အခန်း (၂၁၉)

ရှောင်းကောသည် ဤနေရာတွင် ဆောင်းရာသီကို အမှန်တကယ် ခံနိုင်ရည်ရှိသောကြောင့် ဤခရီးစဉ်ကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်၊ သူမသည် နှစ်သစ်ရောက်သည်အထိ သူမရှိသမျှနဲ့ ဆက်ရှင်သန်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ရှောင်းကောက သိမ်းဆည်းလို့ရနိုင်သော ဂေါ်ဖီထုပ်များကို ထပ်မံဝယ်ယူခဲ့သည်။ ကြော်စား ပြုတ်စားတဲ့အခါ အရသာရှိသည်။ တခြား ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးအစားတွေလည်း အများကြီး ဝယ်ခဲ့သေးသည်။

ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ ကြက်သားနဲ့ ဘဲသားတွေအများကြီးရှိသည်။ ရှောင်းကောသည် ဤခရီးစဉ်အတွင်း ဝက်အရိုးများနှင့် ဝက်သားအချို့ကို ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

မစ္စစ်ယန်က အသားအချို့ဝယ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ရှောင်းကော အစားအစာတွေ သိုလှောင်နေတာကို သူမ မြင်ဖူးတာကြောင့် မစ္စစ်ယန် မသိစိတ်က အသားတွေအများကြီးဝယ်ခဲ့သည်။ ဝက်သားတုံးအကြီးကြီးကို ကြည့်ရင်း ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည် “ဒါကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးကုန်အောင်းစားနိုင်မှာလဲ”

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလိုရာသီဥတုမျိုးမှာ အသားက မပျက်စီးပါဘူး။ အဲဒါကို ပြန်ယူသွားပြီး ကုန်အောင်စားဖို့ အချိန်ယူလို့ရပါတယ်။"

ရှောင်းကော စကားပြောနေစဉ်တွင် သူမ ဝက်သားတစ်တွဲကို ချည်နှောင်လိုက်သည်။ အိမ်မှာ ဝက်အူချောင်းတွေ မရှိတော့ပေ။ ဒါကြောင့် သူမ နောက်ထပ် တစ်ချို့ကို ထပ်လုပ်ရတော့မည်။ ဒါက ဒီတစ်ခါ ဝက်သားအများကြီးဝယ်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းဖြစ်သည်။ အသားကို ပြန်ယူသွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စားသုံးပါလိမ့်မည်။

အစားအသောက်ဝယ်ပြီးနောက် ရှောင်းကော ဝိုင်ဖြူတစ်ပုလင်း ဝယ်လိုက်သည်။ ဟင်းချက်ခြင်းနှင့် ပြုတ်ခြင်းတို့အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။

ထို့နောက် ဆေးဆိုင်သို့ အမြန်သွားခဲ့သည်။

"ရှောင်းကော၊ ဘယ်သူ နေမကောင်းဖြစ်နေလို့လဲ။" မစ္စစ်ယန်က ဆေးဆိုင်မှာ မြည်းလှည်းရပ်သွားတာကို ကြည့်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူမှ နေမကောင်းမဖြစ်ဘူး။ အအေးမိတာပျောက်ဖို့ ဆေးနည်းနည်း လိုချင်လို့" ထို့ကြောင့် ရှောင်းကောသည် ဆိုင်ထဲသို့မဝင်မီ လှည်းကို စောင့်ကြည့်ပေးရန် မစ္စစ်ယန်အား တောင်းဆိုခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ဟင်းရွက်ရောင်းသူဆီက နှင်းတွေ ထူထပ်တော့မှာဆိုတာ ကြားထားသည်လေ။ ကျွမ်းကျွမ်း နေမကောင်းဖြစ်မှာကို သူမ ကြောက်တဲ့အတွက်ကြောင့် ဆေးဝါးအချို့ကို ပြင်ဆင်ထားရမည်။ သူမအတွက် အဲ့တာက အသုံးမဝင်ရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မှာ။ ဒါပေမယ့် လိုအပ်တာရှိရင် အနည်းဆုံးတော့ ဆေးအဆင်သင့်ရှိမှရမယ်လေ။

