အခန်း (၁၉၂)

ရှောင်းကော အပြစ်ရှိသလိုခံစားရပြီး ချင်းအန့်မင် း၏ စွပ်စွဲနေတဲ့မျက်လုံးများကို မကြည့်နိုင်ပေ။ သူမ ကိုးရိုးကားရားနိုင်စွာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ မနေ့ညက သူမအိပ်ရာထဲမှာပြောခဲ့တာကို ကျွမ်းကျွမ်း ကြားမယ်လို့ သူမ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ချင်းအန့်မင်သည် သူမ သူ့ကျန်းမာရေးကို စိတ်ပူနေတာကြောင့် ကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်ကြောင်း သိသွားပါက အဲ့တာက သူ့အတွက် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သူတို့ အပြင်ထွက်ရင်း အခုပဲ သူ ငိုနေမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ တော်တော်ကို အဆင်မပြေဖြစ်မယ့် အခြေအနေပါ။

ဒါပေမယ့်လည်း ရှောင်းကောသည် ကျွမ်းကျွမ်း၏ နစ်နာနေသော ကျောကို တိတ်တဆိတ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားခဲ့ရသည်။ "သား အမေ တောင်းပန်ပါတယ်။ နောက်မှ သားကိုနှစ်သိမ့်ပေးမယ်နော် လောလောဆယ်တော့ ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်..."

ရှောင်းကောက မြည်းလှည်းကို မောင်းနှင်ခဲ့ပြီး ချင်းအန့်မင်နဲ့ ကျွမ်းကျွမ်းကို ခေါက်ဆွဲဆိုင်မှာ ချပေးခဲ့သည်။ သူမ အလုပ်ပြီးသွားရင် ကျွမ်းကျွမ်းကို ပြန်သွားခေါ်မှာ ဖြစ်သည်။

စားသောက်ဆိုင်တွင် လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှောင်းကောသည် သူမ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

စုမိသားစု ၏ ကုန်ပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်သည် မြို့လယ်တွင်ရှိသဖြင့် လူရှုပ်သောလမ်းများတစ်လျှောက် လှည်းမောင်းဖို့ မလွယ်ကူပေ။ ရှောင်းကောမှာ ထိုနေရာတွင် လမ်းလျှောက်ရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ တော်တော်နီးပြီမို့ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်လို့ရသည်။ လမ်းလျှောက်ရတာ မောပန်းနွမ်းနယ်ဖို့ အခွင့်မသာခင်မှာ ဆိုင်ကို ရောက်လာခဲ့သည်။

စုမိသားစု၏ ကုန်ပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်။ ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်တဲ့ အမှတ်တံဆိပ်နာမည်လဲ။

ရှောင်းကော တိုင်ပေါ်တွင် ချိတ်ထားသည့် ဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပစ္စည်းကောင်းကောင်းနဲ့ ပြုလုပ်ထားတယ်ဆိုတာ အကြည့်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြောပြနိုင်သည်။ ရေးထွင်းထားသော စကားလုံးများပင်လျှင် ခြားနားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

သူမဒီကိုနောက်ဆုံးအကြိမ်ရောက်တုန်းက ဆိုင်ထဲကရနံ့ကြောင့် သူမ စိတ်ပျံ့လွင့်ခဲ့ပြီး ဆိုင်းဘုတ်ကို အာရုံမစိုက်မိခဲ့ပေ။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုသည် ဆိုင်၏ဂုဏ်သတင်းနှင့် ညီမျှသည်။ စတိုးဆိုင်တစ်ခုရှိ ယာဉ်ကြောအသွားအလာသည် ဆိုင်းဘုတ်ဆွဲနိုင်သည့် လူအရေအတွက်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။

