← Chapters

ပြဿနာရှာခြင်း

Vol. 55 Ch. 898

ပြဿနာရှာခြင်း

Vol. 55 Ch. 898

လူငယ်၏စကားကြောင့် ရှိသမျှ လူအုပ်ကြီး ပွက်လောရိုက်သွားသည်။

"ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး" လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီစူပါမားကတ်က ပစ္စည်းတွေအကြောင်း လူတိုင်း သိကြပါတယ်။ အရသာကောင်းတာအပြင် အရေးအကြီးဆုံးက ဆေးဘက်ဝင်အာနိသင်ရှိတာပဲ။ ကျန်းမာတဲ့လူစားရင် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်စေတယ်၊ လူနာစားရင် ရောဂါဝေဒနာ သက်သာပျောက်ကင်းစေတယ်။ ဒီစူပါမားကတ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားပြီး အဆိပ်သင့်တယ်ဆိုတာ အခုမှ ပထမဆုံး ကြားဖူးတာပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း မယုံဘူး။ ငါ့အဖေဆို အရင်တုန်းက လေးဖက်နာရောဂါ ခံစားနေရတာ၊ သူတို့ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စားပြီးကတည်းက လေးဖက်နာရောဂါ ပြန်မထတော့ဘူး"

"ငါ့အိမ်လည်း အတူတူပဲ။ ငါ့အိမ်က လူကြီးတွေက အရင်တုန်းက ဒုက္ခရောက်ခဲ့တော့ အခု အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ ရောဂါတွေအများကြီးဖြစ်လာတယ်။ ဒီစူပါမားကတ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေက ဆေးဘက်ဝင်တယ်လို့ ကြားတာနဲ့ တန်းစီပြီး တစ်ခါဝယ်ကျွေးဖူးတယ်။ စားပြီးတော့ ရောဂါ လက္ခဏာတွေ တကယ်သက်သာလာတယ်၊ ဆေးရုံတက်ရတာထက် ပိုကောင်းတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ငါ ၃ ရက် တစ်ခါ လာဝယ်ကျွေးတာ အိမ်က လူကြီးတွေ ကျန်းမာရေး ပိုပိုကောင်းလာတယ်၊ ငါတို့လည်း စိတ်ချမ်းသာရတယ်။ ဒီစူပါမားကတ်က ပစ္စည်းတွေက လူသေစေတယ် ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း မယုံဘူး"

......

ဒါက ကုန်ပစ္စည်း အာနိသင်ပဲ ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်၏စကားကို မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြပေ။

အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် စူပါမားကတ်၏ သစ္စာရှိဖောက်သည်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုလူသန်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့နောက်မှလူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အသွင်အပြင်များ တူညီနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"လူလေး... မင်းတို့ ပြဿနာ လာရှာတာ မဟုတ်လား။ မင်းတို့ပုံစံကြည့်ရတာ လမ်းဘေးက လူမိုက်တွေနဲ့ တူနေတယ်"

အဘိုးအို၏ စကားဆုံးသည်နှင့် လူအုပ်ထဲမှ တစ်ယောက်က လူငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟာ... သူတို့က တကယ်ပဲ လမ်းဘေး လူမိုက်တွေပဲ။ နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းကလေ၊ ဆိုင်ရှင်တွေဆီက ဆက်ကြေး အမြဲကောက်နေတာ"

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် လူအုပ်ကြီး "ဝုန်း" ခနဲ ပွက်လောရိုက်သွားပြန်သည်။

"ဟာ... ဒီလူက တကယ်ပဲ လူမိုက်ပဲ"

"ဒါဆို အခု နဂါးစိမ်းဂိုဏ်းက ဒီစူပါမားကတ်ကို မျက်စိကျပြီး ဆက်ကြေးလာတောင်းတာပေါ့"

"ဟဟ... ရယ်စရာပဲ။ ဒီလူမိုက်တွေက ဆက်ကြေးတောင်းဖို့ အကြောင်းပြချက်ရှာတာ တော်တော် ယုတ္တိမရှိတာပဲ။ ဟန်ဆောင်ကောင်းလိုက်တာ"

...

ထိုလူ၏စကားကို မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြပေ။ သို့သော် ထိုလူမိုက်များကို ကြောက်ရွံ့သူလည်း နည်းပါးသည်။

ဘာပဲပြောပြော ဒီစူပါမားကတ်မှာ ဈေးလာဝယ်နိုင်တဲ့ လူတွေက အခြေခံအားဖြင့် မိသားစု အခြေအနေ ကောင်းမွန်ကြသူတွေဖြစ်တာကြောင့် လူမိုက်တစ်သိုက်ကို ကြောက်စရာ မလိုဘူးလေ။

ပြီးတော့ ဒီစူပါမားကတ်ရဲ့လုံခြုံရေးကလည်း အမြဲ ကောင်းမွန်တယ်။ ငှားထားတဲ့ လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းတွေကလည်း ပြင်းထန်တဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေရထားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာကောင်းသူတွေလို့ ကြားဖူးတယ်။

လူမိုက်တစ်သိုက်ကို ရှင်းဖို့လောက်ကတော့ အသေးအဖွဲပဲ။

မဟုတ်ရင် စူပါမားကတ်က ဒီလောက် ရောင်းကောင်းနေတာ၊ စောစောစီးစီး ပြဿနာ အရှာခံရမှာပေါ့။

လူမိုက်က ဘေးနားမှ လူများ သူ့ကို သံသယဝင် ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ ပိုမို နီရဲလာသည်။ သံတုတ်ကိုင်ထားသောလက်ကို တင်းတင်း ဆုပ်လိုက်သဖြင့် "ကျွတ် ကျွတ်" မြည်သံ ထွက်လာသည်။ လက်မောင်းမှ သွေးကြောများ ထောင်ထွက်လာပြီး အလွန်ဒေါသထွက်ကာ သည်းခံနေရပုံ ပေါက်နေသည်။

သူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းတို့ကို မလိမ်ဘူး။ ငါ့အဘွားက မနေ့က သူတို့ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားပြီး ဒီမနက်ပဲ သေသွားတာ။ ဆေးရုံက လူတွေကပြောတယ်၊ ငါ့အဘွား အဆိပ်သင့် သေတာတဲ့။ ငါ့အဘွားက မနေ့က သူတို့ဆိုင်ကပစ္စည်းပဲ စားခဲ့တာ။ အခု ငါက ဒီစူပါမားကတ်ကို တရားမျှတမှု လာတောင်းတာ"

"ငါတို့က တရားမျှတမှု လာတောင်းတာ။ အဘွားက သူတို့ဆိုင်က ပစ္စည်းစားပြီးမှ အဆိပ်သင့် သေသွားတာ"

"လောင်ယွီက အဘွားကို အရမ်းသိတတ်တာ၊ အဘွားကို ခုတုံးလုပ်ပြီး ပြဿနာရှာစရာ အကြောင်း မရှိဘူး"

"အဘွားက အခု ဆေးရုံမှာ ရှိသေးတယ်။ မယုံရင် လူလွှတ်ပြီး သွားစစ်ကြည့်လို့ ရတယ်။ ငါတို့က အကြောင်းပြချက် ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူး"

...

လူငယ်နောက်မှလူများကလည်း မကျေမနပ် ဝင်ပြောကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လောင်ယွီကို သိသော အိမ်နီးချင်းတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟေ့... လောင်ယွီက ပုံမှန်ဆို ဆိုးပေမဲ့ သူ့အဘွားအပေါ်တော့ တကယ် သိတတ်တာ။ သူ အပြင်မှာ ဘယ်လောက် ဆိုးဆိုး အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သူ့အဘွားအတွက် စားစရာကောင်းတွေ ဝယ်လာတတ်တယ်၊ အိမ်မှုကိစ္စတွေ ကူလုပ်ပေးတတ်တယ်။ အခု သူ့ပုံစံ ကြည့်ရတာ မျက်လုံးတွေနီပြီး ငိုထားပုံရတယ်၊ တကယ်ပဲ အဘွားယွီ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား"

"မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ မနေ့တစ်နေ့ကမှ ငါ အဘွားယွီနဲ့ စကားပြောခဲ့သေးတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရတာလဲ"

"ဒါပေမဲ့ လောင်ယွီက သူ့အဘွားကို အရမ်းချစ်တာ၊ သူ့အဘွားကို ခုတုံးလုပ်ပြီး နောက်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး"

"ဟုတ်တယ်... ပုံမှန်ဆို ဒီကောင်လေးက အပြင်မှာ ဘယ်လောက်ဆိုးဆိုး အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သူ့အဘွားအပေါ် အရမ်းကောင်းတာ"

...

လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင်သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြောဆိုသံများကို နားထောင်ပြီး ပြဿနာလာရှာသော လူအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ မျက်လုံးမှေးကာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လောင်ယွီကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူကြီးမင်း၊ လက်ထဲက လက်နက်တွေ အရင်ချပြီး စိတ်အေးအေးထားပါလား။ ပြီးရင် အထဲဝင်ပြီး ဆွေးနွေးကြမယ်လေ၊ ဘယ်လိုလဲ"

လောင်ယွီက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဆွေးနွေးစရာ ရှိလဲ။ ငါ့အဘွားက မင်းတို့ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားပြီး အဆိပ်သင့် သေသွားတာ။ သူ အခု ဆေးရုံ ရင်ခွဲရုံမှာ ရှိသေးတယ်။ ငါ အခု ငါ့အဘွားအတွက် တရားမျှတမှု လာတောင်းတာ။ မင်းတို့ ဒီဆိုင်ယုတ်က နာမည်ကြီးအောင်လုပ်ထားပြီး အဆိပ်သင့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရောင်းနေတာပဲ"

လုံခြုံရေး ခေါင်းဆောင်က မေးလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း၊ ခင်ဗျားအဘွားက ကျွန်တော်တို့ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်စားပြီး အဆိပ်သင့်သေသွားတာ သေချာလို့လား"

"ငါ့အဘွားက မနေ့က မင်းတို့ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကလွဲရင် ဘာမှမစားခဲ့ဘူး။ မင်းတို့ဆိုင်က ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပြဿနာ မဟုတ်ရင် ဘာပြဿနာ ဖြစ်မလဲ" လောင်ယွီက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ စိတ်ခံစားချက်များ အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။

လုံခြုံရေး ခေါင်းဆောင်က စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း၊ အရင် စိတ်အေးအေးထားပါ။ ဒါဆိုရင် ရဲတိုင်လိုက်ကြမလား။ ပြဿနာကို အရင်စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးမှ ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ"

လုံခြုံရေး ခေါင်းဆောင်က သူ့ပုံစံကိုကြည့်ပြီး အကြောင်းပြချက်ရှာကာ တမင်သက်သက် ပြဿနာလာရှာသူ မဟုတ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံရသည်။

မှန်ပါသည်... စူပါမားကတ်မှ ရောင်းချသော ပစ္စည်းများသည် မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း သူ အာမခံရဲသည်။

ဘေးနားမှ လောင်ယွီကို သိသော သူများက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"လောင်ယွီ၊ မင်းအဘွား တကယ်တစ်ခုခုဖြစ်သွားတာလား"

လူအများက လောင်ယွီသည် တမင်ပြဿနာလာရှာခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သတိထားမိလာကြသည်။

လောင်ယွီက ထိုလူကိုကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ရည်ကျလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အဘွားကျန်း၊ ကျွန်တော့်အဘွား မနေ့ည သန်းခေါင်လောက်က ရုတ်တရက် ဗိုက်နာတယ်ပြောတယ်။ ကျွန်တော် ဆေးရုံ ပို့လို့ မရောက်ခင်မှာပဲ သူ... သူ...။ နောက်တော့ ဆရာဝန်က သွေးစစ်ကြည့်ပြီး အဆိပ်သင့်တာလို့ ပြောတယ်။ အီးဟီး... ဟီး... အဘွားကျန်း... ကျွန်တော့်အဘွား မရှိတော့ဘူး၊ ကျွန်တော့်အဘွား မရှိတော့ဘူး။ နောက်ဆို ကျွန်တော့်မှာ အဘွားမရှိတော့ဘူး"

အဘွားကျန်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုယူ လူမိုက်လုပ်နေသည်ကို ကြည့်မရသော်လည်း ယခု ငိုကြွေးနေသော သနားစရာပုံစံကို မြင်ရသောအခါ သနားသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သနားစရာ ကလေးလေးပါလား"

