အခန်း (၁၇၀)

"ဟုတ်တယ်ဟုတ်တယ်....အိုး အဲ့လိုပဲ......ဟုတ်တယ်ဟုတ်တယ်......"

ရှောင်းကောက ဂရုတစိုက် နားထောင်ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ “ကျေးဇူးပြုပြီး၊ ငါ့ခြေထောက်တွေ တုန်နေတာကို တရားသူကြီးက မြင်နိုင်ပါ့မလား။ သူဘာလို့ ဆက်ပြောနေသေးတာလဲ”

"သခင်မ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျုပ်က ရာဇဝတ်တရားသူကြီး စုနဲ့ နှစ်တွေအကြာကြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့တယ်။ သူက ကျုပ်ကို အမြဲစောင့်ကြည့်ပေးနေတာ..."

တရားသူကြီး လျို၏ မိန့်ခွန်းက ပို၍ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ စောစောက စားဖိုမှူးရဲ့ အချက်အပြုတ်ကျွမ်းကျင်မှုအကြောင်း သူပြောနေပေမယ့် အခုတော့ တရားရုံးတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးအကြောင်း ပြောနေတာ။ ရှောင်းကော ဆက်နားမထောင်နိုင်တော့ပေ။ "သူ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖောက်ထွင်းမိပြီး အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

“လျို…”

"အခန်းက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ သခင်ကြီး"

ရှောင်းကော ပါးစပ်ဟဖို့လုပ်ချိန်မှာပဲ တည်းခိုခန်းတွင်ရှိနေသည့် သခင်ရှင်းမင်သည် တရားသူကြီး လျို ကို အကြောင်းကြားရန် ထွက်လာသည်။

ရှောင်းကောသည် အချိန်မှန်ရောက်လာသည့်အတွက် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်မဆုံးနိုင်ပေ။

“ကောင်းပြီ။” တရားသူကြီး လျိုက စကားကိုရပ်လိုက်ပြီး ရှောင်းကော ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ “ဝင်ကြရအောင်။”

ရှောင်းကော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဗိုက်ဆာနေပြီဖြစ်သော ကျွမ်းကျွမ်းကို သူမနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာသည်။

“အေး၊ ခြေလှမ်းတွေကို ဂရုစိုက်ပါ သခင်မ”

တရားသူကြီး လျိုက လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှောင်းကော ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ အခုလည်း သူမကို 'သခင်မ' လို့ ခေါ်ဆိုနေပြီး သေးငယ်တဲ့ အတားအဆီးတွေကို သတိထားဖို့တောင် သတိပေးခဲ့သည်။ ရှောင်းကောက ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရခြင်းကို နားမလည်သေးပေ။ သူမ မြို့တော်သို့ မသွားမီတွင် စစချင်းတုန်းက အေးစက်ပြီး အဖက်မလုပ်တဲ့ တရားသူကြီး လျိုကို စတင်လွမ်းဆွတ်နေခဲ့သည်။

“......ကောင်းပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ရှောင်းကောသည် သူမ၏ ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဆယ်ကျော်သက် ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သည်။ ဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် တရားသူကြီး လျိုအား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခဲ့သည်။

ရှောင်းကောသည် သော့ဖြင့် သူမအခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမ တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ဝင်တော့မယ့်အချိန်မှာ တရားသူကြီး လျိုက တစ်ဖက်အခန်းကနေ ပြောခဲ့သည်။ “သခင်မ၊ တည်းခိုခန်းရှေ့မှာ ရေပူစမ်းရှိတယ်၊ စိတ်ဝင်စားရင် သွားကြည့်လို့ရတယ်”

တရားသူကြီး လျိုသည် ရှောင်းကောအား ရိုးသားစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် စစ်သူကြီးဇနီးနှင့် စကားပြောရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်သောကြောင့် ဤပြည်နယ်တွင် သူနှစ်သက်သည့်နေရာကို သူမနှင့်မျှဝေခဲ့သည်။ သူ ဒီကို လာဖို့ အခွင့်အရေးရတိုင်း ရေပူစမ်းကို ခရီးထွက်မှာ သေချာသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်းကော၏ စိတ်ဝင်စားမှုက မြင့်တက်သွားသည်။ ရေပူစမ်း။ သူမသွားပြီး အပန်းဖြေလို့ရနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

ရှောင်းကောက တရားသူကြီးလျိုကို ကျေးဇူးတင်ပြီး ခြေလှမ်းလှမ်းရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

