အခန်း (၂၂၀)

"မေမေ၊ ဘာကြည့်နေတာလဲ"

ကျွမ်းကျွမ်း နေ့ခင်းဘက်တစ်ရေးအိပ်ရာမှ နိုးလာသောအခါတွင်၊ ရှောင်းကောက သူမလက်ထဲတွင် ရေနွေးတစ်ခွက်နှင့် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာကို သူ မပြောပြနိုင်ခဲ့ပေ။

ရှောင်းကော အသံကိုကြားသောအခါ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျွမ်းကျွမ်း မျက်လုံးတွေကို ပွတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမရဲ့ မိခင် စိတ်က ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ "ကျွမ်းကျွမ် က အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာပဲ"

“ဟုတ်တယ်…” ကျွမ်းကျွမ်း နိုးလာပြီး ရှောင်းကော သူ့ကို ဒီလိုချီးမွမ်းတာကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ သူတကယ်ရှက်သွားသည်။ “မေမေ…”

တွန့်လိမ်ပြီး ရှက်နေတဲ့ ကျွမ်းကျွမ်း ကိုကြည့်ရင်း ရှောင်းကော ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် အများအားဖြင့် အပြင်တွင် အရေထူသော်လည်း အိမ်တွင် သူ့ကို ချီးကျူးသောအခါတွင် ကလေးမလေးလိုမျိုး ရှက်တတ်သည်။ 'ဟူး၊ သူမ သူနဲ့ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး။ ဘယ်လောက် ရှက်တတ်တဲ့ကောင်လေးလဲ။'

"မေမေ"

"အင်း" ရှောင်းကော သူ့ ကို ပြန်ကြည့် ပြီး ဘာဖြစ်လို့လဲ လို့ တွေးနေသည်။

ကျွမ်းကျွမ်း အိပ်ရာမှထကာ သူမနံဘေးသို့ ပြေးသွားသည်။ သူမနှင့်အတူ ပြတင်းပေါက်နားမှာ ရပ်ကာ ကွက်လပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အဲဒီမှာ ဘာမှမရှိဘူး။ အရာအားလုံးက ဖြူဖွေးပြီး တောက်ပနေပုံပင်။ "ဘာကိုကြည့်နေတာလဲ"

သူ့မျက်လုံးတွေက နှင်းတွေကို ကြည့်ပြီး မှုန်ဝါးနေပေမယ့် ဘာမှ မမြင်ရချေ။

“အဲဒါက ကဗျာဆန်တဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ မေမေ့သားလေး” ရှောင်းကောသည် သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး သူ့ကိုခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကျွမ်းကျွမ်းက ငယ်ရွယ်သေးသောကြောင့် ဤတိတ်ဆိတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ သဘောပေါက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်ပါပြီ” ကျွမ်းကျွမ်း ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ သူတကယ် နားမလည်ခဲ့ပေ။

ရှောင်းကော ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာနေသော နှင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမအတွက် စိတ်ပူနေရတယ်ဆိုတာက ရှားပါသည်။ ဒီနှုန်းနဲ့ဆို မနက်ဖြန်မနက် အပြင်ထွက်ရင် နှင်းတွေက တံခါးကို ပိတ်ဆို့နေမှာလား။

"ကျွမ်းကျွမ်း၊ မေမေတို့ နှင်းလူသား လုပ်ကြမလား"

ရှောင်းကော ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခုရသွားသည်။ ဤထူထပ်သော နှင်းများတွင် နှင်းလူသားကို မတည်ဆောက်ရင် အမှိုက်ဖြစ်လိမ့်မည်။

"နှင်းလူသားဆိုတာက ဘာလဲ"

ကျွမ်းကျွမ်း နားမလည်ကြောင်း ညွှန်ပြရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"အင်း၊ နှင်းလူသားဆိုတာက နှင်းနဲ့လုပ်ထားတဲ့လူကိုပြောတာ"

ရှောင်းကော ရှင်းပြပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ ပြုံးလိုက်သည်။ ယင်းသည် စာသားအရ အဓိပ္ပါယ်ရှိသောကြောင့် သူမ၏ ရှင်းပြချက်က အဓိပ္ပါယ်ရှိပေသည်။

"ဝိုး၊ နှင်းတွေနဲ့လုပ်တဲ့ လူတွေက အံ့သြစရာကောင်းမှာပဲ၊ သား နှင်းအဖေလုပ်မယ်!"

ကျွမ်းကျွမ်း၏ စကားကိုကြားတော့ ရှောင်းကော၏ ခြေထောက်တွေ အားနည်းသွားသည်။ နှင်းအဖေလား?