ဆိုင်ထဲကို မဝင်ခင်မှာ တစ်ခုခုကြော်နေတဲ့ အမွှေးအကြိုင်တွေက မွှေးပျံ့နေပြီ။ ရှောင်းကော အနံ့ခံရန် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တော်တော်များများက ဝင်ကြည့်ဖို့ စုံစမ်းကြလိမ့်မည်။ ဘာကိုမှ ဝယ်ဖို့ဆန္ဒမရှိသော်လည်း ပြတင်းပေါက်မှာ ဈေးဝယ်ဖို့ ပြထားတဲ့ မုန့်တွေကို ကြည့်ရတာလည်း ကောင်းပါသည်။

ဤဆိုင်တွင် နာမည်ကြီးအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု၏ ဖန်တီးမှုအားလုံးပါဝင်သောကြောင့် ပြီးပြည့်စုံသော စီးပွားရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦး ဖြစ်လာစေမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်းကော ခြေလှမ်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူမ လျှောက်လာချိန်၌ ဆိုင်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က လာနှုတ်ဆက်သည်။

"ရှင့်ရဲ့ဆိုင်ရှင်ကို ကျွန်မ လာရှာတာ။ ကျွန်မက ဒီမနက်လာဖို့ ချိန်းထားတဲ့သူပါ။ ကျွန်မရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ချင်း"

ရူယီသည် ထိုနေ့တွင် မန်နေဂျာ စုနှင့် တွေ့သောအခါ ရှောင်းကော၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ကိစ္စများကို ပိုမိုလွယ်ကူစေရန်အတွက် ရှောင်းကောသည် စကားကိုရှင်းလင်းစွာပြန်ကြားနိုင်စေရန် ဆိုင်ဝန်ထမ်းအား မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ဆိုင်ဝန်ထမ်းက သူမရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ချင်း ဆိုတာကြားလိုက်တာနဲ့ စကားတစ်လုံးမှ မပြောဘဲ ဒုတိယထပ်ရဲ့ အတွင်းဆုံးအခန်းကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းကော သူ့နောက်တွင်ရပ်ကာ သူမရောက်ရှိလာကြောင်းကြေညာဖို့ သူ တံခါးကိုခေါက်တာကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ခဏကြာတော့ အထဲက အေးစက်တဲ့အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ခဲ့ပါ"

စကားလုံးများကို ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဥ်အတိုင်း ပြောခဲ့သည်။

စကားသံကို နားထောင်ရင်း ရှောင်းကော သည် သူမနှင့် မဆုံဖူးသေးသော လူအပေါ် ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ အထင်အမြင်ရှိခဲ့သည်။ ထိုသို့သောအသံရှိသူသည် အမြတ်ကြီးစားတဲ့သူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဝန်ထမ်းက တံခါးဖွင့်ပြီး ရှောင်းကောကို ဝင်သွားဖို့ လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ သူမ အထဲကို ရောက်တာနဲ့ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

စာဖတ်ခန်းလို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော နေရာတွင် စာအုပ်များနှင့် လက်ဖက်ရည်တည်ခင်းထားသည်များသာ ရှိသည်။ ထိုအချိန်တွင် အဖြူရောင် ၀တ်စုံဝတ်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်နှင့် ဆော့ကစားနေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ကျက်သရေရှိပြီး ကျက်သရေရှိသော လေထုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ"

စုချန်ရှန်သည် သူမနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချပေးခဲ့ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ရှောင်းကော ကို ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူထလာသောအခါ ရှောင်းကော သူ့မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရသည်။ သူမ စူးရှစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်—ရူယီ တစ်ချိန်လုံး သူ့အကြောင်းတွေးနေခဲ့တာ အံ့သြစရာတော့မဟုတ်ပေ။ စောစောက သူတို့ တွေ့ကြတုန်းက စုချန်ရှန်ရဲ့ အသွင်အပြင်အကြောင်း သူမကို ပြောပြနေတုန်းပါပဲ။ ရူယီ ရဲ့စကားတွေက အမှန်တွေဖြစ်နေသည်။