ဒါပေမယ့် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ရဲ့ အစားအသောက်ကို ပို့ပေးလာသည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်းကော နဲ့ ကျွမ်းကျွမ်းတို့ အပြင်မထွက်မီ ထမင်းစားကြရသည်။

"ကျွမ်းကျွမ်း သားရဲ့အဝတ်အစားတွေယူ"

ရှောင်းကောသည် အဝတ်နှစ်စုံကို အထုပ်သေးသေးလေးဖြင့် ထုပ်ပြီး ကျွမ်းကျွမ်းနှင့်အတူ ရေပူစမ်းသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

မထွက်သွားခင်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် သူမကိုလာရှာရင်ပြောပေးဖို့ တံခါးစောင့်ကို ပြောခဲ့သည်။ သတင်းစကားပြန်ကြားပြီးနောက် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှောင်းကော သည် ကျွမ်းကျွမ်း၏ လက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျွမ်းကျွမ်းသည်လည်း သူမအနားသို့ ကပ်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် ယာဉ်အသွားအလာများသည်။ အနီးဆုံးတွင်ရှိသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အခမ်းအနားကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ လမ်းမပေါ်ရှိ လူများကလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရှုခင်းတွေကို ရှုစားဖို့ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်ကြပြီး ခုနက စားပြီးတဲ့ အစားအသောက်တွေကို အစာကြေစေသည်။

"အမေ၊ မီးပုံးတွေ ကြည့်ပါဦး။"

ကျွမ်းကျွမ်းက တင်းကုပ်မှာ ချိတ်ထားတဲ့ ကြာပန်းပုံသဏ္ဍာန် မီးပုံးကို ညွှန်ပြပြီး ရှောင်းကောကို ကြည့်ခိုင်းသည်။

ရှောင်းကောက ကျွမ်းကျွမ်းကို ဦးဆောင်ခေါ်သွားကာ မီးပုံးအမျိုးမျိုးကို သဘောကျနေသည်။ သူတို့အားလုံးက အနုစိတ်ပြီး လှပကြသည်။

"ကျွမ်းကျွမ်း၊ သား ဘယ်ဟာကြိုက်လဲ သားအတွက် အမေဝယ်ပေးမယ်။"

"ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့!"

ကျွမ်းကျွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် ရွေးချယ်ပါတော့သည်။

သူ့ကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်စေရန်အတွက် ရှောင်းကောက မီးပုံးအားလုံးကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာကြည့်ရှုနိုင်စေရန်အတွက် သူ့ကို ချီခဲ့သည်။

"နင့်ရဲ့သားက အရမ်းကြည့်ကောင်းတာပဲ"

ဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ ကြင်နာတတ်သော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှောင်းကောနဲ့ကျွမ်းကျွမ်းကို သဘောကျစွာ ကြည့်ခဲ့သည်။ "နင့်ရဲ့သားက အသက်အရွယ်ရနေပြီ၊ ဒါပေမယ့် နင်ကအရမ်းနုပျိုပြီး လှပနေသေးတာပဲ "

ကျွမ်းကျွမ်းသည် လူအများက သူ့ကိုချီးမွမ်းတာကိုကြားသောအခါ အနည်းငယ်ရှက်သွားသော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးအား ကြင်နာစွာ ကျေးဇူးတင်နေသေးသည်။ ဒါကိုမြင်တော့ ဆိုင်ပိုင်ရှင်က သူ့ပုံစံကို ပိုချီးကျူးခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက အစပိုင်းမှာ သိပ်ပြီး မတွေးပေမယ့် သူမ နားထောင်လေလေ၊ ဒီဆိုင်ပိုင်ရှင်အသံကို ပိုရင်းနှီးလာလေလေပင်။

