မြို့တော်ကြီးသို့ ရောက်ရှိခြင်း

အကြီးအကဲချုပ်လည်း သက်ပြင်းချ၍

"အမှန်ပါပဲ… ယုကျောက်နယ်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းကြီးက ရုံးတော်ကနေ အကြိမ်ကြိမ် နှိပ်ကွပ်တာကို ခံခဲ့ရပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တာပဲ"

"အဲဒီဂိုဏ်းကတော့ တကယ့်ကို အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ကံကောင်းပြီး ရလိုက်ပြီ"

ကျိုးမင်ယီ၏ မျက်နှာတွင် မနာလိုသည့် အရိပ်အယောင် တစိုးတစိမျှ မရှိဘဲ လေးစားအားကျမှုများသာ အထင်အရှား ရှိနေ၏။

"ကျင့်ကြံသူရှန်က ကျွန်တော်တို့အားလုံးအတွက် တကယ့်ကို စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပါပဲ”

"ဒါပေမဲ့ နောက် (၂) နှစ်နေရင် ကျင်းပမယ့် ဓားအရှင်သခင်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲမှာ ကျင်းဧကရာဇ်က တခြားဂိုဏ်းအချို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ရှိတယ်… ရှန်မိုက အဲဒီအတားအဆီးကို ကျော်လွှားနိုင်ပါ့မလားဆိုတာတော့ စိုးရိမ်စရာပဲ"

အကြီးအကဲချုပ်မှ သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

ထျန်းဟီခေါင်းဆောင် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြတ်သားသော လေသံဖြင့်

"ရှန်မိုက ကျန်းပြည်နယ်နဲ့ ငါတို့ ထျန်းဟီဂိုဏ်းအပေါ် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတွေကြောင့် ငါတို့ သူ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးရမယ်"

"ထျန်းဟီဂိုဏ်းဆိုတာ မိတ်ဆွေတွေကို သစ္စာဖောက်မယ့် ဂိုဏ်းမျိုး မဟုတ်ဘူး"

ကျိုးမင်ယီနှင့် အခြားသူများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး တညီတညွတ်တည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြ၏။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ”

...

ကျန်းကျောက် မြောက်ပိုင်း။

ရှန်မိုသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးရင်း လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသည်။

"ဒီလောက်တောင် များတာလား”

အတွင်းထဲမှ ပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ မျက်လုံးပြူးသွားမိသည်။

ထိုထဲတွင် ရှားပါးရတနာမျိုးစုံတို့ အပြည့် ရှိနေ၏။ ဝိညာဉ်တည်ငြိမ်သီးဆိုလျှင် ဆယ့်နှစ်လုံးပင် ရှိပြီး အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်ထောင်ကျော်လေသည်။

"ထျန်းဟီဂိုဏ်းက တကယ် ချမ်းသာတာပဲ”

"ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အဂ္ဂိရက် (၉) သွယ် ဆေးကျမ်းထဲမှာ မဟာသန့်စင်နတ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်နည်း ရှိတယ်… အခုဆိုရင် ဝိညာဉ်တည်ငြိမ်သီးကို အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးပြီး ငါ ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်လို့ ရတာပဲ”

"မြို့တော်ကို မရောက်ခင်မှာ နတ်ဘုရားပြောင်းလဲအဆင့် အစပိုင်း ရောက်အောင် ကြိုးစားရမယ်”

ထျန်းဟီဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရှန်မိုတစ်ယောက် ကျန်းပြည်နယ် မြောက်ပိုင်းရှိ ဆိတ်ငြိမ်သော ဂူတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ အကာအကွယ်တစ်ခု တည်ဆောက်ပြီး ဆေးလုံးများ စတင်ဖော်စပ်တော့သည်။

မဟာသန့်စင်နတ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများမှာ အလွန်များပြား၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှန်မိုသည် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို အမြဲတမ်း အများအပြား သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိသည်။ ထိုအခါ လိုအပ်နေသော အပင်အချို့ကိုပင် တူညီသော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည့် အပင်များနှင့် အစားထိုးနိုင်လေသည်။

