ပေဟွမ်ဝမ်ကို ရှန့်ကျင်းမြို့တော်သို့ လာရောက်ပြီး ကိုယ်တိုင် ခုခံချေပခွင့် ပြုလိုက်သည်...
Vol. 17 Ch. 166
အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ကျောက်ချီသည် အမြဲတမ်း အိပ်ရေးမဝသလို ခံစားနေရသည်။
သူသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း အစေခံမလေး ညည်းဆိုနေသော အိမ်လွမ်းတေးသံကို နားထောင်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အိပ်ပျော်သွားလေသည်။
သူ နိုးလာသည့်အခါ အပြင်ဘက်ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နေဝင်စပြုလို့နေပြီ။
“လာကြစမ်း”
“သခင်ကြီး၊ နိုးပြီလား” အိမ်တော်ထိန်းသည် အပြင်ဘက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး အသံကြားသည်နှင့် အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်လာခဲ့သည်။
“ဘယ်အချိန် ရှိပြီလဲ” ကျောက်ချီက အိမ်တော်ထိန်း၏ အကူအညီဖြင့် ထထိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“ရှန်းအချိန် ရောက်နေပါပြီ”
“သားကြီး ပြန်ရောက်ပြီလား”
“မရောက်သေးပါဘူး”
အိမ်တော်ထိန်း စကားဆုံးသည်နှင့် ကျောက်ချီသည် ရုတ်တရက် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား တင်းမာသွားတော့သည်။ “အခုထိ ပြန်မရောက်သေးဘူးလား။ အိမ်ကို သတင်းပို့သေးလား”
“မပို့ပါဘူး”
“ဒုတိယသားကို သွားခေါ်လိုက်”
“ဟုတ်ကဲ့” အိမ်တော်ထိန်းသည် အချိန်မဆွဲရဲဘဲ ခြံဝင်းအပြင်သို့ ထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် လူတစ်စု အတင်း ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ထိုလူများ ဝတ်ဆင်ထားသော အရာရှိဝတ်စုံများကို ကြည့်ရုံဖြင့် အိမ်တော်ထိန်း ရင်ထဲ ထိတ်သွားသော်လည်း မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ဆောင်လိုက်ပြီး ရှေ့ထွက် ကြိုဆိုလိုက်သည်။ “ဒီကလူကြီးမင်းက ကျွန်တော်တို့ သခင်ကြီးကို တွေ့ချင်လို့လား”
အိမ်တော်ထိန်းသည် ပိုင်ရှိုးမင်၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်ရာ ဘေးမှ မင်ကျင့်စီးတပ်မှူးက ဓားဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူက လက်ကာပြလိုက်သည်။
“ဒီအရာရှိက ကျောက်ချီ၊ ကျောက်လူကြီးမင်းကို တွေ့ချင်လို့၊ လမ်းပြပေးပါ”
“ဒါပေါ့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးက အေးဆေးနေရတာ ကြိုက်တော့ လူကြီးမင်းတို့ အပြင်ဘက်မှာ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး”
မင်းဆရာ၏ တံခါးရှေ့တွင် အဆင့်၃အဆင့် အရာရှိ ရှိသည်ဆိုသကဲ့သို့ အိမ်တော်ထိန်းသည် မိမိတို့ သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများဖြင့် ပြင်ပလူများကို တောင်းဆိုလေ့ရှိပြီး ယခင်က မည်မျှ ရာထူးကြီးသောသူ ဖြစ်ပါစေ ငြင်းဆန်သူ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ဓားအချို့ သူ့လည်ပင်းပေါ် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှေ့တိုးလာပြီး အိမ်တော်ထိန်းကို ဘေးသို့ ကန်ထုတ်လိုက်ကာ အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်းက ဘာကောင်မို့လို့ ငါတို့ လူကြီးမင်းကို တောင်းဆိုရဲတာလဲ”
အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများသည် အခန်းထဲရှိ လူများကို အလန့်တကြား ဖြစ်သွားစေပြီး ကျောက်ချီ ထွက်လာသည်နှင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် အိမ်တော်ထိန်း အကန်ခံရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာ ပျက်သွားတော့သည်။ “ရပ်လိုက်”
သူ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာရာ လူအုပ်ဝိုင်းရံထားသော ပိုင်ရှိုးမင်ကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျောက်ချီနှင့် ပိုင်ရှိုးမင်တို့ကြားတွင် ရင်းနှီးမှု မရှိသည့်အပြင် ယခင်က စကားပင် ပြောဖူးခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်များနှင့် နန်းတွင်းပွဲတော်များတွင် တွေ့ဖူးကြသည်။
