အောင်မြင်ရင် ထျန်းဟီက ကျေးဇူးဆပ်မှာပါ

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အကြီးအကဲကျိုး... ထျန်းဟီဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်လို့ ပြောနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က အကြီးအကဲကို တွေ့ချင်လို့ ရောက်နေပါတယ်"

"ဘယ်သူလဲ"

"သူ့နာမည်ကိုတော့ မပြောပါဘူး… စကားလုံးသုံးလုံးပဲ ပြောပါတယ်… 'ပိုင်ရန်မြို့' တဲ့"

ကျိုးမင်ယီ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။

"မြန်မြန်... မြန်မြန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်"

ခဏအကြာတွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦး အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည်။ ကျိုးမင်ယီ၏ အကြည့်များမှာ ထိုသူကို မှတ်မိသွားသဖြင့် တောက်ပသွားတော့၏။

“ကျင့်ကြံသူရှန်... တကယ်ပဲ ခင်ဗျားဖြစ်နေတာပဲ”

ရှန်မို ပြုံးလျက် ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မြို့တော်က ထျန်းဟီကုန်သည်ကြီးများအသင်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌက ခင်ဗျား ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ကျိုးမင်ယီ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရင်ကတော့ ကျွန်တော့်ဦးလေး ကျိုးယုံပါ… ဒါပေမဲ့ သူက ဒီတာဝန်ကို ဆက်မထမ်းဆောင်နိုင်တော့လို့ အနားယူသွားပြီလေ… ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ကို ယာယီဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး ဓားအရှင်သခင်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲအတွက် လက်ဆောင်ပြင်ဆင်ဖို့ တာဝန်ပေးလိုက်တာပါ"

ရှန်မိုက ခပ်သာသာ ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။

ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ ထျန်းဟီဂိုဏ်းကဲ့သို့ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအနေဖြင့် ဓားအရှင်သခင်၏ မွေးနေ့ပွဲသို့ သင့်တော်သော လက်ဆောင်မပါဘဲ သွား၍မရပေ။ အကယ်၍ လက်ဗလာနှင့်သွားပါက ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရှက်ရစရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ခင်ဗျား ကြည့်ရတာ တစ်ခုခု အခက်တွေ့နေတဲ့ပုံပဲ"

ရှန်မို ကျိုးမင်ယီ၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကျိုးမင်ယီက လက်ယမ်းပြလေ၏။

"ဟူး... ကောင်းတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး… မပြောတာပဲ ကောင်းပါတယ်… ဒါထက် ကျင့်ကြံသူရှန်က ထျန်းဟီကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီ တကူးတက လာတယ်ဆိုတော့ တစ်ခုခု အကူအညီလိုလို့လား”

ကျိုးမင်ယီ ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။

"ခင်ဗျားက အဲဒီမိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းပေးခဲ့သလို ကျွန်တော်တို့ ထျန်းဟီဂိုဏ်းရဲ့ သစ္စာဖောက် နှစ်ယောက်ကိုလည်း ကွပ်မျက်ပေးခဲ့တာလေ… ဘာပဲလိုအပ်လိုအပ် ငါ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်”

သူ၏ လေသံမှာ စိတ်ရင်းကို ခံစားရသည်။ အားနာ၍ ပြောသည့် စကားမဟုတ်ဘဲ ရှန်မိုအတွက် တစ်ခုခု အမှန်တကယ် လုပ်ပေးချင်၍ ဖြစ်၏။

ရှန်မိုက ပြုံးလျက်

"ထျန်းဟီကုန်သည်ကြီးများအသင်းက ဆေးဖော်ခြင်းပြိုင်ပွဲ ကျင်းပနေတယ်လို့ ကြားတယ်ဗျ”

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ကျွန်တော် အဲဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမဆုတွေထဲက တစ်ခုကို လိုချင်လို့ပါ"

"ဘယ်တစ်ခုလဲ"

"မြေမီးတောက်ဓားကျမ်း”

ကျိုးမင်ယီမှာ ချက်ချင်းပင် စွံ့အသွား၏။

"ခင်ဗျားကလည်း မြေမီးတောက်ဓားကျမ်းကို လိုချင်တာလား”

ရှန်မို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကာ

"တခြားလူလည်း လိုချင်နေတာ ရှိလို့လား”

