အခန်း (၁၉၇)

သူမ အဲ့တာကို သိပြီ။ ကျန်းတန်းဟယ်က လေးစားမှုမရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်ပေ။ သူမ သူနဲ့ နေ့စဉ် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုတွေမှာ သူက သူမရဲ့သူ့ရဲ့အတွေးတွေကို အမြဲသိတိထားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် မနေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ အနည်းငယ်ထူးခြားသည်။

ရှောင်းကော ဇလုံကို မီးဖိုချောင်သို့ သယ်သွားပြီး ရေအေး ပြန်လဲလိုက်သည်။ သူမ၏အကြည့်က အမှိုက်ပုံးဆီ ရောက်သွားစဉ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးလိုက်မိသည်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေမှာ တစ်ခုခုလွဲနေတာများလား။

ရှောင်းကော ဇလုံကို ချပြီး အမှိုက်ပုံးဆီသို့ သွားကာ စွန့်ပစ်ထားသော ဆေးဖက်ဝင်အရွက်များကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

အဝတ်အိတ်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်အသုံးပြုထားသောကြောင့် ဆေးဖက်ဝင်အရွက်များကို စွန့်ပစ်သည့်အခါတိုင်း အိတ်ထဲမှ အမှိုက်များကို ဖယ်ရှားထားမည်ဖြစ်သည်။

အမှိုက်ပုံးကိုလည်း တစ်နေ့တစ်ကြိမ် ရှင်းသည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် မနေ့တနေ့ကမှ ရှင်းပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် အမှိုက်ပုံးမှာ တော်တော်လေးဗလာဖြစ်နေသည်။ ရှောင်းကောသည် အတွင်းမှ ဆေးဖက်ဝင်အပင် အများစုကို တွေ့ရှိပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ချခဲ့သည်။ အလင်း၏ အကူအညီဖြင့် သူမသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အဲ့တာတွေကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သူမ သိလိုက်ရသည်။ တကယ်တော့ အထဲမှာနောက်ထပ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်ရှိနေသည် အဲ့တာက ထာဝရရှင်သန်နိုင်သောမြက်ပင်။

ရှောင်းကော နောက်ဆုံးတော့ အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ကျွမ်းကျွမ်းသည် အစောပိုင်းက ၎င်းကို အခြားဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် လွဲမှားခဲ့ပြီး ထာဝရရှင်သန်နိုင်သောမြက်များကို ဆေးဖက်ဝင်အပင်အထုပ်ထဲသို့ ထည့်ခဲ့သည်။ ဤဆေးဖက်ဝင်အပင်သည် ကျောက်ကပ်နှင့် ယန်စွမ်းအင်ကို အာဟာရဖြည့်ပေးသည်ဟု ယူဆရသည်။ တစ်နည်းတစ်ဖုံအသုံးပြုပါက ဤဆေးသည် ပြင်းထန်သောအာနိသင်မရှိသင့်ပေ။

ကံဆိုးသွားတာက ဟင်းရည်ထဲမှာ သမင်ချိုတွေ ရှိနေတာပါပဲ။ ဤဆေးနှစ်မျိုးကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုက နှစ်ဆတိုးသွားသည်။ ပိုဆိုးတာက ကျန်းတန်းဟယ်က ဟင်းရည်ကိုသာက်ခဲ့တာပဲ —တစ်ခုခုဆိုးရွားတာ ကြုံလာရတော့တာပဲ။

ရှောင်းကောမှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက်ဖြစ်နေသည်။ "ကျွမ်းကျွမ်း၊ အမလေး ကျွမ်းကျွမ်းရယ် "

ဤဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ပမာဏအနည်းငယ်သုံးရန် သို့မဟုတ် ဟင်းရည်ပြုလုပ်ရန် အခြားပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ရောနှောခြင်းက ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ဒါပေမယ့် အလားတူ ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ တခြားဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့ အကြံပြုချင်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ် အရမ်းကြောက်စရာကောင်းနေတယ်လို့ ခံစားလာရသည်မှာ အံ့သြစရာတော့မဟုတ်ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာ အသုံးပြုသည့်ပမာဏက မများသောကြောင့် အိပ်နေစဉ်တွင် သက်ရောက်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို အမှိုက်ပုံးထဲပြန်ပစ်ပြီး ရေအေးဇလုံနဲ့ အိမ်ထဲပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းရင်းကို အခုသိသွားတော့ သိပ်စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ပေ။ အသုံးပြုထားသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ပမာဏမှာ အလွန်နည်းသောကြောင့်၊ သူမသည် သူ့ကို ရေပတ်တိုက်ပေးရုံဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေရဲ့ ဇီဝဖြစ်စဥ်ကို ပျက်စေနိုင်သည်။ သူနိုးလာရင် ပြန် ကောင်းသွားလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာပဲ သူ မေ့လဲသွားလို့သာပေါ့။ သူသတိရှိနေတုန်းဆိုရင် ရှောင်းကော ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေလိမ့်မည်။

သူမ သူနဲ့တကယ်ပဲနေရမယ်ဆိုရင်...