ရှီးလင်တွင် ပြဿနာ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် သူ့တပည့်အချို့ အိမ်သို့ ရောက်လာပြီး အရှင်မင်းကြီးအား ပညာရှိများကို ချစ်ခင်ပြီး လူယုတ်မာများကို ဝေးဝေးရှောင်ရန် တိုက်တွန်းပေးပါရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ပြောသော လူယုတ်မာမှာ ပိုင်ရှိုးမင်ပင်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ထိုကိစ္စကို နေမကောင်းဟု အကြောင်းပြကာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
ကျောက်ချီသည် လက်ရှိ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို အပေါ်ယံသာ လေးစားကြောင်း သိနေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ရှေ့ထွက်လိုက်လျှင် ထိုသံယောဇဉ်များ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။
သူ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် ပိုင်ရှိုးမင်သည် အာဏာအတွက် ဆွေမျိုးသားချင်းများကိုပင် မထောက်ထားသော လူယုတ်မာ တစ်ယောက်သာ။
“ပိုင်လူကြီးမင်းက တကယ် အရှိန်အဝါ ကြီးမားတာပဲ၊ အိမ်စေတစ်ယောက်ကိုတောင် အလွတ်မပေးဘူး” ကျောက်ချီသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အကွာတွင် ရပ်နေပြီး မျက်နှာထား တင်းမာနေပြီး အသက် ၈၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အရှိန်အဝါ လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိပေ။
“လက်အောက်ငယ်သားတွေ နားမလည်လို့ပါ၊ ကျောက်လူကြီးမင်း ရယ်စရာ ဖြစ်သွားပြီ၊ လူကို မထူပေးသေးဘူးလား”
ဘေးမှ မင်ကျင့်စီးအစောင့်က အိမ်တော်ထိန်းကို ဆွဲထူပေးပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကိုပါ ခါပေးလိုက်လေသည်။
ပိုင်ရှိုးမင်က အလျှော့ပေးလိုက်သည်ကို တွေ့သောအခါ ကျောက်ချီလည်း ဆက်ပြီး ပြဿနာ မရှာတော့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ ပိုစိတ်ဝင်စားသည်မှာ မင်ကျင့်စီးက ရောက်လာရသည့် အကြောင်းအရင်းကိုပင်။
“ပိုင်လူကြီးမင်းက ကျုပ်ကို ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ”
“ပေဟွမ်ဝမ် ထိုက်ဖေး မနေ့က လုပ်ကြံခံလိုက်ရပါတယ်၊ လူကြီးမင်းအတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး”
ကျောက်ချီသည် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ “ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ့ရဲ့ အစောင့်ရော”
ပိုင်ရှိုးမင်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်၏။ “လုပ်ကြံတဲ့သူက ထိုက်ဖေးရဲ့ အစောင့်ပါပဲ၊ ဒီလူက ထိုက်ဖေး ပေဟွမ်ကနေ ခေါ်လာတဲ့သူလို့ ကြားတယ်”
“အစောင့် ဟုတ်လား” ကျောက်ချီမှာ မျက်နှာထား အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူ့သမီးက သူမဘေးတွင် အဆင့်လေးအဆင့် အစောင့်တစ်ယောက် ရှိကြောင်း ပြောပြဖူးသည်ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။ ထိုအစောင့်ကို ယခင်ပေဟွမ်ဝမ်က သူမကို ကာကွယ်ရန် စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမနှင့်အတူ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် သစ္စာဖောက်သွားရတာလဲ။
ဝမ်ရယ်နဲ့ ထိုက်ဖေးတို့ ရန်ဖြစ်ကြရင်တောင် သူ့အမေအရင်းကို သတ်တဲ့အထိတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
အကယ်၍ အဆင့်လေးအဆင့် အစောင့် မဟုတ်လျှင် ထိုက်ဖေးဘေးတွင် အများသိ အစောင့်ဟူ၍... ကျောက်ယင် တစ်ယောက်သာ ရှိတော့သည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျောက်ချီသည် သမီးဖြစ်သူ လက်ထပ်ပြီးနောက် သူနှင့် စိတ်ဝမ်းကွဲသွားကာ ဘာမှ ထုတ်မပြောခဲ့သည်ကို အပြစ်တင်မိသည်။ ယခုအခါ သူ ဘာမှ မသိရတော့ပေ။ မင်ကျင့်စီးက အပြစ်ရှာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စိတ်ရှိတိုင်း လျှောက်မေးလို့လည်း မရပေ။