ကျိုးမင်ယီ မတတ်သာတော့ဘဲ ရယ်မော၍ ပိုင်ထျန်းယွမ်၏ တောင်းဆိုမှု၊ ထျန်းဟီဂိုဏ်းနှင့် အကြီးအကဲ ချင်းမုတို့ကြားက နှစ်ရှည်လများ ဖြစ်ပွားနေသော ပဋိပက္ခအကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြလိုက်၏။

ရှန်မို မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"သဘောပေါက်ပါပြီ… ထျန်းဟီကုန်သည်ကြီးများအသင်းက ဘာလို့ ဒီဆေးဖော်ခြင်းပြိုင်ပွဲကို ကျင်းပနေရသလဲဆိုတာ အခုမှပဲ နားလည်တော့တယ်"

ကျိုးမင်ယီ ခါးသက်သက် ပြုံးမိ၏။

"ကျင့်ကြံသူရှန်က တကယ်ကို အမြင်စူးရှတာပဲ… ချက်ချင်း သိသွားတာပဲနော်… ဟုတ်ပါတယ်... ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ နေရာအနှံ့က ဆေးဆရာတွေကို စုစည်းပြီး 'ကိုးထပ်ကောင်းကင်မြစ်ကျမ်း' ကျင့်ကြံဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ ဆေးလုံးတစ်မျိုးကို ဖော်စပ်နိုင်ဖို့ပါပဲ"

ထို့နောက် ဆက်၍

"ဒါပေမဲ့ မြေမီးတောက်ဓားကျမ်းကို လိုချင်တာက ခင်ဗျားဆိုတော့လည်း ဆွေးနွေးနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး… အခုချက်ချင်းပဲ ပေးလိုက်ပါမယ်"

သူက လက်ခုပ်တီးလိုက်သောအခါ သန်မာထွားကြိုင်းသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ချက်ချင်းဝင်လာ၏။

ကျိုးမင်ယီမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ထျန်းဟီဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်ပဲ… သူ့ကို လက်ဖက်ရည်နဲ့ မုန့်တွေ အခုချက်ချင်း ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ပါ"

ထို့နောက် ရှန်မိုဘက်သို့ လှည့်ကာ

“ခဏလေး စောင့်ပေးပါဦးနော်… ကျွန်တော် ဂိုဒေါင်ထဲကနေ ဓားကျမ်းကို သွားယူလိုက်ပါ့မယ်"

ရှန်မိုက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ကျိုးမင်ယီကတော့ အလျင်အမြန် ထွက်သွားတော့သည်။

…

စောင့်ဆိုင်းရခြင်းမှာ ဘယ်သောအခါမှ ပျော်စရာ မကောင်းပေ။ ရှန်မိုသည် အခန်းအတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း ပရိဘောဂအမျိုးမျိုးကို အကဲခတ်နေမိသည်။ ထျန်းဟီဂိုဏ်းသည် အလွန်ပင် ကြွယ်ဝချမ်းသာကြောင်း သူ ဝန်ခံပါသည်။ ထျန်းဟီကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ ဤအထူး ဧည့်ခန်းမဆောင်မှာ အချို့သော ဂိုဏ်းငယ်လေးများ၏ ပင်မခန်းမဆောင်များထက်ပင် ပိုမို ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

အမိုး၊ နံရံနှင့် ကြမ်းပြင်အားလုံးကို အသံလုံပြီး အလွန်ခိုင်ခံ့သော မိုးတိမ်ဖြူကျောက်များဖြင့် တည်ဆောက်ထား၏။ စားပွဲများ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် ကာရံထားသော ကန့်လန့်ကာများမှာ နှစ်တစ်ထောင် စန္ဒကူးသားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး မွှေးရနံ့မှာ လေထဲတွင် သင်းပျံ့နေသည်။ ထို့အပြင် ရှေးဟောင်း ကဗျာစာလိပ်များနှင့် ပန်းချီကားများစွာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ အနည်းဆုံး သမိုင်းသက်တမ်း နှစ်တစ်ထောင်ခန့် ရှိကြသည်။

"ဟင်… ဒါက ဘာလဲ..."