ကျွမ်းကျွမ်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်းကော ကျန်းတန်းဟယ် အတွက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူဒါကိုကြားရင် ပျော်သွားမယ်လို့ သူမမျှော်လင့်သည်။

"ခဏလေး။ သားရဲ့ ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဦး"

ရှောင်းကောသည် ကုတ်အင်္ကျီမပါဘဲ ထွက်သွားတော့မည့် ကျွမ်းကျွမ်းကို အမြန်တားလိုက်သည်။ နောက်ထပ်အလွှာတစ်ခု ထပ်ဝတ်ထားကြောင်း သေချာပြီးနောက်၊ သူမ နှင်းလူသားကို တည်ဆောက်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှောင်းကောသည် ဤအရာတွင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်တဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်း၏မွေးရပ်မြေတွင် နှစ်စဉ် နှင်းများ ထူထပ်စွာကျသည်။ သူမသည် မည်သည့်နှစ်တွင်မှ လက်မလွတ်ခဲ့ပေ။ နှင်းတွေကျနေသရွေ့ သူမဟာ ဧရာမ နှင်းလူသားကို တည်ဆောက်လိမ့်မည်။ ရှောင်းကောသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆီးနှင်းအားလုံးကို စုဆောင်းပြီး အလွန်ကြီးမားသော အလုံးကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

သူမ သေးငယ်သော နှင်းလူသားများကို မကြိုက်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ်တော့ ချစ်စရာကောင်းသည်။ သူတို့က ခြံဝင်းထဲမှာ နှင်းထုကြီးတစ်ခုလို အထင်ကြီးစရာပုံစံတော့မရှိပါချေ။

"ဒီလိုလုပ်ရတာလား မေမေ"

ကျွမ်းကျွမ်းသည် ရှောင်းကော၏ သရုပ်ပြမှုကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လိုက်သွားကာ အတော်လေး လိုက်လျောညီထွေရှိပုံပေါ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဝိုင်းဝိုင်းလေးဆိုရင် ပိုကောင်းမယ်!"

ရှောင်းကော ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ နှင်းလူသားကို ကြည့်လိုက်တော့ အဲ့တာက ကြည့်ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူမ မထိန်းနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချမိသည်။ ဒါက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး နှင်းလူသားကို ဖန်တီးတာဖြစ်ပြီး ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့သည်။ ဒါက တကယ်ကို ဒေါသဖြစ်စရာပင်။ အခုချိန်ထိတောင် သူမ နှင်းလူသားကို ပထမဆုံးလုပ်ခဲ့တဲ့အချိန်ကို သူမ မှတ်မိပါသေးသည်။ အားလုံးက တစ်ဖက်စောင်းကြီးနဲ့ နှင်းလူသားလို လုံးဝမမြင်ရဘူး။ ထိတ်လန့်စရာရုပ်ရှင်ထဲက တစ်ခုခုနဲ့ ပိုတူနေသည်။

ဒါကို တွေးပြီး ရှောင်းကော သူမရဲ့လက်တွေကို မြန်မြန် ခါလိုက်သည်။ သူမ ကြက်သီးမွေးညင်းထလာသည်။ သူမသတိရပြီးသွားသောအခါ ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ခေါ်သံကြားလိုက်ရသည်။

"မေမေ၊ ဒီတစ်ခါကော ဘယ်လိုလဲ"

ကျွမ်းကျွမ်းသည် မညီမညာသော နေရာများတွင် နှင်းများဖြင့် ဖြည့်နေပြန်သည်။ အခြားပြဿနာများမရှိသည်ကိုမြင်ပြီးနောက် ရှောင်းကောကို ကြည့်ရန်တောင်းဆိုခဲ့သည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ။ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ မျက်နှာအင်္ဂါတွေ လိုနေတယ်” ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းကော ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသည်။ "မေမေ့ကိုခဏစောင့်။"

ကျွမ်းကျွမ်း၏ ပဟေဠိအကြည့်များအောက်တွင် ရှောင်းကော မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ၀င်သွားလိုက်သည်။ ခဏကြာတော့ သူမလက်ထဲမှာ ပစ္စည်းအနည်းငယ်နဲ့ ထွက်လာသည်။

"မေမေ၊ ဒါကဘာလဲ"

ကျွမ်းကျွမ်း ဇွဲမလျှော့ဘဲလုပ်ထားသည့် နှင်းလူသားထဲသို့ မုန်လာဥနီ ထိုးထည့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်သောအခါ ကျွမ်းကျွမ်း၏ နှလုံးသား နာကျင်သွားသည်။

ရှောင်းကောသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမ ချက်ချင်းပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ သူမလုပ်နေတာတွေကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ရုံပါပဲ။ ပြီးသွားတဲ့အခါ သူ့ကို အနီးကပ်ကြည့်ဖို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ "ကျွမ်းကျွမ်း၊ ကြည့်လိုက် "

ကျွမ်းကျွမ်း တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ နှင်းလူသားက ပြီးပြည့်စုံသွားပြီဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရကာ အော်လိုက်သည်။ "ဝိုး၊ ဝိုး၊ ဝိုး!"