ရှောင်းကော၏ စကားကိုကြားပြီးနောက် မစ္စစ်ယန်က အဓိပ္ပါယ်ရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမအတွက်အထုပ် အနည်းငယ်ယူလာရန် ရှောင်းကောကို ခေါ်လိုက်သည်။ သူမလည်း ပြန်ဝယ်သွားချင်သည်။

ရှောင်းကော ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဝင်သွားသည်။

ရှောင်းကော အိတ်များစွာနဲ့ ထွက်မလာခင် အချိန်အကြာကြီး စောင့်စရာမလိုခဲ့ပေ။ သူမ မြည်းလှည်းပေါ်တက်ပြီး ကျန်နေသည့်အရာများကို နောက်တွင်မထားခဲ့မီ မစ္စစ်ယန်အား ပေးခဲ့သည်။

"ဘာလို့ဒီလောက်ထိ ဝယ်လာတာလဲ" မစ္စစ်ယန်က သူမဝယ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ပြီး စူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့ မေးခဲ့သည်။

“ဒါတွေက အအေးမိတာအတွက်တင် မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ အသုံးများတဲ့ တရုတ်ဆေးတွေလည်း ရှိတယ်"

ရှောင်းကောသည် မြည်းလှည်းကို သူတို့ နောက်ထပ်သွားမည့်နေရာသို့ လမ်းညွှန်လိုက်သည်။

“ယောက်မ ကျွန်မနဲ့လိုက်ခဲ့”

ရှောင်းကော ခေါက်ဆွဲဆိုင်အဝင်ဝမှာ ရပ်လိုက်ပြီး မစ္စစ်ယန်ကို ဖိတ်လိုက်သည်။

မစ္စစ်ယန်က ခေါင်းယမ်းသည်။ သူမ ရှောင်းကောရဲ့နောက်ကို လိုက်သွားချင်ပေမယ့် သူတို့ဝယ်ထားတဲ့ပစ္စည်းတွေကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဆုံးတွင် သူမ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရှောင်းကော အထဲဝင်သွားတဲ့အချိန် သူ လှည်းကို စောင့်ကြည့်ထားပေးနိုင်သည်။

ရှောင်းကော ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ သိပ်မကြာခင် ပြန်လာမှာပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမ ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ မွေးနေ့အကြောင်း ချင်းအန့်မင်ကိုပြောပြရန် ဤနေရာကိုလာခဲ့တာဖြစ်သည်။ သူ့မွေးနေ့မှာ လူတွေပိုရှိနေတာက ပိုကောင်းသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဆောင်းရာသီတွင် ဘယ်အရာကမှ ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဟင်းရည်ပူပူနွေးနွေးခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

ခေါက်ဆွဲဆိုင်က လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေပြီဖြစ်သည်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ချက်ပြုတ်စားသောက်မှုကြောင့် စားသောက်သူ ပိုများလာသည်။ ဒီအချိန်မှာ ဆိုင်ထဲက လူတွေအားလုံး အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီ။ ရှောင်းကောသည် လူစုကို ရှောင်လိုက်ပြီး အလုပ်ရှုပ်နေသော ချင်းအန့်မင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ သူ့ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်းကော" ချင်းအန့်မင်လှည့်ကာ သူမကိုမြင်လိုက်တော့ မယုံကြည်နိုင်စွာ ခေါ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ဒီလောက်အံ့သြနေတာလဲ" ရှောင်းကောက မကျေမနပ်နဲ့ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။ သူမ ဆောင်းခိုတော့မယ်လို့ပြောဖူးပေမယ့် သူမက တကယ့်တိရစ္ဆာန်အစစ်တော့ မဟုတ်ပေ။ လိုအပ်လာတဲ့အခါ သူမ ထွက်လာမှာပေါ့။

ဆိုင်က အရမ်းရှုပ်နေတာကို မြင်တော့ ရှောင်းကောက တခြားသူတွေကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။ ကျွမ်းကျွမ်း၏ မွေးနေ့အကြောင်း ချင်းအန့်မင်ကို အတိုချုံးပြောပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ကျနေပြီကိုမြင်တော့ ရှောင်းကော အချိန်မဆွဲဘဲ မြည်းလှည်းကို အိမ်ပြန်မောင်းလာသည်။ ကျွမ်းကျွမ်း နိုးနေပြီလားလို့ သူမ တွေးမိသည်။ မကြာသေးမီက သူမ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူက အိပ်ရာထဲမှ ထွက်ခွာရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

သူမအိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ကျွမ်းကျွမ်း နိုးနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တာအတွက် သူ့အလုပ်စာရွက်ကိုတောင် ပြခဲ့သည်။ အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

"တော်သားပဲ။ မေမေနောက်ပိုင်းကို စိတ်ချချထားခဲ့လို့ရတယ် " သူ့စာရင်းကို သေသေချာချာကြည့်ပြီးနောက် ရှောင်းကောက ကျွမ်းကျွမ်းကို ပြန်ပေးကာ စိတ်ချလက်ချ အားပေးလိုက်သည်။ သူမက ဤအရာကို အကြံပြုခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမထက်တောင် သူက ပိုစိတ်အားထက်သန်သည်။ သူမက အားနည်းသော လင့်ခ်မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မေမေ၊ မေမေ အသားတွေ အများကြီးဝယ်လာတယ်"

ကျွမ်းကျွမ်းက စားပွဲပေါ်ရှိ ဝက်သားကို လက်ညှိုးဖြင့် စပ်စပ်စုစုထိုးကြည့်နေသည်။ ဒီမှာ ဒါက အနည်းဆုံး ဝက်တစ်ပိုင်းလောက်ရှိရမည်။ ကုန်အောင်စားဖို့ သူတို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။

"ဒါက သိပ်မများပါဘူး။ အဲဒါကို ကုန်အောင်စားဖို့ အချိန်တော့ယူရမှာပေါ့။ ဆောင်းရာသီမှာ ဒါက ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှောင်းကော မီးဖိုချောင်ထဲက ဓားတစ်ချောင်းကိုယူလိုက်ပြီး ဝက်သားကို အတုံးသေးသေးလေးတွေတုံးလိုက်သည်။ ဒီနည်းက စားရတာ ပိုလွယ်သည်။

အခြောက်လှန်းရန် ဝက်သားအနည်းငယ်ကို ဖယ်ထားလိုက်သည်။

နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် ရှောင်းကောသည် ပျောက်ကင်းသွားသော အသားများကို အခြောက်လှန်းရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ ကျွမ်းကျွမ်းသည် သူမ၏ အကြံအစည်ကိုကြားသောအခါတွင် သူ တစ်ရေးတစ်မောအိပ်ဖို့အစီအစဥ်ကို လွှတ်ကာ ကူညီရန် သူမဘေးတွင် ကပ်နေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သန့်စင်ထားသော အသားက လုပ်ရလွယ်ကူသည်။ နေ့လည်စာမစားမီတွင် ရှောင်းကောသည် ဝက်သားကို ပဲငံပြာရည်ဖြင့် အခြားနေရာတစ်ခုတွင် စိမ်ထားသည်။ ဤနည်းဖြင့် အခြောက်လှန်းမည့် အသားကို အရသာစပ်ထားသည့်အရည်တွင် စိမ်ရသည်။ ကျွမ်းကျွမ်း ပန်းကန်ဆေးနေစဉ်တွင် သူမက အဲ့တာတွေကိုထုတ်ပြီး လေအခြောက်ခံရန် ထားခဲ့သည်။

တခြားဘာမှလုပ်စရာ မရှိတော့တာကိုမြင်တော့ ကျွမ်းကျွမ်းက အရသာတွေ စိမ်ထားတဲ့အသားကို ချိတ်ပေးဖို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြေးလာခဲ့သည်။ ရှောင်းကောက သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ ကြိုးက အရမ်းမြင့်တဲ့အတွက် ကျွမ်းကျွမ်း လှမ်းမမှီနိုင်တော့ သူ သူမရဲ့အကူအညီကို လိုအပ်နေပါသေးသည်။

—-

ယခု ရှုခင်းသည် တစ်ညလုံး နွေဦးလေညင်း ကဲ့သို့ပင် သစ်တော်ပွင့်များ အားလုံးကို တညီတညွတ်တည်း ပွင့်စေသည်။

မနက်အိပ်ရာနိုးသောအခါ အိမ်အပြင်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးမှာ ဆီးနှင်းများဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ရှောင်းကော သည် ပြောင်လက်နေသော နှင်းများကို သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲ ဖမ်းစားခံလိုက်ရသောအခါ ရှောင်းကော ကန့်လန့်ကာကို မလိုက်သည်။ သက်သာရာရစေဖို့ မျက်လုံးကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပွတ်လိုက်သည်။ သူမ ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်သည်။ နှင်းတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သူမကို အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။ သူမ နောက်ထပ်အဝတ်အစားအနည်းငယ်ကို အမြန်ဝတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဘယ်အလုပ်များကိုမဆို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ရန် မေ့သွားကာ အဲ့အစား နွေးထွေးနေအောင်လုပ်ဖို့ အာရုံစိုက်နေမည်ဖြစ်သည်။

"ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ မွေးနေ့နီးလာပြီ၊ ဒါပေမယ့် ရာသီဥတုက တကယ်ကို ထူးဆန်းနေတယ်။ ကျွမ်းကျွမ်း မမွေးခင်တုန်းကဆို ရက်အတော်ကြာအောင် နှင်းတွေ ထူထပ်စွာကျခဲ့တာ။ ဒီတစ်ခါလည်း ဒီလိုပဲလား"

ရှောင်းကော သူ့ကိုယ်သူ တွေးနေမိသည်။ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ရင် တိုက်ဆိုင်မှုက များလွန်းသွားပြီ။

အပြင်မှာ ထူထပ်နေတဲ့ နှင်းတွေကို ကြည့်လိုက်တော့ သူမရဲ့ ခြေဖဝါးမှာ နှင်းတွေက ဖိနပ်ရဲ့ ခြေခုံတွေလို ထူထဲနေခဲ့သည်။ ဒါကိုကြည့်ပြီး နှင်းတွေက အရုဏ်မတက်ခင်မှာ နှင်းတွေကျနေသင့်သည်။

ရှောင်းကောသည် သူမရဲ့အဝတ်အစားတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဝတ်ထားပြီး ချော်လဲမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဂရုတစိုက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ နှင်းဒဏ်ကြောင့် နာကျင်ခဲ့ရသည်။ ယခင်က နှင်းတွေကျသော ရာသီဥတုတွင် သူမ အမြဲလိုလို ချော်လဲကာ တင်ပါးနဲ့ လဲကျတတ်သော်လည်း သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကတော့ မကြာခဏ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် နှင်းကျချိန်တိုင်း အိမ်ထဲတွင် အမြဲနေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူမမှာ အိမ်မှာ အစေားအသောက်ကျွေးဖို့ ကလေးလေးတစ်ယောက်ရှိတော့ ရှောင်းကောမှာ အိမ်အပြင်ထွက်ဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူမရောက်လာသည်။