ပိုင်ရှိုးမင်သည် ကျောက်ချီကို စိတ်ငြိမ်သွားအောင် အချိန်ပေးပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအရာရှိ ဒီနေ့ လာတာက ထိုက်ဖေးရဲ့ အစေခံတွေကို လူသတ်တရားခံကို သွားရောက် အတည်ပြုခိုင်းမလို့ပါပဲ၊ လူကြီးမင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
“ဒါပေါ့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ကျုပ် အခုပဲ လူလွှတ်ပြီး သူတို့ကို ခေါ်လိုက်မယ်”
ကျောက်ချီသည် ပိုင်ရှိုးမင်၏ ရည်ရွယ်ချက် မရိုးသားကြောင်း ခံစားမိသော်လည်း သားကြီး ပြန်မရောက်သေးသဖြင့် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိရသေးသောကြောင့် ယာယီအားဖြင့် လိုက်လျောထားရသည်။
ကျောက်ချီသည် အိမ်တော်ထိန်းကို ထိုက်ဖေး၏ ခြံဝင်းသို့ လွှတ်ပြီး သူမ၏ အစေခံများကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်ရာ ပိုင်ရှိုးမင်က ဘေးလူကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က အိမ်တော်ထိန်း နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားသည်။
ကျောက်ချီသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည်တွင် ရင်ထဲတွင် ပိုပြီး စိုးရိမ်လာတော့သည်။
“ပိုင်လူကြီးမင်း၊ ထိုက်ဖေး ဘယ်နေရာမှာ လုပ်ကြံခံရလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ ရမလား”
“မြို့ပြင် လယ်တောအိမ်ရာဝင်း တစ်ခုမှာပါ”
“ဒါဆို... ပိုင်လူကြီးမင်းက အလောင်းကို ဘယ်လို ရှာတွေ့တာလဲ” ကျောက်ချီက အကဲခတ်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒီအရာရှိက မြို့ပြင်မှာ လူတစ်ယောက် ဓားစာခံအဖြစ် အဖမ်းခံရတယ်လို့ တိုင်ချက်ရလို့ လူသွားကယ်တုန်း...” ဒီနေရာ ရောက်တော့ ပိုင်ရှိုးမင် စကားရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်ချီကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျောက်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူက သားကြီးကို လျန်ယန်အား သွားရှာခိုင်းလိုက်သည်။ လျန်ယန်၏ အရည်အချင်းနှင့်ဆိုလျှင် ထိုက်ဖေးကို မတွေ့ဘဲ မနေပေ။ သူတို့ ယခုထိ ပြန်မရောက်သေးသည်မှာ မင်ကျင့်စီးက လူများနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းကြောင့်များလား။
ထင်ထားသည့်အတိုင်း နောက်တစ်ခဏတွင် ပိုင်ရှိုးမင်က ပြောလိုက်သည်။ “စစ်တပ်ကွပ်ကဲရေးဌာနက လျန်လူကြီးမင်းနဲ့ လူသတ်တရားခံတို့ တိုက်ခိုက်နေကြတာ တွေ့လိုက်ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လျန်လူကြီးမင်းက လူသတ်တရားခံကို သတ်ချင်လွန်းလို့ ဓားစာခံကိုတောင် အလွတ်မပေးတော့ဘူး၊ အခု စစ်ဆေးမေးမြန်း ခံနေရပါတယ်”
ကျောက်ချီသည် ဘာမှ မသိသလို ဟန်မဆောင်တော့ဘဲ ဝန်ခံလိုက်သည်။ “ကျုပ်က လျန်လူကြီးမင်းကို ထိုက်ဖေးရဲ့ ခြေရာ ရှာပေးဖို့ အကူအညီတောင်းခဲ့တာပါ၊ လျန်လူကြီးမင်း ဒီလောက် စိတ်လောနေတာက ကျုပ်ရဲ့ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဖြစ်မှာပါ၊ ကျုပ် ကိုယ်တိုင် အရှင်မင်းကြီးဆီ သွားပြီး အပြစ်တောင်းပန်လိုက်ပါ့မယ်”
ပိုင်ရှိုးမင်က ပြုံးလိုက်၏။ “ကိစ္စသေးသေးလေးပါ၊ လူကြီးမင်း စိတ်ထဲ ထားစရာ မလိုပါဘူး၊ အရှင်မင်းကြီးလည်း ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”
“အရှင်မင်းကြီး ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်” ကျောက်ချီက နန်းတော်ရှိရာ ဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။
ယခုအချိန်တွင် အိမ်တော်ထိန်းသည် မင်ကျင့်စီးမှ လူများနှင့်အတူ ထိုက်ဖေး၏ ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ထိုက်ဖေး၏ အစေခံသုံးဦးကို တွေ့သောအခါ အိမ်တော်ထိန်း စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ လက်အောက်ငယ်သားများက ဝိုင်းအုံလာပြီး အစေခံသုံးဦးကို ဖမ်းချုပ်လိုက်ကြသည်။
ထိုတပ်မှူးက ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏။ “ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာဖွေလိုက်၊ ခြေလက်တွေနဲ့ မေးရိုးတွေ ဖြုတ်လိုက်၊ သူတို့ ကိုယ့်ဟာကိုယ် သတ်သေခွင့် မရစေနဲ့”
“ဟုတ်ကဲ့”
