ဖရဲသီး

လက်အောက်ငယ်သား ပြန်ရောက်သွားသောအခါ ပီတာကို အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ပို၍ ဒေါသထွက်ရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ထောင်ယွမ်ရွာ Green Freshသစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စူပါမားကတ်သို့ သွားရောက် ဝယ်ယူကြသူများသည် မျက်နှာကို အလေးမထားကြဘဲ ဟွမ်လင်းအုပ်စု၏ဖောက်သည်များ လျော့နည်းလာမှုအတွက် သူ ခေါင်းခဲနေရခြင်းပင်။ သူသည် အမှန်တကယ် စိတ်ပူကာ ဒေါသထွက်နေမိသည်။

လက်အောက်ငယ်သားက "ဘော့စ်... ကျွန်တော် ဒီည ဆိုင်ရှေ့မှာ လူလွှတ်ပြီး စောင့်ခိုင်းလိုက်ပါမယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ သေချာပေါက်ရစေရမယ်"

......

တစ်ညလုံး စောင့်ဆိုင်းခဲ့မှုကြောင့် လက်အောက်ငယ်သားသည် ပစ္စည်းများ အမှန်တကယ်ရရှိခဲ့သည်။

သူသည် ခြင်းတောင်းနှစ်လုံးကို ဆွဲကာ ပီတာ၏ရုံးခန်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ပီတာသည် ခြင်းတောင်းထဲမှ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက် နည်းနေရတာလဲ"

လက်အောက်ငယ်သားက မျက်နှာငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘော့စ် ကျွန်တော်တို့ လွှတ်လိုက်တဲ့လူက တန်းစီတာ နောက်ကျသွားလို့ ဆိုင်ထဲရောက်တော့ ပစ္စည်းအများစုက ကုန်နေပြီ။ ဒါတောင် ရတာကံကောင်းလို့"

ပီတာသည် ခြင်းတောင်းနှစ်လုံးထဲမှ ပစ္စည်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခြင်းတစ်ဝက်ခန့်မှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များဖြစ်ပြီး လတ်ဆတ်စိုပြည်နေကာ အရွက်များမှာ စိမ်းစိုနေသည်။ အမြစ်နှင့် အရိုးတံများမှာလည်း နုဖတ်နေပြီး အစိမ်းလိုက်ပင် ကိုက်စားချင်စရာကောင်းနေသည်။

ကျန်ခြင်းတောင်း အသေးတစ်လုံးထဲတွင် သစ်သီးများပါရှိသည်။ ပန်းသီး သုံးလုံး၊ ဇီးသီး လေးလုံးနှင့် ဖရဲသီး တစ်ခြမ်းသာ ပါရှိသည်။

ခွဲစိတ်ထားပြီးဖြစ်သော ဖရဲသီးသည် အနီရောင်အသားများကို ဖော်ပြနေပြီး ပလတ်စတစ်ဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော်လည်း နီရဲရွှမ်းစိုနေသော အသားနှင့် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်သော မွှေးပျံ့မှုတို့ကြောင့် ပီတာသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရှိုက်မိပြီး ချက်ချင်းစားကြည့်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် လက်အောက်ငယ်သား ရှေ့တွင် အထက်လူကြီးပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားရဆဲဖြစ်သည်။

သူက မေးလိုက်သည်။

"ဒါ အဲဒီစူပါမားကတ်က ပစ္စည်းတွေလား"

လက်အောက်ငယ်သား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ဒီ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ သစ်သီး နည်းနည်းလေးကို ဘယ်လောက်ကျလဲ"

"ဟင်းသီးဟင်းရွက်က ၂၇၈ ယွမ်၊ သစ်သီးက ၃၆၈ ယွမ်ပါ"

"ဘာ..."

ပီတာ ဈေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် ဈေးသက်သာတာလား"

အကယ်၍ သူတို့ ဟွမ်လင်းအုပ်စုကသာ ဤပမာဏကို ရောင်းချမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး ယွမ် သုံးထောင်ခန့် ကျသင့်မည်ဖြစ်သည်။

လက်အောက်ငယ်သားက သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီစူပါမားကတ်ကလည်း ထူးဆန်းတယ်ဗျ။ တန်ဖိုးနည်း ပစ္စည်းတွေလို့ ပြောရအောင်လည်း အာဏာရှိ၊ ငွေရှိတဲ့ သူဌေးကြီးတွေက အလုအယက်လာဝယ်ကြတယ်။ တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းတွေလို့ ပြောရအောင်လည်း ပိုက်ဆံမရှိတဲ့ လူတန်းစားတွေက တိုးဝှေ့ပြီး တန်းစီဝယ်နေကြပြန်ရော"

ဆင်းရဲသားရော၊ ချမ်းသာသူပါ ရောင်းချနေသည်မှာ သူ့အတွက် နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။

ပီတာ ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေသည်။

လက်အောက်ငယ်သားသည် ခြင်းတောင်းထဲမှ သစ်သီးများကိုကြည့်ကာ မွှေးပျံ့သော ရနံ့များကို ရှူရှိုက်ရင်း တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။ သူ့မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်များပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘော့စ် ကျွန်တော်တို့ အရင်မြည်းစမ်းကြည့်ကြမလား"

မစားရသေးခင်မှာပင် ဤပစ္စည်းများသည် အရောင်အသွေးရော၊ အနံ့ပါ ဟွမ်လင်းအုပ်စုထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း သူ ခံစားမိနေသည်။ အရသာ မည်သို့ရှိသည်ကိုမူ ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကြည့်မှသာ သိနိုင်မည်။

လက်အောက်ငယ်သားသည် အထက်လူကြီး၏မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အကဲခတ်ကာ သတိထား၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဘော့စ် ဒီစူပါမားကတ်က ရောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဘယ်လိုဆွဲဆောင်မှု ရှိလို့များ အဲဒီ အာဏာရှိ၊ ငွေရှိတဲ့ သူဌေးကြီးတွေက ကိုယ့်ဂုဏ်သိက္ခာကိုတောင် မငဲ့ကွက်ဘဲ အလုအယက် လာဝယ်နေကြသလဲဆိုတာကိုသိရအောင် ကျွန်တော်တို့ စမ်းကြည့်သင့်တယ် မဟုတ်လား"

တကယ်တမ်းတွင်မူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံ၊ တစ်ချက်နမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူတို့ ဟွမ်လင်းအုပ်စုမှ ပစ္စည်းများသည် တစ်ဖက်လူနှင့်ယှဉ်လိုက်လျှင် အလွန်ကွာခြားနေကြောင်း သူ သိနေသည်။

ဟွမ်လင်းအုပ်စုသည် ဤနယ်ပယ်တွင် နိုင်ငံတကာ နံပါတ်တစ် အမှတ်တံဆိပ် ဖြစ်လာနိုင်သည်မှာ သူတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းအရည်အသွေးသည် အရောင်အသွေးရော၊ အရသာပါ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခု သူတို့နှင့် ယှဉ်လိုက်သောအခါ...

ပီတာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သွား... ဒီဖရဲသီးကို သွားခွဲချေ"

ဖရဲသီးအနံ့သည် သူ့အနံ့ခံအာရုံကို ပိုမို ဆွဲဆောင်လာသဖြင့် သူ မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ မြည်းစမ်းကြည့်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လက်အောက်ငယ်သားသည် ပလတ်စတစ်ကို ဂရုတစိုက် ခွာလိုက်ရာ ဖရဲသီး၏ မွှေးပျံ့သော ရနံ့သည် နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

နှစ်ယောက်သား တံတွေးမြိုချလိုက်မိပြီး မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာကြသည်။

***