ရှောင်းကော၏ မျက်နှာ နီရဲလာသည်။ သူမခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းလိုက်ပြီး တိတ်တိတ်လေး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူမဘာတွေတွေးနေတာလဲ။

အိပ်ပျော်နေတဲ့ အမျိုးသား၏ ချောမောသော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်တော့ ရှောင်းကောမှာ မှင်တက်သွားပြန်သည်။ သူမတကယ်ပဲ အဲ့တာလုပ်ရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...

မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်တောင် သူတို့ နှစ်ယောက်က အကြင်လင်မယား ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ သူတို့ကြားတွင် ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ သဘာဝကျပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။

အဲဒါကို လုပ်ဖို့ဆိုရင် သူမ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူး။ တစ်ခုခု လွဲမှားနေတယ်လို့ ခံစားမိပေမယ့် အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ မပြောနိုင်ဘူး။ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ကိစ္စတွေက မြန်လွန်းတယ်လို့ ခံစားရသည်။ သူမသည် ယင်းအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မပြင်ဆင်ထားပေ။

ရှောင်းကော အလွန်အမင်း ငြင်းခုံနေခဲ့သည်။ သူမရဲ့ဆံပင်တွေကို ကြက်သိုက်တစ်ခုလိုမြင်ရသည်အထိ ပြင်းထန်စွာ ဆံပင်တွေကိုပွတ်သပ်ခဲ့သည်။ လုပ်ရမှာလား မလုပ်ရဘူးလား။ အဲဒါက ပြဿနာအကြီးကြီးပဲ။

…

နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်းတန်းဟယ်သည် သူ့ခေါင်းကို ကိုင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထထိုင်လိုက်သည်။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? သူ့ခေါင်းက ဘာလို့ အရမ်းနာနေတာလဲ။

ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပြီး အခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။ သူ့ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဒါက ရှောင်းကော ရဲ့အခန်းမှန်း သိလိုက်ရသည်။ သူဘာလို့ဒီမှာနိုးလာရတာလဲ။

အရာအားလုံးက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေပုံရသည်။ ကျန်းတန်းဟယ် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘာကိုမှ မမှတ်မိတော့ပေ။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား သူ့ခေါင်းက ဗလာကျင်းနေတုန်းပင်။

ကျန်းတန်းဟယ် အိပ်ရာမှထကာ ဖိနပ်စီးပြီး အပြင်သို့ထွက်ခဲ့သည်။ တံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်နှင့် စူးရှသော နေရောင်ကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားသည်။ ကျန်းတန်းဟယ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ပြီး မသက်မသာဖြင့် မျက်လုံးတွေကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူဘယ်နှစ်နာရီအထိ အိပ်နေခဲ့တာလဲ။

"အဖေ နိုးပြီလား"

ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့အဖေက တကယ်အိပ်နိုင်တာပဲ။ သူ့အဖေ မနိုးလာခင်မှာ သူအကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ဆော့ဖို့ အပြင်ထွက်ခဲ့သည်။

"ကျွမ်းကျွမ်း" ကျန်းတန်းဟယ်က ဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုတာကို မြင်လိုက်သောအခါတွင် သူ့နဖူးကို ဆက်ပွတ်သပ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ့ခေါင်းက အရမ်းနာနေသည်။ "မင်းအမေကော ဘယ်မှာလဲ"

"အမေ အပြင်မှာ။ တစ်ယောက်ယောက် ဒီမှာ ပစ္စည်းလာယူဖို့ရှိလို့"

ကျွမ်းကျွမ်းက သူ့လက်ထဲက နှမ်းချောင်းကို ဝါးရင်း စကားပြောခဲ့သည်။

"ပစ္စည်းတွေလာယူဖို့" သူတို့ ပြောင်းတွေယူဖို့ ဒီနေရာကိုလာကြမှာကို ကျန်းတန်းဟယ် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ "ဟုတ်သားပဲ။ အဲ့တာက ဒီနေ့ပဲဟာ"

ကျန်းတန်းဟယ် ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူကူညီဖို့ တစ်ခုခုလုပ်ပေးနိုင်မလားဆိုတာ သူသိချင်သည်။