အေးတဲ့နေ့မို့ နွေးတာလေးတစ်ခုခု စားချင်နေခဲ့သည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင်၊ မစ္စစ်ယန်ဆီက လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်က ပြောင်းဖူးမှုန့်တစ်ထုပ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူမမိသားစုက အဲ့တာ စိုက်တာလို့ ကြားဖူးသည်။ ပြောင်းဖူးကို ကြိတ်ပြီးနောက် မစ္စစ်ယန်က အိတ်တစ်လုံး ပေးခဲ့သည်။ ပြောင်းဖူးမှုန့်ကို ချက်ပြုတ်ပြီးသောအခါ သူတို့က အရသာအလွန်ကောင်းကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မစ္စစ်ယန်ထံမှ ပြောင်းဖူးမှုန့်ကို ပိုယူမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်းကော မီးဖိုကိုကြည့်ကာ ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ်လုပ်ကာ ကြက်ဥတစ်ချို့ချက်ရန် စဉ်းစားနေသည်။ အခု သူမမှာ အရည်ချက်ထားတော့ အဓိကဟင်းအတွက် ဘာစားရမလဲ စဉ်းစားသင့်သည်။

ရှောင်းကောပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ကာ ခြင်းတောင်းပေါ်မှ ပိတ်စကို မလိုက်သည်။ အထဲမှာ ပေါက်စီ အနည်းငယ် ရှိပါသေးသည်။ နောက်မှ ပြောင်းဖူး ဆန်ပြုတ်ပေါ်တင်ပြီး အဲ့တာတွေကို အပူပေးရမည်။

“ပြီးပြီ!” ရှောင်းကော မီးဖိုပေါ်တင်ပြီး အိုးကိုဖုံးလိုက်သည်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ မနက်စာပဲ။

“မေမေ၊ အပြင်မှာ နှင်းတွေ သည်းနေတယ်…”

"သား ဘာလို့ထလာတာလဲ"

ရှောင်းကောက စပ်စုခဲ့သည်။ ကျွမ်းကျွမ်း အမှန်တကယ် နိုးလာခဲ့သည်။

ကျွမ်းကျွမ်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ နှင်းပွင့်များကို ခါလိုက်သည်။ "မေမေ ထနေပြီဆိုတော့ သားက ဘယ်လိုဆက်အိပ်ရမလဲ"

လေထဲတွင် မရင်းနှီးသော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း အိုးကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူက သူမဘက်ကိုစောင်းပြီး အပြုံးလေးနဲ့ မေးလိုက်သည်။ "မေမေ၊ သားတို့ ဘာစားကြမှာလဲ"

"ဆန်ပြုတ်"

“မဟုတ်တာ၊ ဆန်ပြုတ် ဒီလိုအနံ့မရှိပါဘူး…” ကျွမ်းကျွမ်းက ရှောင်းကောကို ကြည့်ခဲ့သည်။

"ဉာဏ်ထက်တဲ့ကောင်လေး" ရှောင်းကော သူ့ နှာခေါင်းလေးကို ညှစ်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒါက ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ်၊ အရသာရှိတယ်"

ထိုအခါမှ ရှောင်းကောသည် ကျွမ်းကျွမ်းက ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ်ကို ယခင်က မမြည်းဖူးကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့် သူ အရသာကို မသိတာဖြစ်သည်။

"ပြောင်းဖူးဆန်ပြုတ်" ကျွမ်းကျွမ်း ခေါင်းကို စောင်းကာ ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။ "အရသာက ကောင်းလား"

“အဲဒါက…” ရှောင်းကောက သူ့ကို ကျီစားပြီး သူမရဲ့အသံကို တမင်ဆွဲလိုက်သည်။ ကျွမ်းကျွမ်းအသက်ရှူအောင့်ထားစဉ်တွင် သူမက စီရင်ချက်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ "တော်တော်အရသာရှိတာ!"

"ဟားဟားဟားဟားဟား"

ကျွမ်းကျွမ်း ရှောင်းကောကြောင့် သဘောကျသွားသည်။

“ပြီးပြီ” ရှောင်းကောက သူ့ခေါင်းကို ဖွလိုက်သည်။ “လက်ဆေးပြီး လာစား”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မကြီး!”