ရှောင်းကောသည် သူမ ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အတွက် ဝမ်းသာမိသည်။ မဟုတ်ရင် သူမရဲ့ခြေထောက်တွေ အားနည်းသွားလိမ့်မယ်။ ဒီလူက အရမ်းလှတာပဲ။

ရှောင်းကော သူ့ရဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်ခဲ့သည်။ စုချန်ရှန်က သူမကို လက်ဖက်ရည်သောက်ရန် လက်အမူအရာပြခဲ့သည်။ ရှောင်းကော မသိစိတ်က သူမခွက်ကို ကောက်ယူပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်၏ရနံ့သည် သူမပါးစပ်ထဲတွင် စွဲနေ၏။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ဤစကားများပေါ်လာသည်။ 'လက်ဖက်ရည်က ဒီလောက်အရသာရှိမှန်း ငါမသိခဲ့ဘူး'

"မဒမ်ချင်းမှာ ပြောင်းဖူးစေ့တွေကို ပေါက်ပေါက်ဖြစ်အောင် လုပ်လို့ရတဲ့ဟာရှိတယ်လို့ကြားတယ် "

ရှောင်းကော သူ့ရဲ့အလှကြောင့် မူးယစ်နေပြီး သူမကိုယ်သူမ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရသည်။ “ဟုတ်ပါတယ် ဟုတ်တယ် အဲ့တာအမှန်ပဲ ” သူမ သူ့ကို မကြည့်မိဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။

စုချန်ရှန်က ရှောင်းကော ထိုင်ပြီးကတည်းက သူ့ကို မကြည့်နေတဲ့ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်ဝင်တစားနဲ့ သူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ မဒမ်ချင်းက တော်တော်အေးတဲ့ပုံပဲ။

“ချုံပတ်ပတ်လည်ကို ကျွန်တော်ရိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မဒမ်ချင်းမှာရှိတဲ့ ပြောင်းဖူးနဲ့ အစေ့တွေ အကုန် ကျွန်တော်ယူချင်တယ်”

စုချန်ရှန်နဲ့ သူ့အသွင်အပြင်ကြားက ခြားနားချက်ကတော့ ဘောလုံးကို တည့်တည့်ကစားရတာကိုပဲ နှစ်သက်သည်။ ဂိမ်းကပိုရိုးရှင်းလေ၊ ပိုကောင်းလေပဲ။

ရှောင်းကော ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း သူပြောသမျှကို သေသေချာချာ တွေးလိုက်မိသည်။ ပြောင်းဖူးတွေအကုန်ဝယ်ချင်တယ်ဆိုတာ သူမနားလည်ပေမယ့် အစေ့အကြောင်းက ဘာကိုဆိုလိုလဲ...

"မဒမ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က စကားတည်တဲ့ယောကျ်ားတစ်ယောက်ပါ။ ပြောင်းဖူးအားလုံးကို ကျွန်တော့်ဆီရောင်း ပြီးရင် မဒမ်က ပေါက်ပေါက်တွေ၊ ပြောင်းဖူးစိမ်းတွေ၊ ပြောင်းဖူးပေါက်ပေါက် အကြီးစား စိုက်ပျိုးတာမျိုး ဘယ်တော့မှ မရောင်းဘူး မလုပ်ဘူးလို့ ကတိပေးရင် မဒမ်ကို အရမ်းတန်တဲ့ဈေးနဲ့ ပေးချေဖို့ ကျွန်တော်ဆန္ဒရှိတယ်"

စုချန်ရှန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်းကော သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး သန့်စင်ပုံရသော လူကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူမ ခုနကပြောခဲ့တဲ့စကားကို ပြန်ရုတ်သိမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက အမြတ်ကြီးစားပဲ။ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အမြတ်ရသူဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူမ ထင်ထားသလိုပဲ စီးပွားရေးသမားတိုင်းက မရိုးသားပေ။

