အခန်း (၁၈၇)
Vol. 16 Ch. 188
ထိုအချိန်တွင် လင်းပိုင်ဖန်သည် သူ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာများ ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ ရွှေခဲ၊ ငွေခဲ အကျိုးအပဲ့များစွာ ရှိနေသော်လည်း အရေးပါဆုံးမှာ စုစုပေါင်း ငွေတေးတန်ဖိုး ၃ သန်းခန့်ရှိသော ငွေစက္ကူများပင် ဖြစ်သည်။
ဤအရာများသည် ရတနာလာရောက် ရှာဖွေကြသော မြင့်မြတ်သည့် မိသားစုဝင်များထံမှ သူရရှိခဲ့သော အရာများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ငွေမက်၍ လာခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရရုံသာမက အသက်ပါ ပေးခဲ့ကြရသည်။ လင်းပိုင်ဖန်က "ဒါကို မမျှော်လင့်ဘဲရတဲ့ ကံကောင်းမှုလို့ပဲ သတ်မှတ်ရမှာပေါ့" ဟု တစ်ကိုယ်တည်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ကြီးမြတ်သော မိသားစုကြီး ခြောက်စုမှာ လင်းပိုင်ဖန်၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရသည်ကို လုံးဝမသိကြသေးပေ။ ၎င်းတို့ စေလွှတ်လိုက်သော ရတနာရှာဖွေသူများ ပြန်မလာသည်ကို ကြည့်ရင်း နှမြောတသဖြစ်ရလွန်း၍ ရင်ဘတ်ထဲ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ထွက်မတတ် ခံစားနေရသည်။ မဟာရှနိုင်ငံသည် သူတို့အတွက် နမိတ်မကောင်းသော နေရာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အား အမြဲဖိနှိပ်နေသည်ဟုသာ ခံစားနေကြရသည်။
ထိုအချိန်တွင် မဟာရှနိုင်ငံသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးမှာလည်း အေးချမ်းသာယာနေကာ ထူးခြားသည့် ဖြစ်ရပ်ကြီးများ မရှိသေးပေ။ သို့သော်လည်း မြောက်ဘက်စွန်းရှိ တိုင်းပြည်ငယ်လေးများတွင်မူ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုတစ်ခုကတော့ ဖြစ်ပွားနေသည်။
ခွန်အားကြီးမားသူ သုံးဦးသည် မိမိကိုယ်ကို ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ်၊ မြေပြင်ဗိုလ်ချုပ် နှင့် လူသားဗိုလ်ချုပ်ဟု ကြေညာကာ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ကြပြီး နိုင်ငံအများအပြားကို သက်ရောက်စေသော ဆူပူအုံကြွမှုများ ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် "ကောင်းကင်ပြာကြီးက သေဆုံးသွားပြီ၊ အဝါရောင်ကောင်းကင်သစ် ထွန်းကားတော့မည်" ဟူသော ကြွေးကြော်သံဖြင့် အဝါရောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်ကြကာ ငြိမ်းချမ်းသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။
ထိုကမ္ဘာတွင် လူတိုင်း စားစရာ၊ ဝတ်စရာနှင့် နေစရာ အိမ်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကာ အလုပ်လုပ်နိုင်ကြမည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုစဉ်က တိုင်းပြည်ငယ်လေးများမှာ စစ်မီးတောက်လောင်နေပြီး ပြည်သူများမှာလည်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထောက်ခံသူများစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး တောမီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။
"မိုးပြာရောင် ကောင်းကင်ကြီး သေဆုံးလေပြီ၊ အဝါရောင်ကောင်းကင်သစ် ထွန်းကားတော့မည်"
"အဝါရောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရား မြင့်မြတ်ပါစေ၊ လောကကြီးကို ငြိမ်းချမ်းစေပါစေ"
"အဝါရောင်ကောင်းကင်ကို ယုံကြည်ရင် ထာဝရအသက်ကို ရရှိမည်"
ဒေသခံအစိုးရများသည် အလွန်အားနည်းသဖြင့် ထိရောက်သော ခုခံမှုများ မပြုလုပ်နိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ မဟာရှနန်းတော်တွင် အစီရင်ခံစာတစ်ခု တင်သွင်းလာခဲ့သည်။
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းဟာ လက်ရှိမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးချဲ့နေပြီး နောက်လိုက်ဦးရေ ၃ သန်းအထိ ရှိနေပါပြီ။ မြောက်ဘက်စွန်းက နိုင်ငံငယ် ၅ ခုအထိ ပျံ့နှံ့နေပြီး မီးပွားလေးတစ်ခုကနေ တောမီးလောင်သလို ဖြစ်နေပါတယ်။ သူတို့တွေ ကျွန်တော်မျိုးတို့ နိုင်ငံကို နှောင့်ယှက်လာမှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသင့်ပါတယ်"
လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်ကာ "ငါကိုယ်တော် ဒီကိစ္စကို သိပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီဂိုဏ်းက တခြားနိုင်ငံတွေမှာပဲ ပြဿနာရှာနေတာဖြစ်လို့ လောလောဆယ် ငါတို့နဲ့ မဆိုင်သေးဘူး။ ငါကိုယ်တော်တို့ ဝင်မပါသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့ ပြည်သူတွေကို လှည့်ဖြားတာ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့နယ်မြေထဲမှာ နောက်လိုက်တွေ စုဆောင်းတာကို တွေ့ရင်တော့ ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုက်ကြ"
"နားလည်ပါပြီ အရှင်မင်းကြီး" ဟု အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။
အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးလာသည်နှင့်အမျှ ဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးမှာလည်း စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွနေကြသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီလောက် အလွယ်တကူ ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ အခုဆို နောက်လိုက် ၃ သန်းကျော်သွားပြီ။ မကြာခင်မှာ ငါတို့ ကိုယ်ပိုင်အင်ပါယာတစ်ခု တည်ထောင်နိုင်တော့မယ်" ဟု မြေပြင်ဗိုလ်ချုပ်က အရက်သောက်ရင်း ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ်ကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ညီလေး၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ငါတို့ခေတ်က ရောက်လာပြီ။ ညီလေးတို့ သောက်ကြစို့"
၎င်းတို့ သုံးဦးသည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောသောက်စားနေခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် လူသားဗိုလ်ချုပ်က "အစ်ကိုကြီး၊ အခု နောက်လိုက်တွေ အများကြီးရှိနေပြီဆိုတော့ အပြင်ဘက်ကို ထပ်တိုးချဲ့သင့်သလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ်က စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ငါလည်း ဒါကို တွေးနေတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ပတ်ပတ်လည်မှ မဟာရှ၊ မဟာကျူး နဲ့ မဟာရှီလို အင်အားကြီးနိုင်ငံတွေ ရှိနေတယ်။ သူတို့ကို အလွယ်တကူ သွားထိလို့ မရဘူး။ အထူးသဖြင့် မဟာရွှယ်ဆိုရင် မင်းဆက်တစ်ခုရဲ့ အင်အားရှိနေပြီး တကယ့်ကို အင်အားတောင့်တင်းတဲ့ နိုင်ငံပဲ။ ဒါကြောင့် ဆက်ပြီးတိုးချဲ့ဖို့က မလွယ်ဘူး"
"အစ်ကိုကြီး၊ ဘာကြောက်စရာ ရှိသလဲ။ နောက်လိုက် ၃ သန်းနဲ့ ဘာမဆို လုပ်နိုင်တာပဲ" ဟု မြေပြင်ဗိုလ်ချုပ်က ပြောလိုက်ရာ လူသားဗိုလ်ချုပ်ကလည်း ထောက်ခံလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်ကင်ဗိုလ်ချုပ်က "ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ထောက်ခံတယ်ဆိုမှတော့ ရှေ့ဆက်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သတိထားရမယ်။ အရင်ဆုံး လူလွှတ်ပြီး တိတ်တဆိတ် စည်းရုံးမယ်။ အချိန်တန်ရင်တော့ တောမီးလို လောင်မြိုက်ကြတာပေါ့"
မဟာရှနိုင်ငံ၏ တောတောင်ထူထပ်သော နေရာတစ်ခုသို့ အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းဝင် လျိုချန်း ရောက်ရှိလာလေသည်။ သူသည် အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ သင်ကြားမှုများကို အလွန်ယုံကြည်သူဖြစ်ပြီး ဤတာဝန်ကို အင်တိုက်အားတိုက် ထမ်းဆောင်ရန် စိတ်ကူးထားသည်။
လမ်းဘေးတွင် တူးရွင်းများ ကိုင်ဆောင်ထားသော လယ်သမားတစ်စုကို တွေ့သောအခါ သူက သနားကရုဏာဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားသည်။ "အခုဆို အစိုးရက အကျင့်ပျက် ခြစားနေပြီ၊ ပြည်သူတွေရဲ့ သွေးနဲ့ချွေးကို စုပ်ယူနေတယ်။ ကောင်းကင်ပြာကြီး သေဆုံးသွားပြီ၊ အဝါရောင်ကောင်းကင်သစ်က ထွန်းကားတော့မယ်။ အဝါရောင်ကောင်းကင် နတ်ဘုရားက မင်းတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ငါ့ကို လွှတ်လိုက်တာပဲ။ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဘဝသစ်ကို စတင်ကြစို့"
လူတိုင်းက သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ငေးကြည့်နေကြသည်။ လျိုချန်းက ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ "ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလိုကြည့်နေကြတာလဲ။ အဝါရောင်ကောင်းကင်ကို ယုံကြည်ရင် မင်းတို့ ဗိုက်ဝအောင် စားရမယ်၊ အဝတ်ကောင်းကောင်း ဝတ်ရမယ်၊ အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းတွေနဲ့ နေရမယ်"
အဖိုးအိုတစ်ဦးက "မင်း ရူးနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
လျိုချန်း- "ဟမ်"
