ်... ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြပါစို့"

စုယွီ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"၇၀-၃၀ ပဲ လုပ်ကြတာပေါ့... ဒါမှ ငါ စိတ်သန့်မှာ"

ယွီခယ်အာက စုယွီကို ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုကိစ္စကို ရပ်နားလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်သစ်သီးများနှင့် အခြား အကြောင်းအရာများကို ပြောင်းလဲ ပြောဆိုကြလေသည်။

စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ယွီခယ်အာ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွား၏။

ထွက်ခွာခါနီးတွင် သူမသည် ဆေးလုံးမျှော်စင် ဖွင့်လှစ်မည့် နေရာကို ရွေးချယ်ပေးမည့် တာဝန်ကို ယူသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ ပူးပေါင်းပါဝင်မှု တစ်ခု အနေဖြင့် ဖြစ်လေသည်။

ယွီခယ်အာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စုယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဆေးလုံးမျှော်စင် ဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် ကောင်းသော အကြံအစည်လော၊ ဆိုးသော အကြံအစည်လော ဟူ၍ တွေးတောနေမိသည်။

ယွီခယ်အာ၏ ခံစားချက်များကို သူ ရိပ်ဖမ်းသံဖမ်း သိရှိနေသော်လည်း ထိုကိစ္စအတွက် သူ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးပေ။

"ဖြစ်လာသမျှ ကြည့်ရှင်းကြတာပေါ့... ဘာပြဿနာမှ မရှိသရွေ့တော့ ဆေးလုံးမျှော်စင်ကို ဆက် လည်ပတ်နေရမှာပဲ... တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်တော့..."

စုယွီ သက်ပြင်းမော တစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဤ အတွေးစကို ဆက်လက် တွေးတောနေပါက သူသည် လူယုတ်မာ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားမည်လော။

မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် သန့်ရှင်းပြီး လျောက်ပတ်သော အမျိုးကောင်းသား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယွီမိသားစု၏ တရားဝင် သမီးပျို ဖြစ်သော ယွီခယ်အာသည် သူ့အတွက် အလွန် သင့်လျော်သော သူတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း... အနည်းဆုံး ဆယ်မှတ်တွင် ကိုးမှတ် ပေးနိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း...

စုယွီသည် ရှုပ်ထွေးသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားရန် ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။

"ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ် ရှိရမယ် ဟေး"

စုယွီက ပြုံးလိုက်၏။

"အခု ဝင်ငွေ လမ်းကြောင်း တစ်ခု တည်ငြိမ်သွားပြီ ဆိုတော့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်လို့ ရပြီပေါ့”