လောင်ယွီက ရုတ်တရက် စူပါမားကတ်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ပဲ၊ သူတို့က ကျွန်တော့်အဘွားကို သတ်တာ။ ဒီနေ့ သူတို့ကို အသက်လျော်ကြေး ပေးခိုင်းမယ်"

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ၏တစ်ဦးတည်းသောဆွေမျိုး မရှိတော့သဖြင့် သူ့ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ခံစားနေရသည်။

ထို့ကြောင့် တရားခံဟု ယူဆရသူများကို သူ အလွန်ဒေါသထွက်နေမိသည်။

အဘွားကျန်းက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"လောင်ယွီ စိတ်အေးအေး ထားပါဦး။ မင်းအဘွား ရုတ်တရက် ဆုံးပါးသွားတာ မင်း ဝမ်းနည်းမယ် ဆိုတာ ငါတို့ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း လုပ်ရပ်တွေက ဒီလောက်စိတ်လိုက်မာန်ပါ မဖြစ်သင့်ဘူး။ မင်းအဘွားက သူတို့ဆိုင်က ပစ္စည်းစားပြီး ဆုံးသွားတာဆိုရင် သက်သေပြရမယ်လေ။ မင်း ဒီလို လူစုပြီး လက်နက်တွေ ကိုင်လာတာ၊ သတ်မယ်ဖြတ်မယ်လုပ်နေတာက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြဿနာကို ပိုကြီးသွားစေလိမ့်မယ်။ အဘွားကျန်းရဲ့စကားနားထောင်၊ စိတ်အေးအေးထား"

လောင်ယွီက ရုတ်တရက် မြေကြီးပေါ် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အော်ဟစ် ငိုကြွေးတော့သည်။

"အီးဟီး... ဟီး... ငါ့မှာ အဘွား မရှိတော့ဘူး၊ ငါ့မှာ အဘွား မရှိတော့ဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

ပုံမှန်အားဖြင့် မောက်မာသော လူမိုက်တစ်ဦးသည် ယခုအခါ အားကိုးရာမဲ့ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသည်ကိုမြင်ရသောအခါ ဘေးနားမှ လူများ သနားသွားကြသည်။

နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထိုလူ၏ငိုသံများသာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ရုတ်တရက် လောင်ယွီ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သံတုတ်ကို ပြန်ကောက်ကိုင်ကာ မျက်နှာတွင် ဒေါသအမူအရာဖြင့် စူပါမားကတ်ဆီသို့ ပြေးဝင်ရန်ပြင်လိုက်သည်။

"ဒီဆိုင်ယုတ်က လူတွေကို ငါ့အဘွားအတွက် အသက်လျော်ကြေး ပေးခိုင်းမယ်၊ သူတို့ကို လျော်ကြေးပေးခိုင်းမယ်"

လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင်သည် သူ့ကို အမြဲ သတိထား စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် သူ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းတားဆီးလိုက်ပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကလူကြီးမင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားပါ"

အဘွားကျန်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝင်ရောက် ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"လောင်ယွီ၊ စိတ်အေးအေး ထားပါဦး။ မင်း ဒီအတိုင်းပြေးဝင်သွားတော့ရော ဘာထူးမှာလဲ။ ပစ္စည်းတွေ ရိုက်ခွဲတာကလွဲရင် လူသတ်မလို့လား။ လူသတ်ရင် အသက်လျော်ကြေးပေးရမှာနော်။ ပြီးတော့ မင်း ဒီလိုဖြစ်နေတာကို မင်းအဘွား မြင်ချင်ပါ့မလား"

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ သူတို့က ငါ့အဘွားကို သတ်လိုက်တာ၊ ငါ့အသက်နဲ့ လဲရရင်တောင် သူတို့ကို အသက်လျော်ကြေးပေးခိုင်းမယ်"

လောင်ယွီသည် အသိစိတ် လွတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အထဲသို့ ဝင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

လုံခြုံရေး ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို အစွမ်းကုန်တားဆီးထားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက စူပါမားကတ်ကြောင့် ခင်ဗျားအဘွား သေဆုံးရတယ်လို့ တဖွဖွ ပြောနေတော့ ရဲတိုင်လိုက်ကြစို့။ ရဲစခန်းက အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ စူပါမားကတ် ပြဿနာဟုတ်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ယူသင့်တာ ယူပါ့မယ်"