အဖိုးအိုက ဆက်ပြီးတော့- "ငါတို့ထဲမှာ ဘယ်သူကများ ထမင်းငတ်နေလို့လဲ။ ဘယ်သူက အဝတ်မရှိလို့လဲ။ ဘယ်သူက အိမ်မရှိလို့လဲ။ ဘာဖြစ်လို့ မင်းရဲ့ အဝါရောင်ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို ယုံရမှာလဲ။ အပိုတွေပဲ"
လျိုချန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး- "မင်းတို့မှာ စားစရာရှိတယ် ဟုတ်လား"
"ဒါပေါ့၊ ငါတို့ကိုကြည့်ရတာ ငတ်ပြတ်နေတဲ့ပုံ ပေါက်နေလို့လား" ဟု အဖိုးအိုက ပြန်မေးလိုက်သည်။ လျိုချန်း သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ ပေရေနေသော်လည်း ကျန်းမာသန်စွမ်းသော ရုပ်ရည်ရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒါဆို မင်းတို့အဝတ်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက် နွမ်းဖတ်နေတာလဲ"
အဖိုးအိုက ရယ်မောကာ "ဒါက အလုပ်လုပ်ဖို့ ဝတ်ထားတာလေ။ လမ်းခင်းတဲ့ အလုပ်သမားတွေက အဝတ်ကောင်း ဝတ်ပြီး အလုပ်လုပ်ပါ့မလား။ ငါတို့ရဲ့ အဝတ်သစ်တွေက မြို့ထဲက အိမ်မှာ အပုံလိုက် ရှိတယ်"
"အိမ်ရော။ မင်းတို့ မြက်တဲတွေထဲမှာ အိပ်နေကြတာ ငါမြင်တယ်လေ" ဟု လျိုချန်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။
"အဲဒါက အလုပ်လုပ်ရင်း ယာယီတည်းတာလေ။ ငါ့အိမ်က မြို့ထဲမှာ ဘိလပ်မြေအိမ်ကြီးကွ။ ဆောင်းတွင်းဆို နွေးတယ်၊ နွေဆို အေးတယ်။ ငါ့သားနဲ့ မယားတွေ အေးအေးဆေးဆေး နေနေကြပြီ။ မင်းရဲ့ အဝါရောင်ကောင်းကင်ကို ကိုးကွယ်နေမယ့်အစား ငါတို့ အလုပ်လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံရှာတာကမှ ပိုတန်ဦးမယ်။ သွားစို့ ဟေ့လူတို့။ အလုပ်နောက်ကျရင် လစာအဖြတ်ခံရဦးမယ်"
အလုပ်သမားများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လျိုချန်းမှာ အံ့အားသင့်ကာ ကျန်ခဲ့လေသည်။ "ဒီလူတွေက ငါ့ထက်တောင် ဘဝက ကောင်းစားနေပါလား" ဟု သူ တွေးတောနေစဉ် စစ်ဗိုလ်အချို့ ရောက်လာပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆီးသွားလေသည်။
မဟာရှနိုင်ငံတဝှမ်းလုံးတွင် အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းဝင်များကို ချက်ချင်းဖော်ထုတ်ကာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး အဓိက ခေါင်းဆောင်အချို့ကိုလည်း လင်းပိုင်ဖန်က တိုက်ရိုက် နှိမ်နင်းလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အကြံအစည်မှာ မဟာရှနိုင်ငံတွင် အစပျိုးရုံရှိသေးသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရလေတော့သည်။
အဝါရောင်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း ဌာနချုပ်တွင်…
မြေပြင်ဗိုလ်ချုပ်က အလောတကြီး ပြေးဝင်လာပြီး "အစ်ကိုကြီး၊ အခြေအနေက တော်တော်လေး ဆိုးနေပုံရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လုပ်ငန်းကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်နေသော ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ်က မော့ကြည့်ကာ "ညီလေး၊ မင်းကို ဒီလောက်အထိ ထိတ်လန့်သွားစေရအောင် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံအသီးသီးဆီ နောက်လိုက်တွေ တိုးချဲ့ဖို့ လွှတ်ခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ အခုအထိတော့ မဟာရွှယ်၊ မဟာကျူးနဲ့ မဟာရှီ နိုင်ငံတွေမှာ အဆင်ပြေနေပေမဲ့ မဟာရှနိုင်ငံမှာတော့ အဆင်မပြေနေဘူး။ အဲဒီကို လွှတ်လိုက်တဲ့သူတွေ အားလုံးနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပြီ"
"အဲဒီလိုလား"
ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ်သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထရပ်လိုက်ပြီး- "မဟာရှနိုင်ငံက ငါတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားပုံရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
မြေပြင်ဗိုလ်ချုပ်က "အစ်ကိုကြီး၊ အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ" ဟု အရေးတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံး ကြိုးပမ်းမှုက မအောင်မြင်ခဲ့ပေမဲ့ လူတွေ ထပ်လွှတ်လို့ ရပါသေးတယ်။ မဟာရှနိုင်ငံကို ငါတို့ မအောင်နိုင်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ငါ လုံးဝ မယုံကြည်ဘူး" ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ်က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါပြီ"