ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက မိစ္ဆာ

အဝါရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး ထိုကဲ့သို့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယန်ကျွယ်တိန်က မသိစိတ်ဖြင့် ပြေးသွားပြီး တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လက်တစ်ဖက်က သူ့ပခုံးကို ဖိချလိုက်သည်။

ဘုန်း...။

အဝါရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် တိုင်လုံးနှင့် ဝင်ဆောင့်မိပြီး သွေးများ ပတ်ဖြန်းသွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ခွေသွားပြီး လဲကျသွားလေသည်။

ယန်ကျွယ်တိန် ဒေါသတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို တားဆီးလိုက်သူမှာ လီချင်းချိုး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဒေါသများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီမိန်းကလေးကလည်း အခြေအနေအရ လုပ်ခဲ့ရတာပါ... သူ ကျန်းကျောက်ရှားကို ပြန်ခေါ်လာပေးနိုင်တာကို ကြည့်ရင် သူ့စိတ်ရင်း မဆိုးဘူး ဆိုတာ ပြနေတာပဲ... သူ မသေသင့်ပါဘူး..."

အခြားသူများလည်း လီချင်းချိုးကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာကြောင့် တားဆီးလိုက်သလဲ ဆိုသည်ကို သိချင်နေကြသည်။

လီစီဖုန်းက ခေါင်းလှည့်ပြီး အဝါရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်ကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွယ်တိန်၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း လီချင်းချိုးကလည်း ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို သတ်လိုက်တာလား..."

ယန်ကျွယ်တိန် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားပြီး မည်သို့ ပြန်ချေပရမည်ကို မသိတော့ပေ။ ခေတ္တမျှ ကြာသောအခါ မနေနိုင်တော့ဘဲ "ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက် သေတော့မှာကို ကျွန်တော်တို့ လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မရဘူးလေ..."

"ကယ်ပြီးရင် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ..."

လီချင်းချိုးကအလွယ်တကူ မေးလိုက်သော်လည်း ယန်ကျွယ်တိန် ထိုမေးခွန်းကို တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။ သူ ဆက်လက် တွေးတောကြည့်လိုက်ရာ သူမကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးမဲ့ ပြဿနာများကို ယူဆောင်လာနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ ယခင်က အလားတူ ကိစ္စမျိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းတွင် နေထိုင်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီချင်းချိုး လှည့်ထွက်သွားပြီး တပည့်အားလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ သူ့ကို ကယ်လိုက်ရင် သူက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ သူလျှို ဖြစ်နေပြီး ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကို ဆက်လက် ဒုက္ခပေးလာနိုင်တယ်... သူ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာ ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းအပေါ် ထားရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ မုန်းတီးမှုက ဖြေဖျောက်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့နဲ့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကြားက ပဋိပက္ခကိုတောင် မြင့်တက်လာစေနိုင်တယ်... သူ ကျန်းကျောက်ရှားကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့တယ် ဆိုတာ အမှန်တရားပဲ... သူ့မှာ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိရုံနဲ့ သူ လုပ်ချင်ရာ လုပ်လို့ ရရောလား..."

"ဒါ့အပြင် သူက သေချင်နေတာလေ... သူ့မောင်လေးကို သူ မကယ်နိုင်ခဲ့ဘူး... ဒါဆို ငါတို့က သူ့ရဲ့ သေချင်တဲ့ ဆန္ဒကို လေးစားပေးလို့ မရဘူးလား..."

"ဒီသိုင်းလောကမှာ ရန်ငြိုးဆိုတာ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေက သူတို့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကြောင့် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ တွန်းအားပေးခံရတယ်... သူတို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရလို့ တိုက်ခိုက်တယ်ဆိုရုံနဲ့ သူတို့ သတ်လိုက်တဲ့ လူတွေ သေသင့်လို့လား... ဒါပေမဲ့ အမှားလုပ်တဲ့ သူတိုင်းက သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပါဘူး ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာတွေ့နေတာချည်းပဲ..."