"ဟားဟား၊ ဘယ်လိုလဲ"

ရှောင်းကောက သူမ၏ အလုပ်ကို သဘောကျနေသည်။ အဖြူရောင် နှင်းလူသားလေးက ကျောက်မီးသွေးမျက်ခုံး၊ မျက်လုံး၊ ပါးစပ်နှင့် မုန်လာဥနီနှာခေါင်းတို့ဖြင့် အသက်ဝင်နေပုံရသည်။

"ဟင် မေမေ၊ ဘာထပ်လုပ်ပြန်တာလဲ"

ကျွမ်းကျွမ်းသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားနေသော ရှောင်းကောကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိသည်။ သူမရဲ့ မျက်နှာအသွင်အပြင်က အဲ့မှာရှိပြီးသား။ သူ့မေမေဘာလို့ထပ်သွားနေသေးတာလဲ။

“ဒီမှာစောင့်နေ”

နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ ရှောင်းကောက သူ့ကို စောင့်ခိုင်းထားပြီး အိမ်ထဲကနေ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းကော တံခါးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး တံခါးနားက သစ်ပင်ကြီးဆီ ဂရုတစိုက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ အကိုင်းအခက် အချို့ရှိသောကြောင့် သူမ အကိုင်းအခက်အနည်းငယ်ကို အလွယ်တကူ ချိုးနိုင်ခဲ့သည်။

သူမ ကျွမ်းကျွမ်းဘက်သို့ အမြန်ပြန်သွားပြီး သူ့ကို နှစ်ချောင်းပေးလိုက်သည်။ သူမလက်ထဲတွင် နှစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ “သူတို့အတွက် လက်တပ်ပေးရအောင်”

“ဟုတ်သားပဲ!” ရှောင်းကော ပြောပြီးတာနဲ့ ကျွမ်းကျွမ်း နားလည်သွားသည်။ သူက သူမကို အတုယူပြီး နှင်းလူသားရဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ညင်သာစွာ ထည့်လိုက်သည်။ ပြီးပြည့်စုံသော နှင်းလူသားနှစ်ယောက်က ခြံဝင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"မေမေ၊ သားတို့ နည်းနည်းလောက်ထပ်လုပ်ကြမလား"

ကျွမ်းကျွမ်း နောက်တစ်ခုလုပ်တယ်ဆိုတာရှားသည်။ သူက ရှောင်းကောကို ဆက်လုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုချက်တောင်းနေသည်။

ရှောင်းကောသည် အခြားသူရဲ့ပျော်ရွှင်မှုကို ဖျက်ဆီးတဲ့သူ မဖြစ်ချင်ပေ။ နှင်းလူသားလုပ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင်၊ လူတစ်ယောက်က တစ်ခုမှ မလုပ်နိုင်သလို မရေတွက်နိုင်အောင်လည်း လုပ်နိုင်သည်။ လူတစ်ဦးစီအတွက် တစ်ခုတည်းလုပ်တာက ဘယ်လိုလုပ် လုံလောက်နိုင်မှာလဲ။ ဟုတ်ပါတယ် အဲဒီမှာထပ်ပြီးလုပ်လို့ရတာပေါ့။

"ဒါက အံ့သြစရာပဲ!"

ကျွမ်းကျွမ်း သူ့လက်များကို လေထဲ မြှောက်လိုက်ပြီး ရှောင်းကောကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကွက်လပ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိပြီး နှင်းလူသားကို တည်ဆောက်ရန် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

"ကျွမ်းကျွမ်း၊ နှင်းလူသားတွေက အမြဲတမ်း ဒီလိုပုံစံရှိနေဖို့ မလိုဘူးသားလုပ်ချင်သလိုလုပ်လို့ရတယ်"

ကလေးတွေမှာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း စိတ်ကူးတွေရှိကြသည်။ အရမ်းချုပ်နှောင်မထားသင့်ဘူး။ ယင်းအစား ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို ပွင့်သွားစေရန် လမ်းညွှန်ပေးသင့်သည်။

