အခန်း (၂၀၆)

ရှောင်းကောနဲ့ ကျန်းတန်းဟယ်တို့သည် အိမ်တွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကို မသိကြသေးပေ။

ကောင်တီမြို့ကိုရောက်တဲ့အခါ ကျန်းတန်းဟယ် က ခေါက်ဆွဲဆိုင်ကို မသွားပေ။ ယင်းအစား သူသည် ဝိုင်ရောင်သည့်ဆိုင်သို့သွားကာ သူကိုယ်တိုင်အထဲမဝင်မီ သူ့ကိုစောင့်ရန် ရှောင်းကော ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ရှောင်းကော ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူဘာမှပြန်မပြောသော်လည်း သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်သည် နူအားဟုန် ပုလင်းဖြင့်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဒီနေရာမှာ ဓလေ့ထုံးစံအရ စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်ချိန်မှာ ဝိုင်ကို ပေးလေ့ရှိသည်။ စားသောက်ဆိုင်သည် အချိန်အကြာကြီးတည်မြဲသော လုပ်ငန်းဖြစ်ပါစေဟု ဆိုလိုသည်။

ကျန်းတန်းဟယ်သည် မြည်းရထားလုံးကို ခေါက်ဆွဲဆိုင်သို့ မှန်မှန်မောင်းနေစဉ် ရှောင်းကောက ဝိုင်ပုလင်းကို ကိုင်ထားသည်။

ခေါက်ဆွဲဆိုင်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုင်ဝင်ပေါက်က ပိုကျယ်လာသည်။ အတွင်းခန်းကို ကြည့်လိုက်တော့ အတွင်းခန်းက အရွယ်အစား နှစ်ဆကျော် တိုးလာတာကို သိလိုက်ရသည်။

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ပြီး စိတ်ဝင်တစားနဲ့ အကြည့်ချင် ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ကျန်းတန်းဟယ်သည် မြည်းရထားလုံးကို အမြန်ကြိုးချည်လိုက်ပြီး ရှောင်းကောကို ဆင်းဖို့ကူညီခဲ့သည်။ လက်တစ်ဖက်က ပုလင်းကိုကိုင်ထားပြီး နောက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရှောင်းကောကိုကိုင်ကာ ဆိုင်ထဲကို လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ရူယီက အဝတ်အစားအသစ်ဝတ်ထားပြီး ရွှင်မြူးနေသည်။ သူမသည် ခန်းမထဲတွင် လက်ရေးလှနှင့် ပန်းချီများကို ဆွဲထားသည်။ အခြားလူများကလည်း သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရွှင်မြူးသောအမူအရာများ ဆင်မြန်းထားကြသည်။

ကျွမ်းကျွမ်းသည်ပင်လျှင် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားပြီး ချင်းအန့်မင်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ ကောင်လေးက စုတ်တံနဲ့ တစ်ခုခုကိုရေးနေသည်။

"အစ်မ ရှောင်းကော၊ ခဲအို၊ ရောက်လာကြပြီလား"

ရူယီက သူတို့နှစ်ယောက်ကို အရင်မြင်ခဲ့သည်။ သူမ လက်ထဲရှိ လက်ရေးလှပန်းချီကို ချလိုက်ပြီး သူတို့ဘက်သို့ လာခဲ့သည်။

"ငါတို့ရောက်ပြီ၊ ရူယီ၊ ပြုပြင်ထားတာတွေက တော်တော်လေးကြည့်လို့ကောင်းတာပဲ"

ရှောင်းကောက လေးစားအားကျစွာဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ရူယီသည် ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းလုပ်ငန်းများကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်။

ကျွမ်းကျွမ်းသည် ထိုအသံများကိုကြားသောအခါ ချက်ချင်းခေါင်းမော့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးကြီးတွေက တောင့်တမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။ သူတို့ကိုမြင်တော့ စုတ်တံကို ချက်ချင်းပစ်ချပြီး သူတို့ကိုချီခိုင်းဖို့ ခုန်နေခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက ကျွမ်းကျွမ်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူတို့နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တာက ရက်ပိုင်းပဲရှိသေးသည်။ သူမ သူ့ကို အရမ်းလွမ်းနေပြီ။

“ဝိုး…”

ရှောင်းကောသည် ကျွမ်းကျွမ်းကို ခက်ခက်ခဲခဲ ပွေ့ချီလိုက်သည်။ "ဒီကလေး အရမ်းဝလာတာလား"

“ဟီးဟီး၊ အားလုံးဆီက ပြုပြင်ဖို့ စိတ်ကူးတွေ ထွက်လာတာပါ "

ရှောင်းကော၏ ချီးကျူးသံကို ရူယီ ကြားသောအခါ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။

အထဲ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရှောင်းကောသည် ဆိုင်၏ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။ ဆိုင်နှစ်ဆိုင်ကြားရှိ နံရံတွင် စက်ဝိုင်းပုံကြီးတစ်ခုရှိသည်။ တစ်ဖက်က မာလာထန်အတွက်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဖက်ကတော့ ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဟင်းလျာတွေ ရောင်းဖို့ ဖြစ်သည်။ အလုံးစုံပြုပြင်မွမ်းမံမှုပုံစံသည် ပြေပြစ်ပြီး လက်ရာမြောက်သည်။ ရှောင်းကော ထိုနေရာကို ဝင်လာသောအခါ ခေါက်ဆွဲဆိုင်လို မခံစားရပေ။ စာအုပ်ဆိုင် သို့မဟုတ် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်နှင့် ပိုတူသည်။

ကျန်းတန်းဟယ် လေးလေးစားစားနဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရူယီ ကို ဖွင့်ပွဲလက်ဆောင် ပေးလိုက်သည်။ "ဆိုင်ဖွင့်ပွဲအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခဲအို၊ အစ်မ ရှောင်းကော "

ရူယီ လက်ဆောင်ကို ယူလိုက်သည်။ လင်းလုံက သူမထံမှ လိမ္မာပါးနပ်စွာယူကာ ဖယ်ထားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်းအန့်မင်က နံရံတွင် ကဗျာအချို့ကို ချိတ်နေသည်။ သူက ရှောင်းကောနဲ့ ကျန်းတန်းဟယ်ကိုပြောခဲ့သည်။ "ကြည့်ဦး။ ဘယ်လိုနေလဲ"

ကျန်းတန်းဟယ်သည် ချင်းအန့်မင် ရေးထားတာဟုထင်လိုက်သောကြောင့် ၎င်းကို ဂရုတစိုက်နဲ့ကြည့်ကာ သဘောကျပြီး မှင်သက်စွာကြည့်ခဲ့သည်။ "အစ်ကို၊ အစ်ကို့ရဲ့လက်ရေးက အရမ်းကောင်းတယ်။ စုတ်ချက်တိုင်း၊ မြှင့်ချက်တိုင်း၊ တစ်လုံးစီတိုင်းက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်။ အစ်ကို့ရဲ့လက်ရေးက အစ်ကို့ရဲ့စရိုက်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေတယ်—သပ်ရပ်သန့်ရှင်းပြီး တည့်မတ်နေတာပဲ"

ရှောင်းကော သူ့ကို တစ်ချက် ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ဒီအရာအားလုံးကို သူဘယ်လိုပြောနိုင်ခဲ့တာလဲ။ ဒါက လေးစားဖွယ်ကောင်းသလောက်နီးနီးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမ ထပ်ပြောခဲ့သည်။ “အစ်ကို၊ အစ်ကို့ရဲ့လက်ရေးက ပိုကောင်းလာပြီ။”

ရှောင်းကော လိမ်ခဲ့တာမဟုတ်ပေ။ ချင်းအန့်မင်၏ လက်ရေးမူကို သူမ ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့ပြီး ယခုလောက် မလှပခဲ့ပေ။ သူ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်။

ချင်းအန့်မင် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ သူက ထိုစာများကို ရေးတဲ့သူမဟုတ်ပေ။ “ဒါကို ငါ ရေးထားတာမဟုတ်ဘူး။”

ရှောင်းကောနဲ့ ကျန်းတန်းဟယ်တို့ ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူ ရေးထားတာမဟုတ်ဘူးလား?

"အဖေ အမေ၊ သားက အဖေအမေတို့အစ်ကို မဟုတ်ဘူး။ သားက အဖေအမေတို့ရဲ့သား"

ရှောင်းကော၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော ကျွမ်းကျွမ်းက သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

ကျွမ်းကျွမ်း ဒီစကားလုံးတွေကို ရေးခဲ့တာလို့ တွေးကြည့်ပါဦး။

ရှောင်းကောနဲ့ ကျန်းတန်းဟယ်တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အမှားကြီးကြီးမားမား ကျူးလွန်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားသည်။ ဒါပေမယ့် ကျွမ်းကျွမ်း၏လက်ရေးသည် မကြာသေးမီက အမှန်တကယ်ပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အနည်းငယ် မရင့်ကျက်သေးတဲ့ သူ၏ယခင်ကလက်ရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအခါ သူ၏ရေးသားမှုမှာ ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာသည်။