အိမ်တော်ထိန်းသည် သူတို့ ပြောတာ ကြားလိုက်ရပြီး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ အစေခံတွေကို လူသတ်တရားခံ သွားရောက် အတည်ပြုခိုင်းမလို့ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒါက ဘာသဘောလဲ။
ကံဆိုးချင်တော့ ကျောက်ချီက ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို မသိရှိခဲ့ပေ။
“ပိုင်လူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန်ကျမှ ထိုက်ဖေးရဲ့ အလောင်းကို အိမ်ပြန်သယ်လို့ ရမလဲ”
“အမှု စစ်ဆေးနေတုန်းမို့ လူကြီးမင်း ခဏလောက် စောင့်ရပါလိမ့်မယ်”
“ပိုင်လူကြီးမင်း အချိန်တစ်ခုလောက် သတ်မှတ်ပေးလို့ ရမလား၊ ထိုက်ဖေးက ဂုဏ်ရှိန်ကြီးမားတော့ အလောင်းကို လူတွေအများကြီး မြင်သွားရင် ပေဟွမ် ဝမ်အိမ်တော်ဘက်ကို ရှင်းပြရခက်လိမ့်မယ်”
“လူကြီးမင်း ပေဟွမ် ဝမ်အိမ်တော်အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ အောက်အရာရှိက ဒီအမှုကို အရှင်မင်းကြီးဆီ တင်ပြပြီးပါပြီ၊ အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ပေဟွမ်ဝမ်နဲ့ ဆက်သွယ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်”
“ဟုတ်လား၊ ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့”
“ဒါနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သားလည်း ပိုင်လူကြီးမင်းဆီမှာ ရှိနေလောက်တယ်၊ ဘယ်အချိန် ပြန်လွှတ်ပေးနိုင်မလဲ မသိဘူး” ဒီအချိန်ကျမှ ကျောက်ချီ သားကြီးအကြောင်း သတိရပြီး မေးလိုက်လေသည်။
“လူကြီးမင်း မကြာခင် ကျောက်လူကြီးမင်းနဲ့ တွေ့ရတော့မှာပါ”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပိုင်လူကြီးမင်း” ပိုင်ရှိုးမင်က မေးသမျှ ဖြေပေးသော်လည်း ကျောက်ချီကတော့ တစ်ဖက်လူ၏ စကားလုံးတိုင်းတွင် အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး ရင်ထဲတွင် ပိုမို စိုးရိမ်လာတော့သည်။
“ရပါတယ်”
ထိုအချိန်တွင် မင်ကျင့်စီးအစောင့်တစ်ဦး ဝင်လာပြီး ပိုင်ရှိုးမင်ကို ပြောလိုက်လေသည်။ “လူကြီးမင်း၊ ထိုက်ဖေးရဲ့ အနီးကပ် အစေခံတွေကို ခေါ်လာပြီးပါပြီ”
ပိုင်ရှိုးမင်က “အင်း” ဟု ဖြေလိုက်ပြီး ကျောက်ချီကို ပြောလိုက်၏။ “လူကြီးမင်း နေခဲ့ပါဦး၊ အောက်အရာရှိ ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်”
“ပိုင်လူကြီးမင်း ကောင်းကောင်းပြန်ပါ” ကျောက်ချီသည် ရင်ထဲတွင် ကျိတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့သည်။
ပိုင်ရှိုးမင်က လှည့်ထွက်သွားပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။ “ပြောရရင် လူကြီးမင်းရဲ့ ဒီခြံဝင်းက နည်းနည်း ကျယ်ဝန်းနေသလိုပဲ”
ကျောက်ချီ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး ပိုင်ရှိုးမင်က ရုတ်တရက် ခြေထောက်ဖြင့် နင်းချလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး နားကွဲလုမတတ် မြည်ဟီးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျောက်ချီ ခြေမခိုင်တော့ဘဲ ဘေးမှ တိုင်ကို ကိုင်ကာ မနည်းရပ်လိုက်ရသည်။ သူက ဒေါသထွက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ပိုင်ရှိုးမင်၊ မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ”
ပိုင်ရှိုးမင် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာပြီး လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ “ကြည့်ရတာ လူကြီးမင်းရဲ့ ခြံဝင်းအောက်မှာ အံ့ဩစရာ ပစ္စည်းတွေ ဝှက်ထားပုံရတယ်၊ ရွှေမဲနဲ့ ကျောက်တုံး ထိခတ်ရင် မြည်ဟီးသံ ထွက်ပေါ်လာတတ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်၊ ဒီမြေကြီးအောက်မှာ ရွှေမဲတွေ ဘယ်လောက်တောင် ဝှက်ထားလဲ”
ကျောက်ချီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။ ပိုင်ရှိုးမင် ယနေ့ရောက်လာသည်မှာ အစေခံသုံးဦးအတွက် မဟုတ်သလို ထိုက်ဖေး သေဆုံးကြောင်း လာအကြောင်းကြားခြင်း မဟုတ်မှန်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူက...