အားလုံး စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် မဟာသန့်စင်နတ်ဆေးလုံး ခြောက်သုတ်စာ ဖော်စပ်ရန် လုံလောက်သော ပစ္စည်းများ ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့၏။

"မဟာသန့်စင်နတ်ဆေးလုံးက ကောင်းကင်အဆင့်နိမ့် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဖော်စပ်ရတာ တော်တော်တော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

"ပစ္စည်းတွေ အလေအလွင့် အနည်းဆုံး ဖြစ်အောင်ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မှာပဲ"

သေချာစွာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူ သားရဲပေါင်းစုံ ဆေးအိုးကို ထုတ်ယူကာ စတင်ဖော်စပ်တော့သည်။

အချိန်များမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွား၏။

ခြောက်လအကြာတွင် ရှန်မို ထိုဆေးအိုးကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ လုံးဝန်းသော ဆေး (၄) လုံးကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေသည်။

ခြောက်ကြိမ် ကြိုးစားရာတွင် နှစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း လေးကြိမ် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

မဆိုးလှပေ။

အမှန်စင်စစ် ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံး မဟုတ်ပါလော။

အကြီးအကဲများစွာတို့ ဆေးဖော်ခြင်းကိုသာ အထူးပြုသည့် တန်ဟီဂိုဏ်း၌ပင် ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုနှုန်းမျိုး ရရှိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ကျင်းနိုင်ငံ တစ်ခုလုံးတွင် မဟာသန့်စင်နတ်ဆေးလုံးများ အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်ရန် အကောင်းဆုံး ဆေးဆရာများကို စုစည်းပေးထားနိုင်သည့် ဘုရင့်မိသားစုသာလျှင် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ပုံရ၏။ ဤနည်းဖြင့်ပင် ရုံးတော်သည် နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းရှိ နတ်ဘုရားပြောင်းလဲအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို သူတို့ဘက်ပါအောင် သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မွမ်းမံသန့်စင်ဖို့ အချိန်ပဲ"

ရှန်မို မဟာသန့်စင်နတ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို မျိုချလိုက်ပြီး စုပ်ယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဆေးလုံးသည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော ဆေးစွမ်းအင်များအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်ငယ် အတွင်းသို့ စီးဝင်ကာ သူ၏ မူလဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစည်းသွား၏။

ထိုအခါ မူလဝိညာဉ်၏ ပုံစံလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာသည်။ တိုးတက်မှုမှာ သိမ်မွေ့လှသော်လည်း အတွင်းပိုင်း စွမ်းအားများ သိသိသာသာ တိုးလာနေသည်။

နှစ်လအကြာတွင် ရှန်မိုသည် ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို အပြည့်အဝ သန့်စင်နိုင်ခဲ့၏။ သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ တစ်လက်မမှ သုံးလက်မ အမြင့်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့လေပြီ။

မူလဝိညာဉ် တစ်လက်မ ရှိခြင်းမှာ နတ်ဘုရားပြောင်းလဲအဆင့် ဝင်ရောက်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး မူလဝိညာဉ် သုံးလက်မ ရှိခြင်းမှာ ထိုအဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ဝူး…

မမြင်နိုင်သော မူလဝိညာဉ် စွမ်းအင်တစ်ခုသည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ ထိုခဏမျှ အချိန်အတွင်း ကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီး ငြိမ်သက်သွားပြီး မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ သားရဲများလည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းကုန်ကြသည်။ ငှက်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားကာ ပိုးမွှားလေးများပင်လျှင် အသံမထွက်ဝံ့ကြပေ။ တစ်ခဏအတွင်း၌ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး အသက်ရှုရပ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်မို မျက်လုံးမဖွင့်ဘဲ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ပို့လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် မိုင်ပေါင်း တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ကျော် အကွာအဝေးရှိ မြေအောက်မှ ပွေးတစ်ကောင်မှာ တီကောင်တစ်ကောင်ကို ပျော်ရွှင်စွာ စားနေသည်အထိ ကြားနိုင်လေသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ထပ်မံ ချဲ့ထွင်လိုက်သောအခါ ရေကန်ထဲမှ ငါးတစ်ကောင်မှာ ရေမှုန်ထုတ်လွှတ်ပြီး မြက်ပင်ပေါ်မှ ပိုးကောင်လေးအား တစ်လုပ်တည်း မျိုချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ကောင်းကင်ယံမှသည် မြေအောက်အနက်ပိုင်းအထိ၊ မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများမှသည် သေးငယ်သော ပိုးမွှားလေးများအထိ အရာအားလုံး သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာ၏။ မဟာသန့်စင်နတ်ဆေးလုံးမှာ သာမန် သန့်စင်ဆေးလုံးများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှသည်။ သူ အချိန်အတော်ကြာ စုဆောင်းထားခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဆေးလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် နတ်ဘုရားပြောင်းလဲအဆင့် အစောပိုင်းသို့ ချောမွေ့စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တော့၏။