"ဟားဟားဟားဝါးဟားဟားဟား"

တခြားသူတွေက ဒီစကားကိုကြားတော့ ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ဒီအပိုင်းလေးက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲပြီးသွားခဲ့သည်။ ထိုမှသာလျှင် ရှောင်းကောနဲ့ ကျန်းတန်းဟယ်တို့သည် ဆိုင်တွင်ချိတ်ဆွဲထားသော လက်ရေးလှနှင့် ပန်းချီကားအားလုံးကို ကျွမ်းကျွမ်း ရေးသားထားကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြသည်။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ ပန်းချီဆရာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရာနဲ့တူသည်။ ရူယီလည်း သူတို့လုပ်ပုံလုပ်နည်းကောင်းတယ်လို့ ခံစားမိတဲ့အတွက် စားသောက်ဆိုင်နံရံမှာ ချိတ်ဆွဲထားဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းသောအချိန်နီးလာသောအခါ၊ ခရိုင်တရားသူကြီးသည် ကျန်းတန်းဟယ် ဤနေရာ၌ရှိနေကြောင်း သတင်းရင်းမြစ်အချို့ထံမှ သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ပုဂ္ဂလိက အကြံပေးအရာရှိများနှင့် စစ်သည်များနှင့်အတူ ပြေးလာခဲ့သည်။

ယာဉ်တန်းသည် အဝင်ဝတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး လူစုလူဝေးကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ စူးစမ်းလေ့လာဖို့ စုရုံးလာကြလေသည်။

ရှောင်းကောသည် ယာဉ်တန်းကြီး သိသိသာသာ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါတွင် သူမ ဆိုးရွားသော ခံစားချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး…

ကျန်းတန်းဟယ်သည် ထိုအချိန်တွင် အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရသည်။ ရှောင်းကောကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အကြည့်ကို မြင်လိုက်သောအခါတွင် သူ၏ သံသယများကို အတည်ပြုခဲ့သည်။

"အို စစ်သူကြီး၊ သခင်မ၊ နေကောင်းကြပါရဲ့လား"

မရောက်ခင်မှာပင် သူ့အသံကို ကြားနေရသည်။

ရှောင်းကောနဲ့ ကျန်းတန်းဟယ်တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ 'တကယ်ပဲ သူကိုး။'

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ့အသံကိုကြားလိုက်ပြီးနောက် တရားသူကြီး လျိုသည် ဗိုက်အကြီးကြီးဖြင့် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာလေသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် လက်ဆောင်သေတ္တာကို ကိုင်ဆောင်လာကာ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် သူ့နောက်မှာ လျှို့ဝှက်အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် လိုက်ပါလာသည်။

"... ခရိုင်တရားသူကြီး လျို "

"ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိသေးတာလား!?" တရားသူကြီး လျိုသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့နှလုံးသားကိုအုပ်ရင်း မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အကြည့်ကို ပေးခဲ့သည်။ "စစ်သူကြီး၊ ကျွန်တော် တကယ် ထိမိသွားပြီ။ စစ်သူကြီးနဲ့ သိကျွမ်းခွင့်ရတာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဂုဏ်ယူစရာပဲ…"

တရားသူကြီး လျိုက ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။ ပထမတော့ ရူယီနဲ့ တခြားသူတွေက တရားသူကြီး လျိုကို တွေ့တော့ အံ့သြသွားကြသည်။ သူတို့ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ မသိခဲ့ပေ။ ဒါပေမယ့် သူက ရှောင်းကော၊ ကျန်းတန်းဟယ်တို့နဲ့ ဘယ်လောက်ရင်းနှီးနေကြသည်ကို သူတို့မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

တရားသူကြီး လျို စကားပြောပြီးချိန်မှာတော့ လူတိုင်းရဲ့ အတွေးတွေက သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို အကြိမ်ရေမရေမတွက်နိုင်အောင် လည်ပတ်နေပြီ ဖြစ်ငည်။

"ခရိုင်တရားသူကြီး လျို" သူပြန်စပြီးစကားပြောတော့မယ်ဆိုတာကိုမြင်တော့ ရှောင်းကော က သူ့ကို ပြုံးပြပြီး အမြန်တားလိုက်သည်။ "ရှင် လာရောက်ပေးတဲ့အတွက် ကျွန်မတို့ အရမ်းဂုဏ်ယူမိပါတယ်။"

"မဟုတ်တာ၊ စစ်သူကြီးနဲ့ သခင်မ ရောက်နေကြလို့ ကျွန်တော်ကသာ ဂုဏ်ယူရတာပါ။ ဒီလိုချီးကျူးတာကို လက်ခံဝံ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