“ဒီအရာရှိ ကြားတာတော့ ကျောက်မိသားစုမှာ လျှို့ဝှက်ခန်း တစ်ခုရှိတယ်တဲ့၊ ရွှေမဲနဲ့ လုပ်ထားတာလို့ ပြောကြတယ်၊ မထင်မှတ်ထားတာက လူကြီးမင်းရဲ့ ခြံဝင်းအောက်မှာ ရှိနေတာကိုး” ပိုင်ရှိုးမင်သည် ကျောက်ချီကို ကြည့်ပြီး တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်၏။ “ဒီအရာရှိက ဘာလုပ်ချင်တာလို့ လူကြီးမင်း ထင်လဲ”
ပိုင်ရှိုးမင်သည် ကျောက်ချီ၏ ယိုယွင်းနေသော ဦးနှောက်ကို အခက်မတွေ့စေဘဲ အဖြေကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်လေသည်။ “မင်ကျင့်စီး အိမ်တိုင်ရာရောက် လာတာက သေချာပေါက် အမှုကိစ္စအတွက်ပေါ့၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ က ရှန့်မိသားစု မျိုးပြုန်းသွားတဲ့ အမှုအတွက်လေ”
ကျောက်ချီ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြာဝေသွားပြီး ရင်ထဲက မျှော်လင့်ချက်များ လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့သည်။
သူသည် နောက်ပြန် လဲကျသွားရာ မျက်စိလျင်သော မင်ကျင့်စီးအစောင့်က ဖမ်းထိန်းလိုက်လေသည်။
“လူကြီးမင်းကို သေချာ ပြုစုစောင့်ရှောက်လိုက်၊ ဘာမှ မဖြစ်စေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် လူကြီးမင်းက ခဏနေ သူ့သားအရင်းနဲ့ တွေ့ခွင့်မရဘဲ နေလိမ့်မယ်”
ပိုင်ရှိုးမင်က သူတို့သားအဖကို အမြန်ဆုံး တွေ့ဆုံခွင့်ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားသည်။ ကျောက်ဟုန်လျန်ကို ပြန်လွှတ်ပေးလို့ မရမှတော့ သူ့အဖေအရင်းကိုပါ မင်ကျင့်စီးကို ခေါ်သွားရုံပေါ့။
ကျောက်ချီသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယခင်မင်းဆက်က အရာရှိဟောင်း တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် စိတ်ဓာတ်က ထိုမျှလောက်တော့ မပျော့ညံ့ပေ။ လူက လဲကျသွားသော်လည်း အသိစိတ်ကတော့ ရှိနေသေးသည်။
ပိုင်ရှိုးမင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ့နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
ပိုင်ရှိုးမင်သည် သူ့ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ “ကျောက်လူကြီးမင်း လျှို့ဝှက်ခန်းရဲ့ ဝင်ပေါက်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား။ ရှန့်မိသားစု ပစ္စည်း တစ်ဝက်လောက်က လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ ကြားတယ်”
“မင်း စွပ်စွဲတာ၊ ငါ အရှင်မင်းကြီးဆီ သွားတိုင်မယ်”
စကားတွေ ဒီအထိ ရောက်လာမှတော့ သူ့သမီးကို သတ်တာ ကျောက်ယင် ဖြစ်ကြောင်း ကျောက်ချီ သိလိုက်ပြီ။
သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် တစ်ခု ကျန်နေသေးသည်။ လျှို့ဝှက်ခန်းကို မဖွင့်နိုင်သရွေ့ ပိုင်ရှိုးမင်ဆီမှာ သက်သေမရှိဘူး။
အဲဒီကျရင် သူ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။
ပိုင်ရှိုးမင်က လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ကျောက်ချီ၏ အကြည့်အောက်တွင် ခါးကြားမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူ ဓားကို စိတ်တိုင်းကျ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်သိမ်းလိုက်ရာ ကျိန်းစပ်သော ပွတ်တိုက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး အက်ကွဲသွားတော့သည်။
အက်ကွဲကြောင်းသည် ကျယ်ဝန်းပြီး လူတစ်ယောက်လောက် ဝင်ဆံ့လေသည်။ မင်ကျင့်စီးအစောင့် တစ်ယောက်က ခေါင်းပြူကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခုန်ဆင်းသွား၏။