"ငါ တစ်ခုပဲ ယုံတယ်... အမှားတိုင်းမှာ ကျူးလွန်သူ ရှိတယ်... အကြွေးရှိရင် ဆပ်ရမယ်... ရန်ငြိုးရှိရင် လက်စားချေရမယ်... ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက လောကကြီးက သတ်မှတ်ထားသလို ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂိုဏ်း မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ သူရဲကောင်းဆန်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဘယ်တော့မှ စိတ်မပျော့ရဘူး... ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းရဲ့ တစ်ခုတည်းသော စည်းမျဉ်းက တခြားသူတွေကို အရင် ရန်မစမိဖို့ပဲ..."

"နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အခါ တခြားသူတွေက ရန်သူ့ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ငါတို့ကို ရင်ဆိုင်လာရရင် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရတယ် ဆိုရင်တောင် ငါတို့ကို ပြစ်မှားမိရင် ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတဲ့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို ထည့်စဉ်းစားလာရမယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်..."

လီချင်းချိုး ပြောပြီးသည်နှင့် လီတုန်းယွဲ့ ရှိရာသို့ လျှောက်သွားပြီး ကျန်းကျောက်ရှားကို ပွေ့ချီကာ သူ့အိမ်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

တပည့်များက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်၏ စကားများနှင့် အဝါရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ အလောင်း ..

ထိုမြင်ကွင်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူတို့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော သက်ရောက်မှု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယန်ကျွယ်တိန်၏ မျက်နှာမှာ အနီရောင်မှ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဒေါသထွက်၍ မဟုတ်ဘဲ လီချင်းချိုး၏ စကားများက သူ့ကို ထိမှန်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူရဲကောင်းဆန်မှုဆိုတာ ဘာလဲ... ဖြောင့်မတ်မှု ဆိုတာ ဘာလဲ...

သူက သူ့ကိုယ်သူ သူရဲကောင်းဆန်တယ်လို့ ဂုဏ်ယူနေပေမဲ့ လူဘယ်နှယောက်ကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ...

အသက်ရှင်ချင်ရုံ သက်သက် ဒုက္ခရောက်နေသူတွေကို ကယ်တင်ပေးတဲ့ သူရဲကောင်းမျိုးကမှ ပိုပြီး စစ်မှန်ပြီး ပြဿနာ နည်းပါးတာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ပြောတာ မှန်တယ်... ဒီမိန်းမ ပြောတာ မှန်လား မှားလား ဆိုတာ အတည်ပြုဖို့ ငါတို့မှာ အင်အားရော အကြောင်းပြချက်ရော မရှိဘူး... သူ ကျန်းကျောက်ရှားကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာပဲ သိဖို့ လိုတယ်... ကျန်းကျောက်ရှား အသက်ရှင်သွားရုံနဲ့ သူ အပြစ်ကင်းတယ်လို့ မဆိုလိုဘူး... မင်းတို့အားလုံး သေချာ စဉ်းစားကြည့်... အကယ်၍ သူသာ ရုပ်ဆိုးတဲ့ ယောက်ျားကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင် မင်းတို့ ဒီလို အဓိပ္ပာယ် မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားထောင်နေကြဦးမှာလား..."

ချန်ချန်ဟိုင် ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်ရာ သူ့စကား၏ ဒုတိယပိုင်းကြောင့် တပည့်အများအပြား မျက်လုံးလှန် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

သာမန် ရုပ်ရည်ရှိသော အမျိုးသား တပည့်တစ်ဦးက မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ….

"စီနီယာချန်... ယောက်ျားတစ်ယောက် ရုပ်ဆိုးတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားမှုများ လမ်းကြောင်းလွဲသွားပြီး ချန်ချန်ဟိုင်ကို စတင် ဝေဖန် ပြစ်တင်ကြတော့သည်။ ရုပ်မဆိုးသော တပည့်များကမူ ချန်ချန်ဟိုင်က သူတို့ကို အထင်သေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