ရှန်မို့အကြည့်မှာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော ကြေးဆေးအိုးလေးတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုဆေးအိုးမှာ လက်ရာအလွန် ပြောင်မြောက်လှပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျယ်ပြောလှသော ရှုခင်းများ၊ ပျံသန်းနေသော ငှက်များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲပုံများကို အသက်ဝင်လှစွာ ထွင်းထုထားသည်။

ရှန်မို၏ အကဲခတ်မှုအရ ဤဆေးအိုးလေးမှာ အနည်းဆုံး အလယ်အလတ် မြေအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်မှာ ဆေးအိုးကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ အတွင်းထဲရှိ အပြာနုရောင် အမှုန့်များ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဆေးဖော်ရာတွင် ကျရှုံးခဲ့သော ဆေးကြွင်းဆေးကျန်များ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ရှန်မိုသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ထိုဆေးကြွင်းအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ထို့နောက် အသာအယာ နမ်းကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်ပေါင်း တစ်ရာကျော်၏ အမည်များမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့သည်။

"...မြွေဖြူပန်း... နီခုန်းမြက်... နှင်းခဲနက်မြစ်..."

"အင်း... လေးလံသောရေအဆီအနှစ်လည်း ပါသေးတာပဲ… ဒါပေမဲ့ သူတို့ ထည့်တာ များသွားတယ်… မအောင်မြင်တာ မဆန်းပါဘူး"

ရှန်မို အမှတ်မထင် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ရှိ ဆေးဖော်စပ်မှု အဆင့်အတန်းအရ ဤဆေးလုံးအမျိုးအစားကို ခွဲခြားရခြင်းမှာ ခက်ခဲသော အလုပ်မဟုတ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် သူသည် မဟာသန့်စင်နတ်ဆေးလုံးကိုပင် အောင်မြင်မှုနှုန်း ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ဖြင့် ဖော်စပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ကျင်းနိုင်ငံ တစ်ခုလုံးတွင် မဟာသန့်စင်နတ်ဆေးလုံးကို ဤမျှ မြင့်မားသော အောင်မြင်မှုနှုန်းဖြင့် ဖော်စပ်နိုင်သည့် ဆေးဆရာမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှ၏။

ထိုအချိန်တွင် သူ့နောက်ကွယ်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂိုဒေါင်မှ ပြန်လာသော ကျိုးမင်ယီ ဖြစ်သည်။

"ကျင့်ကြံသူရှန်... ခင်ဗျားက..."

ရှန်မိုသည် ဆေးအိုးလေးရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး အပြာနုရောင် ဆေးကြွင်းများကို သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးနေသည်ကို ကျိုးမင်ယီ မြင်သွားသည်။ သူ ရယ်မောရင်း

"ကျွန်တော်တော့ ခင်ဗျားရှေ့မှ အရှက်ကွဲရပြန်ပြီ"

ရှန်မိုက ပြုံးလျက်

"ဒါက ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်က 'ကိုးထပ်ကောင်းကင်မြစ်ကျမ်း' ကျင့်ကြံရာမှာ အထောက်အကူပြုမယ့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ ကြိုးစားထားတာလား"

ကျိုးမင်ယီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး… ငါတို့ ထျန်းဟီဂိုဏ်းရဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှုမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အကြီးအကဲတွေ အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး လုပ်ခဲ့ကြတာပါ… အဲဒီ အကြီးအကဲ ချင်းမုက ဆေးဖော်နည်းကို မရောင်းတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ အားကိုးခဲ့ရတာပေါ့… ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက ဆေးဖော်စပ်မှု အကြီးအကဲအားလုံး ပေါင်းတာတောင် အကြီးအကဲ ချင်းမုကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ကျိုးမင်ယီ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်၏။

"ကျရှုံးသွားပြီးတဲ့နောက် ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီဆေးကြွင်းတွေကို သင်ခန်းစာယူဖို့အတွက် အသင်းခွဲအသီးသီးကို ဖြန့်ဝေပေးလိုက်တာပါ… နောက်ပြီး ဒီဆေးဖော်နည်းရဲ့ အမှားကို ထောက်ပြနိုင်မယ့် ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆေးဆရာတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့လည်း ရည်ရွယ်ပါတယ်"

ရှန်မို မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"အမှားတွေက အတော်လေး သိသာနေတာပဲ… ဘယ်သူမှ သတိမထားမိကြဘူးလား"

ကျိုးမင်ယီမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။ "နေဦး... မင်းက ဆေးဖော်စပ်တာကို နားလည်တာလား?!"