မကြာမီ ထိုလူသည် စာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် ကျောက်စိမ်းပုလင်း တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။
“လူကြီးမင်း၊ အောက်မှာ နေရာက အရမ်းကျယ်တယ်၊ ရွှေငွေရတနာတွေ၊ ကျောက်စိမ်းထည်တွေ အများကြီး ထားထားတယ်၊ အထဲက ပစ္စည်းတွေပေါ်မှာ တံဆိပ်တွေ ရှိတယ်၊ ဒီကျောက်စိမ်းပုလင်းပေါ်မှာလည်း ရှိတယ်” ထိုလူက ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို မြှောက်ပြလိုက်ပြီး ပိုင်ရှိုးမင်ကို အောက်ခြေအား ကြည့်ခိုင်းလိုက်သည်။
ရှန့်မိသားစု၏ တံဆိပ်သည် အောက်ခြေတွင် ရှင်းလင်းစွာ ရှိနေသည်။
“ပြီးတော့ ဒီစာအုပ်၊ ဒါက ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်နည်း စာအုပ်ပဲ၊ အပေါ်မှာ ရှန့်မိသားစုဝင်တွေရဲ့ လက်မှတ်တွေ ပါတယ်”
ပိုင်ရှိုးမင် စာအုပ်ကို ယူကြည့်လိုက်ရာ ပထမစာမျက်နှာတွင် ရှန့်ကျုံး အမည်ရှိ လူတစ်ဦး၏ သတိပေးချက် ပါရှိသည်။ ပါရမီ မရှိလျှင် ဤစာအုပ်ကို မကျင့်ကြံရန်၊ ရူးသွပ်လွယ်ကြောင်း သတိပေးထားသည်။
“ကျောက်လူကြီးမင်း ရှင်းပြပါဦး၊ ရှန့်မိသားစုရဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဘာဖြစ်လို့ ကျောက်မိသားစုရဲ့ မြေအောက်ထဲ ရောက်နေရတာလဲ”
ကျောက်ချီမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
“ကြည့်ရတာ လူကြီးမင်း ဆင်ခြေ မစဉ်းစားရသေးဘူး ထင်တယ်” ပိုင်ရှိုးမင်က စာနာစွာ ပြောလိုက်၏။ “ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မြေအောက်အကျဉ်းထောင် ရောက်ရင် လူကြီးမင်းတို့ မိသားစုလိုက် ဖြည်းဖြည်းချင်း စဉ်းစားလို့ ရပါတယ်”
ကျောက်ချီ၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အကြည့်အောက်တွင် ပိုင်ရှိုးမင်က အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ “ကျောက်မိသားစု တစ်ခုလုံး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ က မျိုးပြုန်းသွားတဲ့ အမှုနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်၊ လူအားလုံးကို ရုံးတော် ခေါ်သွား”
“ဟုတ်ကဲ့”
တစ်ညတည်းနှင့် ကျောက်မိသားစု တစ်ခုလုံး အဖမ်းခံလိုက်ရပြီး တရားရုံးချုပ်နှင့် ရာဇဝတ်မှုဌာနကို မဖြတ်ဘဲ မင်ကျင့်စီးက တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
နန်းတွင်းအရာရှိများထဲတွင် ကျောက်ချီ၏ တပည့်များ မနည်းလှပေ။ သူတို့သည် ထိုက်ဖေး မနေ့ညက လုပ်ကြံခံလိုက်ရကြောင်း၊ လူသတ်တရားခံက ကျောက်မိသားစုသည် သူ့မျိုးရိုးကို ဒုက္ခပေးခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုသည်ကိုသာ ကြားသိရပြီး ပိုင်ရှိုးမင်က မစောင့်ဆိုင်းနိုင်ဘဲ ကျောက်မိသားစုကို ဖမ်းဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက် ညီလာခံတွင် အရှင်မင်းကြီးက ထိုင်လိုက်သည်နှင့် လူအများအပြား ထွက်လာပြီး ပိုင်ရှိုးမင်ကို စွပ်စွဲပြစ်တင်ကြတော့သည်။
ထိုအထဲတွင် လက်ယာလက်ထောက်ကွပ်ကဲရေးမှူး ဟယ်ရိအန်းလည်း ပါဝင်သည်။ ဤဟယ်လူကြီးမင်းသည် မင်ကျင့်စီးကို မကြာခဏ ပြစ်တင်ဝေဖန်လေ့ရှိပြီး ယနေ့တွင် အရှင်မင်းကြီး ရှေ့မှောက်၌ ပိုင်ရှိုးမင်သည် သစ္စာဖောက်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုလေသည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ ပိုင်ရှိုးမင်က လူသတ်တရားခံရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ နိုင်ငံအကျိုးပြုခဲ့တဲ့ ကျောက်ချီ၊ ကျောက်လူကြီးမင်းကို ဖမ်းဆီးလိုက်တာက သစ္စာဖောက် လုပ်ရပ်ပါပဲ။ ဒီအတိုင်း ဆက်လွှတ်ထားရင် တိုင်းပြည်က သူ့လက်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားပါလိမ့်မယ်”