"လုံကျောက်ကို သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ရှန်မို ဂူအတွင်းမှ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်၌ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ရွှေရောင် နေရောင်ခြည်အောက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားရင်း ဖျတ်လတ်သော မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တောအုပ်အတွင်းသို့ ခုန်ဝင်သွား၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး၊ အခြားအချိန်များတွင်မူ အမဲလိုက်နေသော ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချောက်ကြီးများကို ကျော်ဖြတ်သွားလေသည်။

ဤကဲ့သို့ ခရီးသွားခြင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သုံးကာ ပျံသန်းခြင်းထက် ပိုနှေးသော်လည်း သူ့အတွက် နှိုင်းယှဉ်၍မရသော ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာခြင်း၊ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကို ခံစားခြင်း၊ ကမ္ဘာလောက၏ သာယာမှုကို ခံစားခြင်း… ဤအရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်သည် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ကျင့်ကြံနေရုံသက်သက် ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ဤကမ္ဘာကြီးထဲသို့ လာရခြင်းမှာ မည်သို့သော အဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။

...

တစ်နှစ်အကြာတွင်၊ လုံကျောက်် ဘုရင့်မြို့တော်။

ကျင်းနိုင်ငံ၏ အစည်ကားဆုံးမြို့တော်ကြီးမှာ အဆုံးမရှိသော လွင်ပြင်ကြီးပေါ်၌ ခန့်ညားစွာ ရပ်တည်နေသည်။

သူ့တွင် ကာကွယ်ရန် သဘာဝ အတားအဆီးများ မရှိသော်လည်း မည်သည့် ကျင်းဧကရာဇ်ကမျှ မြို့တော်အား ပြောင်းရွှေ့ရန် မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။ အမှန်စင်စစ် သူတို့၏ အင်အားမှာ ယှဉ်နိုင်သူမရှိသရွေ့ မည်သူက မြို့တော်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ဝံ့မည်နည်း။

ထို့အပြင် မြို့တော်၏ အရပ်လေးမျက်နှာတွင် ကြီးမားသော စစ်စခန်း လေးခု ရှိနေသည်။ စခန်းများအတွင်းရှိ စစ်သားများမှာ သာမန်စစ်သားများ မဟုတ်ကြဘဲ သေချာစွာ ရွေးချယ်ထားသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်၏။ သူတို့၏ အနိမ့်ဆုံး အဆင့်မှာ ခြေတည်အဆင့် ဖြစ်ပြီး စခန်းများကို ကွပ်ကဲနေသော ဗိုလ်ချုပ် သုံးဦးမှာလည်း ခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူများသာ။

လက်နက်ကိရိယာများမှာတော့ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ကြသည်။ သံချပ်ကာ တိမ်သင်္ဘောဆိုလျှင် (၁၂) စင်းပင် ရှိ၏။ ဧကရာဇ်၏ အမိန့်မပါဘဲ ဤစစ်စခန်းကြီး လေးခုမှ စစ်သားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လှုပ်ရှား၍ မရပေ။

မြို့တော်သို့ ဝင်ထွက်နေသူတိုင်းသည် ဤခန့်ညားထည်ဝါလှသော စစ်စခန်းများကို လှမ်းမြင်နိုင်ကြသော်လည်း အပြင်ပန်းကိုသာ မြင်ရသည်။ စစ်စခန်းများကို ကာကွယ်ထားသော အကာအကွယ်များကြောင့် မည်သည့် ပြင်ပလူမျှ အတွင်းထဲမှ အခြေအနေကို သူလျှိုလုပ်၍ မရနိုင်ချေ။