ငွေအမြောက်အမြားဖြင့် သူသည် ပေါက်ပေါက်နှင့်ပတ်သက်သည့် ကုန်ပစ္စည်းအားလုံးကို ဝယ်ချင်သည်။ သူ လက်ဝါးကြီးအုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေသည်။ ဤမျှကြီးမားသော အစာစားချင်စိတ်ကို ထိန်းနိုင်ပါ့မလားဟု သူမ တွေးမိသည်။

စုချန်ရှန်က သူမရဲ့ အတွေးတွေကို ခန့်မှန်းနေပုံရသည်။ သူလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် စကားပြောခဲ့သည်။

"ကျွန်တော့်မိသားစုက မြို့တော်မှာ အမြဲအခြေစိုက်ထားကြတယ်။ စုမိသားစုရဲ့ ကုပစ္စည်းဆိုင်က နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းလုံးမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ပြောင်းဖူးပေါက်ပေါက်တွေ အကုန်ထုတ်ရောင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။ ဒါ့အပြင်..." စုချန်ရှန် လက်ဖက်ရည်ကို ခေတ္တခဏသောက်လိုက်သည်။ "မဒမ်ချင်းမှာ လယ်နှစ်ကွက်ပဲ ရှိတယ်လို့ မစ္စရှု ဆီက ကြားထားတယ်။ မဒမ် ပြောင်းဖူးတွေ စိုက်ပျိုးမယ်ဆိုရင်တောင် အဲ့တာက အချိန်တွေအများကြီးယူရမယ် အားထုတ်မှုတွေအများကြီးလုပ်ရလိမ့်မယ်။ မဒမ် ကျွန်တော်တို့ မှာထားတဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တာက အသင့်တော်ဆုံးနဲ့ အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပဲ။ ဒါကိုဘယ်လိုထင်လဲ"

အဆုံးတွင် စုချန်ရှန်က ရှောင်းကောကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်ဆန် အတုအယောင် အပြုံးကိုပင် ပေးခဲ့သည်။

သူ့စကားတွေက တိတ်ဆိတ်မှုနဲ့ တွေ့ဆုံသွားသည်။ 'ငါ့အမြင်က ဘယ်လိုလဲ။ တခြားဘာပြောနိုင်မလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား'

ဒါကစားပွဲပေါ်မှာ တည်ခင်းထားတဲ့ ဟင်းလျာလိုပဲ

ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ ထည့်ကာ ပါးစပ်နားယူလာပြီး ဒါကိုစားချင်လားလို့ သူမကို မေးဖို့သာရှိတော့သည်။

"ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူးဆိုရင် ‌ကျေးဇူးပြုပြီး လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပါ။"

စုချန်ရှန်က ဒီပြောင်းဖူးတစ်သုတ်လိုက်ကြီးကို ရဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာကြောင့် စာချုပ်ကို ထုတ်ပြီး ရှောင်းကောကို ပေးခဲ့သည်။

ရှောင်းကော တံတွေး မျိုချလိုက်သည်။ ဒီတော့ ဒါက စာချုပ်ချုပ်ဖို့ ဆိုလိုတာပေါ့။ စုချန်ရှန် နဲ့ နှိုင်းယှဥ်ကြည့်ရင် သူမက ဖုန်မှုန့်အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သည်။ ရူယီ ကိုသာ သူမ အရူးလုပ်နိုင်သည်...

ဒါပေမယ့် သူ အကြံပြုထားသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သူမ လိုချင်သည့်အရာဖြစ်သည်။

ရှောင်းကောက သီးနှံများ စိုက်ပျိုးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် စုချန်ရှန်ထံ အရာအားလုံးကို ရောင်းပြီး ငွေအနည်းငယ်ရှာနိုင်သည်။ အဲ့တာကိုမလုပ်ဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။