ခြံထဲသို့သွားလိုက်တော့ လူမရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ တံခါးဖွင့်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ ထွက်လာလိုက်သည်။

တံခါးကို မရောက်ခင်မှာ ရှောင်းကောနဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

အပြင်မှာ ရယ်မောနေတဲ့အသံကိုကြားတော့ ကျန်းတန်းဟယ် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ခံစားရပြီး သူ့အရှိန်ကိုမြှင့်ခဲ့သည်။

" မဒမ်ချင်း၊ ဒီပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ အရမ်းပေါတယ်။ ဒီကိုလာရတာ အလဟသတော့ မဖြစ်ဘူးပဲ "

စုချန်ရှန်က သူ့လက်တွေကို နောက်ပစ်ထားပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ခဲ့သည်။ တောင်တွေ မြစ်တွေ ဝန်းရံထားတဲ့ နေရာက တော်တော်ကို အေးချမ်းသည်။

ရှောင်းကောသည် စုချန်ရှန်ကို အပြုံးအတုဖြင့် ကြည့်ခဲ့သည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာတော့ သူ့စကားများကို သူမ သဘောတူခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် သူ့ကိုမျက်ဖြူလှန်ပြနေသည်။

သူ ဒီနေ့ အားတယ်လို့ ပြောပြီး နားထောင်ကောင်းအောင်လုပ်နေတာ အဲ့တာမှ တကောက်ကောက်လိုက်ရပြီး အနားယူဖို့ အခွင့်အရေး ရမှာလေ။ တကယ်တော့ သူက သူမ ပြောင်းဖူးတွေ ဝှက်ထားသလား သိချင်ရုံပင်။ သူ့မျက်လုံးနဲ့သူ သေချာကြည့်ရမည်။

မကြာသေးမီကပင် သူသည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်နေခဲ့ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပြောင်းဖူးတွေကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုပြီး ရွှေ့ရန် သူ့လူများကို ဆက်လက်တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ရှောင်းကော ထိုလူရဲ့အကြံကိုဖောက်ထွင်းပြီး မြင်နိုင်သည်။

ရှောင်းကောသည် သူ့အကြောင်းကို စိတ်ထဲတွင် ညည်းညူနေသော်လည်း၊ သူမက အပြင်ပန်းမှာတော့ သူ့ကို ကျီစယ်နောက်ပြောင်နေသေးသည်။ ဒါတွေအားလုံးက လုပ်ရပ်တစ်ခုအတွက်ပဲ မဟုတ်လား? သူမလည်း လုပ်နိုင်တာပေါ့။

"အဟမ်း။ မိန်းမ"

ရှောင်းကောသည် စုချန်ရှန်ကို အလေးအနက်ထားကာ သူမ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို အလေးအနက်ထားသရုပ်ဆောင်နေစဥ် ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ အလွန်အောရှသောအသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်းကော သူမ၏ မေးရိုးကို ပြုတ်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူမ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသည့်အမူအရာဖြင့် ကျန်းတန်းဟယ်ကို ရွံရှာဖွယ် လှည့်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူမကို ဒီလိုမျိုးမခေါ်ဖို့ သူ့ကို ပြောထားဖူးသည်။ သူဘာတွေဖြစ်နေပြန်ပြီလဲ။

ဒါပေမယ့်လည်း အနီးနားရှိ အပြင်လူများနှင့် ရှောင်းကော က သူ့ကို အရှက်မခွဲနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ အံကိုကြိတ်ကာပြောလိုက်သည်။ "အင်း..."

ရှောင်းကော၏ စူးစူးရှရှအကြည့်အောက်တွင် သူ သူမအနားတွင်ရပ်ကာ မပြတ်မသားပြောခဲ့သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် ကိုယ် အိပ်ယာထနောက်ကျသွားတယ် ...

ရှောင်းကော တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမကို “မိန်းမ” လို့ ခေါ်ပြီး မျက်စိနောက်စရာကောင်းတဲ့ပုံစံနဲ့ သူမရဲ့လက်မောင်းကို တွယ်ဖက်ထားတာက တစ်ခု၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီ မရှင်းလင်းတဲ့ စကားလုံးတွေက သူ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ မနေ့က ပါးရိုက်ခံရပြီး သူ ခေါင်းထိသွားတာလား။

သူမ ကျန်းတန်းဟယ်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူ့နဖူးနီနေတာကလွဲလို့ သူ ကောင်းနေပါတယ်။ သူ့ ရဲ့ တခြား အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကလည်း အဆင်ပြေနေသည်။