ဒီစကားက နည်းနည်း လွန်လွန်းနေသဖြင့် အရှင်မင်းကြီးသည် မျက်နှာပျက်သွားတော့သည်။
ဟယ်ရိအန်းက သတိမထားမိသလို ဆက်ပြောလိုက်၏။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျောက်မိသားစုက တကယ်ပဲ ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့ရင်တောင် ရာဇဝတ်မှုဌာနက လွှဲပြောင်းစစ်ဆေးသင့်ပါတယ်၊ မင်ကျင့်စီးက အာဏာကျော်သုံးတာမို့ ထိထိရောက်ရောက် အပြစ်ပေးသင့်ပါတယ်”
“ပိုင်ရှိုးမင်၊ မင်း ဘာပြောချင်လဲ”
ပိုင်ရှိုးမင် ထွက်လာပြီး အရှင်မင်းကြီးကို အရင်ဆုံး အရိုအသေပြုလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဟယ်လူကြီးမင်းက အောက်အရာရှိ အာဏာကျော်သုံးတယ်လို့ သံသယဝင်နေတာကို အောက်အရာရှိ ရှင်းပြနိုင်ပါတယ်”
ဟယ်ရိအန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ “ပိုင်လူကြီးမင်း ဘယ်လို ရှင်းပြချင်လဲ”
“ပေဟွမ်ဝမ် ထိုက်ဖေးကို လုပ်ကြံတဲ့ တရားခံ ရှန့်ယင်ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်အရ ကျောက်ချီနဲ့ သူ့သမီးက ယခင်ပေဟွမ်ဝမ်နဲ့ ပေါင်းပြီး ရှန့်မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ကာ ရှန့်မိသားစု ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းယူခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်လို့ အနီးအနားက ပြည်သူရာပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ရပါတယ်”
“ကျောက်လူကြီးမင်းက ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့သူပါ၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သေချာပေါက် တစ်ယောက်ယောက်က ချောက်ချတာပဲ” ဟယ်ရိအန်းသည် ပိုင်ရှိုးမင် ပြောတာကို တစ်လုံးမှ မယုံပေ။
မြို့တော်တွင် သူ အလေးစားဆုံးက ဘယ်သူလဲဟု မေးလျှင် သေချာပေါက် သူ့ဆရာ ကျောက်ချီပင် ဖြစ်သည်။
သူ ကွပ်ကဲရေးမှူး ဖြစ်လာပြီးနောက် အထက်တန်းလွှာများစွာကို ပြစ်မှားမိခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်က ဆရာဖြစ်သူ၏ ကူညီမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် ယနေ့ ရာထူးကို ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ပိုင်ရှိုးမင်၏ စကားကို သူ တစ်လုံးမှ မယုံပေ။
ကံဆိုးစွာဖြင့် ပိုင်ရှိုးမင်၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားများက သူ့မျှော်လင့်ချက်များကို ရိုက်ချိုးလိုက်လေသည်။ “ဟယ်လူကြီးမင်း၊ ကျောက်ချီက အိမ်မှာ ရွှေမဲနဲ့ လျှို့ဝှက်ခန်း တစ်ခု ဆောက်ထားတယ်၊ လျှို့ဝှက်ခန်းကို မနေ့က ဖွင့်လိုက်ပြီးပြီ၊ အထဲမှာ ရွှေငွေရတနာတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ရှန့်မိသားစု တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးနဲ့ ရှန့်မိသားစုရဲ့ သီးသန့် ကျင့်ကြံနည်း စာအုပ်တွေပါ ရှိနေတယ်”
သူက ပြောလေလေ ဟယ်ရိအန်း၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့လာလေလေပင်။
ပိုင်ရှိုးမင်က ဟယ်ရိအန်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်လိုက်တော့သည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ရှန့်ယင် ပြောပြချက်အရ ကျောက်ချီက ရှန့်မိသားစု ကျင့်စဉ်ကို သုံးပြီး ယခင်မင်းကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ နန်းတွင်းလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မေးမြန်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်၊ မနေ့က ကျောက်ချီ ဝန်ခံပြီးပါပြီ”