တရားသူကြီး လျိုက ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

ရှောင်းကော ဟန်ဆောင်ရယ်လိုက်သည်။ တရားသူကြီး လျိုနဲ့ မတွေ့တာကြာပြီဖြစ်သော သူ့စကားတွေ ပို၍ကျွမ်းကျင်လာစေရန် သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဒီလို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုရင်းနဲ့ တည်ငြိမ်အောင် ဘယ်လို ထိန်းနိုင်ခဲ့တာလဲ။

တရားသူကြီး လျို က ကျန်းတန်းဟယ်ကို တခဏတာ မော့ကြည့်နေသော်လည်း သူပြင်ဆင်လာခဲ့သည်။ ကျန်းတန်းဟယ် ဒီကိုရောက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သူ သိထားတာ ကြာပါပြီ။ သူဘယ်လိုလုပ် လက်ဗလာနဲ့ရောက်လာမှာလဲ။

"ငါ့ကို လက်ဆောင်ပေး "

သူပြောပြီးတာနဲ့ သူ့နောက်က ပြုံးနေတဲ့ အကြံပေးက လက်ဆောင်သေတ္တာကို ရူယီ ကို ချက်ချင်း ပေးခဲ့သည်။သူတို့ သူတို့ရဲ့ အိမ်စာတွေလုပ်ထားကြပြီး ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းကို သူမှတ်မိသည်။

ရူယီ က လက်ဆောင်သေတ္တာကို ဂရုတစိုက်ယူလိုက်သည်။ သူမ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိပေ။ ယူသင့်လား မယူသင့်လားဆိုတာ သူမ မသိပေ။ လက်ဆောင်သေတ္တာကို ကိုင်ထားရတာက အာလူးပူပူကိုကိုင်ထားရတာနဲ့ တူသည်။ သူမသည် ၎င်းကို ပစ်ထားလိုက်ရမလား လက်ခံရမလား မသိပေ။

ရူယီအား လက်ဆောင် ပေးအပ်ပြီးနောက် အကြံပေးသည် ကျန်းတန်းဟယ်အား ပြုံးပြခဲ့သည်။

အစပိုင်းတုန်းက ဆွံ့အချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့ ကျန်းတန်းဟယ်မှာ အကူအညီမဲ့နေခဲ့သည်။ တရားသူကြီး လျို ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရတာလဲဆိုတာ သူသိသည်။ သူ့စာအုပ်ကောင်းတွေရဖို့အတွက် လူတွေအများကြီးကို စည်းရုံးခဲ့သည်။

မေ့လိုက်တော့။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤဆိုင်သည် ခရိုင်တရားသူကြီး၏ ကောင်းချီးပေးတာခံရမည်ဆိုလျှင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ခရိုင်တရားသူကြီး၊ အနာဂတ်မှာ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ကျုပ် လုပ်ပေးနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးကူညီပေးပါ့မယ်။"

ကျန်းတန်းဟယ်က ဘာကိုမှအပြည့်အဝ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။ သူက "ကျုပ်လုပ်ပေးနိုင်သမျှ" ဟူသောစကားလုံးကိုအလေးပေး ပြောခဲ့သည်။ တရားသူကြီး လျို နားလည်သဘောပေါက်မည်မှာ သေချာသည်။

ကျန်းတန်းဟယ်၏ အာမခံချက်ကို လက်ခံရရှိသည့်အတွက် တရားသူကြီး လျို အလွန်ဝမ်းသာနေသည်။ ကျန်းတန်းဟယ်၏ ဆိုလိုရင်းကို သူ သဘာဝကျကျ နားလည်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ သူလိုအပ်သော အာမခံချက်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ဘာမှလုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

သူက ကျန်းတန်းဟယ်ကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပြီး ကံကောင်းဖို့အတွက် သူ့နောက်မှာနေမည်လို့ ဝမ်းသာအားရပြောခဲ့သည်။

ရှောင်းကော စကားမပြောခဲ့ပေ။ ကျန်းတန်းဟယ်၏ စကားကို သူမ ကြားလိုက်သောအခါ သူမ လှည့်ကာ အဆင်မပြေဖြစ်နေသော ရူယီကို ကြည့်လိုက်သည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူတို့ မျက်လုံးချင်းဆုံမိကြသည်။ ရှောင်းကောက သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူမကို လက်ဆောင်ယူဖို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဒါကို ရူယီ မြင်တော့ သူမ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ လက်ဆောင်ကို သိမ်းထားလို့ရနိုင်တာ ကောင်းပါသည်။