ကျန်းတန်းဟယ်က အသားထူပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့ အကြည့်တွေကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူသည် စုချန်ရှန် ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုလူကို မျက်လုံးများဖြင့် စကင်န်ဖတ်လိုက်သည်။ "ဒါက"

ရှောင်းကောသည် ကျန်းတန်းဟယ်ကို သူ့ကိုယ်သူ အိန္ဒြေသိက္ခာရှိရှိပြုမူရန် တိတ်တဆိတ် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်မရှင့်ကိုပြောပြဖူးတဲ့ ဆိုင်ရှင် စု လေ၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့....ယောကျ်ား"

ရှောင်းကောသည် ဤမျှ ချိုမြိန်သော အပြုအမူဖြင့် သူ့ကိုခေါ်ခဲ့ကာ သူမ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမက သူ့ကို ကျန်းတန်းဟယ်လို့ ခေါ်တာ အရမ်းကြာနေပြီဖြစ်တာကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး သူ့ကို "ယောကျ်ား" လို့ မခေါ်နိုင်ပါဘူး။

ကျန်းတန်းဟယ် တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်နေမိသည်။ သူသည် အိမ်၏ အိမ်ရှင်အဖြစ် ချက်ချင်းတာဝန်ယူလိုက်ပြီး စုချန်ရှန်အား ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

စုချန်ရှန်က ငတုံးမဟုတ်ပေ။ ကျန်းတန်းဟယ်၏ အမူအရာကိုကြည့်ရင်း အကြောင်းပြချက်ကို သူနားလည်သည်။ သူက ပြုံးပြီး ရှောင်းကော အနီးသို့ တိတ်တဆိတ် ရွှေ့သွားပြီး ကျန်းတန်းဟယ်ရဲ့ စိတ်ကိုဆွရန် တမင်ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ့အပြုအမူကို အတုယူကာ သူ့ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စုချန်ရှန်၏ အကြည့်က ကျန်းတန်းဟယ်၏ နဖူးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ "မဒမ်ချင်းရဲ့အမျိုးသားက တကယ်ကို ချစ်စရာကောင်းပြီး ချောတယ်နော် "

ကျန်းတန်းဟယ် စာကြောင်းများကြားကို စာမဖတ်နိုင်တော့ပေ။ ဒါပေမယ့် စုချန်ရှန်က သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေတယ်ဆိုတာကိုတော့ ရှောင်းကော ပြောနိုင်သည်။ သူမ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ကျန်းတန်းဟယ်၏ နဖူးကို လျှို့ဝှက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ခွန်အားတွေ အရမ်းသုံးခဲ့မိတာပဲ...

ကျန်းတန်းဟယ် မကျေနပ်စွာဖြင့် ရှောင်းကောကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူက စုချန်ရှန်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကြည့်ကာ စကားတစ်လုံးချင်းစီကို အလေးနက်စွာပြောခဲ့သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး သူမကို မစ္စစ်ကျန်းလို့ခေါ် "

ထိုစကားများကို သူပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်းကောသည် သူမ၏ နောက်ကျောမှ ဆံပင်တွေထောင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အအေးဓာတ်က သူမ၏ ကျောရိုးပေါ်သို့ဖြန့်ဆင်းသွားသည်။

စုချန်ရှန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက တစ်စက္ကန့်မျှ အေးခဲသွားသည်။ ထို့နောက် ခပ်ဝေးဝေးတွင် ရပ်ကာ ပို၍ပင် တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

စုချန်ရှန်က ကျန်းတမ်းဟယ်ကို စောစောတုန်းက သူ့ကိုကြည့်နေတဲ့အကြည့်ကို မကြိုက်ခဲ့သလို ကျန်းတန်းဟယ်ကလည်း အဲဒီလူကို လုံးဝမကြိုက်ပေ။ သူက အရမ်းမျက်စိနောက်စရာကောင်းတယ် —ယောက်ျားဆိုပြီး မိန်းမပုံနဲ့အရမ်းတူနေသည်။

လူနှစ်ယောက်ကြားက တင်းမာတဲ့လေထုက တဖြည်းဖြည်း ထူးဆန်းလာသည်။ ရှောင်းကောသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ညှပ်ခံထားရပြီး အအေးနှင့် အပူကြားတွင် ပြောင်းလဲနေသော ခံစားချက်ကို သူမ ခံစားနိုင်သည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ချင်သည့် အချိန်များစွာရှိခဲ့သည်။ တကယ့်ကို စိတ်အနှောက်အယှက်ပေးတဲ့ နှစ်ယောက်ပဲ။

"သခင်လေး၊ ရထားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ"