စစ်နိုင်ပစ္စည်းများ

ကျန့်ဟယ်ကတော့ တကယ့်ကို အစိုးရိမ်လွန်လွန်းတာပဲ။

ဒီဓားဓာတ်လုံးက “ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့်အောက် ဘယ်သူ့ကိုမဆို သတ်နိုင်ဖို့ အာမခံတယ်” ဆိုရုံတင် မဟုတ်ဘူး။

တကယ့် ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဒါကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုရင် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။

သူက ဓားကျောင်းတော်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ကောက်ကျစ်သူလို့ နာမည်တွင်တာ မဆန်းတော့ဘူး။

တကယ့်ကို မြေခွေးအိုကြီးပဲ...

“ခွေးကောင်လေး... မင်း ငါ့ရဲ့ ဗုဒ္ဓသန္ဓေသားကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ယူရမယ်...”

အရိုးကြွေထည် ဗောဓိသတ္တက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်စဉ် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ယုတ်မာလှသော လေပြင်းများ တိုးထွက်လာသည်။

ကောင်းကင်ကို ဖြတ်တောက်သွားသော ထိုဓားချက်၏ ခန့်ညားမှုကို ငေးမောနေမိသော ကျောက်ရင်းက ချက်ချင်းဆိုသလို သတိပြန်ဝင်လာပြီး အော်ပြောလိုက်၏။

“အုပ်ချုပ်ရေးမှူး။ ရှင့်နောက်မှာ...”

ချန်ဟွိုက်အန်ကတော့ နောက်သို့ လှည့်ပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းက ဖောင်းကားလာပြီး သွေးနီရောင်အကြေးခွံများ အရေပြားပေါ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူ့နောက်မှ အရှိန်အဝါက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားဓာတ်လုံးကြောင့် ဗုဒ္ဓသန္ဓေသားကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသော အရိုးကြွေထည် ဗောဓိသတ္တက မူလပုံစံကို ပြန်ရောက်သွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ စွမ်းအားများ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီး သူတို့ စတွေ့ချိန်ကထက်ပင် အားနည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြောရလျှင် သူက အလွန်ဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ရှိတော့၏။

ချန်ဟွိုက်အန်က ချီသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကျင့်စဉ် ပထမတွဲ ဆိုသည်မှာ သာမန်စံနှုန်းများနှင့် တိုင်းတာ၍ရသောအရာ မဟုတ်ပေ။

“သေလိုက်တော့...” အရိုးကြွေထည် ဗောဓိသတ္တက သူ့၏ ကျောပြင်ဆီကို လက်သည်းဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ချန်ဟွိုက်အန်က ဘယ်ဘက်ကို အနည်းငယ် တိမ်းပြီး ရှောင်လိုက်သည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်က လျှပ်စီးလို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထွက်ပေါ်လာပြီး အရိုးကြွေထည် ဗောဓိသတ္တိ၏ နဖူးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖိချလိုက်သည်။

“ချက်ချင်း သန့်စင်စမ်း...”

“အား....”

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံကြီး လေထုထဲ ပြည့်နှက်သွားစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ္ဆေစွမ်းအင်များမှာ ချန်ဟွိုက်အန် လက်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်နှင့် စီးဝင်သွားတော့သည်။

ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်လုံးများက တစ္ဆေမြူခိုးတွေကြောင့် မှောင်ကျသွားပြီး အရိုးကြွေထည် မယ်တော်ကတော့ လေထွက်သွားသော ပူဖောင်းတစ်ခုလို ရှုံ့တွသွားခဲ့သည်။

သူက လုံးဝ လှုပ်မရတော့ဘဲ ချန်ဟွိုက်အန်ကို နာကျည်းသော မျက်လုံးများဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

“ဒါ... ဒါက ဘာကျင့်စဉ်လဲ။... မိစ္ဆာအတတ်လား။ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဘယ်လို မိစ္ဆာအတတ်က တစ္ဆေစွမ်းအင်ကို သန့်စင်နိုင်မှာလဲ.....”

သို့သော် သူ၏ ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်က အဖြေရှာရန် အချိန်မပေးတော့။ သူ၏ နောက်ဆုံး အားအင်များ ကုန်ခမ်းသွားချိန် နာကျည်းမှုများက ပိုပြီး နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

“ခွေးကောင်လေး... မင်း အကြာကြီး မရယ်နိုင်ပါဘူး။ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်း ငါနဲ့အတူ ငရဲကို လိုက်ခဲ့ရမှာပဲ...”

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် တစ္ဆေခန္ဓာကိုယ်သည် ပြာပုံအဖြစ် ပြိုကျသွားပြီး လေထဲ လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

[ သင်သည် အရိုးကြွေထည် ဗောဓိသတ္တကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ ]

ရရှိသည့် ဆုလာဘ်များမှာ ...

[ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူ အပိုင်းအစတစ်ခု (မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူ အပိုင်းအစများနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်) ]

[ သွေးကြွေထည်ပုလင်း (အရိုးကြွေထည် ဗောဓိသတ္တ၏ ပြာများ ထည့်ထားသည်။ တစ်ခု]

[ အရိုးကြွေထည် ဗောဓိသတ္တ၏ ကျောက်စိမ်းလက်စွပ် တစ်ခု ]

ချန်ဟွိုက်အန်သည် ဖုန်းပေါ်တွင် ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အသိပေးချက်များကို မြင်လိုက်မှ စိတ်အေးလက်အေး သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

တိကျန်းလိုပင် ထိုအရိုးကြွေထည် ဗောဓိသတ္တကလည်း အမှန်တကယ် ရိုးသားလှသည်။ နောက်ဆုံးအချိန် အသွင်ပြောင်းခြင်းမျိုး မရှိ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခြင်းမျိုးလည်း မရှိပေ။

သေပဲ သေသွားတာ။ ပြီးတော့ ပစ္စည်းသုံးမျိုး ရခဲ့တယ်။

သူ ထိုပစ္စည်းများကို အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။ သို့သော် ကျောက်ရင်းတို့ ရှိနေသေးသောကြောင့် ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးရန် အချိန်မဟုတ်သေးပေ။

“အုပ်... အုပ်ချုပ်ရေးမှူး။ ရှင် သူ့ကို တကယ် သတ်လိုက်တာလား။”

ရှန့်ရှောင်ယွမ်က တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်သွားသော ကောင်းကင်ဖြတ် ဓားချက်ကြီးကို စိတ်ထဲ ပြန်မြင်နေမိပြီး ကြောင်အမ်းနေတုန်းပင်။

ချန်ဟွိုက်အန်ကို ကြည့်နေသော အကြည့်မှာ ဂျေချောင်ကို အားပေးနေသော ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ အကြည့်လိုပင်။

“အင်း။ သူ ပြာဖြစ်သွားပြီ။”

ချန်ဟွိုက်အန်က လက်ထဲမှ ပြာအချို့ကို လေထဲပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကြဲလိုက်သည်။

“အဲဒါက... ဘုရင်အဆင့်နီးပါး ရှိတဲ့ မိစ္ဆာကြီးလေ။ ရှင်... ရှင်က ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်လိုက်တာလား။...”

ကျောက်ရင်းနှင့် ဟွမ်ကူပေတို့ နှစ်ယောက်လုံး သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လင်းချန်၏ အကြည့်များကပင် ရှုပ်ထွေးနေလေပြီ။ ချန်ဟွိုက်အန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ငါ လုပ်တာ နည်းနည်း လွန်သွားတာလား။ တကယ်တော့ ဒါက ငါ့စွမ်းအား မဟုတ်ဘူး။ ဓားဓာတ်လုံးရဲ့ စွမ်းအားလေ။ ဒီလောက်အထိ အာရုံစိုက်မခံသင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှိပါတယ်လေ။

သူ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဖုန်းကိုဖွင့်ပြီး လီချင်းရန်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ဗီဒီယိုကို ဖွင့်လိုက်၏။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူ့နှာခေါင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ထို့နောက် သူက ညည်းတွားရင်း နောက်လန်ကျသွားကာ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျယ်လာပြီး နာကျင်နေသော လေသံဖြင့် အသည်းအသန် ပြောလိုက်သည်။

“အား... အဟွတ်၊ အဟွတ်။ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုက... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။ နာတယ်... အရမ်းကို နာတယ်...”