လီချင်းချိုး အိမ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ပြန်လည်နုပျိုစေသော တစ္ဆေဝိညာဉ်အပ်ဖြင့် ကျန်းကျောက်ရှားကို ထပ်မံ ကုသပေးနေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် ပြန်လည်နုပျိုစေသော တစ္ဆေဝိညာဉ်အပ် ကို အသုံးပြု၍ အဝါရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို အသက်ရှင်အောင် ထားနိုင်သော်လည်း စဉ်းစားပြီးနောက် မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းယွီချွန်း၊ လီတုန်းယွဲ့နှင့် လီစီဖုန်းတို့ သူတို့နောက်သို့ လိုက်ဝင်လာကြပြီး ကုတင်ဘေးတွင် ရပ်လျက် ကျန်းကျောက်ရှားကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကို အဲ့လိုလုပ်လိုက်တာ ကောင်းတယ်... တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို မောင်းထုတ်ချင်နေတာ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အင်အားက အကန့်အသတ် ရှိတယ်... တတိယအစ်ကို့ကို ပြန်သယ်လာရတာ အရမ်း ခက်ခဲခဲ့တယ်... ကျွန်တော်သာ ဝက်ခြေထောက် စားပြီးအရက်ထပ်သောက်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်ပါ အဆိပ်မိမှာ... တော်သေးတာက တတိယအစ်ကို အချိန်မီ သတိပေးခဲ့လို့... ပြီးတော့ တခြားလူသာ ဆိုရင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက ဝင်ပါစရာတောင် လိုမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီအဆိပ်က သေစေနိုင်တယ်... အဲဒီမိန်းမက အရမ်း ရက်စက်တာပဲ... တည်းခိုခန်း ပိုင်ရှင်က ဒီလောက် ယုတ်မာပြီး ကြိုတင် ထောင်ချောက်ဆင်ထားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ..." လီစီဖုန်းက လက်ခုပ်တီး၍ ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယွီချွန်း ခေါင်းညိတ်၍ "သူ့ကို ကယ်လိုက်ရင် နောင်ကျ ပြဿနာ တက်လိမ့်မယ်... အကယ်၍ သူက တတိယဂျူနီယာညီလေး အပေါ် အငြိုးထားပြီး ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ရန်ငြိုးကြောင့် သူ့မောင်လေး သေရတယ်လို့ ယုံကြည်သွားရင် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေက အဆုံးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းမှာ တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေတယ်လို့ သူ အမြဲ ခံစားခဲ့ရပြီး ဒီနေ့တော့ နောက်ဆုံး နားလည်သွားပြီ...

အဲဒါကတော့ လွှမ်းမိုးထားတဲ့ လေထုနဲ့ လမ်းညွှန် အခြေခံမူတွေပဲ...

ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက ဘယ်လို ဂိုဏ်းမျိုးလဲ... တပည့်တွေရဲ့ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်မှုအပေါ် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ဘာတွေလဲ... ဒီမေးခွန်းတွေအတွက် အဖြေ မရသေးဘူး...

ကုတင်ပေါ်မှ ကျန်းကျောက်ရှားကို ကြည့်ရင်း လီချင်းချိုးက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ငါက သူ တတိယဂျူနီယာညီလေးနဲ့ ငြိစွန်းသွားမှာကို ပိုကြောက်တာ... သူက တစ်ကောင်ကြွက် ဖြစ်နေပြီး အားကိုးရာမဲ့နေတယ်... ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက သူနဲ့ တတိယဂျူနီယာညီလေးတို့ရဲ့ ဘုံရန်သူ ဖြစ်နေတယ်... အကယ်၍ အနာဂတ်မှာ သူတို့ ဘဝတူတွေ အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားရင် တတိယဂျူနီယာညီလေး အနေနဲ့ အလှမယ်ရဲ့ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်... အနာဂတ်မှာ သူချစ်တဲ့သူဆီက နောက်ကျောဓားနဲ့ ထိုးခံရတာမျိုး သူ့ကို မခံစားစေချင်ဘူး..."

လီတုန်းယွဲ့နှင့် ကျန်းယွီချွန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အရွယ်ရောက်ပြီးစ လူငယ်များ ဖြစ်ကြပြီး သဘာဝကျစွာပင် ဖြူစင်သော နှလုံးသားများ ရှိကြသည်။

လီစီဖုန်းက ခေါင်းကုတ်၍ အံ့သြစွာဖြင့်… "တတိယအစ်ကိုက သတိမလစ်ခင်တုန်းက သူ့ကို စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောလိုက်ရတာလေ... ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို ချစ်မိသွားနိုင်မှာလဲ..."