“ကောင်းပါပြီ!” မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျွမ်းကျွမ်းက ရှောင်းကော၏ စကားကိုကြားသောအခါ၊ သူလုပ်ထားသောဘောလုံးလေးကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးပစ်ပြီး သူ၏နှင်းလူသားကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ရှောင်းကော သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ ကောင်းပြီ၊ ကျွမ်းကျွမ်းက သူ့ကိုယ်ပိုင် နှင်းလူသားလုပ်ရန် သွားခဲ့သည်။ နှင်းသားတစ်ယောက်က ဘယ်လိုပုံစံရှိသင့်တယ်ဆိုတာ ဒါ သူမ စဉ်းစားရမယ့်အချိန်ပဲ။

သူမ အားလုံးကိုအလုံးတွေ အပြားတွေ လုပ်ခဲ့ပုံရသည်။ အခြားဘယ်ပုံသဏ္ဍာန်တွေကို သူမဖန်တီးလို့ရနိုင်မလဲ။

ရှောင်းကော ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို သေသေချာချာ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ကျွမ်းကျွမ်းကတော့ အလုပ်စလုပ်နေပြီ။

ကျွမ်းကျွမ်း နှင်းဘောလုံးများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှိမ့်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့စစ်သူကြီး နှင်းလူသားအဖေပုံစံကို လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နာမည်က နည်းနည်းရှည်ပေမယ့် သူစဉ်းစားနေတာ အတော်ကြာပြီ။

ထိုကဲ့သို့ပင် သားအမိတွေ ထူထပ်သောနှင်းများတွင် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် နှင်းလူသားများအတွက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် သူတို့အလုပ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်လာကြသည်။

ရှောင်းကောက မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် လက်တွေကို ပထမဆုံးတပ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ကျွမ်းကျွမ်းခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျသွားပြီ။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ပြီးသွားတော့ နှင်းလူသားတွေရဲ့ နာမည်တွေကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရှင်းပြကြသည်။ တစ်ဖက်တွင် စစ်သူကြီးနှင်းလူသားအဖေနဲ့ တစ်ဖက်က ဇွန်ဘီးနှင်းလူသားဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ရဲ့ နှင်းလူသားတွေကို သဘောကျနေကြသည်။ ရှောင်းကော သည် ကျွမ်းကျွမ်း၏ အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော နှင်းလူသားကို ကြည့်ပြီး ကျန်းတန်းဟယ်နှင့် ဆင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏နှင်းလူသားမှာ ကျန်းတန်းဟယ်နှင့် တူညီသောလက္ခဏာများရှိသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာကြသည်။ သူတို့ရဲ့ ပခုံးနဲ့ နောက်ကျောတွေက ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီးတွေ။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ တည်ဆောက်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ကျွမ်းကျွမ်း အလုပ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့သည်။

ရှောင်းကော သူ့ကို မရပ်မနား ချီးမွမ်းနေချိန်မှာတော့ ကျွမ်းကျွမ်းမှာ မေးခွန်းအချို့ ရှိခဲ့သည်။ ဇွန်ဘီးနှင်းလူသားဆိုတာက ဘာလဲ။

"မေမေ၊ ဇွန်ဘီးဆိုတာက ဘာလဲ"

နှင်းလူသားဆိုတာ သူသိပေမယ့် ဇွန်ဘီးဆိုတာက တကယ်ကို သူ့ဥာဏ်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

ကျွမ်းကျွမ်း၏ အလုပ်ကို သဘောကျပြီးနောက် ရှောင်းကောသည် သူ့မေးခွန်းကို ကြားကာ သူ့အနားသို့ လာခဲ့သည်။ သူမလုပ်ထားတဲ့ ဇွန်ဘီးနှင်းလူသားကိုကြည့်ပြီး သူ့ကိုရှင်းပြခဲ့သည်။

"ဇွန်ဘီးတွေက စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့လူလေ" ရှောင်းကော ၏ ရှင်းလင်းချက်က ဝေးကွာလွန်းပြီး အဖြေမှန်မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမယ့် ကျွမ်းကျွမ်းသည် သူမစကားကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နှင်းလူသားကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ကာ ၎င်းနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့သူတွေက အများအားဖြင့် ကျောကုန်းပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ လမ်းလျှောက်လေ့ရှိသည်။ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုသော အလေးချိန်ကို ထမ်းထားသကဲ့သို့ တုန်ယင်နေသော ခြေထောက်များဖြင့်လည်း လှုပ်ရှားကြသည်။ ဒါကိုကြည့်ရင်း သူ့မေမေက အဲဒါကို လက်တွေ့ဆန်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။

"မေမေ၊ မေမေက အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ!"