ရှန်မို ခပ်သာသာ ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။

"ကျွန်တော် နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိပါတယ်"

သူ အကောင်းဆုံး ဖော်စပ်နိုင်သည့် ဆေးလုံးမှာ ကောင်းကင်အဆင့် (နိမ့်) ဆေးလုံးသာ ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်မိမိ ဆေးဖော်စပ်မှု မဟာဆရာကြီးဟု ခေါ်ဆိုရန်မှာတော့ အလွန် မောက်မာရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာမှာ အဆုံးမရှိသော ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လေ့လာရမည့် အရာဖြစ်သောကြောင့် နည်းနည်းပါးပါး သိပါသည်ဟု ပြောခြင်းကသာ ပို၍ သင့်တော်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးမင်ယီ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

"ဒါဆိုရင် ကျင့်ကြံသူရှန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါဦး… ဘာတွေ မှားသွားတာလဲ”

ရှန်မို ပြုံးလျက်

"ပထမအချက်က လေးလံသောရေအဆီအနှစ်တွေ အရမ်းများနေတယ်… အနည်းဆုံး သုံးပုံတစ်ပုံလောက် လျှော့သင့်တယ်… ဒုတိယအချက်က မီးလျှံက အရမ်းအားနည်းနေတယ်… ဒါကြောင့် ဆေးရည်တွေက ဆေးလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ သေချာ မခဲနိုင်တာပဲ"

ကျိုးမင်ယီ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ ဆေးဆရာများစွာ အချိန်အတော်ကြာ စစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အဖြေတစ်ခုကိုမျှ မထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ရှန်မိုကတော့ အရေးကြီးသော အမှားနှစ်ခုကို အလွယ်တကူ ထောက်ပြနိုင်ခဲ့သည်။ ကျိုးမင်ယီကိုယ်တိုင်မှာ ဆေးဖော်စပ်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်သော်လည်း ရှန်မို၏ ယုံကြည်မှုရှိလှသော အမူအရာကတင် သူ့ကို ယုံကြည်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။

"ပထမအချက်ကတော့ ပြင်ရလွယ်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအချက်ကတော့... ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် သူတို့က အပြင်းထန်ဆုံး မြေကမ္ဘာမီးလျှံမျက်စိကို သုံးပြီး ဖော်စပ်ခဲ့တာပါ… ဒဏ္ဍာရီလာ အနန္တမီးတောက် တစ်ခုခုကို မရသရွေ့ အပူချိန်ကို ဒီထက်ပိုမြှင့်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ကျိုးမင်ယီက ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ဆိုသည်။

ရှန်မိုက ရယ်မောလိုက်သည်။

"အနန္တမီးတောက်လား… ကျွန်တော့်မှာ တစ်ခု ရှိတယ်"

ကျိုးမင်ယီ ခဏမျှ စွံ့အသွားပြီးနောက် အမှတ်ရသွားကာ သူ၏ ပေါင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်မိသည်။

ဟုတ်တာပေါ့! သူတို့ စုဆောင်းထားသော သတင်းများအရ ရှန်မိုတွင် အနန္တမီးတောက် နှစ်ခုတောင် ရှိသည်ဟု ဆိုထားသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျိုးမင်ယီသည် ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်၍ အလေးအနက် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံသူရှန်... ကျွန်တော်တို့ ထျန်းဟီဂိုဏ်းအတွက် ဒီဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပေးနိုင်မလား… အကယ်၍ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းက ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ပေးမှာပါ”

သူ့စကားများမှာ ပြတ်သားပြီး လေသံမှာလည်း အလွန်တည်ကြည်လှသည်။ အပြောသက်သက် မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းနေသည်။

ရှန်မိုက ခေါင်းငြိမ့်ပြ၍

“ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်ပေးပါ့မယ်"

ကျိုးမင်ယီ အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။

“ကောင်းတယ်… ကောင်းတယ်… ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ဂိုဏ်းလူကြီးတွေကို အခုချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်… သူတို့ တစ်လအတွင်း မြို့တော်ကို ရောက်လာကြလိမ့်မယ်… နောက်ပြီး လိုအပ်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေကိုလည်း ရေးပေးပါနော်… ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း စုဆောင်းခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်”

ရှန်မို ချက်ချင်းပင် စုတ်တံကို ယူ၍ လိုအပ်သည်များကို ရေးမှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။