လီချင်းချိုးက သူ့ကို ကြည့်၍ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ငယ်လွန်းတော့ ခံစားချက်တွေကို နားမလည်သေးပါဘူး..."

"ဒါဆို ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကိုက အများကြီး သိတယ်ပေါ့..."

"ဒါပေါ့..."

အစ်ကိုကြီး ဘယ်သူ့ကို ချစ်ခဲ့တာလဲ...

"အစ်ကိုက အိပ်မက်ထဲမှာ အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်... တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက မေ့မရနိုင်အောင် ကြေကွဲစရာ ကောင်းတယ်... နိုးလာပြီးရင် ဘယ်တော့မှ ထပ်မချစ်တော့ဘူးလို့တောင် ကျိန်ဆိုထားတာ..."

လီချင်းချိုးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လုပ်ကြံပြောလိုက်ရာ လီစီဖုန်းက အဟုတ်မှတ်သွားသည်။ သူ ချက်ချင်း အနားကပ်လာပြီး ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို အိပ်မက်မျိုး မက်နိုင်တာလဲဟု မေးလေသည်။

ကျန်းယွီချွန်းနှင့် လီတုန်းယွဲ့တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကိုမှာ အမြဲတမ်း ဒီလိုပင် ဖြစ်သည်။ လေးနက်သော စကား ပြောနေရင်တောင် ရံဖန်ရံခါ ပေါက်ကရတွေ ပြောတတ်သည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်။

လီချင်းချိုး အပ်စိုက်ကုသခြင်း ပြီးဆုံးသွားရာ ကျန်းယွီချွန်းက "ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကို... ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း ကိစ္စ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ..."

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် လီချင်းချိုး၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ ဟုတ်လား... မင်း ဘာအကြံပြုချင်လဲ... သူတို့က သတ်ချင်မှတော့ ငါတို့ကလည်း သွေးမြေကျအောင် လုပ်ရမှာပေါ့..."

"ဟုတ်တယ်... သွေးမြေကျအောင် လုပ်ရမယ်... ဒီရန်ငြိုးကို လက်စားမချေရရင် သိုင်းလေ့ကျင့်ထားတာ အလကားပဲ ဖြစ်သွားမှာ..." လီစီဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို တွေးမိသည်နှင့် အံကြိတ်ထားလေသည်။

ကျန်းယွီချွန်းက စိုးရိမ်ပူပန်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက နေရာအနှံ့ ဖြန့်ကြက်ထားပြီး ဘာမဆို လုပ်ရဲတဲ့သူတွေ... တတိယဂျူနီယာညီလေးကို လုပ်ကြံခဲ့တာ ကြည့်ရင် သိနိုင်တယ်... ဆိုရိုးစကား ရှိတယ်လေ... အလင်းထဲက လှံကို ရှောင်ဖို့ လွယ်ပေမဲ့ အမှောင်ထဲက မြှားကို ကာကွယ်ဖို့ ခက်တယ်တဲ့..."

လီချင်းချိုး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် လက်တစ်ဖက်က သူ၏ လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းကျောက်ရှား မျက်လုံး ပွင့်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော ကျန်းကျောက်ရှားသည် လီချင်းချိုးကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အားနည်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကို... ဒီကိစ္စကို ခဏလောက် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါ... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လက်စားချေချင်တယ်... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လက်စားချေရမှ ဖြစ်မယ်..."

ကျန်းယွီချွန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့က ကျန်းကျောက်ရှားကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး အထူးသဖြင့် လီစီဖုန်းမှာ မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သိုင်းလောက ခရီးစဉ်ဆိုသည်မှာ ကြားရတာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အခက်အခဲများကို သူတို့သာ သိကြသည်။ ကျန်းကျောက်ရှား သတိလစ်နေသော အချိန်အတောအတွင်း သူ ကြောက်လန့်နေခဲ့ပြီး ညတိုင်း ကောင်းကောင်း အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

လီချင်းချိုးနှင့် ကျန်းကျောက်ရှား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်းကျောက်ရှား၏ လက်ဖမိုးကို ဖွဖွလေး ပုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "တတိယဂျူနီယာညီလေး... မင်းသဘောအတိုင်းပါပဲ..."