ညဈေးမှာ တိရိစ္ဆာန်လေးတွေရောင်းတဲ့ အဒေါ်ရဲ့ စကားနဲ့ စျေးဆိုင်ပိုင်ရှင်ပြောသမျှဟာ အတူတူပဲလား။ အရုပ်လေးတစ်ရုပ်ဝယ်ဖို့ စိတ်ကူးထားတဲ့အချိန်ကို သူမ မှတ်မိသေးသည်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမဟာ တစ်လအတွက် စားဝတ်နေရေးစရိတ်တွေကို အကုန်အကျခံပြီး အရုပ်လေးတွေတစ်ပုံကြီးကို သယ်ပြီး ကျောင်းပြန်တက်ခဲ့ရသည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် သူမဓာတ်ပုံကို ကျောင်း၏ ဝဘ်ဆိုဒ်တွင် တင်ခဲ့သည်။ ဆိုးသွမ်းသော ခေါင်းစီးများရေးထားသော ခေါင်းစဉ်မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖတ်ရှုရသည်- သတိထားကြ။ အမွှေးတွေနဲ့ လမ်းမှားရောက်ကုန်ကြမယ်ာ (အနီရောင်စာလုံးဖြင့် bold တင်ထားသည်) မကြာသေးမီက ကျောင်းတွင် လမ်းလျှောက်နေတဲ့ တိရိစ္ဆာန်အမြောက်အမြား ပေါ်လာသည်...

ရှောင်းကောသည် သူမ၏ အာရုံများဆီသို့ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် အထက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပိုကောင်းတဲ့ မီးပုံးများကို ကြည့်ရန် စျေးဆိုင်ပိုင်ရှင်က ကျွမ်းကျွမ်းကို ချော့ပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှောင်းကော တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီဆိုတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟုတ်တယ်! တကယ်လှတယ်!"

ကျွမ်းကျွမ်း ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

သူမမှာ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုရှိတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ကျွမ်းကျွမ်း ကိုပြောခဲ့သည်။ "ဒါက ကြည့်ကောင်းတယ် မဟုတ်လား မင်းအမေကို မင်းအတွက် ဝယ်ခိုင်းလိုက်လေ။ ကြည့်ကောင်းရုံတင်မကဘူး အမွှေးနံ့လည်း ရှိတယ်"

ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ဗျူဟာဆွဲထားသည်။ ကလေးအများစုက သူမရဲ့စကားကိုကြားသောအခါတွင် မီးပုံးဝယ်ပေးရန် သူတို့ရဲ့မိဘတွေကို ပိုက်ဆံတောင်းကြသည်။ ဒါဟာ ရှုံးနိမ့်မှုကိုသက်သေပြတဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခုပင်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျွမ်းကျွမ်းက ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရှောင်းကောကို လှည့်ကြည့်လာသည်။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်က မျက်ခုံးပင့်ကာ သူ့ကိုယ်သူတွေးခဲ့သည်။ “ပြီးပြည့်စုံတယ်!

“အမေ…”

လာပါပြီ၊ လာပါပြီ။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မျိုသိပ်ထားပြီး အောင်ပွဲကို သူမ ဆုပ်ကိုင်ထားပုံရသည်။

"အမေ၊ ဒီကြာပန်းမီးပုံးဝယ်ရအောင်"

စကားစမြည်ပြောစဉ်တွင် သူနှစ်သက်သည့် ကြာပန်းမီးပုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ဆိုင်ရှင် အကြံပြုထားတဲ့ ဈေးကြီးတဲ့ဟာကို သူ မရွေးဘူး။

“ကောင်းပြီ။”

ရှောင်းကောလည်း အံ့သြသွားသည်။ "ကျွမ်းကျွမ်းက တကယ်ကို သဘောထားကြီးတာလား"

စျေးဆိုင်ပိုင်ရှင်က အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသွားသည်ဟု ခံစားမိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဘာမှမဝယ်သွားတာထက် ပိုကောင်းသေးသည်။ ကြာပန်းမီးပုံးတွေက ဈေးပေါပေမယ့် သူ့အတွက် ဝင်ငွေရှိနေတုန်းပဲ။

“ဒီမှာပါ။ ဒါအတွက် ကြေးဒင်္ဂါးငါးပြားပါ”

ရှောင်းကောသည် မီးပုံးကိုယူ၍ ကျွမ်းကျွမ်းကိုပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ကြေးဒင်္ဂါးငါးပြားကို ထုတ်ကာ ဆိုင်ပိုင်ရှင်ထံ ပေးခဲ့သည်။

စျေးဆိုင်မှထွက်ပြီးနောက် ရှောင်းကော သည် ကြာပန်းမီးပုံးကို ပျော်ရွှင်စွာကိုင်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျွမ်းကိုကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွမ်းကျွမ်း၊ သား အဲ့မီးပုံးကြီးကို မကြိုက်ဘူးလား" ဟု စပ်စုကာမေးလိုက်သည်။"မီးပုံးကြီးလား"