အကယ်၍ အရင်အချိန်ကသာဆိုလျှင် ပိုင်ရှိုးမင် ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရပါက အမတ်များက ပိုင်ရှိုးမင်သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး ဝန်ခံခိုင်းသည်ဟု ပြောဆိုကြပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုအခါ တကယ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး ဝန်ခံခိုင်းလျှင်တောင် သူတို့ စကားမပြောရဲကြတော့ပေ။
သက်သေအထောက်အထား ခိုင်လုံနေပြီလေ။ အခု ဘယ်သူကများ စကားတစ်ခွန်း ပိုပြောရဲမှာလဲ။ ပြောလိုက်ရင် ကျောက်မိသားစုရဲ့ ကြံရာပါ ဖြစ်သွားရုံတင်မကဘူး၊ ဒီကိစ္စမှာ ပေဟွမ် ဝမ်အိမ်တော်ပါ ပါဝင်နေသေးတာကို မမေ့နဲ့ဦး။
အရှင်မင်းကြီးက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး လန့်သွားသလိုပင်။ “ဒါဆို ရှန့်ယင်က ဘာတွေ ထပ်ပြောသေးလဲ”
“သူ ပြောသေးတာက ... ပေဟွမ်ဝမ်ထိုက်ဖေး ပေဟွမ်ကို လက်ထပ်သွားတုန်းက ကျောက်အိမ်တော်ကနေ ရှန့်မိသားစု ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တခြားပစ္စည်း တစ်ဝက်ကို ယူသွားတယ်တဲ့၊ ပေဟွမ်ဝမ် စစ်အင်အား စုဆောင်းဖို့အတွက်ပါ၊ ဒီအပြစ်ကို ကျောက်ချီ ဝန်ခံပြီးပါပြီ”
သူက ပုန်ကန်မှု ဟူသော စကားလုံးကို မသုံးသော်လည်း ညီလာခံတွင် ရှိနေသော အမတ်များက သူ ဘာဆိုလိုသည်ကို နားမလည်ဘဲ အဘယ်မှာ နေပါမည်နည်း။
ကျောက်မိသားစုနဲ့ ပေါင်းပြီး သူများမျိုးရိုးတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို သုံးပြီး စစ်အင်အား စုဆောင်းတယ်ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်လောနေလိုက်သလဲ။ ဒါက စစ်အင်အား စုဆောင်းတာလား။ ဒါက ပုန်ကန်တာပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒီစကားလုံးနှစ်လုံးကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပြောလို့ မရဘူးလေ။ မဟုတ်ရင် ပြန်ပြင်လို့ မရတော့ဘူး။
“ကောင်းတယ်၊ သိပ်ကောင်းတယ်၊ ကျန်း လေးစားရတဲ့ မင်းဆရာက နန်းတွင်းလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို စုံစမ်းဖို့ပဲ စဉ်းစားနေတာကိုး၊ သူ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ”
အမတ်များထဲတွင် မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။
ဘာလုပ်ချင်ဦးမှာလဲ၊ ပေဟွမ်ဝမ်နဲ့တောင် ပေါင်းနေမှတော့ ဒါတွေအားလုံးက ပေဟွမ်ဝမ်အတွက် လုပ်ပေးနေတာပေါ့။
ပေဟွမ်ဝမ်က ထိုမျှလောက် မိုက်မဲမည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်သူများ ရှိသော်ငြား သည်နှစ်များတွင် ပေဟွမ်က အမြဲတမ်း ငြိမ်သက်နေပြီး နန်းတွင်းနှင့် ဆန့်ကျင်သည့် လက္ခဏာ မရှိသော်ငြား ဘယ်သူမှ ပါးစပ်မဟရဲချေ။
“ပိုင်ရှိုးမင်”
“ရှိပါတယ် အရှင်မင်းကြီး”
“ရှန့်မိသားစု မျိုးပြုန်းတဲ့အမှုကို သေချာ စုံစမ်းပြီး သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေကို ပြန်ရှင်းပြပေးလိုက်”
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ”
“အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်လိုက်၊ ‘ပေဟွမ်ဝမ်ကို ရှန့်ကျင်းမြို့တော်သို့ လာရောက်ပြီး ကိုယ်တိုင် ခုခံချေပခွင့် ပြုလိုက်သည်’ လို့”