ထို့နောက် ကျန်းကျောက်ရှား လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ပြန်မှိတ်သွားသည်။

လီချင်းချိုး ထရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သွားကြစို့... သူ့ကို အနားယူခိုင်းလိုက်ကြတာပေါ့..."

ကျန်းယွီချွန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူ့နောက်မှ လိုက်ကာ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

လီချင်းချိုးသည် နောက်ဘက်တောင်ကုန်းဆီသို့ ဦးတည်၍ ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် သွားရာ လီတုန်းယွဲ့က နောက်မှ လိုက်လာပြီး တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကို... စိတ်မပူပါနဲ့... တတိယအစ်ကိုက အသက်ရှင်နေသေးသလို နေလည်း ကောင်းပါတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီချင်းချိုး လှည့်ကြည့်၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုက မလောပါဘူး... လျှောက်မတွေးပါနဲ့..."

လီတုန်းယွဲ့ ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ သတ္တိမွေး၍ ပြောလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကို... အစ်ကို့ရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က အရမ်း ပြင်းထန်လာတယ်... ဆရာသခင် ထွက်သွားကတည်းက အစ်ကို ဖိအားတွေ အရမ်းများနေလို့လား..."

လီချင်းချိုး ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို ဒီလိုဖြစ်နေတာ မင်း ကြောက်လို့လား..."

"ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် ဂိုဏ်းချုပ်အစ်ကို့ကို ကြောက်ရမှာလဲ... အစ်ကို့အတွက် စိတ်ပူလို့ပါ... အစ်ကို ဒီလောက် ဖိအားတွေ ခံစားစရာ မလိုပါဘူး... ဘယ်လို အခက်အခဲမျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့ အတူတူ ရင်ဆိုင်လို့ ရပါတယ်... အတူတူ သေရမယ် ဆိုရင်တောင်ပေါ့... အစ်ကို တစ်ယောက်တည်း ပခုံးပေါ်မှာ ဖိအားတွေ အကုန် ထမ်းထားစရာ မလိုပါဘူး..."

လီတုန်းယွဲ့က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြတ်သားမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ကြောက်ရွံ့မှု လုံးဝ မရှိပေ။

လီချင်းချိုး ရယ်မောလိုက်မိပြီး လက်မြှောက်ကာ သူမ၏ ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သလို လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "သေမယ် ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... အစ်ကိုက မသေချင်ပါဘူး... ကဲ... မင်း အလုပ် မင်း သွားလုပ်တော့... အစ်ကို့ ကျင့်ကြံမှုကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့..."

သူ ရှေ့ဆက် လျှောက်သွားရာ လီတုန်းယွဲ့က ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေလေသည်။

...

ရှေးဟောင်း စတိုင် ခန်းမဆောင် တစ်ခု အတွင်း၌ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် လုဖူဟု သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အင်္ကျီမပါဘဲ ထိုင်နေပြီး ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက သူ၏ ပတ်တီးများကို လဲလှယ်ပေးနေသည်။

လုဖူဟုသည် တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ မုတ်ဆိတ်မွေးများ ရှုပ်ပွနေသည်။ သူ၏ ကျားသစ်မျက်လုံးများမှာ ကြမ်းကြုတ်နေပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ကြက်ခြေခတ် အမာရွတ်များက သူ့ကို ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းနေစေသည်။

"အဲဒီ ကျန်းကျောက်ရှား ကောင်လေးရဲ့ ဓားအော်ရာက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ... တစ်လကျော် ကြာသွားပြီ... ဒဏ်ရာက မကျက်သေးဘူး..."

လုဖူဟုက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ကျန်းကျောက်ရှား အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် အံမကြိတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက ကျန်းကျောက်ရှားက တကယ်ပဲ ၁၆ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလား..."

