မြေခွေးမလေးရဲ့ ကလဲ့စား

ချင့်ယွမ်ဘုရင် နန်းစံနှစ် ငါးနှစ်မြောက်တွင် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာတို့သည် ထင်တိုင်းကြဲလျက်ရှိ၏။ ကျင့်ယန်မြို့စားကတော် ကွယ်လွန်ပြီး သုံးလအကြာတွင် ဇနီးအသစ်သည် အိမ်တော်သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး ယခင်ဇနီး၏သမီးနှင့် သဘောထားမတိုက်ဆိုင်ပေ။ နောက်တစ်လအကြာတွင် ကျင့်ယန်မြို့စားသည် တရားဝင်သမီးမှာ သူ၏သွေးသားအရင်းအချာ မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့လေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ မွေးမြူခဲ့သည့် သံယောဇဉ်ကို ထောက်ထား၍ သူမအား အိမ်တော်မှ နှင်ထုတ်လိုက်ပြီး သွေးသားနှောယှက်သည့် အပြစ်ကို ဆက်လက်အရေး မယူတော့ပေ။ ကျိချန်သည် အိမ်တော်မှ နှင်ထုတ်ခံရပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုညတွင် သူမသည် စည်းတံဆိပ်တောင်းခံရန်အတွက် မြောက်ပိုင်းမှ မိုင်သောင်းချီ၍ မြို့တော်သို့ ထွက်ပြေးလာသော အမြီးရှစ်ချောင်း မြေခွေးတစ်ကောင်နှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ဆုံလေသည်။ မြေခွေးက သူမအား မေးလိုက်သည်။ “ငါ လူနဲ့တူရဲ့လား” ကျိချန်: “ရှင်က သူတို့အားလုံးထက် ပိုပြီး လူနဲ့တူတယ်” မြေခွေး: “ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးချင်တော့ ငါ့အမြီးရှစ်ချောင်းလုံး ပြတ်သွားပြီ၊ လူအသွင် ပြောင်းလို့မရတော့ဘူး” ကျိချန်: “ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို ရှင့်အတွက် ထားခဲ့မယ်။ ရှင်က ကျွန်မကိုယ်စား အသက်ရှင်နေပြီး ကျွန်မအတွက် ကလဲ့စားချေပေးပါ” ...