သူမစိတ်ထဲထည့်ထားပြီးနောက် ရှောင်းကော စာချုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ စုချန်ရှန် က သူ့ကိုယ်သူ အမှန်အတိုင်း ထုတ်ဖော်မပြရင် ရှောင်းကောက စာချုပ်ကို စိစစ်ဖို့ နှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အခု သူ၏ပုံရိပ်သည် ရှောင်းကော အတွက် အမြတ်ကြီးစားသည့် ပုံသဏ္ဍန်ဖြစ်သည်။ သူမသည် စကားလုံးတိုင်းကို သေသေချာချာကြည့်ကာ စေ့စေ့စပ်စပ် စဉ်းစားနေရသည်။

စုချန်ရှန်က စာချုပ်ကို ရှောင်းကော ကောက်ယူလိုက်တာကို မြင်ပြီးတာနဲ့ သူ့မျက်နှာမှာ အောင်ပွဲခံတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ချင်းရှောင်းကောကို သူ ကမ်းလှမ်းခဲ့တာက အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့အတွက် သူမ လက်မှတ်ထိုးမယ်လို့ သူယုံကြည်ထားသည်။ သူမသည် အခြားနေရာများတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော သဘောတူညီချက်ကို ရှာတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှောင်းကောက နောက်ဆုံးမှာ စာချုပ်ကို ချလိုက်သည်။ စုချန်ရှန်က သူမကို စုတ်တံတစ်ချောင်း အမြန်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်းကော စုတ်တံကိုယူလိုက်ပြီး သူမ၏နာမည်ကို လက်မှတ်မထိုးမီ ခဏရပ်လိုက်သည်။ စုတ်တံကို သူမမချလိုက်မီ စုချန်ရှန်က အနီရောင်ရွှံ့စေး ပေးခဲ့သည်။

ရှောင်းကော စားပွဲကိုလှန်ရန် တိုက်တွန်းမှုကို ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ ယင်းအစား သူမသည် သူမ၏လက်မကို အနီရောင်ရွှံ့စေးထဲသို့ ဖိပြီး စာချုပ်တွင် သူမ၏ လက်ဗွေကို ရိုက်နှိပ်ခဲ့သည်။

"ရှေ့လျှောက် ရှင်နဲ့ လက်တွဲခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

စုချန်ရှန်လည်း စာချုပ်မိတ္တူတစ်စောင်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။ သူသည် တစ်စောင်ကို သူ့အတွက် သိမ်းဆည်းထားပြီး ကျန်တစ်စောင်ကို ရှောင်းကော အား ပေးခဲ့သည်။

ရှောင်းကော အပြုံးတုကိုဆင်မြန်းကာ စုချန်ရှန်ကိုပြောလိုက်သည်။ "ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ပူးပေါင်းမှုပါ"

ပျော်စရာလား? သူမ ဘယ်လိုပျော်နိုင်မှာလဲ။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွင် ပြဿနာမရှိသော်လည်း ငွေကြေးအလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း သူမ ဘာကြောင့် စိတ်ပျက်နေရတာလဲ။ သူမကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြံစည်နေသလို ခံစားနေရသည်။

ရှောင်းကောသည် နောက်ဆုံးတွင် ငွေတုံး ၁၅၀ နှင့် မုန့်ထုပ်တစ်ထုပ်နှင့်အတူ ဆိုင်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ စုချန်ရှန်၏ဖော်ရွေသောအကြည့်အောက်တွင် သူမသည် ကြောင်တက်တက်ဖြင့် မြို့လယ်ခေါင် မှ ထွက်သွားကာ ခေါက်ဆွဲဆိုင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူမ အသိစိတ်ပြန်ရလာသောအခါတွင် သူမကိုဝိုင်းရံထားတဲ့ မျက်နှာအနီးကပ်မြင်နေရတဲ့ အုပ်စုတစ်စုကို သူမတွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ နှလုံးက ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်သွားသည်။ "အိုး ဘုရား၊ ရှင်တို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

ရှောင်းကော စကားပြောပြီးသည်နှင့် လူတွေရဲ့ခေါင်းတွေက ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး ချင်းအန့်မင်၊ ရူယီနဲ့ ကျွမ်းကျွမ်းတို့သာ သူမပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။