ထိုရုတ်တရက် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားတာက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလှ၏။ အခုက နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ဖြစ်နေသော်လည်း ယခုတော့ မြေပြင်ပေါ် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

သို့သော် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုထက် စိုးရိမ်စိတ်က ပိုသွား၏။

“လူနာတင်ကား ခေါ်ကြဦး...”

ရှန့်ရှောင်ယွမ်နှင့် ကျောက်ရင်းတို့က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ့အနားကို ပြေးလာကြသည်။

“လူနာက ဘယ်မှာလဲ။ ဟာ... ဒုက္ခပဲ။ ဒီကောင်လေး ဘာဖြစ်တာလဲ...”

လူနာတင်ကား ရောက်လာလေပြီ။ သူတို့က ဝမ်ရှိုယီကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သွေးအိုင်ထဲ ဒဏ်ရာများနှင့် အသက်ငင်နေသော အခြေအနေပင်။ သူတို့က သူ့အတွက် ထမ်းစင်ကို အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မချီခင်မှာပင် ရှန့်ရှောင်ယွမ်က သူ့ကို ဆွဲဖယ်လိုက်သည်။

“လူနာက ဒီမှာ။” သူက ချန်ဟွိုက်အန်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။

ဒီချောမောတဲ့ လူငယ်လေးက နှာခေါင်းသွေးထွက်နေတာကလွဲလို့ ကျန်တာ အကောင်းအတိုင်းပဲ။ အသက်ရှူတာကလည်း မှန်တယ်။ အရေပြားကလည်း ကျန်းမာတဲ့ ပုံစံပဲ။ ပြောရရင် သူက ယန်စွမ်းအင်တွေ အရမ်းများနေပြီး ဆေးခါးရည် သောက်ဖို့ပဲ လိုအပ်နေတာ။

“ဒါက တကယ်ပဲ လူနာ ဟုတ်လို့လား။”

“သေချာတယ်...” ရှန့်ရှောင်ယွမ်က အတင်းပြောသည်။ “သူ့မှာ အတွင်းဒဏ်ရာတွေ အများကြီး ရထားတာ...”

ဆေးအဖွဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အိုကေလေ။ ဒီ“အသည်းအသန်ဒဏ်ရာရနေတဲ့” အချောလေးကို အရင် ကုပေးရတာပေါ့။ ဝမ်ရှိုယီလား။ သူကတော့ နောက်တစ်ခေါက်မှပဲ။ စောင့်နေတော့။

ချန်ဟွိုက်အန်ကို တင်ဆောင်သွားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ရှန့်ရှောင်ယွမ်နှင့် ကျောက်ရင်းတို့ နောက်ဆုံးတော့ စိတ်အေးသွားကြသည်။

တခြားမည်သူပင် ဒဏ်ရာရရ ချန်ဟွိုက်အန်ကတော့ ဒဏ်ရာရ၍ မဖြစ်ပေ။

ထိုလျို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓားသမားလေးကိုမူ ရှန့်ရှောင်ယွမ်က အသေခံမည် မဟုတ်ပေ။

သူ တရားထိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်ဖြည့်လိုက်သည်။ အားအင်ပြန်ပြည့်သည်နှင့် သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ကုသပေးမည် ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူ့ကို C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ဗျူရိုထဲကိုပင် စည်းရုံးခေါ်ယူချင်နေသေးသည်။

ဆေးရုံခန်း၌။

“အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချန်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက အကုန်ပျောက်သွားပါပြီ။ နှာခေါင်းသွေး ထွက်တာလည်း ရပ်သွားပြီ။ ဆေးရုံက ဆင်းလို့ရပါပြီ။”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ခေါင်းက နာနေသေးတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ထဲမှာ ကင်ဆာဆဲလ်တွေ ရှိနေသေးတယ်လေ...”