ထိုအချိန်တွင် အဘွားကျန်း သတိဝင်လာပြီး ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်... လောင်ယွီ၊ ငါတို့ ရဲတိုင်လိုက်ကြစို့။ ရဲတွေက ငါတို့ကို အမှန်တရား ဖော်ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်။ ကလေး... စိတ်အေးအေးထား၊ လုံးဝ စိတ်မလိုက်နဲ့၊ ပြန်ပြင်လို့မရတဲ့ အမှားမျိုး မလုပ်မိစေနဲ့"

ဘေးနားမှ လူများကလည်း ချက်ချင်း ထောက်ခံကြသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်... ရဲတိုင်၊ ရဲတိုင်"

လောင်ယွီကမူ "မတိုင်ဘူး... ငါ ရဲတွေကို မယုံဘူး။ ဒီစူပါမားကတ်က ပိုက်ဆံရှိ အာဏာရှိတယ်၊ ရဲတွေက သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ပေးမှာ။ ငါ့ဘာသာငါပဲ တရားမျှတမှု တောင်းမယ်"

ရဲစခန်းသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်ထွက်ဖူးသော သူသည် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို အများအပြား မြင်ဖူးသည်။

ထိုအချိန်တွင် စူပါမားကတ် မန်နေဂျာ ထွက်လာသည်။

"ဒီကလူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော်တို့ စူပါမားကတ်က အလုပ်လုပ်ရင် အမြဲတမ်း ပွင့်လင်းမြင်သာမှုရှိပါတယ်၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုံးဝ လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူ သတင်းရသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားအဘွားက ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ကပစ္စည်း စားပြီးမှ တစ်ခုခုဖြစ်သွားတယ်လို့ ခင်ဗျား တဖွဖွ ပြောနေတယ်။ ဒီကိစ္စကို အရင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စစ်ဆေးတာ ကောင်းမယ်ထင်တယ်။ ဘာပဲပြောပြော ဒါက လူ့အသက်တစ်ချောင်းနဲ့ ဆိုင်နေတာပဲ" မန်နေဂျာက ပြောသည်။ "စိတ်ချပါ၊ လူထုက စောင့်ကြည့်နေတာပဲ။ ရဲတွေက မျှမျှတတ ဆောင်ရွက်ပေးမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့လည်း လိပ်ပြာသန့်ပါတယ်၊ စစ်ဆေးသင့်တာ စစ်ဆေးပါစေ"

ဘေးနားမှလူများကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"လောင်ယွီ၊ စူပါမားကတ် မန်နေဂျာတောင် ထွက်ပြီး ဒီလိုပြောနေမှတော့ မင်း ဘာစိတ်မချစရာ ရှိသေးလို့လဲ။ ပြီးတော့ မန်နေဂျာပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါတို့အားလုံး စောင့်ကြည့်နေကြတာပဲ"

မန်နေဂျာသည် ထိုလူများ လောင်ယွီကို နားချသည်အထိ မစောင့်တော့ဘဲ လုံခြုံရေး ခေါင်းဆောင်ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

"ရဲတိုင်လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

လုံခြုံရေး ခေါင်းဆောင် လျင်မြန်စွာ ရဲတိုင်လိုက်သည်။

ရဲများ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဘယ်သူ ရဲတိုင်တာလဲ" ယူနီဖောင်း ဝတ်ထားသူ တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

လုံခြုံရေး ခေါင်းဆောင်က ပြောသည်။ "ကျွန်တော်ပါ"

"ဘာကိစ္စနဲ့ တိုင်တာလဲ"

"ဒီလိုပါ..."

လုံခြုံရေး ခေါင်းဆောင်သည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို တစ်လုံးမကျန် ပြောပြလိုက်သည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက သက်သေပြနိုင်သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှောင်လင်းယွီ သတင်းရရှိလိုက်သည်။

"ဥက္ကဌ... ကျွန်မတို့ရဲ့ ဒေသအသီးသီးက စူပါမားကတ်တွေမှာ ကျွန်မတို့ပစ္စည်းတွေစားပြီး အဆိပ်သင့် သေဆုံးတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပွားနေပါတယ်။ အခု လူတွေအများကြီး စူပါမားကတ်တွေကို လာရန်ရှာနေကြပါတယ်"

***

All Chapters