ကျွမ်းကျွမ်းက ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး မှတ်မိပုံပေါ်သည်။ "အဲ့မီးပုံးကြီးက အရမ်းလှတယ်။ သား အရမ်းကြိုက်ပါတယ်"

"ဒါဆို ဘာလို့ မရွေးခဲ့တာလဲ"

ကျွမ်းကျွမ်းက ကြာပန်းမီးပုံးကို ဂရုတစိုက်ကိုင်ကာ သဘောကျနေသည်။ “အရမ်းလှပေမယ့် သား လိုချင်တာက ကြာပန်းမီးပုံးလေ ”

ရှောင်းကောသည် လုံးဝအလေးအနက်ထားနေသည့် ကျွမ်းကျွမ်း ကြောင့် ဟတ်ထိသွားပြီး ကြက်သေသေသွားသည်။ လူကြီးတော်တော်များများ နားမလည်တာကို သူနားလည်သည်။

ဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ ချိုမြိန်သော စကားများကြောင့် သူ သွေးဆောင်ခြင်း မခံခဲ့ရသလို ရောင်စုံ မီးပုံးများဖြင့်လည်း ဆွဲဆောင်ခံရခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူ့စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ခိုင်ခိုင်မာမာရပ်တည်ခဲ့သည်။ ကျွမ်းကျွမ်းက ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူ့ဆန္ဒက ခိုင်မာသည်။

ရှောင်းကော အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမ ခေါင်းငုံ့ကာ ကျယ်လောင်စွာမရယ်ခင် ကျွမ်းကျွမ်းကို နမ်းလိုက်သည်။ ကျွမ်းကျွမ်းက သူမ ထက် ပိုသဘောထားကြီးသည်။ တကယ်ကို ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။

"အမေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျွမ်းကျွမ်းက ရှောင်းကော နမ်းတာခံရတာကို အရမ်းပျော်နေပေမယ့် ရုတ်တရက် ဘာလို့ ဒီလောက်ထိတောင် လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူနားမလည်ပေ။

"အဆင်ပြေပါတယ် အမေ ပျော်လို့။ အရမ်းပျော်လို့"

"ကျွမ်းကျွမ်းကိုတွေ့ရလို့ ပျော်တာလား "

ကျွမ်းကျွမ်းသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရွှတ်နောက်နောက်မေးလိုက်သည်။

ရှောင်းကော မစဉ်းစားဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်!"

ကျွမ်းကျွမ်း သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရှက်သွားသည်။ သူက ရှောင်းကော ရဲ့လက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူမရဲ့လက်နဲ့ သူ့မျက်နှာကို ပွတ်လိုက်သည်။

“ဟားဟားဟားဟားဟားဟား.....…”

ရှောင်းကောက ကျွမ်းကျွမ်းကို ချီပြီး ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ရှေ့ကို ဆက်သွားခဲ့သည်။

"ရေပူစမ်း၊ ရေပူစမ်း၊ ငါတို့ လာပြီ"

ရှောင်းကောသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူမပတ်ဝန်းကျင်အတွက် သတိပြုမိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ အဲ့အစား တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ကျွမ်းကျွမ်းက အဲဒါကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ရှောင်းကော ပြောတာကို သူကြားတော့ ချက်ချင်းပဲ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ရေပူစမ်းဆီလာနေပြီ!"

ရှောင်းကောက သူ့ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေက ကျွမ်းကျွမ်းပြောတာကို ကြားကြသည်။ သူတို့ရဲ့ပါးစပ်တွေကို အုပ်ပြီး တခစ်ခစ်ရယ်နေကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်အားထက်သန်စွာပြောခဲ့သည်။ "ဟေး ကလေးလေးရဲ့ အမေ၊ ရေပူစမ်းက ရှေ့နားဆိုရောက်ပြီ၊ အဲဒါကို လက်လွတ်မခံနဲ့!"

“ဟားဟားဟားဟား...…”

သူစိမ်းက စကားပြောပြီးတာနဲ့ အားလုံးက ရယ်ကြသည်။

ရှောင်းကောရဲ့အသားအရည်က ကျွမ်းကျွမ်းထက် ပိုပါးလွှာသောကြောင့် သူမသည် တစ်လမ်းလုံး တခစ်ခစ်ရယ်နေတဲ့ ကျွမ်းကျွမ်းကိုချီကာ သူမရှေ့မှရေပူစမ်းဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။