“ရှင့်ရဲ့ ကင်ဆာဆဲလ်တွေက အိပ်ပျော်နေတဲ့ အခြေအနေမှာပါ။”

“အိပ်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နိုးနေတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကင်ဆာဆဲလ်ကတော့ ကင်ဆာဆဲလ်ပဲလေ။ ကျွန်တော် ခေါင်းကိုက်နေသေးတယ်။ ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်တယ်။ ကျွန်တော် ဆက်နေရမယ်။”

ဆရာဝန် - “...”

ထားပါတော့။ တခြား မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသမားသာဆိုရင် အပြင်ကို ကန်ထုတ်လိုက်မှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက C ပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်နေတာလေ။ ရပါတယ်။ နေပါစေ။ နေ့တိုင်း သူ့ကို အားဆေးတွေ တိုက်မယ်။ ဦးနှောက်အားဆေးတွေ ပေးမယ်။ ကြာလာရင် သူ့ဘာသာသူ ဆင်းသွားမှာပဲ။

နောက်ဆုံးတော့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သွားပြီ။

ချန်ဟွိုက်အန် ကင်မရာများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

မရှိဘူး။ ကောင်းပြီလေ။

သူ ရလာသော ပစ္စည်းများကို ထုတ်လိုက်သည်။

ပထမပစ္စည်းမှာ သွေးကြွေထည်ပုလင်းပင်။ ၎င်းက အပျက်အစီးများထဲ သူ မြင်ခဲ့ရသည်ထက်ပင် ပိုကောင်းနေသေးသည်။ သူ ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေးဂိမ်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပစ္စည်းစစ်ဆေးသော စွမ်းရည်ကို သုံးလိုက်သည်။

ပုလင်း၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ ပေါ်လာ၏။

[သွေးကြွေထည်ပုလင်း (အရိုးကြွေထည် ဗောဓိသတ္တ၏ ပြာများ ပါဝင်သည်)]

အာနိသင် - ပုလင်းထဲကို သွေးတစ်စက် ချလိုက်သည်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရန်အတွက် သွေးကြွေထည် မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်မည်။

ဆင့်ခေါ်ထားသော မိန်းကလေး၏ စွမ်းအားက သွေးလှူဒါန်းသူ၏ စွမ်းအားပေါ် မူတည်သည်။

အမြင့်ဆုံး စွမ်းအား - ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် အစောပိုင်း။

(သတိပေးချက် - သွေးကြွေထည်ပုလင်းက ကြွပ်ဆတ်သည်။ အကယ်၍ ကွဲသွားလျှင် အာနိသင် အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။)

“ရှယ်ပဲဟေ့။”

ချန်ဟွိုက်အန်က ၎င်းကို ရောင်းစားရန် စိတ်ကူးကို ချက်ချင်း ဖျောက်ပစ်လိုက်၏။

သွေးတစ်စက်တည်းနဲ့ ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တာလား။ တကယ်လို့ ငါသာ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်သွေးကို သုံးနိုင်ရင် ဖြစ်နိုင်ခြေတွေက အဆုံးမရှိဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် သွေးကို ဘယ်ကရမလဲ...

“ဟဲဟဲဟဲ...” သူ၏ အပြုံးက ယုတ်မာလာ၏။

ဓားကျောင်းတော်မှာ စွမ်းအင်တွေ အရမ်းလျှံထွက်နေတဲ့ သားရဲကြီးတစ်ကောင် ရှိတယ်လေ။ ငါ စုချီနျန်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ လာဘ်ထိုးနိုင်ရင် သူ့ဆီက သွေးနည်းနည်း “ချေးငှား” လို့ ရနိုင်တာပဲ။

တကယ်လို့ အဲဒါက အလုပ်မဖြစ်ရင်တောင် တခြားပစ်မှတ်တွေ ရှိပါသေးတယ်။ အကြီးအကဲတွေရဲ့ သွေးကလည်း အဆင်ပြေတာပဲလေ။

“ဒါ... ဒါက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ကိုယ့်နောက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးလား။”

ချန်ဟွိုက်အန်က ကုလားထိုင်ကို မှီပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“တကယ့်ကို မိုက်ချက်ပဲ။”

....