ကုကျိုး သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ သတင်းများက ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းကျောက်ရှားသည် တစ်ညတည်းနှင့် နာမည်ကြီးလာပြီး သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက သိုင်းလောကကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ လုဖူဟုက သူ့ဒဏ်ရာ အကြောင်းရင်းကို ပြောပြရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း သူမ ကောလာဟလများကို ကြားပြီးနောက် ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုဖူဟု နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဟုတ်တယ်... ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက လူယုတ်မာတွေ အများကြီး မွေးထုတ်ပေးခဲ့တာ... အတိတ်တုန်းက ချင်းရှောင်းကျန်ရန် (Qingxiao Zhenren) က ပြည်နယ်သုံးခုရဲ့ သိုင်းလောကကို ဖြတ်ကျော် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်... သူ့တပည့် လင်းရွှန်းဖုန်းကလည်း ငယ်ငယ်လေးနဲ့ သိုင်းလောကထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့တာ... အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက ကျန်းကျောက်ရှားထက် တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက် ငယ်သေးတယ်... ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက မျိုးဆက်တိုင်းမှာ ပိုပိုပြီး ယုတ်မာလာမယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး... ကျန်းကျောက်ရှားက လင်းရွှန်းဖုန်းထက်တောင် ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးသေးတယ်..."

ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်ပူပန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ယောက်ျား... ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းက ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးနေတာကို ရှင်က လူလွှတ်ပြီး သူတို့ကို လုပ်ကြံရဲသေးတယ်... ပြဿနာ တက်မှာ မကြောက်ဘူးလား..."

"မပူပါနဲ့... လင်းရွှန်းဖုန်းက သိုင်းလောက ကနေ အနားယူသွားပြီ... ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းမှာ ကလေးတစ်သိုက်ပဲ ကျန်တော့တာ... အစွမ်းအထက်ဆုံးက ကျန်းကျောက်ရှားပဲ ရှိတယ်... အဲဒီကောင်လေးရဲ့ သိုင်းပညာက ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မြင့်မားပေမဲ့ သိုင်းလောက အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိဘူး... ရှီးနီယန် (Xi Niang) က လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူ့ကို လိုက်ပို့နေတာ ဆိုတော့ အဲဒီကလေးတွေက သူ့ကို သေချာပေါက် ယုံကြည်ကြမှာပဲ... ရှီးနီယန် တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်ကောင်း ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ..."

လုဖူဟုက အရေးမလုပ်သော ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ပရိယာယ် တစ်ခုခုကို တွေးမိကာ ပြုံးလိုက်ရာ ဒဏ်ရာကို ထိခိုက်သွားသဖြင့် နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက မတတ်သာသည့် ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ရှင်က ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးပါ... ဒီလို လုပ်တာ သတင်းပေါက်ကြားသွားရင် မကြောက်ဘူးလား..."

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရွံရှာသော အရိပ်အယောင် ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဟွန့်... သူသေသွားမှပဲ ငါ သူ့ကို ရှုံးခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ ပျောက်ကွယ်သွားမှာ... ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက ကုကျိုးရဲ့ ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုပဲ... ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို ကျော်ခွသွားလို့ မရဘူး... ငါသာ ကိုယ့်လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ချင်းရှောင်းဂိုဏ်းကို သွားတိုက်ရင် သိုင်းလောကသားတွေက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို သေချာပေါက် လှောင်ပြောင်ကြလိမ့်မယ်... ငါ့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး..." လုဖူဟုက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ့လေသံတွင် သံသယ ဖြစ်စရာ မကျန်တော့ပေ။

"ဒါ့အပြင် ကျန်းကျောက်ရှား ဘာလို့ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးနေလဲ ဆိုတာ ငါ သိချင်သေးတယ်... ဆရာသခင် ချင်းရှောင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရား သိုင်းပညာ တစ်ခုခုများ ချန်ထားခဲ့တာလား..."

ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် လူတစ်ယောက် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာပြီး သူတို့အနားသို့ အမြန် လျှောက်လာကာ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်၍ ထိုင်လိုက်သည်။

"သတင်းပို့ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်... လူနှစ်ယောက် စံအိမ် အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေပါတယ်... တစ်ယောက်က သူ့ကိုယ်သူ သိုင်းပညာရှင် ပထမလူ (ဝူကျွမ်းယွမ်) လီရန် ပါလို့ ပြောပြီး ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းနဲ့ သိုင်းပညာ ဖလှယ်ချင်လို့ပါတဲ့..."