မြို့ထဲသို့ ဝင်နေကြသော ခရီးသွားများကြားတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူတစ်ယောက်သည် လူအုပ်အတွင်း ရောနှောကာ မြို့တံခါးမှတစ်ဆင့် အခြားသူများနည်းတူ ဝင်ရောက်လာ၏။

သူသည်လည်း ထိုစစ်စခန်းများကို သတိထားမိပြီး အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်ကာ လက်နက်ကိရိယာ စုံလင်လှကြောင်းလည်း သိလိုက်သည်။ သံချပ်ကာ တိမ်သင်္ဘောများအပြင် အသစ်ထုတ်လုပ်ထားသော လက်နက်များစွာလည်း ရှိနေ၏။ ထိုအရာများမှာ နန်းတော်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ တီထွင်ဖန်တီးမှုများ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

မြို့တံခါးရှေ့တွင် စစ်သည်များမှ မြို့ထဲသို့ ဝင်မည့်သူများကို တစ်ဦးချင်း သေချာစွာ စစ်ဆေးမှတ်တမ်းတင်နေသည်။ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူ၏ အလှည့်ရောက်သောအခါ စစ်သည်တစ်ဦးမှ ပုံမှန်အတိုင်း မေးမြန်းလိုက်၏။

"နာမည်"

"လင်းရွှမ်ပါ။"

"အဆင့်”

"မြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်”

"ဖျင်ယဲ့မြို့တော်ကို လာရတဲ့ အကြောင်းရင်း"

"ထျန်းဟီ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းရဲ့ ဆေးဖော်ခြင်းဆိုင်ရာ ညီလာခံကို တက်ရောက်ဖို့ပါ"

ခဏမျှ မေးမြန်းပြီးနောက် ထိုလူကို မြို့ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ မြို့တော်မှာ အရင်ကထက် ပိုမို စည်ကားနေ၏။ နောက်ထပ် လအနည်းငယ်အတွင်း ကျင်းနိုင်ငံ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ဓားအရှင်သခင်၏ မွေးနေ့ပွဲလည်း ရှိနေသည်။ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းမှ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ ဂါရဝပြုရန်အတွက် မြို့တော်သို့ စုပြုံရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် အခြား ကြီးကျယ်သော အခမ်းအနားတစ်ခုလည်း ကျင်းပရန် ရှိနေသည်။ ထျန်းဟီ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသည် ဆေးဖော်ခြင်းဆိုင်ရာ ညီလာခံတစ်ခု ကျင်းပနေပြီး နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ဆေးဆရာများကို ဖိတ်ခေါ်ကာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာများအား ဖလှယ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးဆုလာဘ်မှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဒေသအသီးသီးမှ ဆေးဆရာများ အလုံးအရင်းနှင့် ရောက်ရှိလာကြ၏။

ထျန်းဟီ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆိုသည်မှာ ထျန်းဟီဂိုဏ်းမှ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းတွင် တည်ထောင်ထားသော ကုန်သွယ်ရေး ကွန်ရက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျင်းနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ် ကိုးခုအနက် မြူနှင်းပြည်နယ်မှလွဲ၍ ကျန်ပြည်နယ် ရှစ်ခုစလုံးတွင် ထျန်းဟီ ကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ အခွဲတစ်ခုစီ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မြို့တော်တွင်လည်း ရှိနေခြင်းမှာ မထူးဆန်းပေ။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ ရောက်လာခဲ့ပြီပေါ့"

ရှန်မို သူ့ရှေ့ရှိ ခမ်းနားလှသော မြို့တော်ကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် မူလက ရှောင်ဖန် ရရှိရမည့် အခွင့်အရေး နှစ်ခုကိုပါ သူ ရရှိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

တစ်ခုမှာ နာကြည်းဝိညာဉ်သစ်သားအနှစ် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ နှစ်တစ်ထောင် မြေမီးလျှံအဆီအနှစ် ဖြစ်လေသည်။